Help.. Ouders en wiet

Welkom op het forum. Vervelende situatie, maar toch is het het beste om inderdaad eerlijk te blijven. Het is lastig om je ouders te overtuigen dat wiet niet zo veel kwaad kan als je het af en toe eens rookt, wiet blijft het stempel drugs houden.

Meegaan op gesprek lijkt me inderdaad geen verkeerde zet. Ze zullen je niet behandelen als je niet verslaafd bent.

Beste,

Ik ben een jongen van 17 en ik mei 2015 kom ik 18.

Ik rook wiet, maar meestal op gelegenheden. Zoals op feestjes in het weekend. Mijn ouders hebben al dikwijls wiet gevonden in m'n kamer en iedere keer gaan ze er kapot van. Ze denken dat wiet geen positieve effecten heeft maar alleen maar negatief, altijd negatief.. alles heeft toch z'n negatieve kanten?.. ik snap niet wat ze er zo erg aan vinden. Ze zijn gewoon bang dat het overgaat naar harddrugs. Ik heb het nog gedaan maar heb dat nu niet meer nodig. Maar iedere keer als ze wiet vinden gaan ze helemaal tekeer. Ze willen dat ik er mee stop maar dat wil ik niet. Ik ben jong en vind dat ik nog zo'n beetje alles wil doen nu het nog kan. Ik denk niet dat ik later nog drugs zal gebruiken maar dat geloven mijn ouders niet... Zij vinden 1 keer wiet roken in een week al veel, ze denken dat ik er dood van zal gaan of zo, het is echt erg. Ik probeerde een overeenkomst te maken door te zeggen dat ik alleen in het weekend zal gebruiken, wat ik ook doe. Maar ze gaan nog steeds niet akkoord. Ze mogen toch immers blij zijn dat ik geen andere drugs (meer) gebruik? Ze vertrouwen me er gewoon niet in...

Ik heb al van alles geprobeerd, sites doorgestuurd waarin staat dat cannabis niet erg is enz. Maar iedere keer proberen ze me het ongelijk te geven door sites te sturen waarin het omgekeerde staat. Ik wil gewoon dat ze me geloven, ik wil helemaal niet liegen tegen ze... dat willen ze ook niet maar als ik de waarheid vertel worden ze toch alleen maar boos.. Het lukt me gewoon niet om een overeenkomst te maken.. hoe leg ik dit het best aan boord? Ik wil niet stoppen met wiet, nu allesinds nog niet. Mijn vrienden doen het ook, ik voel me er goed bij en het is gewoon even relaxen en alles vergeten...

(btw. Ze laten me in potjes plassen, ze hebben ook een drugs behandelingscentrum gecontacteerd.. net of ik verslaafd ben aan heroine ofzo.. echt erg)

Alvast bedankt..

Gewoon met hun mee gaan op gesprek bij een dergelijke verslavingsarts/kliniek, waarschijnlijk zegt de arts met wie je daar een gesprek houdt dat je ouders zich aanstellen. Ze behandelen je echt niet zomaar daar.

Zorg wel dat je eerlijk blijft, als je gaat liegen ontstaat er alleen maar (meer) wantrouwen!

Is inderdaad lastig, ik heb een beetje hetzelfde meegemaakt. (niet zo ernstig). Het is gewoon klote, in jouw ogen doe je vrij weinig verkeerd, terwijl je ouders erover ragen. Je kunt ze maar niet duidelijk maken hoe het zit, ze luisteren niet. Frustrerend is dat. Komt ook deels voort uit bezorgdheid denk ik.. Vooral als ze zelf niet bekend zijn met blowen etc. Het beste is inderdaad gewoon eerlijk zijn en meegaan. Laten zien dat het daadwerkelijk niet ernstig is. Uiteindelijk heeft vooral mijn moeder geaccepteerd dat ze me blowen eigenlijk niet kan verbieden. Ja ze kan het wel, maar als ik het wil doen dan doe ik het toch wel. Aangezien ik bijna nooit dronk toen (nu ook bijna niet) vond ze het uiteindelijk toch beter dat ik in t weekend een jointje rookte in plaats van dat ik me laveloos dronk zoals veel van mijn leeftijdsgenoten. Ik was toen 16/17. Nu ben ik 21 en woon op mezelf en alles. Maar als ik thuiskom bij mijn en het gaat over blowen, zegt mijn pa nog steeds dat hij het belachelijk vind en dat ik onmiddellijk moet stoppen. Maarja.. hij is wel stug met meerdere dingen. Gewoon laten zien dat je er verantwoordelijk mee om kan gaan! En eerlijk blijven, anders gebeurd straks dat je de waarheid verteld en dat ze je nog steeds niet geloven.