#1
Goedemiddag,
Ik ben een jongen van 23 jaar en heb een vraag over nare gebeurtenissen die waarschijnlijk o.a. door wiet komen.
Beetje lang verhaal, maar ga proberen het kort te houden!
Ik had een aardig vaste vrienden groep van 5 mensen waarmee ik samen drugs ontdekte, gebruikte en naar Hardstyle feesten gingen. Dit was altijd erg gezellig en we waren heel close.
Het drugsgebruik betrof van alles, voornamelijk 4fmp en pep op feesten en dan GHB op de after. We hadden met z'n alle zo'n goede band dat we vaak tot zondag laat een after hadden, 48 uur wakker was nooit een big deal. We waren goed ingelezen en gebruikte altijd verantwoordelijk, ging gedurende anderhalf jaar nooit fout.
Toen gebeurde er iets in de vriendengroep waardoor deze uit elkaar viel.
Ik bleef met slechts 1 maat over en sprak de andere 3 nooit meer. Dit viel me erg zwaar. Toen gedurende een half jaar geen drugs gebruikt. Wel heb ik me die periode zeer bedroefd gevoelt en een tijdlang erg slecht geslapen, wat nog erger werd door mijn werk (onregelmatige ploegendiensten door te kort personeel). Vaak ben ik te hard voor mezelf, dus ging stug door. Kropte de ruzie op en sprak er niet vaak meer over. Dacht het zelf wel te verwerken.
Toen had ik een keer met andere vrienden geblowd. Dit deden we nooit dus was nieuw voor mij, vond het leuk en haalde af en toe doorgedraaide joints en blowde dan even voor het slapen gaan een halve joint. Ik deed dit als een soort zelfmedicatie denk ik, en was benieuwd of ik er nog wat van kon opsteken (ben voor m'n gevoel een emotioneel wat vollediger mens geworden door de andere drugs en wou de benefits van blowen ook wel ervaren). Heb toen gedurende 3 weken dagelijks geblowd. Op een zaterdag avond zat ik met die maat die ik nog wel sprak van de vriendengroep rustig een biertje te doen, en we kregen het idee weer eens wat te gebruiken... We zijn die avond pep gaan halen (kregen andere dan we normaal hadden, roze pep, dit werkte ook minder goed) GHB had ik nog in huis. Die avond liep het uit de hand, we dronken veel bier en GHB en snoven er veel bij. Zaten 36 uur lang bij mij thuis en spraken alles uit over de andere 3 vrienden wat we voor een half jaar hadden opgekropt. Dit voelde als een enorme opluchting, viel echt iets van me af. Die avond ook heel fors gebruikt, veel erger dan gewoonlijk. Vergat ook water te drinken en had niks gedronken, enige wat ik binnen kreeg was cola met GHB en bier. Zondag avond vonden we het mooi geweest, was al 48 uur wakker tenslotte. Toen nam ik dus, stom genoeg, om te slapen nog een joint en ging naar m'n bed. Lag nog een uur te denken in bed en er was in de eerste instantie niks aan de hand. Toen merkte ik op een gegeven moment dat wanneer ik aan mensen dacht ik hun gezicht niet voor me kon halen, hier schrok ik van en toen kreeg ik extreem negatieve paniekgedachtes, erg onrealistisch maar het waren geen wanen of hallucinaties. Ook was mijn hartslag extreem hoog, zo erg dat ik twijfelde naar de huisartsenpost te gaan. Had echt zoiets van dit hou ik niet langer. Maar wanneer ik dan buiten een rondje ging lopen ging alles wel weer...
Had dit alleen wanneer ik mijn ogen dicht deed in bed, en kreeg dan ook dat vallende gevoel wat je kan hebben als je erg moe bent en in bed ligt... als ik rechtop in bed ging zitten was het weer een stuk beter. Uiteindelijk door uitputting na 7/8 uur toch in slaap gevallen. Volgende dag helemaal waus, onscherp en erg brak. Die avond na een verschrikkelijke dag weer een joint opgestoken, had niet de link naar een bad trip gelegd. Dacht dat de paranoia en paniek door de pep kwam. Bleek dus door de wiet te komen... weer zo'n zelfde nacht, zweten, hoge hartslag en gigantische paniek, nog erger dan de eerste nacht. Maar als ik dan even op de bank ging zitten was ik vrij snel weer ok.
Dit is ongeveer 4 maanden geleden. Voel me inmiddels een flink stuk beter en vrolijker dan die periode, vooral wat de depressie vanwege mijn vrienden betreft. Maar heb iedere keer als ik moe ben toch een vreemd gevoel, dit kan op m'n werk zijn als ik te kort geslapen heb, dan voel ik dat ik minder scherp wordt en als iemand dan iets zegt kan het slecht binnen komen. Als ik na zo'n vermoeide dag dan in bed lig krijg ik weer negatieve beelden en gedachtes. Ben normaal gesproken helemaal niet bang maar hier schrik ik dan heul erg van. M'n hartslag gaat dan ook weer omhoog en heb dan moeite kalm te worden als ik in bed blijf. Als ik dan m'n bed weer uit ga is het weer prima. Dit is vandaag weer gebeurd en daarom heb ik toch maar even dit topic geopend. Maak me er veel zorgen om...
Kan het zijn dat ik me er te druk om maak en de paniek erger maak dan het is?
Ben erg bang dat ik mezelf blijvende schade heb toegebracht, die zaterdag is namelijk al erg lang geleden vind ik.
Kan dit een onbewuste associatie zijn als ik erg vermoeid ben? Wat ik toen op die beruchte zaterdagavond dus (had ik niet in de gaten door de pep) ook was, en dat daarom die paniek en negativiteit weer optreed? Heb het vandaag weer voor het eerste sinds 2 weken, heb dus wel het idee dat de periodes er tussen langer worden en het steeds beter gaat. Weet dit niet zeker.
Ik vind het erg stom van mezelf. Dit is ook precies mijn enige uitschieter. Hiervoor nog nooit problemen gehad afgezien van een dinsdag dip of moe gevoel.
Heb sinds die zaterdag niks meer gebruikt. Alleen een enkele keer wat biertjes met het uitgaan, totaal niet veel.
Ik hoop dat iemand me kan helpen!
Ik ben een jongen van 23 jaar en heb een vraag over nare gebeurtenissen die waarschijnlijk o.a. door wiet komen.
Beetje lang verhaal, maar ga proberen het kort te houden!
Ik had een aardig vaste vrienden groep van 5 mensen waarmee ik samen drugs ontdekte, gebruikte en naar Hardstyle feesten gingen. Dit was altijd erg gezellig en we waren heel close.
Het drugsgebruik betrof van alles, voornamelijk 4fmp en pep op feesten en dan GHB op de after. We hadden met z'n alle zo'n goede band dat we vaak tot zondag laat een after hadden, 48 uur wakker was nooit een big deal. We waren goed ingelezen en gebruikte altijd verantwoordelijk, ging gedurende anderhalf jaar nooit fout.
Toen gebeurde er iets in de vriendengroep waardoor deze uit elkaar viel.
Ik bleef met slechts 1 maat over en sprak de andere 3 nooit meer. Dit viel me erg zwaar. Toen gedurende een half jaar geen drugs gebruikt. Wel heb ik me die periode zeer bedroefd gevoelt en een tijdlang erg slecht geslapen, wat nog erger werd door mijn werk (onregelmatige ploegendiensten door te kort personeel). Vaak ben ik te hard voor mezelf, dus ging stug door. Kropte de ruzie op en sprak er niet vaak meer over. Dacht het zelf wel te verwerken.
Toen had ik een keer met andere vrienden geblowd. Dit deden we nooit dus was nieuw voor mij, vond het leuk en haalde af en toe doorgedraaide joints en blowde dan even voor het slapen gaan een halve joint. Ik deed dit als een soort zelfmedicatie denk ik, en was benieuwd of ik er nog wat van kon opsteken (ben voor m'n gevoel een emotioneel wat vollediger mens geworden door de andere drugs en wou de benefits van blowen ook wel ervaren). Heb toen gedurende 3 weken dagelijks geblowd. Op een zaterdag avond zat ik met die maat die ik nog wel sprak van de vriendengroep rustig een biertje te doen, en we kregen het idee weer eens wat te gebruiken... We zijn die avond pep gaan halen (kregen andere dan we normaal hadden, roze pep, dit werkte ook minder goed) GHB had ik nog in huis. Die avond liep het uit de hand, we dronken veel bier en GHB en snoven er veel bij. Zaten 36 uur lang bij mij thuis en spraken alles uit over de andere 3 vrienden wat we voor een half jaar hadden opgekropt. Dit voelde als een enorme opluchting, viel echt iets van me af. Die avond ook heel fors gebruikt, veel erger dan gewoonlijk. Vergat ook water te drinken en had niks gedronken, enige wat ik binnen kreeg was cola met GHB en bier. Zondag avond vonden we het mooi geweest, was al 48 uur wakker tenslotte. Toen nam ik dus, stom genoeg, om te slapen nog een joint en ging naar m'n bed. Lag nog een uur te denken in bed en er was in de eerste instantie niks aan de hand. Toen merkte ik op een gegeven moment dat wanneer ik aan mensen dacht ik hun gezicht niet voor me kon halen, hier schrok ik van en toen kreeg ik extreem negatieve paniekgedachtes, erg onrealistisch maar het waren geen wanen of hallucinaties. Ook was mijn hartslag extreem hoog, zo erg dat ik twijfelde naar de huisartsenpost te gaan. Had echt zoiets van dit hou ik niet langer. Maar wanneer ik dan buiten een rondje ging lopen ging alles wel weer...
Had dit alleen wanneer ik mijn ogen dicht deed in bed, en kreeg dan ook dat vallende gevoel wat je kan hebben als je erg moe bent en in bed ligt... als ik rechtop in bed ging zitten was het weer een stuk beter. Uiteindelijk door uitputting na 7/8 uur toch in slaap gevallen. Volgende dag helemaal waus, onscherp en erg brak. Die avond na een verschrikkelijke dag weer een joint opgestoken, had niet de link naar een bad trip gelegd. Dacht dat de paranoia en paniek door de pep kwam. Bleek dus door de wiet te komen... weer zo'n zelfde nacht, zweten, hoge hartslag en gigantische paniek, nog erger dan de eerste nacht. Maar als ik dan even op de bank ging zitten was ik vrij snel weer ok.
Dit is ongeveer 4 maanden geleden. Voel me inmiddels een flink stuk beter en vrolijker dan die periode, vooral wat de depressie vanwege mijn vrienden betreft. Maar heb iedere keer als ik moe ben toch een vreemd gevoel, dit kan op m'n werk zijn als ik te kort geslapen heb, dan voel ik dat ik minder scherp wordt en als iemand dan iets zegt kan het slecht binnen komen. Als ik na zo'n vermoeide dag dan in bed lig krijg ik weer negatieve beelden en gedachtes. Ben normaal gesproken helemaal niet bang maar hier schrik ik dan heul erg van. M'n hartslag gaat dan ook weer omhoog en heb dan moeite kalm te worden als ik in bed blijf. Als ik dan m'n bed weer uit ga is het weer prima. Dit is vandaag weer gebeurd en daarom heb ik toch maar even dit topic geopend. Maak me er veel zorgen om...
Kan het zijn dat ik me er te druk om maak en de paniek erger maak dan het is?
Ben erg bang dat ik mezelf blijvende schade heb toegebracht, die zaterdag is namelijk al erg lang geleden vind ik.
Kan dit een onbewuste associatie zijn als ik erg vermoeid ben? Wat ik toen op die beruchte zaterdagavond dus (had ik niet in de gaten door de pep) ook was, en dat daarom die paniek en negativiteit weer optreed? Heb het vandaag weer voor het eerste sinds 2 weken, heb dus wel het idee dat de periodes er tussen langer worden en het steeds beter gaat. Weet dit niet zeker.
Ik vind het erg stom van mezelf. Dit is ook precies mijn enige uitschieter. Hiervoor nog nooit problemen gehad afgezien van een dinsdag dip of moe gevoel.
Heb sinds die zaterdag niks meer gebruikt. Alleen een enkele keer wat biertjes met het uitgaan, totaal niet veel.
Ik hoop dat iemand me kan helpen!