Gestopt met blowen en heb waarschijnlijk ADD

Hoi allemaal,

Ik zit met een dillema, inmiddels ben ik bijna 2 weken gestopt met blowen. Ik blowde op het eind elke dag 2 jointjes.

Om mijn dilemma wat beter uit te leggen moet ik denk ik eerst een beetje over mezelf vertellen:

Ongeveer 2 jaar geleden werkte ik in een schoonheidssalon waar ik totaal niet op mijn plek zat en mijn verloofde was voor de 2e keer op uitzending (een uitzending van 6 maand). Voor zijn eerste uitzending had hij mij ten huwelijk gevraagd waar ik volmondig ja op had geantwoord! We hadden net een huisje gekocht samen en die hadden we flink verbouwt. Toen hij thuis kwam van die eerste uitzending ging het tussen ons even helemaal mis, waardoor we zelfs even uit elkaar zijn geweest. Na hard werken zijn we er toch samen uit gekomen! Toen moest hij al vrij snel weer weg voor een tweede uitzending, een hele lange uitzending.. Ik was in die tijd knetter onzeker en bang om hem nog eens te verliezen. Ik had al eens een burn-out gehad en die klachten kwamen weer omhoog. Tot een zomeravond, ik alleen buiten zat te piekeren en mijn oog viel op een half jointje in de asbak die nog was overgebleven van het weekend ervoor. Ach wat zou het dacht ik nog, en na 2 hijsjes had ik voor het eerst een ontspannen avond zonder piekeren en sliep ik eindelijk weer eens goed! Toen was het hek van de dam 😏 2 jaar lang genoot ik van de rust in mijn hoofd. Waarvan mijn (inmiddels man) een jaar met mij mee heeft genoten. Hij werd er uiteindelijk sloom van en was er klaar mee. Ik nog lang niet.

Ruim een half jaar geleden wees iemand mij erop dat ik wel erg veel weg had van iemand met ADHD. Daar moest ik erg om lachen want ik was altijd erg sloom juist. Ze dacht ook niet dat ik de hyperactiviteit had, maar wel het mentale gedeelte. Toen ik thuis kwam ben ik maar eens gaan googlen en ik schrok enorm van de overeenkomsten. Als kind was ik bestempeld als depressief meisje met een lichte vorm van PDD-NOS (autisme) waar ik mijzelf nooit echt in kon vinden. En nu was het net alsof alles wat ik las over mij geschreven was. Ik begreep gelijk waarom ik was gaan blowen maar vond het al niet meer de juiste oplossing.

En nu ben ik gestopt met blowen (cold turkey en zonder professionele hulp) en ben ik bezig met een onderzoek naar ADD. Echter door de lange wachttijden moet ik nog even geduld hebben voor hulp.

De eerste week heb ik erg veel aan dit forum gehad en heb ik veel van jullie ervaringen gelezen en voel ik me sterk over het stoppen. Alleen ben ik zo enorm moe elke dag. Verschillende afkickverschijnselen ondervonden (zweetaanvallen, misselijk na eten en soms vreselijk chagrijnig) maar over vermoeidheid lees ik niet zoveel. Ik hoop hier iemand te vinden die zich een beetje herkend in mijn (uber lange) verhaal en misschien tips voor mij heeft. Ik voel me wel sterk over het stoppen met blowen en weet dat het niet de oplossing voor mijn problemen is. Maar ben erg zoekende merk ik. We zitten nu ook weer in een drukke tijd (weer in een grote verbouwing en de situatie in de wereld met corona houd me ook erg bezig).

Sorry voor het hele lange verhaal. Was misschien niet nodig zo lang maar wel erg fijn om een keertje uit te typen ☺

Je ben moe na het werken als je thuis komt? Vermoeidheid is wel normaal als je hard werkt. Ik gebruikte wiet juist om mezelf wakker te houden zodat ik s'avonds lekker kon relaxen in plaats van met een suf hooft zitten. Misschien dat je door het jaren langen gebruik niet door heb dat je best veel energie op maakt aan je dagelijkse bezigheden? En nu je weer sober ben en dus weer normaal moe ben?

Ik weet niet wat je wil doen met het label ADD? Lijkt me dat je beter wiet kan roken dan rare medicatie slikken. Maar ja ik ben een geitenwollen sokken persoon dus wat weet ik

Ik merk nu vooral dat de drukte in mijn hoofd weer heel erg terug komt en ik denk dat ik daarom zo moe ben ☺ ik hoop met het label handvaten te krijgen dat ik wat aan die drukte kan doen. Tot voor kort waren de jointjes mijn remedie, maar ik merkte dat ik daar wel enigzins door veranderde. Ik wil het uiteindelijk voor de fun in de weekenden wel weer kunnen doen alleen moet ik dan wel eerst meer rust hebben in mezelf. Op dit moment ben ik heel de dag door alleen maar moe 😅

Je kunt wel extreem moe worden van piekeren en twijfelen aan jezelf. Constant vechten tegen jezelf kost bakken met energie. Ik ben er van nature ook zo een. Heb dan wel geen diagnose van ADD of iets dergelijks, maar vertoon daar zeker veel trekjes van.

Even los gezien van dat label ADD. Je vond rust en focus in het gebruiken van wiet. Op mij heeft het ook dat effect. Maar zoals je weet is het ook een soort verdoving en verhulling van het probleem. Het doet je alleen tijdelijk beter functioneren op bepaalde vlakken. (en minder op andere) Goed dat je er al mee gestopt bent dus.

Wat echt werkt is in mijn ogen het tegenovergestelde van verdoving en verhulling. Waar vluchtte je van dmv wiet gebruik? Een gevoel toch? Een spanning/stress, misschien ook een mentale pijn, een verdriet, een boosheid, etc. (Ik zeg maar wat hoor) Als je goed kijkt, is dat vechten tegen jezelf het jezelf wegkeren van die gevoelens. Wat mij super goed helpt, is stoppen met dat wegkeren van je gevoelens en er recht naar gaan kijken voor een tijdje. En dan goed kijken wat er met die gevoelens gebeurt. Als je ze aandacht geeft en ook echt liefdevolle aandacht als dat lukt, dan worden ze minder sterk. Minder solide en meer transparant. Dan lopen ze minder aan je te trekken en kunnen ze uiteindelijk zelfs oplossen. Het zit allemaal in lagen in elkaar, dus verwacht niet dat het in 1 keer weg is. Maar elke laag weerstand die je kwijt bent laat je weer wat lichter achter en zorgt er zo voor dat je denken minder belemmerd is. Dingen waarvan je verwacht dat ze nou eenmaal in je aard lagen, veranderen, verdwijnen.

Try it

Mindless zei:

Je kunt wel extreem moe worden van piekeren en twijfelen aan jezelf. Constant vechten tegen jezelf kost bakken met energie. Ik ben er van nature ook zo een. Heb dan wel geen diagnose van ADD of iets dergelijks, maar vertoon daar zeker veel trekjes van.

Even los gezien van dat label ADD. Je vond rust en focus in het gebruiken van wiet. Op mij heeft het ook dat effect. Maar zoals je weet is het ook een soort verdoving en verhulling van het probleem. Het doet je alleen tijdelijk beter functioneren op bepaalde vlakken. (en minder op andere) Goed dat je er al mee gestopt bent dus.

Wat echt werkt is in mijn ogen het tegenovergestelde van verdoving en verhulling. Waar vluchtte je van dmv wiet gebruik? Een gevoel toch? Een spanning/stress, misschien ook een mentale pijn, een verdriet, een boosheid, etc. (Ik zeg maar wat hoor) Als je goed kijkt, is dat vechten tegen jezelf het jezelf wegkeren van die gevoelens. Wat mij super goed helpt, is stoppen met dat wegkeren van je gevoelens en er recht naar gaan kijken voor een tijdje. En dan goed kijken wat er met die gevoelens gebeurt. Als je ze aandacht geeft en ook echt liefdevolle aandacht als dat lukt, dan worden ze minder sterk. Minder solide en meer transparant. Dan lopen ze minder aan je te trekken en kunnen ze uiteindelijk zelfs oplossen. Het zit allemaal in lagen in elkaar, dus verwacht niet dat het in 1 keer weg is. Maar elke laag weerstand die je kwijt bent laat je weer wat lichter achter en zorgt er zo voor dat je denken minder belemmerd is. Dingen waarvan je verwacht dat ze nou eenmaal in je aard lagen, veranderen, verdwijnen.

Try it

Klik om te vergroten...

Ik begrijp wat je bedoelt, alleen vlucht ik denk niet zo zeer voor gevoelens of stress. Ik praat er ook veel over (misschien soms te veel). Het zit hem er nu juist in dat ik erg snel "overprikkeld" ben. De gedachtes blijven non stop doordraaien en kan het nu niet meer stoppen. Dat is me nog nooit gelukt behalve toen ik blowde. Dat waren de enige momenten dat het even "stil" was in mijn hoofd. Begrijp me niet verkeerd, ik ben blij dat ik ben gestopt! Ik moet alleen een andere gezonde manier zien te vinden om het stil te krijgen. Vandaag te horen gekregen dat ik zeker voor mei nog niet aan de beurt ben bij ggz en dat het ook nog wel langer kan duren. Ik ben bang om weer in een burn-out terug te vallen en dat wil ik niet meer mee te maken 😥

Ik ben zelf vaak wel een hyperactieve denker. Zeker als iets mij dwars zit dan ga ik helemaal los op. Ik heb periodes gehad waar ik slecht sliep hier door en dat ik me eindeloos er aan ergerde.

Maar sins vorig jaar heb ik mezelf er maar bij neergelegd dat ik gewoon zo ben en ik laat het zijn gang maar gaan. Ik ben ook wat rustiger gaan leven.

Ik weet niet wat je zo prikkelt, maar ik zou kijken of je dat gene kan inperken.

ADDblowerd zei:

Ik begrijp wat je bedoelt, alleen vlucht ik denk niet zo zeer voor gevoelens of stress. Ik praat er ook veel over (misschien soms te veel). Het zit hem er nu juist in dat ik erg snel "overprikkeld" ben. De gedachtes blijven non stop doordraaien en kan het nu niet meer stoppen. Dat is me nog nooit gelukt behalve toen ik blowde. Dat waren de enige momenten dat het even "stil" was in mijn hoofd. Begrijp me niet verkeerd, ik ben blij dat ik ben gestopt! Ik moet alleen een andere gezonde manier zien te vinden om het stil te krijgen. Vandaag te horen gekregen dat ik zeker voor mei nog niet aan de beurt ben bij ggz en dat het ook nog wel langer kan duren. Ik ben bang om weer in een burn-out terug te vallen en dat wil ik niet meer mee te maken 😥

Klik om te vergroten...

Maar het jezelf goed confronteren met je gedachten en gevoelens is een grondig proces dat je makkelijk halfslachtig doet en moeilijk echt grondig. Je zegt dat je je gedachten niet kan stoppen en dat je een manier wilt om het stil te krijgen. Het is mijn ervaring dat als je dat probeert te bewerkstelligen, dit een averechts effect heeft. Want dat is de weerstand: het niet accepteren van je gedachten/gevoelens. Het anders willen dan het is. Die weerstand is waar je jezelf helemaal mee uit zit te putten.

Het gaat ook helemaal tegen het instinct in hoor, om te stoppen met wegkijken van je ongewenste gedachten en gevoelens. Maar daarom zei ik, probeer het eens direct te bekijken/voelen. Even (tijdelijk) helemaal het idee loslaten dat die gevoelens weg moeten en/of je gedachten stil moeten worden. En in plaats daarvan er simpelweg naar kijken. Het je complete aandacht geven. In mijn ervaring is dat het enige wat echt werkt. Hoe snel het werkt, is afhankelijk van hoe direct en hoe intens je bereid bent het te bekijken/voelen. Bedenk je ook: het zijn maar gedachten en gevoelens. Ze zullen jou niet echt kunnen overweldigen. Schrik er niet meteen van terug als ze eerst intenser worden als je ze jouw aandacht geeft.

Misschien dat je hier wat aan hebt? Ik weet hoe verschrikkelijk het is om onophoudelijke gedachten te hebben en dat het lijkt alsof je daar helemaal in meegaat. Maar het is juist verschrikkelijk, omdat je er weerstand tegen biedt. Bedenk je anders maar, dat gedachten produceren hetgeen is wat je mind/geest doet. Het heeft geen zin om dat te willen stoppen, want dat is nou eenmaal de aard van de geest. Laat het dus doen wat het wil doen, dan hef je die weerstand er tegen stukje bij beetje op en voel je je veel beter.