mijn vriend is verslaafd, wie heeft advies????

ik moet echt mijn verhaal kwijt, aan vrienden aan familie kan ik het niet kwijt, aangezien ik beloofd heb niks te zeggen. Ik ben echt kapot, gebroken, voel me zo genaaid, ik moet het echt kwijt.

bijna 5 jaar heb ik een relatie met mijn vriend. 3,5 jaar wonen we samen en we hebben een zoontje van 11 maanden.
Voor dat we gingen samen wonen gebruikte hij zeer regelmatig drugs. Regelmatig gingen we samen naar feesten (met een grote groep vrienden) Ik bleef dan uit zijn buurt, baalde er echt van als hij wat gebruikte, ik heb echt nog nooit wat gebruikt, veel te bang om verslaafd te worden (geschiedenis van een verslaafde vader)

Ik wilde het toen uitmaken omdat ik geen toekomst in ons zag.
Hij wilde niks liever dan met mij verder, hij zou stoppen en 3 maanden later wilde heel graag samenwonen. We hebben een huis gekocht en waren dolgelukkig samen.

Na een half jaar kreeg ik vermoedens dat hij toch weer gebruikte. Meerdere malen heb ik dit aan hem gevraagd em hem de kans gegeven het te vertellen. Elke x ontkende hij dit en was zelfs boos dat ik hem na al die jaren nog steeds niet vertrouwde. Ik schaamde me hiervoor en heb er heel hard aan gewerkt om hem wel te vertrouwen.

Anderhalf jaar geleden bleek ik zwanger (niet gepland, door de pil heen, was al 4 maanden, maar zo blij!!!!!) We wilde over 2 a 3 jaar aan kinderen beginnen, maar nu er plotseling een wondertje in mijn buik groede waren we zo gelukkig!!!
Eindelijk leek ons leven samen op een goede rails te zitten.

Tot een half jaar geleden. Ik ontdekte dat er 2000 euro van onze gezamelijke lening was verdwenen (destijds voor inrichting van ons huis, bijna afbetaald) heb hem hiermee geconfronteerd, gevraagd of hij weer begonnen was. Maar nee, het waren aan allerlei rekeningen die hij nog goed kon verantwoorden ook. Natuurlijk baalde ik dat hij dit niet van zijn eigen geld had gedaan zoals we afgesproken hadden (we hebben allebei een eigen rekening en een gezamelijke rekening) maar ok. hij zou iets meer afbetalen aan de lening dan mij en het zo recht trekken. het ergste vond ik dat het stiekem gegaan was en niet in overleg.
Laatst hebben we van mijn oma 1000 euro gekregen voor ons zoontje. Zijn oma overleed en daar kregen we een erfenisje van, 900 euro.
Van het weekend hadden we ruzie en kreeg ik opeens de geest. Ik keek in de spaarpot waar dat geld in zat. Leeg!
Ik heb het hem weer gevraagd. Uiteindelijk kwam het eruit. Hij is ooit bijna een jaar gestopt geweest. Alle keren dat ik het aan m vroeg was het weer zo ver, hij schrok dan en stopte dan weer. Toen ik bijna moest bevallen had hij de zenuwen gekregen en was hij weer veel gaan gebruiken. Al dat geld dus 4000 in totaal is aan coke opgegaan. En dan het geld van zichzelf nog, ik gok zon 400 per maand, dus nog eens 5000 euro erbij. Zelfs dat geld van zijn zoontje en de erfenis van zijn oma. Dat vind ik het allerergste, het geld van zijn zoon!!!
Natuurlijk was mijn eerste reactie: het is uit, we verkopen het huis, je zoekt het maar uit.
Maar ik hou van hem, ik wil hem helpen, we hebben een zoon samen! Als ik nu bij hem weg ga gaat ie echt kapot aan de coke. Ik zou het mezelf nooit vergeven.

2 dagen heb ik in een roes geleefd, alleen maar janken kon ik, we hebben veel gepraat en hij wil echt stoppen, voor mij maar vooral voor zijn zoon. Hij wil echt verder met ons. Zegt ie........ik weet niet meer wat ik moet geloven, zo vaak heeft hij me al voorgelogen. Blijkbaar kan het hem niet zoveel schelen wat ik er van vind.
Door mijn verleden met mijn vader ben ik zo bang dat geschiedenis zich herhaalt. Ik weet echt niet of ik er goed aan doe samen met hem verder te gaan.

Ik wil weten wat jullie hier van vinden. Kunnen wij samen verder? Hebben wij een toekomst?

Binnen een relatie moet je elkaar volledig kunnen vertrouwen. Wat hij gedaan heeft is niet goed te praten, maar je zou het hem kunnen vergeven. Om dat te doen, moet er wel heel veel gaan veranderen. Hij zal volledig voor jou moeten kiezen, altijd open moeten zijn en volledig bereid moeten zijn om af te kicken. Dit houdt bijvoorbeeld in dat jullie gezamelijk naar een kliniek gaan en zo zorgen dat hij clean wordt/blijft. Gaat het alsnog fout en bedriegt hij je weer, dan is zijn kans verkeken, denk ik. Je kunt niet aan de gang blijven, maar ieder mens verdient een tweede kans. Wees in ieder geval wel reëel, je moet de relatie niet aanhouden omdat je het zo zielig vindt of bang bent voor zijn toekomst. Je geeft hem de kans zijn leven toekomst te geven, maar het moet wel van twee kanten komen... Succes ermee in ieder geval!

Hey,

Iemand die harddrugs gebruikt, is zichzelf niet. Ook als het in z'n kop zit, dus als hij ernaar verlangt, is hij niet helemaal zichzelf. Verslavende drugs kunnen mensen dingen laten doen die ze anders nooit zouden doen. Zelf stoppen ze deze problemen weg, ze proberen het niemand te laten merken, maar ook voor zichzelf; ze ontkennen het probleem, en natuurlijk is er iets in ze dat zegt dat ze verkeerd bezig zijn, maar dit stoppen ze snel weg.

Ik denk dat hij wel wíl stoppen, maar dat het gewoon niet lukt!

Je moet bedenken: als iemand aan de harddrugs verslaafd is, is hij zichzelf niet helemaal.

Dit was mijn bijdrage, ik hoop dat je er wat aan hebt!

Veel sterkte.

Bedankt voor jullie reactie's!

We zijn inmiddels weer een stukje verder. Hij heeft me een hoop uitgelegd. Hoe het voelt, wannneer hij het deed. Natuurlijk niet leuk om te horen en erg pijnlijk, maar hij is eerlijk tegen me. Het is een begin.
Waar is erg van schrok is dat ie zo'n lage eigen dunk heeft van zichzelf. Hij baalt erg van zichzelf, vind zichzelf echt de grootste lul die er op de wereld rond loopt. Hij heeft geen zelfvertrouwen, eigenlijk nooit gehad.

Hij wil hulp zoeken voor zijn probleem. Hij heeft alleen geen idee waar hij moet beginnen. Ik dacht aan de huisarts, die hem dan door kan verwijzen?
Ook heeft hij zelf voorgesteld dat ik al het geld ga beheren. Dus ook zijn geld en dat ie dan een soort van zakgeld krijg. Zelf vind ik dit erg raar, ik bedoel ik ben zijn vriendin, niet zijn moeder. Maar hij denkt zelf dat ie dat nodig heeft en we gaan het proberen.

We gaan dus de goede kant op. Nog steeds zou ik het fijn vinden als jullie goede raad voor ons hebben aangezien jullie de enige zijn die het weten (op 2 vrienden van hem na, die zelf ook gebruiken)

groetjes van ikke

Erg triest verhaal, maar helaas het gebeurd. Het is voor ons moeilijk te beseffen wat je nu mee maakt. Maar als hij wil stoppen, dan is er een toekomst. Het zal erg moeilijk worden want het spul is erg verslavend. Je denkt altijd ik wordt niet verslaafd maar voor je het door hebt ben je het al!

Maar er zijn speciale afkickklinieken die jou en nog belangrijker je man kunnen helpen. Je huisarts weet er ook wel iets van dus ga eens op bezoek bij hem hij kan jullie door verwijzen. Doe het wel zo snel mogelijk, want hoe langer je wacht hoe moeilijker het wordt. En misschien een goede voornemen voor het jaar.

Alvast veel sterkte!

moeilijk geval ja dit ook al omdat het om een vrij lange tijd gaat.
uhm tja voorop gesteld is natuurlijk het stoppen van de verslaving
wat op zich al heel erg moeilijk is.
En vergeet niet jullie kind want wat zou die allemaal mee krijgen van dit gebeuren dus dit moet sowiesow stoppen
of hij stop met zijn verslaving
of je gaat bij hem weg

dit een beetje uit eigen ervaring ik kon ok een stel bijna net als jullie
de vrouw nam haar man weer trug en steeds begon de hele ellende opnieuw nu uiteindelijk is zij ongelukkig en de kinderen wonen niet meer thuis omdat ze ze niet meer kon onderhouden.

mischien een idee om een keer samen proffesionele hulp te zoeken niet zo zeer voor jou maar dan ook om aan hem te laten zien dat je hem wil helpen en wel terug wil nemen zolang die zich daar echt voor inzet

oh en nog een ding zeg die gesamenlijke reking over naar je eigenrekening en zorg dat al het geld gewoon de op bank staat hierdoor word jij later niet de dupe van een ander

verder veel succes

Hij wil hulp zoeken voor zijn probleem. Hij heeft alleen geen idee waar hij moet beginnen. Ik dacht aan de huisarts, die hem dan door kan verwijzen?

Klik om te vergroten...

Ja, de huisarts is een goed beginpunt, lijkt me een prima plan.

Ook heeft hij zelf voorgesteld dat ik al het geld ga beheren. Dus ook zijn geld en dat ie dan een soort van zakgeld krijg. Zelf vind ik dit erg raar, ik bedoel ik ben zijn vriendin, niet zijn moeder. Maar hij denkt zelf dat ie dat nodig heeft en we gaan het proberen.

Klik om te vergroten...

Misschien lijkt het inderdaad wat vreemd, maar ook dit vind ik een goed plan. Zo kan hij weer leren met geld om te gaan en kan hij het niet zomaar uitgeven aan drugs. Later kun je dit weer afbouwen en hem zelf z'n geld laten beheren.

beste ikke


hier mijn persoonlijke ervaring ,ik hoop dat er wat aan heb

ik kwam er pas in de 5e maand van mijn zwangerschap achter dat mijn man gebruikte ,toen wilde ik eigelijk gelijk al weg gaan maar ja liefde maakt blind en hoop doet leven he
hij beloofde het niet meer te doen en ik trapte daar in
tot ik van mijn 2 dochter ging bevallen kwam ik er achter dat hij het weer
deed ofte wel hij had het al die tijd goed verborgen
vanaf toen werdt te situatie alleen maar erger

hij begon te stelen plunderde onze bankrekeningen
ook de kinder spaarpotten
maakte overal schulden
en loog dat hij het zelf geloofde

ik ben met hem naar verschillende instanties geweest
zelfs 2x per week door weer en windt zijn urine persoonlijk weggebracht voor controle maar helaas bogon hij steeds weer te gebruiken

en meestal na zon periode van gebruiken waren we gemiddeld weer zon 1000 euro armer

ik ben nu bijna al 2 jaar intensief met hem bezig geweest
en geholpen waar ik maar kon
maar het mocht allemaal niet helpen

mijn dochters zijn nu 2 en 3jaar oud
en hun toekomst is niet vertrouwd in de handen van hun vader

ook al hou ik nog steeds van deze man , vorgige maand heb ik een scheiding aangevraagd en deze zal vanaf januari in werking treden

en zal ik ook gelijk in het molentje van gemeente opvang bijstand en al die shit belanden

maar de toekomst van mijn kinderen hebben weer een kans
het wordt er echt niet makkelijk op er ik zal er aan moeten trekken
maar er is dan niemand meer om mij onderuit te halen als ik weer iets heb opgebouwd (zoals mij mijn man)

ik hoop nog altijd dat mijn man zijn ogen opent en dat het nog goed komt
maar dat zijn dromen en verlangens
de realitijd is
ik MOET mijn kids grootbrengen , zeker weten dat ze volgende maand en de maanden en jaren die daar op volgen een dak boven hun hoofd hebben
en hun mondje gevoed en als normale kinderen opgroeien

zoals ik al zei ik hou nog steeds van hem maar van mijn dids hou ik toch het meest

ik wens je veel sterkte toe en hoop op het beste voorje

groetjes
staffordlady

ik hoop dat hij zich nu echt aan zijn beloftes houd

en zijn geld beheren is niet zo raar hoor
dat doet mijn vriendin ook en ik ben nog geen eens verslaafd :P

nou hij is gisteren naar de huisarts geweest die hem heeft doorverwezen naar een instantie in de buurt.
Hij heeft daar nog geen contact mee opgenomen. Nou zou je zeggen, tsja 2 dagen, maar hij had mij een groot plezier gedaan om meteen te bellen. Maargoed, ik heb geduld, ik wacht tot hij zelf belt.
Vanavond maar eerst met zijn drietjes (en natuurlijk een hoop vrienden) het nieuwe jaar in. Hoop dat het nieuwe jaar goed begint.....

Iedereen een hele gezellige jaarwisseling en een heel gelukkig nieuwjaar!

Groetjes ikke

nog steeds heeft hij geen contact gezocht met die instantie

al een aantal keer heb ik gevraagd of hij nou al gebeld heeft, dit eindigt steeds in een ruzie, (zowieso loopt het niet echt lekker tussen ons: hij wil er eigenlijk niet meer over praten, ik juist wel)

moet ik hem nu juist wel of niet pushen?

pushen heeft waarschijnlijk weinig nut. Zolang hij zelf niet wilt, zal hij toch niet kunnen stoppen. Achter zoiets moet je gewoon 110% achterstaan anders lukt het gewoon niet. Ik ben bang dat je eigelijk weinig kan doen, hij moet het zelf willen.