DrugsForum.nl

Ik ben begonnen met drugs op 13 jarig leeftijd meer kwam het door om dat ik dingen uit mijn verleden wou vergeten en gewoon een happy life wou hebben. Het begon op 2003 met wiet roken altijd lachen met vrienden omdat iedereen een lach kick kreeg. Maar dat gevoel ging sneller weg omdat het niet genoeg deed onderdrukken. Dus begon ik met veel alcohol te drinken. Wat ook niet echt goed uitpakte kreeg alcohol vergiftiging dus ik ging weer terug naar wiet. 2 Jaar laten mixte onze groep een groep van 14~15 jarige met de oudere van 18~35 dat was in 2005. Vanaf die tijd kwam hard drugs in ons groepje. Het begon met speed wat al na 1 jaar uit groeide naar xtc, mdma. Ondanks de verhalen die ik hoorde probeerde ik het toch en daar kreeg ik de trip van mijn leven hallucinaties die zo echt leken terwijl ik gewoon op de bank beetje lag te zwaaien met mijn handen. Ik zag in mijn trip hoe mijn vrienden en ik beetje aan t lachen ware in de schuur en een game aan t spelen was. Maar vond het raar dat ik hele tijd gelach hoorde op de achtergrond. Uiteindelijk naar anderhalf uur begon mijn trip minder te worden en ik realiseerde dat ik in de woonkamer zat op de bank met mijn handen te zwaaien en kon mijn ogen niet geloven. Dat het is moment geweest dat ik van XTC begon te houden witte klavertjes.
Maar dat moment was ook het punt dat mijn leven voorgoed ging veranderen. Het was 2006 inmiddels 16 jaar midden zomer vakantie. Ik bestelde mij 100 pillen en een andere kameraad had zich zelf 130 besteld. Die pilletjes waren inmiddels niet zo geweldig omdat je er 4 nodig had voor het zelfde hallucinatie effecten te krijgen. Maar wij waren jong en dom.. in 1 week tijd hebben wij met 3 man 230 pilletjes naar binnen gewerkt. Waar onder mijn kameraad en ik de volle consequenties kregen ik was als eerste aan de beurt die zijn laatste pil naar binnen wierp en direct na het slikken voelde ik alsof er een kortsluiting in mijn hersenen voorkwam. Ogen begonnen te trillen oogleden hele tijd open dicht open dicht. Ontzettend misselijk. Bewusteloos vallen dan weer wakker dan weer weg. Mijn kameraad begon de zelfde symptomen te krijgen hoe hij zijn laatste had gepakt. Dus wij hebben van midden juli tot eind augustus bij ons op de bank gelegen. Mijn moeder wist in die tijd niet wat er aan de hand was maar wij hadden gezworen hier nooit over te vertellen. Dus wij zeiden dat we de griep hadden. Zoveel dagen dat wij spontaan aan t huilen waren van de pijn het constante knipperen van de ogen. We zouden de dood op dat moment verwelkomt hebben. Maar uiteindelijk we wisten het was onze eigen schuld. Zelfs de dealer kwam uiteindelijk naar ons toe om te zeggen wat voor idioten wij waren. En dat hij niets meer met ons te maken wou hebben. Wat begrijpelijk is als je volgens verhalen van andere mensen dachten dat wij op het punt stonden om dood te gaan. Na een goeie maand dus ziek te zijn geweest hadden mijn maat en ik zoiets van ''oke nooit meer gebruiken ik ben genezen''. Maar het liep iets anders uit..Week erna in september 2006 begonnen we alweer met speed en vanaf dat moment ging het hard kwa gebruik. Niets geleerd..Van 1~2 gram per weekend naar 6~10 gram per weekend. In de winter ging het nog harder November 2006 Het moment dat dagelijks gebruik de norm was voor ons. Speed,Wiet,XTC,MDMA, GHB. En ook het moment dat we geintroduceerd werden aan Ketamine.
2007.. Het jaar waar wij bijna geen slaap kenden. Op mijn school werd er ook gebruikt onder de jongens wij waren allemaal gabbers. Speed XTC en wiet werd er voornamelijk gebruikt. En het was ook niet zo onbekend dat je naar de wc ging en je hoorde iemand een dikke lijn opsnuiven. In die tijd verkocht ik van mijn eigen supply ook aan andere gebruikers op school. Mijn gebruik op school was 3gram per dag met soms xtc tijden gym was niet aan te raden was.
Meende dat het me energie zou geven maar kreeg altijd de verlammende trip en dan sta je daar met een klapper mond.
Gemiddeld sliep ik per week ander halve dag mijn maten woonden die tijd onderhand bij ons thuis. Ze kwamen alleen thuis voor te douchen. Onze bezigheid was spelen op de xbox en beetje liggen freaken op hardcore muziek.
We gingen van feestje naar feestje afterparties.. Dat het vaker ook gewoon normaal was dat ik thuis zei ik ben weg voor een week of 2 laters!
En dan weer expirimenteren met alles alcohol wiet speed xtc mdma blue 69 ( De blue 69 bij ons bestond uit een cocktail van drugs waar onder ketamine) En ik wist heel goed dat dit spul niet goed was maar toch had zoiets van je leeft toch maar 1 keertje het leven is een groot feest!
Tot ik paranoide begon te worden.. Slaap gebrek is een machtig iets als je een week niet slaapt begin je schimmen te zien en hoor je stemmen. Bij 2 week zijn het al echte mens achhtige schaduwen die jou naam roepen. Bij de 3e week weetje niet meer wat de realiteit is. Heb in die tijd 2007~2008 heel vaak tegen objecten liggen te praten onder andere tegen een boom liggen praten of met een prullenbak hartig gelachen. Om maar later achter te komen dat je gewoon tegen jezelf aan 't praten was. En het was voor mij de norm dat ik vaker mensen leerde kennen die gewoon tegen random dingen aan het praten waren. En ook hele foute mensen. De raarste moment was in eind zomer 2007 hoe wij als normaal aan het gebruiken waren in de schuur en toen kwam er een advocaat om 4 uur 's ochtends aan bij ons in de schuur. Hij gaf mij zijn kaartje en hij ging rustig langs een kameraad zitten om speed bommetjes te slikken. Na 3 uur bij ons te zijn geweest is hij weg gegaan en zag ik hem weg rijden in een zwarte luxe mercedes. Tot op de dag van vandaag blijft het nog in mijn hoofd van. Wat de hell was dat..wat moet een advocaat om 4 uur 's ochtends bij 16~17 jarige mensen met mensen die ook nog in de 20~30 waren. 2008. Na een aantal jaar gebruik merke ik dat er toch wel wat veranderd was aan mij. Ik was ontzettend mager dat was lichamelijk en ik voelde mij relatief afhankelijk van het spul. Als ik niet gebruikte voelde ik mij slecht als in werd ik heel emotioneel en depressief. Maar ondanks alles nog steeds door gebruikt hoewel de klachten wel steeds harder terug kwamen. Al jaren had ik kaakpijn door het gebruik van xtc/mdma/speed maar dat ging weg naar verloop van tijd. Tot 1 avond was met kermis 2008 in september na het gebruik van cocaine kreeg ik een knak in mijn kaak. Op dat moment dacht ik er niet zoveel aan maar het deed wel pijn een zeurderige kaakpijn net alsof je de dag erna kaakpijn hebt na xtc en speed.
Kon gewoon nog eten deed wel beetje pijn zovan ''oeh ff rustig eten'' maar niet veel later kregen wij een brief thuis.
Wat erin stond maakte mij ontzettend kwaad en zat in een staat van paniek. Mijn reden dat ik ben begonnen met alles is omdat ik niet herinnerd wou worden aan mijn verleden maar door die brief zat ik weer poef terug in staat van alle emoties. Toen ben ik weer terug met alcohol gaan knoeien + alles wat ik gebruikte. En had ontzettend veel last van woede boeien. Ik kreeg in 2008 ook een baan aangeboden waar ik stage liep in de metaal sector. En heb veel gepraat met een collega over mijn omstandigheden. Door te praten met die man en de goedheid die in hem zat heb ik hem beloofd dat ik zou stoppen met alles. 2009~2010 de jaren dat ik ben begonnen met stoppen. Op het begin van 2009 ging ik nog gewoon door maar het gesprek met die man kwam als echo de hele tijd terug in mijn hoofd. En ik dwingde mezelf te stoppen met wiet eerst. Het effect van wiet was niet meer zoals op het begin kreeg meer last van mijn emotionele staat dan wat anders. Dus het was makkelijk om te stoppen met wiet. De hard drugs was een andere zaak. De laatste keer dat ik iets gebruikte was in 2010 1 xtc en 4 lijnen speed. Vanaf die tijd was het over. Ben maar een goede maand ontzettend ziek geweest. Niet kunnen slapen. Misselijk. Ongecontroleerde bibbers en bibberende handen.
Maar ben ik doorheen gegaan omdat ik mijn collega niet wou teleurstellen.
2010~2011 is de jaren dat mijn leven voorgoed weg ging. Na gestopt te zijn begon ik weer kaak klachten te krijgen. Deze keer erger dan ooit. De pijn werd zo intens en kon ook niet meer goed praten enorm stijve kaken. Er zaten periodes tussen dat ik maar 1x per week at kreeg mijn mond niet meer open. En ben van de ene ziekenhuis naar het ander geweest. Zonder succes ze wisten niet waar het vandaan kwam. En er werd gezegd dat het allemaal tussen de oren zat. Terwijl ik meer en meer aan het verliezen was vrienden die weg gingen. Kwam ik in isoloment terecht. School faalde kwam bijna niet meer opdagen. Pijn was het enigste waar ik aan dacht waar komt dit vandaan? Is het psychisch of lichamelijk? Heletijd denken komt het door de drugs? of door psychische pijn. Van de ene instantie naar de andere..
Tot ze op school zeiden in 2012 dat het t beste was dat ik van school af ging ivm verzuim dat de boete heel hoog zou zijn. Inmiddels al verslagen persoon vast proberen te houden aan wie ik was. Mijn laatste vrienden verlieten mij ook.
Maar kaak pijn bleef aanhouden tot op het punt dat de dood de enigste uitweg was. Vanaf 2010~2018 heb ik constant pijn. Nu kan ik niet meer naar buiten ik heb paniek aanvallen straat vrees. Van iemand die tussen Masters of hardcore BJBN zat van iemand die niet meer naar buiten kan zonder paniek. En altijd die pijn. Inmiddels is de pijn wat weg maar ik hoef maar 1 spiertje te voelen in mijn kaak en ik zit alweer in een staat van paniek.
Mijn verhaal hier is van iemand die enorm heeft geleefd. Maar nu leeg is. En ik weet nog altied niet wat mijn kaak pijn is maar sinds vandaag zag ik een post hier op deze site over mensen die ook vaker last hebben. Na gebruik maar geen een die er chronisch last van heeft. Schreef mijn verhaal meer om te kijken of iemand mischien kan helpen een antwoord weet wat mij meer rust geeft.

Mijn ervaring met drugs en ongewenste bij effecten.

Een reactie plaatsen