Tolerantie, gewenning en downregulatie

Tolerantie, gewenning en downregulatie. Iedereen hier kent het fenomeen waarschijnlijk wel. Als je gebruikt, passen je hersenen zich aan om zo snel mogelijk er voor te zorgen dat je je niet meer zo vreemd voelt als je die drugs neemt.

Je moet steeds meer nemen en zelfs dan is het effect niet meer wat je eigenlijk zoekt. Door meerdere dagen per week (3-4) cannabis te gebruiken, word ik al lang niet meer high of stoned, zelfs niet bij heel hoge hoeveelheden. Na een pauze van een week of twee voelt het alweer heel anders.

Je receptoren worden minder gevoelig (downregulatie) en door eerdere ervaringen wordt het nooit meer zoals de eerste keer. Een verhaal dat je vaak over MDMA hoort. LSD hoef je ook geen twee dagen na elkaar te doen en zelfs bij alcohol zie je dat stevige drinkers nog maar zelden echt dronken worden.

Toch zijn er drugs zoals heroïne en base coke die mensen iedere dag gebruiken (verslaving) en hier geen last van lijken te hebben.

Persoonlijk ben ik eigelijk wel blij met het fenomeen, want het voorkomt denk ik een hoop ernstige verslavingen. Maar waar zit het verschil hem in? Van MDMA kun je nog zeggen dat je serotonine en dopamine op een gegeven moment gewoon op zijn. Maar LSD is drug die de eigen voorraden niet aanspreekt. Waarom bouw je daar direct tolerantie voor op maar niet voor andere drugs?

Hoe en waarom interesseert me eigenlijk niet zo, lichaamseigen technische dingen als welke neurotransmitter, welk type receptoren en en de precieze werking van de drug daarop, agonist, antigonist enz. ik vind dat allemaal niet zo interessant, technisch verhaal en soms is er nog gewoon te weinig kennis over hoe een en ander in zijn werk gaat. Wel is het goed te weten welke drugs welke mate van (kruis)tolerantie geven en daar rekening mee te houden.

Toch zijn er drugs zoals heroïne en base coke die mensen iedere dag gebruiken (verslaving) en hier geen last van lijken te hebben.

Klik om te vergroten...

Ik weet niet wie je dat verteld heeft, maar zowel met heroine als met basecoke bouw je tolerantie op.

Je moet haast wel weten hoe deze stof werkt om te kunnen weten of dit kruistolerantie veroorzaakt.

Ervaring van anderen of jezelf is al genoeg lijkt me daar hoef je de precieze werking niet voor te weten hoor...

Het is zeker niet nodig om alles helemaal precies te weten, maar een beetje basiskennis lijkt me toch wel handig, maar ik denk dat de meesten ervaren en/of verstandige drugs gebruikers dat wel hebben.

Ikzelf vind het allemaal wel heel erg interessant (heb ook 2 jaar scheikunde gestudeerd), maar ik kan me best voorstellen dat het voor velen te saai of technisch wordt.

Ik begrijp dat niet iedereen dit interessant vindt, maar ik wel en ik vermoed nog wel een paar anderen op het forum ook

acht.zes zei:

Ervaring van anderen of jezelf is al genoeg lijkt me daar hoef je de precieze werking niet voor te weten hoor...

Klik om te vergroten...

Dan krijgt je anekdotisch bewijs. Veel mythes en desinformatie over drugs en andere zaken doen de ronde door anekdotisch bewijs. Zo kunnen twee trips door een hele hoop redenen van elkaar verschillen. Anekdotisch bewijs kan dan zeggen "ja truffels de dag na 2C-B werken bijna niet, want met dezelfde dosis truffels had ik veel minder effect dan vorige keer" terwijl het misschien aan iets helemaal anders ligt (bv die keer dat het amper werkte nam je op een festival met duizenden andere mensen aanwezig en de eerdere keer met zelfde portie was alleen thuis).
Ik zeg niet in jouw geval per se, misschien ben jij goed in die dingen inschatten. Maar voor veel mensen toch een grote valkuil.

@Cerberus
Op psychonautwiki staat altijd ook het een en ander over halfwaardetijd, tolerantie en kruistolerantie per stof en daar besteed ik wel heel veel aandacht aan.