Petje af! 💪🏻💪🏻💪🏻Ik hoop dat het oké is dat ik dit topic aanmaak, ik moet namelijk even iets van me af schrijven. Niet een extreem verhaal, waarschijnlijk best wel mild en cliché, maar het helpt mij wel even om eerlijk te zijn denk ik.
Ongeveer een jaar geleden ben ik voor het eerst met drugs (RC's) in aanraking gekomen. In het begin heb ik eigenlijk alleen maar leuke ervaringen gehad. Misschien wel té leuk, want ik begon het op een gegeven moment te gebruiken om te ontsnappen aan de werkelijkheid. Ik zou niet zeggen dat ik verslaafd was, maar ondanks dat ik er steeds minder plezier aan beleefde en teleurgesteld in mezelf raakte ging ik wel door met gebruiken. Ook ben ik een enkele keer best wel van mezelf geschrokken. Twee weken geleden wist ik het allemaal echt niet meer, ik voelde me down en paniekerig. Toen heb ik mijn vader gebeld en is hij me op komen halen, waarop ik hem heb verteld wat er speelde. Mijn ouders hebben het best goed opgevat, ze waren er wel voor me. De dag erna had ik spijt en schaamde ik me, maar daar ben ik nu wel overheen. Ik vind het vooral erg dat ik ze op deze manier heb laten schrikken en dat ze zich hierdoor zorgen om me maken. Maar: uiteindelijk is het denk ik goed dat ze het weten en dat ik de mogelijkheid heb erover te praten.
Mijn vader heeft me op het hart gedrukt om alsjeblieft alles weg te gooien. In eerste instantie vond ik dit zonde (tja, misschien een excuus), maar hij had gelijk. Ik kan er op dit moment niet echt verstandig mee omgaan, in andere woorden, het brengt me meer negatiefs dan positiefs. Ik moest even aan het idee wennen, maar uiteindelijk heb ik bijna alles weggegooid. Ik had nog 1 pil bewaard voor een laatste keer, als een soort van afscheid (misschien ook een excuus, maar goed). Dat afscheid is vandaag.
Ik wil hiermee niet meteen uitsluiten dat ik nooit meer iets zal gebruiken. Ik vind drugs nog steeds interessant en zie mezelf in de toekomst wel weer iets proberen, maar dan wel onder andere omstandigheden: 1) als ik het niet zonder nadenken of wanneer ik me slecht voel ga nemen, of 2) samen met iemand anders. Het hielp namelijk niet dat ik altijd in mijn eentje was. Dan ga je toch verder, denk ik. Maar goed, mijn vrienden moeten er niets van hebben, en waar kom je mensen tegen met interesse (en ervaring)?
Al met al heb ik geen spijt. Ik heb leuke herinneringen aan de goede ervaringen en heb er nieuwe dingen door ontdekt. Door de slechte ervaringen heb ik mezelf beter leren kennen. Ik moet ook zeggen: het was in elk geval nooit saai. En ik ben blij dat, behalve de negatieve invloed op mijn gemoedstoestand en zelfvertrouwen, ik het niet zo ver heb laten komen dat het echt een (serieuze) invloed op belangrijke dingen ging veroorzaken.
Dus: voorlopig ik hou het even voor gezien, vandaag was de laatste keer. Als ik er weer klaar voor ben, weet ik dat ik nog zat leuke ervaringen kan hebben. Tot dan hou ik het bij wiet, daarmee heb ik al wel m'n lesje geleerd. Ik zal nog steeds met interesse dit forum lezen. Als we overal zo open zouden kunnen zijn over drugsgebruik, zou ik misschien niet eens in deze situatie terecht zijn gekomen.
TL;DR: Irresponsible drug use. Tale as old as time.
Dankjewel!Petje af! 💪🏻💪🏻💪🏻
Als je weer wil gebruiken, dan is het inderdaad sterk aan te raden om je ouders en verdere nabije omgeving hiervan op de hoogte te brengen. Zo creëer je veiligheid voor jezelf.
Hoewel, voor langere tijd stoppen is nog het meest raadzaam, gezien je verhaal. Maar als "de tijd" weer aanbreekt, dan kan je vooralsnog het beste doen wat ik hierboven al zei.
No problemo!Dankjewel!
Klinkt logisch, bedankt voor je advies. Naast genoeg tijd nemen ga ik ook wat regels/voorwaarden voor mezelf opstellen.
Ik weet alleen nog niet of ik wacht tot ik 'er weer klaar voor ben' of dat ik met mezelf een tijd afspreek, bijvoorbeeld een half jaar ofzo.
Het is goed dat je dit van je af schrijft, en ik vind 't ook knap dat je het je ouders hebt verteld. Ik snap dat je grenzen voor jezelf hebt gesteld als je in de toekomst nog iets wilt proberen, die pauze is een strak plan. Herken wel stukjes van wat je schrijft. Blijf vooral praten, ook als je weer iets probeert. Schaamte is logisch, maar als je één ding niet wilt is dat je je shit op gaat kroppen en je eigen mentale gezondheid naar de knoppen gaat. En hou in de toekomst vooral genoeg tijd tussen je trips, dan kan je lichaam ook weer wat geluksstofjes aanmaken en voel je je wellicht wat minder snel down en paniekerigIk hoop dat het oké is dat ik dit topic aanmaak, ik moet namelijk even iets van me af schrijven. Niet een extreem verhaal, waarschijnlijk best wel mild en cliché, maar het helpt mij wel even om eerlijk te zijn denk ik.
Ongeveer een jaar geleden ben ik voor het eerst met drugs (RC's) in aanraking gekomen. In het begin heb ik eigenlijk alleen maar leuke ervaringen gehad. Misschien wel té leuk, want ik begon het op een gegeven moment te gebruiken om te ontsnappen aan de werkelijkheid. Ik zou niet zeggen dat ik verslaafd was, maar ondanks dat ik er steeds minder plezier aan beleefde en teleurgesteld in mezelf raakte ging ik wel door met gebruiken. Ook ben ik een enkele keer best wel van mezelf geschrokken. Twee weken geleden wist ik het allemaal echt niet meer, ik voelde me down en paniekerig. Toen heb ik mijn vader gebeld en is hij me op komen halen, waarop ik hem heb verteld wat er speelde. Mijn ouders hebben het best goed opgevat, ze waren er wel voor me. De dag erna had ik spijt en schaamde ik me, maar daar ben ik nu wel overheen. Ik vind het vooral erg dat ik ze op deze manier heb laten schrikken en dat ze zich hierdoor zorgen om me maken. Maar: uiteindelijk is het denk ik goed dat ze het weten en dat ik de mogelijkheid heb erover te praten.
Mijn vader heeft me op het hart gedrukt om alsjeblieft alles weg te gooien. In eerste instantie vond ik dit zonde (tja, misschien een excuus), maar hij had gelijk. Ik kan er op dit moment niet echt verstandig mee omgaan, in andere woorden, het brengt me meer negatiefs dan positiefs. Ik moest even aan het idee wennen, maar uiteindelijk heb ik bijna alles weggegooid. Ik had nog 1 pil bewaard voor een laatste keer, als een soort van afscheid (misschien ook een excuus, maar goed). Dat afscheid is vandaag.
Ik wil hiermee niet meteen uitsluiten dat ik nooit meer iets zal gebruiken. Ik vind drugs nog steeds interessant en zie mezelf in de toekomst wel weer iets proberen, maar dan wel onder andere omstandigheden: 1) als ik het niet zonder nadenken of wanneer ik me slecht voel ga nemen, of 2) samen met iemand anders. Het hielp namelijk niet dat ik altijd in mijn eentje was. Dan ga je toch verder, denk ik. Maar goed, mijn vrienden moeten er niets van hebben, en waar kom je mensen tegen met interesse (en ervaring)?
Al met al heb ik geen spijt. Ik heb leuke herinneringen aan de goede ervaringen en heb er nieuwe dingen door ontdekt. Door de slechte ervaringen heb ik mezelf beter leren kennen. Ik moet ook zeggen: het was in elk geval nooit saai. En ik ben blij dat, behalve de negatieve invloed op mijn gemoedstoestand en zelfvertrouwen, ik het niet zo ver heb laten komen dat het echt een (serieuze) invloed op belangrijke dingen ging veroorzaken.
Dus: voorlopig ik hou het even voor gezien, vandaag was de laatste keer. Als ik er weer klaar voor ben, weet ik dat ik nog zat leuke ervaringen kan hebben. Tot dan hou ik het bij wiet, daarmee heb ik al wel m'n lesje geleerd. Ik zal nog steeds met interesse dit forum lezen. Als we overal zo open zouden kunnen zijn over drugsgebruik, zou ik misschien niet eens in deze situatie terecht zijn gekomen.
TL;DR: Irresponsible drug use. Tale as old as time.
Ik ben bij problemen of mentale dingen inderdaad geneigd om het weg te stoppen, ik probeer en ga ook zeker proberen meer te praten. Dankjewel!Het is goed dat je dit van je af schrijft, en ik vind 't ook knap dat je het je ouders hebt verteld. Ik snap dat je grenzen voor jezelf hebt gesteld als je in de toekomst nog iets wilt proberen, die pauze is een strak plan. Herken wel stukjes van wat je schrijft. Blijf vooral praten, ook als je weer iets probeert. Schaamte is logisch, maar als je één ding niet wilt is dat je je shit op gaat kroppen en je eigen mentale gezondheid naar de knoppen gaat. En hou in de toekomst vooral genoeg tijd tussen je trips, dan kan je lichaam ook weer wat geluksstofjes aanmaken en voel je je wellicht wat minder snel down en paniekerig![:wink:]()
Als we overal zo open zouden kunnen zijn over drugsgebruik, zou ik misschien niet eens in deze situatie terecht zijn gekomen.
heel goed van je !!
zeker dat je je ouders heb kunnen vertellen, ik hoop dat ik die kracht over 2 jaar ook heb om me ma te vertellen en teleurtestellen wat der zoon heeft uitgespookt
ik zit nu ook met de gedachte speling dat ik moet stoppen voordat het te laat is, voordat ik dit bericht vond (nu net) dacht ik er nog aan om alles aan een vriend te geven(want weg gooien vind ik wel zonde van mijn collectie), omdat ik er in mijn situatie veelste snel naar toe grijp.. wat leidt op een onbewuste verslaving
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."