#1
Hallo allen,
Nadat ik afgelopen zomer een keertje coke gesnoven heb was voor mij duidelijk dat ik dat geen zak aan vind. Opgefokt en slikkebekkend met een enorme hartslag. Niet heel relaxed. Maar mijn nieuwsgierigheid naar uppers was wel gewekt. Het is toch leuk om zo af en toe met die mensen in dezelfde vibe te komen en een paar nakkies mee te doen?
Toen kwam 3-mmc op mijn pad. De eerste keer was wel oke. Had heerlijke momenten, maar het begon wederom heel opgefokt. De kater was niet fijn, maar die overleefde ik. Met Oud en Nieuw ging ik er weer vol voor, dit was de tweede keer en had er zin in. Het was een geweldige nacht. Ik bleef tot 13:00 de volgende dag bijnemen… Intussen speelde er nogal wat in mijn leven en werd terwijl ik onder invloed was een kleine teleurstelling veel groter dan die had moeten zijn. De dagen daarna werd ik zeer onrustig en kreeg ik last van depersonalisatie. Mijn hele angstcentrum van mijn brein overprikkeld. Misschien had ik gewoon op tijd moeten stoppen. Misschien is dit gewoon niks voor mij. Op XTC ging ik altijd heerlijk. Maar die uppers fucken mij toch een beetje op.
Nu is er nog één optie. Pep. Maar hoe verhoudt dit effect zich tot bovenstaande middelen? Ik zie pep als iets waar gelukkig veel over bekend is, wat lekker lang door werkt en misschien veel minder craving veroorzaakt. Je neemt het, misschien nog een keer bij en klaar. Waarom verkiezen mensen 3-mmc boven pep eigenlijk? Theoretisch lijken er aan pep meer voordelen te zitten…
Mijn angst is natuurlijk dat als ik het neem ik weer een paar weken bij moet komen van een overprikkeld brein als het mis gaat.
Ik had me voorgenomen om voorlopig maar ff niks te doen. En dan rustig aan weer eens een pilletje of nakkie ket te doen. Het vertrouwde spul. Misschien wat DMT of 2c-b. Zou toch zonde zijn als ik niet meer kan genieten van al dat leuke.
Wie kan vanuit ervaring meer vertellen over hoe deze uppers voor jou werken in verhouding tot elkaar?
veel dank!
Nadat ik afgelopen zomer een keertje coke gesnoven heb was voor mij duidelijk dat ik dat geen zak aan vind. Opgefokt en slikkebekkend met een enorme hartslag. Niet heel relaxed. Maar mijn nieuwsgierigheid naar uppers was wel gewekt. Het is toch leuk om zo af en toe met die mensen in dezelfde vibe te komen en een paar nakkies mee te doen?
Toen kwam 3-mmc op mijn pad. De eerste keer was wel oke. Had heerlijke momenten, maar het begon wederom heel opgefokt. De kater was niet fijn, maar die overleefde ik. Met Oud en Nieuw ging ik er weer vol voor, dit was de tweede keer en had er zin in. Het was een geweldige nacht. Ik bleef tot 13:00 de volgende dag bijnemen… Intussen speelde er nogal wat in mijn leven en werd terwijl ik onder invloed was een kleine teleurstelling veel groter dan die had moeten zijn. De dagen daarna werd ik zeer onrustig en kreeg ik last van depersonalisatie. Mijn hele angstcentrum van mijn brein overprikkeld. Misschien had ik gewoon op tijd moeten stoppen. Misschien is dit gewoon niks voor mij. Op XTC ging ik altijd heerlijk. Maar die uppers fucken mij toch een beetje op.
Nu is er nog één optie. Pep. Maar hoe verhoudt dit effect zich tot bovenstaande middelen? Ik zie pep als iets waar gelukkig veel over bekend is, wat lekker lang door werkt en misschien veel minder craving veroorzaakt. Je neemt het, misschien nog een keer bij en klaar. Waarom verkiezen mensen 3-mmc boven pep eigenlijk? Theoretisch lijken er aan pep meer voordelen te zitten…
Mijn angst is natuurlijk dat als ik het neem ik weer een paar weken bij moet komen van een overprikkeld brein als het mis gaat.
Ik had me voorgenomen om voorlopig maar ff niks te doen. En dan rustig aan weer eens een pilletje of nakkie ket te doen. Het vertrouwde spul. Misschien wat DMT of 2c-b. Zou toch zonde zijn als ik niet meer kan genieten van al dat leuke.
Wie kan vanuit ervaring meer vertellen over hoe deze uppers voor jou werken in verhouding tot elkaar?
veel dank!