Ik heb al enkele keren een K hole proberen te bereiken maar het lijkt me niet te lukken. Wat ik hoor is dat je je niet meer kan bewegen op die moment en uit je lichaam lijkt te treden.
Ik zie wel enorm mooie dingen, m'n kamer die een volledig andere ruimte wordt en zeer heldere, scherpe beelden van (hoe ik het aanvoel) de beginselen van het leven. Het kan alle vormen aannemen en is altijd een leuke ervaring.
Ik ben al tot 500mg op 2u tijd gegaan maar toch blijft mijn lichaam functioneren.
Hoe bereiken jullie die hole? Of ben ik wel degelijk aan het holen?
Ik vind dit zelf nogal een moeilijke...
Ik stel mezelf soms de vraag wat zo´n hole presies is.
Ik eindig vaak na het stapelen op het hoogtepunt in de zetel, draadloze oortjes in en ogen sluiten. Ik verlies de connectie met m´n lichaam en ik begin te vallen/zweven/tuimelen in een wereld zonder bodem, ik ervaar een andere realiteit getuned door de muziek, ik ben een vormloze observator en deelnemer tegelijk. Ik reis naar de essentie naar mijn gevoel, ik voel me als alice die in de konijnenpijp valt.
Ik krijg ´nieuwe´ inzichten over mezelf en hoe ik handel en wat de invloed ervan is op mijn omgeving, ik voel me open/onbegrensd/ruimtelijk en een omzetter van complexiteit naar eenvoudigheid.
Volgens mij heeft de muziek daar ook zijn deel in, geen ervaring met dissociatieven zonder muziek.
Wanneer ik ´terug´ ben betrap ik mezelf erop dat ik heel de tijd met open mond mijn t-shirt heb ondergekwijld.
Hoef ik nog een ´hole´ na te jagen of ervaar ik´m steeds zonder dat ik het zo benoem🤷♂️ Dus onrechtstreeks heb ik dezelfde vraag als jou denk ik.
Wat ik als tip kan meegeven is vooral gaan liggen en je ogen sluiten, en niet meer ´checken of proberen´dat je lichaam nog functioneert, eerder bezig zijn met proberen je lichaam te sluiten en het middel een duwtje geven of een handje helpen van je lichaam te disconnecteren