#1
Mijn interesse in tripmiddelen heeft me denk ik naar dit forum gebracht. Waar ik eerst interesse in vooral LSD had is dat uitgebreid naar Ayahuasca en ook DMT. Enige tijd geleden had ik ineens de gelegenheid om Changa te proberen. Bij een goede vriend in de tuin heb ik kennis gemaakt met S (de supplier). S heeft ervaring met DMT en changa en heeft V (mijn vriend) en mijzelf verteld over wat het ongeveer met ons zou doen. Ik was enigszins gespannen omdat ik iets ging doen wat ik nog niet eerder had gedaan. Voor V was dat hetzelfde al heeft hij wel meer ervaring met tripmiddelen zoals truffels en LSD. We zaten bij V in de tuin waar lekker veel groen zichtbaar is en waar ook wat mooie bomen staan.
Wat we deden? 1 joint, 1 25 mg bong, nog 1 40mg bong.
S gaf aan eerst een joint te draaien met daarin een kleine hoeveelheid changa. Om en om hebben we deze joint vervolgens met zijn drieën opgerookt. De dosering in deze joint is behoorlijk miniem geweest. Ik kreeg vooral tintelingen over mijn hele lichaam en voelde me high, alsof ik goed aan de wiet had gezeten. Ook was ik me ineens heel erg bewust van mijn kleding die ik aanhad en het feit dat het tafelkleed tegen mijn benen hing. Omdat er verder weinig effect te merken was ben ik naar V en S gaan zitten kijken, ik vroeg mij af hoe het hun verging. Bij oogcontact met een van hun barstte ik gelijk in lachen uit, de verwachtingsvolle blik waarmee ze naar mij zaten te kijken of ik al iets voelde was genoeg om heel vrolijk van te worden. Ook het feit dat de changa (nog) niet zoveel deed versterkte dat. Ik werd er super melig van, het was al voldoende om te zeggen dat ik een grap ging vertellen om in lachen uit te barsten. Mijn mede blowers herkenden dit gevoel en we kwamen tot een gezamenlijke conclusie (niet heel gezamenlijk overigens).
Conclusie: Changa is ruk (nuancering komt later).
Ze bong appeers!
Aangezien de joint niet zoveel teweeg bracht gaan we aan de bong, S had een goed weegschaaltje bij zich waardoor we allen 25 milligram wisten af te wegen. Ik weet nog dat ik het tof vond dat S mee deed met onze dosis aangezien hij meer ervaring had en wist wat te verwachten. Ook het prikkelende effect van de joint leek hij oke te vinden. Alsof hij wilde weten wat wij aankonden en er geen probleem mee had om nuchter te blijven.
Nu gaan we bongen!
V neemt het voortouw, voornamelijk omdat S dan nog kan bijsturen wanneer het mis gaat met de bong. Gelukkig doet V alles goed en hoeft S niet in te grijpen. Vervolgens krijg ik de bong en het probleem begint, mijn 25 mg changa ligt langs de rand van het inhaler gedeelte. Ik zuig als een net geboren speenvarken maar er gebeurt niets met de changa, helemaal niets. Op het moment dat ik probeer de vlam dichterbij te houden begint er iets te branden. Ik weet dat het verbranden van DMT er voor zorgt dat het niet meer werkt, heb ik namelijk ergens gelezen, waardoor ik een beetje paniekerig word en de vlam verder weg hou. Omdat ik denk al best wat gerookt te hebben geef ik de bong af. S vraagt me of ik iets voel. Hij weet genoeg wanneer ik antwoord dat ik het niet weet, ik krijg meteen de bong in mijn handen en S helpt mij de rest te inhaleren. Daarna vraagt hij weer of het me is gelukt.
Terwijl ik hem aankijk zie ik de rook vervliegen uit de bong, de rook omhelst hem als in een mistgordijn. Zoveel rook was er helemaal niet, ik heb toch alles ingeademd? Denk ik ten minste. Terwijl ik daar over nadenk beweegt S zichzelf en de bong. Ik zie tracers, hooooooow, wacht, tracers! JA! JA! Het werkt! Ik steek mijn duim op naar S, mijn duim vliegt weg, ergens heen, ik weet niet waarnaartoe. Het is voldoende te weten dat mijn hand volgt zodat ik mijn duim niet kwijtraak. S glimlacht.
S neemt zijn hijs van de bong en ik kijk naar V, ik vermoed dat V het niet zo bedacht heeft maar hij slikt op het moment dat ik naar hem kijk. Zijn adamsappel beweegt omhoog en splijt zijn gezicht in 2. WooooW! Ik wist niet dat je een gezicht met je adamsappel in 2 kan splijten. Tegelijkertijd gebeuren er nog allerlei dingen met V zijn gezicht die mij doen besluiten niet meer naar zijn gezicht te kijken, laten we het wel gezellig houden of zo.
Ik richt mijn blik naar boven, WTF!
Waarom hebben die bomen seks met elkaar? En waarom ziet dat er zo gruwelijk veel beter uit als de beste seks die ik ooit gehad heb? Kijk die tak kronkelen, en zie die stam pulseren! Mijn hemel.
Bluetech helpt ondertussen lekker mee
De muziek valt me ineens heel veel meer op, de stoel waar ik in zit beukt in mijn rug en zuigt me tegelijkertijd vast. Ik heb het idee niet uit mijn stoel te kunnen. Ik zit in een massagestoel en ben gevangen. Het lukt me om dit aan de changa toe te schrijven en laat mezelf overmeesteren door mijn stoel. Ik hou me vast en geniet van de pulserende massage die ik krijg. Bluetech en changa nemen me mee naar andere dimensies. De bomen in de tuin bedrijven de liefde met elkaar, pulseren om elkaar heen, al het organische beweegt, pulseert, gloeit, praat, fluistert en doet niets. Het is aanwezig, net als ik. Samen verbonden. Ik pulseer in mijn stoel die mij masseert. De muziek pulseert in mijn hoofd. Ik weet niet waar ik ben terwijl ik besef waar ik zit. Ik geniet intens en volledig. Mijn wereld is mijn wereld. De bomen om mij heen beleven hun eigen orgastische seks, ik zit in mijn veeleisende borderline achtige stoel. Ik mag mijn aandacht nergens anders richten of ik voel de stoel heftiger reageren. Terwijl ik aan het ontdekken ben waar ik wel en niet naar mag kijken voel ik met mijn tong aan mijn tanden. Ik kom tot een conclusie! Dat zijn niet mijn tanden! Maar toch ook wel! Het voelt niet zo, is het dan wel mijn tong? Ik voel nog eens, en nog eens. Wat is het nu? Ik weet niet of mijn tanden van mij zijn of mijn tong. Uiteindelijk kom ik tot de conclusie dat ik voel met mijn tong en dat die dan wel van mij zal zijn. De tanden moeten dus van iemand anders zijn. Ik voel dus nog even aan de tanden om te kijken wat die ander daarvan vindt tot het saai gaat worden. Vervolgens kijk ik naar links naar de zelfgemaakte hangstoel en er valt mij iets op. Alles pulseert en beweegt onder invloed van mijn blik terwijl de hangstoel stil hangt, de kettingen zijn roerloos en het gelakte hout doet net alsof ik er niet ben. Het is levenloos.
Ik kijk naar V die nog aan het vechten is met zijn adamsappel en probeer me weer te focussen op de schommelbank, waarom is de schommelbank levenloos? Moet ik erop gaan zitten en schommelen misschien? Hier denk ik even over na, de bank lijkt het te begrijpen en vraagt me om het niet te doen. Ik begrijp dat mijn benen me niet zullen gehoorzamen en ga akkoord met de schommelbank. Ik richt mijn blik op de bomen terwijl ik wacht op het moment dat de changa uitgewerkt is. Terwijl de bomen hun laatste orgasme beleven voel ik me heel tevreden. Ik doe even mijn ogen dicht om de CEV’s te checken, die zijn matig als een jaren 70 pc-screensaver waarop ik mijn ogen opendoe en stilletjes ga zitten genieten van alles om mij heen. De blaadjes, mijn tripgenootjes en het feit dat ik zojuist voor de eerste keer kennis heb gemaakt met changa.
Na deze eerste volledige trip hebben mijn tripmaatjes en ik besproken wat we gezien en gevoeld hebben. Ik ga daar niet over uit weiden aangezien ik dat niet nodig vind. We hebben gezamenlijk gezocht naar een nieuwe muzieksetting. Ik weet dat we los gingen op Loud, ik denk dat het dit is
JOHOOOOOOO
Wat gebeurt hier! Ik wist nu hoe de bong te gebruiken en heb dat meteen in de praktijk gebracht. Achteraf denk ik dat ik van de afgemeten 40mg wat minder heb binnengekregen overigens. Dat terzijde.
Terwijl de changa mij overviel bewogen alle bomen zich tot mij. IK BEN ER BIJ!
Alle bomen en planten bewogen zich naar mij toe met een intensiteit die ik alleen kende van de woede-uitbarstingen van mijn moeder en het orgasme van het allereerste meisje dat ik klaar liet komen. Zoiets verwacht je niet. DAMN!
Mijn stoel was niet de pulserende massa die ik verwacht had, blijkbaar onder de indruk van de heftigheid waarmee de bomen zich manifesteerden werd er een adempauze ingelast. Ik besloot mijzelf te laten zakken en alles over mee heen te laten komen. Terwijl ik mijzelf naar beneden liet zakken zorgde de stoel ervoor dat ik niet op de vloer viel terwijl de bomen de app uit de boom keken. Ze namen afstand en wilden me iets duidelijk maken. Ik had nog geen behoefte naar die duidelijkheid en liet mezelf wegzakken. De stoel nam me op.
De bomen bleven staan waar ze waren, er trad wel een verandering op, een rooster, een vierkant, een vorm. Ze waren daar, ze waren er voor mij *zo voelde ik dat* maar ze waren ook bomen.
De schommelstoel was niet meer in mijn interessegebied en ik besloot mijn ogen dicht te doen. Wauw!
Ik moet allereerst zeggen dat mijn ogen dichtdoen inspanning is voor mij, ik heb dat zelfs als ik moet gaan slapen, mijn ogen sluiten is moeite en ontspanning betekent dat mijn ogen open gaan. Zo voelde ik dat nu ook.
Tegelijkertijd merkte ik dat de visuals nu veel meer vertelden dan tijdens de vorige trip. Ik kreeg beelden van mijn nachtmerries als kind. Ik herinner me mijn nachtmerries als pulserende gebieden, een zone waar alles een hartslag heeft en niets leeft. BONG BONG BONG. Zonder ergens heen te gaan. Pulserende ruimtes, geen einde, geen begin. Vreselijk heftig en onzekere dromen. Nu kreeg ik die dromen weer en wel in de meest intense kleuren, paarst, blauw, groen, alles. Ik genoot. Tegelijk zwerven er vlekken rond, ik weet niet hoe ze anders te benoemen, vlekken, wezens, beestjes? Ik weet het niet. Die vlekken sprenkelden van alles, en bij voorkeur in mijn mond. Ik zag turbulentie, vlekken, draaikolken en mijn tanden voelden alsof ze knisperden onder een of ander knetter ijsje. Om te voelen wat er echt gebeurde bewoog ik mijn tong tegen mijn tanden. Wat mijn tong raakte was niet van mij, wat mijn tanden ook konden voelen was ook niet van mij. De vlekkende wezens goten ondertussen knisperende vezels op mijn tanden. Ik snapte niets en tegelijk ook alles. Hoe vergaat het S en V?
De wereld zoals ik die kende was redelijk gelijk, ik heb nog zeker tien minuten nadat mijn trip afgelopen was (denk ik) zitten genieten van alles wat ik zag.
Ik voel me bijna 1 week later nog steeds tevreden.
Wat we deden? 1 joint, 1 25 mg bong, nog 1 40mg bong.
S gaf aan eerst een joint te draaien met daarin een kleine hoeveelheid changa. Om en om hebben we deze joint vervolgens met zijn drieën opgerookt. De dosering in deze joint is behoorlijk miniem geweest. Ik kreeg vooral tintelingen over mijn hele lichaam en voelde me high, alsof ik goed aan de wiet had gezeten. Ook was ik me ineens heel erg bewust van mijn kleding die ik aanhad en het feit dat het tafelkleed tegen mijn benen hing. Omdat er verder weinig effect te merken was ben ik naar V en S gaan zitten kijken, ik vroeg mij af hoe het hun verging. Bij oogcontact met een van hun barstte ik gelijk in lachen uit, de verwachtingsvolle blik waarmee ze naar mij zaten te kijken of ik al iets voelde was genoeg om heel vrolijk van te worden. Ook het feit dat de changa (nog) niet zoveel deed versterkte dat. Ik werd er super melig van, het was al voldoende om te zeggen dat ik een grap ging vertellen om in lachen uit te barsten. Mijn mede blowers herkenden dit gevoel en we kwamen tot een gezamenlijke conclusie (niet heel gezamenlijk overigens).
Conclusie: Changa is ruk (nuancering komt later).
Ze bong appeers!
Aangezien de joint niet zoveel teweeg bracht gaan we aan de bong, S had een goed weegschaaltje bij zich waardoor we allen 25 milligram wisten af te wegen. Ik weet nog dat ik het tof vond dat S mee deed met onze dosis aangezien hij meer ervaring had en wist wat te verwachten. Ook het prikkelende effect van de joint leek hij oke te vinden. Alsof hij wilde weten wat wij aankonden en er geen probleem mee had om nuchter te blijven.
Nu gaan we bongen!
V neemt het voortouw, voornamelijk omdat S dan nog kan bijsturen wanneer het mis gaat met de bong. Gelukkig doet V alles goed en hoeft S niet in te grijpen. Vervolgens krijg ik de bong en het probleem begint, mijn 25 mg changa ligt langs de rand van het inhaler gedeelte. Ik zuig als een net geboren speenvarken maar er gebeurt niets met de changa, helemaal niets. Op het moment dat ik probeer de vlam dichterbij te houden begint er iets te branden. Ik weet dat het verbranden van DMT er voor zorgt dat het niet meer werkt, heb ik namelijk ergens gelezen, waardoor ik een beetje paniekerig word en de vlam verder weg hou. Omdat ik denk al best wat gerookt te hebben geef ik de bong af. S vraagt me of ik iets voel. Hij weet genoeg wanneer ik antwoord dat ik het niet weet, ik krijg meteen de bong in mijn handen en S helpt mij de rest te inhaleren. Daarna vraagt hij weer of het me is gelukt.
Terwijl ik hem aankijk zie ik de rook vervliegen uit de bong, de rook omhelst hem als in een mistgordijn. Zoveel rook was er helemaal niet, ik heb toch alles ingeademd? Denk ik ten minste. Terwijl ik daar over nadenk beweegt S zichzelf en de bong. Ik zie tracers, hooooooow, wacht, tracers! JA! JA! Het werkt! Ik steek mijn duim op naar S, mijn duim vliegt weg, ergens heen, ik weet niet waarnaartoe. Het is voldoende te weten dat mijn hand volgt zodat ik mijn duim niet kwijtraak. S glimlacht.
S neemt zijn hijs van de bong en ik kijk naar V, ik vermoed dat V het niet zo bedacht heeft maar hij slikt op het moment dat ik naar hem kijk. Zijn adamsappel beweegt omhoog en splijt zijn gezicht in 2. WooooW! Ik wist niet dat je een gezicht met je adamsappel in 2 kan splijten. Tegelijkertijd gebeuren er nog allerlei dingen met V zijn gezicht die mij doen besluiten niet meer naar zijn gezicht te kijken, laten we het wel gezellig houden of zo.
Ik richt mijn blik naar boven, WTF!
Waarom hebben die bomen seks met elkaar? En waarom ziet dat er zo gruwelijk veel beter uit als de beste seks die ik ooit gehad heb? Kijk die tak kronkelen, en zie die stam pulseren! Mijn hemel.
Bluetech helpt ondertussen lekker mee
De muziek valt me ineens heel veel meer op, de stoel waar ik in zit beukt in mijn rug en zuigt me tegelijkertijd vast. Ik heb het idee niet uit mijn stoel te kunnen. Ik zit in een massagestoel en ben gevangen. Het lukt me om dit aan de changa toe te schrijven en laat mezelf overmeesteren door mijn stoel. Ik hou me vast en geniet van de pulserende massage die ik krijg. Bluetech en changa nemen me mee naar andere dimensies. De bomen in de tuin bedrijven de liefde met elkaar, pulseren om elkaar heen, al het organische beweegt, pulseert, gloeit, praat, fluistert en doet niets. Het is aanwezig, net als ik. Samen verbonden. Ik pulseer in mijn stoel die mij masseert. De muziek pulseert in mijn hoofd. Ik weet niet waar ik ben terwijl ik besef waar ik zit. Ik geniet intens en volledig. Mijn wereld is mijn wereld. De bomen om mij heen beleven hun eigen orgastische seks, ik zit in mijn veeleisende borderline achtige stoel. Ik mag mijn aandacht nergens anders richten of ik voel de stoel heftiger reageren. Terwijl ik aan het ontdekken ben waar ik wel en niet naar mag kijken voel ik met mijn tong aan mijn tanden. Ik kom tot een conclusie! Dat zijn niet mijn tanden! Maar toch ook wel! Het voelt niet zo, is het dan wel mijn tong? Ik voel nog eens, en nog eens. Wat is het nu? Ik weet niet of mijn tanden van mij zijn of mijn tong. Uiteindelijk kom ik tot de conclusie dat ik voel met mijn tong en dat die dan wel van mij zal zijn. De tanden moeten dus van iemand anders zijn. Ik voel dus nog even aan de tanden om te kijken wat die ander daarvan vindt tot het saai gaat worden. Vervolgens kijk ik naar links naar de zelfgemaakte hangstoel en er valt mij iets op. Alles pulseert en beweegt onder invloed van mijn blik terwijl de hangstoel stil hangt, de kettingen zijn roerloos en het gelakte hout doet net alsof ik er niet ben. Het is levenloos.
Ik kijk naar V die nog aan het vechten is met zijn adamsappel en probeer me weer te focussen op de schommelbank, waarom is de schommelbank levenloos? Moet ik erop gaan zitten en schommelen misschien? Hier denk ik even over na, de bank lijkt het te begrijpen en vraagt me om het niet te doen. Ik begrijp dat mijn benen me niet zullen gehoorzamen en ga akkoord met de schommelbank. Ik richt mijn blik op de bomen terwijl ik wacht op het moment dat de changa uitgewerkt is. Terwijl de bomen hun laatste orgasme beleven voel ik me heel tevreden. Ik doe even mijn ogen dicht om de CEV’s te checken, die zijn matig als een jaren 70 pc-screensaver waarop ik mijn ogen opendoe en stilletjes ga zitten genieten van alles om mij heen. De blaadjes, mijn tripgenootjes en het feit dat ik zojuist voor de eerste keer kennis heb gemaakt met changa.
Na deze eerste volledige trip hebben mijn tripmaatjes en ik besproken wat we gezien en gevoeld hebben. Ik ga daar niet over uit weiden aangezien ik dat niet nodig vind. We hebben gezamenlijk gezocht naar een nieuwe muzieksetting. Ik weet dat we los gingen op Loud, ik denk dat het dit is
JOHOOOOOOO
Wat gebeurt hier! Ik wist nu hoe de bong te gebruiken en heb dat meteen in de praktijk gebracht. Achteraf denk ik dat ik van de afgemeten 40mg wat minder heb binnengekregen overigens. Dat terzijde.
Terwijl de changa mij overviel bewogen alle bomen zich tot mij. IK BEN ER BIJ!
Alle bomen en planten bewogen zich naar mij toe met een intensiteit die ik alleen kende van de woede-uitbarstingen van mijn moeder en het orgasme van het allereerste meisje dat ik klaar liet komen. Zoiets verwacht je niet. DAMN!
Mijn stoel was niet de pulserende massa die ik verwacht had, blijkbaar onder de indruk van de heftigheid waarmee de bomen zich manifesteerden werd er een adempauze ingelast. Ik besloot mijzelf te laten zakken en alles over mee heen te laten komen. Terwijl ik mijzelf naar beneden liet zakken zorgde de stoel ervoor dat ik niet op de vloer viel terwijl de bomen de app uit de boom keken. Ze namen afstand en wilden me iets duidelijk maken. Ik had nog geen behoefte naar die duidelijkheid en liet mezelf wegzakken. De stoel nam me op.
De bomen bleven staan waar ze waren, er trad wel een verandering op, een rooster, een vierkant, een vorm. Ze waren daar, ze waren er voor mij *zo voelde ik dat* maar ze waren ook bomen.
De schommelstoel was niet meer in mijn interessegebied en ik besloot mijn ogen dicht te doen. Wauw!
Ik moet allereerst zeggen dat mijn ogen dichtdoen inspanning is voor mij, ik heb dat zelfs als ik moet gaan slapen, mijn ogen sluiten is moeite en ontspanning betekent dat mijn ogen open gaan. Zo voelde ik dat nu ook.
Tegelijkertijd merkte ik dat de visuals nu veel meer vertelden dan tijdens de vorige trip. Ik kreeg beelden van mijn nachtmerries als kind. Ik herinner me mijn nachtmerries als pulserende gebieden, een zone waar alles een hartslag heeft en niets leeft. BONG BONG BONG. Zonder ergens heen te gaan. Pulserende ruimtes, geen einde, geen begin. Vreselijk heftig en onzekere dromen. Nu kreeg ik die dromen weer en wel in de meest intense kleuren, paarst, blauw, groen, alles. Ik genoot. Tegelijk zwerven er vlekken rond, ik weet niet hoe ze anders te benoemen, vlekken, wezens, beestjes? Ik weet het niet. Die vlekken sprenkelden van alles, en bij voorkeur in mijn mond. Ik zag turbulentie, vlekken, draaikolken en mijn tanden voelden alsof ze knisperden onder een of ander knetter ijsje. Om te voelen wat er echt gebeurde bewoog ik mijn tong tegen mijn tanden. Wat mijn tong raakte was niet van mij, wat mijn tanden ook konden voelen was ook niet van mij. De vlekkende wezens goten ondertussen knisperende vezels op mijn tanden. Ik snapte niets en tegelijk ook alles. Hoe vergaat het S en V?
De wereld zoals ik die kende was redelijk gelijk, ik heb nog zeker tien minuten nadat mijn trip afgelopen was (denk ik) zitten genieten van alles wat ik zag.
Ik voel me bijna 1 week later nog steeds tevreden.