stranger

"Bijna altijd een bad trip van wiet, wie kan dat verklaren? Steeds als ik blow – en dat is al slechts met 1/3 of 1/2 jointje – wordt ik a-relaxt en hyper i.p.v. relaxt. Ik krijg paniekaanvalletjes vergelijkbaar met hyperventilatie: het gevoel dat het niet meer goed gaat, dood kan gaan, een hartkwaal krijg etc. Dit gevoel duurt ca. 1,5 uur en heeft pieken en gelukkig ook dalen waarin ik niks merk, dat ligt waarschijnlijk aan m’n denkpatroon. In het ergste geval kom ik in een steeds angstaanjagend wordende visuele cirkel. Dit gaat gepaard met snelle hartslagen, bibberen, stuiptrekkinkjes, dichtslaan (variërend van geen zin hebben om te praten tot geen woord uit te kunnen slaan), dorst en eventueel overgeven. Ook al weet ik dat alles alleen in m’n hoofd zit, dan nóg lijkt het meestal zo echt dat ik schrik. Ik kan me dan ook niet voorstellen waarom iedereen blowt voor de lol. Op mij werkt het in de regel alles behalve leuk namelijk. Ik denk zelf dat dit door de aard van het beestje komt. Dat is serieusheid in combinatie met onzekerheid en het eng vinden mijn lichaam baas laten worden over mezelf i.p.v. zelf de zaken onder controle te hebben (al heb ik dat met drank nooit maar ja daar blijf je ook niet nuchter bij). Waarom blow je dan vraag je je af. Nou om relaxt te worden is de bedoeling. Ik heb ook sterk het idee dat wiet per definitie heel erg je gevoelens versterkt, maar bij de ene persoon anders dan bij de andere. Bij positieve gevoelens uit zich dat in warmte of lachkick maar bij negatieve gevoelens liggen fobiën die normaal op de achtergrond staan op de loer, flashbacks, oude beelden, angst voor dood en tunnelview. Meestal heb ik dan het gevoel een stukje achter mezelf te staan en dan te zien hoe ik zelf bezig ben. Wordt wiet in bepaalde shops overspoten met harddrugs of ben ik simpelweg overgevoelig voor onschuldige wiet?"