pinkpillschill

"MIJN ZEER HEFTIGE BAD TRIP OP VRIJDAG 27-03-2015 | 23:00 Ik was toe aan wat ontspanning want ik heb nogal wat stress enzo in mijn leven en heb het gevoel vastgeroest te zijn, al heel veel geprobeerd maar niets dat echt hielp. Ik besloot naar de coffeeshop te gaan en haalde 2 White Widow joints. Eenmaal thuis dacht ik nog even zou ik dit echt doen, is dit wel zo verstandig met al mijn angsten, spanning en stress?? Maar ik moest door iets veranderen (een soort wake-up call ofzo) zodat ik weer sterk in het leven zou staan want ik zocht namelijk antwoorden die ik in dit normale aardse bestaan gewoonweg niet kon vinden. Mijn onderbewustzijn was namelijk niet toegankelijk en kon ik niet veranderen en dat zette mij er uiteindelijk tot aan om die joint toch maar aan te steken en te hopen op een mooie ervaring. MAAR MOOI WERD HET ZEKER NIET, HET GING HELEMAAL VERKEERD EN ZODOENDE BELANDE IK IN EEN BAD TRIP EN HET VOELDE ALSOF IK IN DE HEL WAS BELAND EN DAN OVERDRIJF IK ECHT NIET!! Ik had iets van 3 kleine trekjes (naar mijn eigen zeggen) van die joint genomen en zeker ook goed geïnhaleerd en daarbij dacht ik dus ook nog dat dit wel reuze mee zal vallen qua effect want ik legde de joint weg en was van plan om later dan nog maar een paar trekjes te nemen. Ik dacht ik doe het rustig aan maar ik ging te hard VEEL TE HARD! Ik ging zitten en keek wat naar de tv, dat programma van 'Politie Op Je Hielen' was er op. Nog geen 5 minuten later begon ik het effect van de wiet al duidelijk te merken. Ik voelde me hoofd zwaar worden en me ledematen ook alsof ik in de bank aan het wegzakken was zeg maar. Het was vrij heftig en ook mijn hart ging sneller te keer maar ik maakte me op dit moment nog geen zorgen ook al voelde het niet helemaal aangenaam. Ik dacht echt bij mezelf dit is echt drugs! Heel wat anders dan gewoon even een biertje drinken. Ik zat zo'n 10 a 15 min. tv te kijken en ook al voelde ik dat mijn perceptie (andere waarneming van de werkelijkheid, intenser maar tegelijkertijd ook meer vertraagd) en mijn lichaam anders (hoofd en ledematen werden zwaar) aan begonnen te voelen (en ook nog eens een hoge hartslag) toch kon ik nog steeds controle houden en zorgen dat het nog enigzins aangenaam bleef. Maar dat veranderde snel HEEL SNEL. Ik voelde ineens dat het helemaal de verkeerde kant op ging, mijn hartslag werd nog hoger, en ik voelde me ineens behoorlijk zwaar worden en verstijven en in mijn hoofd hoorde ik een soort hoog frequente toon. Ik deed de tv uit en ging op bed liggen om te kalmeren (dacht ik) nog niet helemaal wetende dat de drugs mij volledig in zijn greep had! Ik ging op mijn rug liggen en sloot me ogen en het leek me voor een tijdje iets rustiger te maken maar ik zat nog steeds in een nachtmerrie en daar was ik me vol bewust van! Toen even later begon het echt extreem te worden. Ik voelde allerlei rare en zeer onaangename sensaties door mijn lichaam gaan. Ik lag stil maar ik had het gevoel dat iets uit mijn lichaam probeerde te ontsnappen! En de angst sloeg nog verder toe! Ik had het gevoel alsof iemand probeerde mijn ziel er vanaf alle denkbare kanten uit me lichaam te trekken. Het voelde alsof een enorme stofzuiger mij vanaf alle kanten van mijn lijf probeerde mijn ziel op te zuigen alsof een demonische macht hier aan het werk was! Dit ervoer ik als een enorme trekkingskracht op mijn lichaam alsof je in een centrifuge zit maar dan 10 x zo erg in een enorme hel en helemaal onder de angst. Maar het werd nog erger. Ik lag nog steeds op bed met mijn ogen open en toen ineens van uit het niets: Hallucinaties! Ik keek naar het plafond en weet nog het eerste wat ik zag waren allerlei patronen, beginnende met een groen vierkantachtig patroon wat er uit zag als een doolhof of iets dergelijks van boven af gezien. Na die patronen kwamen er ander soort hallucinaties want opeens begon mijn hele plafond telkens van kleur te veranderen een beetje zoals een lava lamp van kleur verandert. Daarna begonnen objecten in elkaar over te gaan. Ik keek naar de lijn waar de muur en plafond bij elkaar komen en ineens begon daar een soort snelweg te ontstaan en het zag er uit alsof je auto's in het donker bij hoge snelheid ziet rijden maar dan in kleine lijntjes van verstrooid licht uit de koplampen wat ik waarnam als een soort ghosting wat je ziet bij voetbal of bij tennis op eerste generatie lcd televisies maar dan in kleine lijntjes van licht over die snelweg. Op die scheidingslijn begonnen ineens ook een soort kronkelingen te ontstaan, hetzelfde effect ongeveer hoe je benen er uit zien als je in helder water kijkt dan is dat beeld namelijk vertekent. Ook begonnen dingen te morphen; het overgaan van het ene in het andere. Even later kreeg ik een van mijn aller angstigste hallucinaties namelijk een waarbij ik letterlijk het gevoel had uit me lichaam te treden. Er werd wederom erg getrokken aan me lichaam van boven af en voelde me opgezogen worden waarbij ik dus op gegeven moment de ruimte (het universum) begon te zien en dit beeld werd steeds groter tot het me hele gezichtsveld bedekte! Ik trok het echt niet meer (ik dacht dat ik heen zou gaan en mijn lichaam zou verliezen, dood gaan dus anders gezegd!) en uit enorme angst sprong ik met enige moeite uit bed en alles wat ik dacht was: "IK MAG MIJN VERSTAND NIET VERLIEZEN HET ZIT ALLEMAAL IN ME HOOFD MORGEN WORDT IK WAKKER EN IS ALLES VOORBIJ" Toen begon ik als een malle heen en weer te lopen door mijn appartement zodat ik het gevoel had CONTROLE over me lichaam te hebben en te HOUDEN! Ik was enorm ver heen en het voelde voor mij als een strijd op leven en dood. Ik was bang hier nooit meer uit te komen uit deze hel en als ik dood zou gaan ik altijd zou branden in de hel. Deze bad trip dus. Dat was een angst die verder gaat dan de grootste angst hier op aarde de doodsangst, deze angst is totaal niet te bevatten want mijn grootste angst was op dat moment niet het doodgaan maar te branden en te lijden in de hel voor altijd! DUS NOOIT MEER UIT DEZE TRIP TE KOMEN!! Of ik nou naar een krankzinnigheidsgesticht ging hier op aarde of het hiernamaals ik zal tot in de eeuwigheid branden en lijden in de hel dacht ik. Het ging zo ver dat ik al beelden voor me kreeg me polsen door te snijden enz. ZO GEK WERD IK IN ME HOOFD! Maar wonder boven wonder bleef ik de kracht houden om me hier tegen te verzetten en ik bleef maar heen en weer lopen om controle uit te blijven oefenen op me lichaam en het contact met de realiteit niet te verliezen! Op gegeven moment begon het eindelijk af te zakken op het punt dat de angst grotendeels verdwenen was dan; ook mijn hart pompte niet meer als een tegelstamper en de hallucinaties waren voorbij en begon langzamerhand weer terug te komen op aarde zover daar sprake van was dan want het was nog steeds zwaar klote op dat moment. Heel even ging het dus goed en ik dacht gelukkig het is voorbij niet realiserend dat het ergste nog moest komen! Inmiddels was ik zo'n een uur onder invloed en dacht dat ik dus het ergste had gehad, juist ik "DACHT HET!" Ik was me ineens bewust dat mijn mond en keel zo droog als kurk waren geworden maar dat waren nog wel mijn minste zorgen op dat moment. Ook leek de tijd wel voorbij te kruipen voor mijn gevoel. Alles leek op een bepaalde manier langzamer en trager te verlopen dan normaal. Maar goed niet veel later denk zo'n 15 min. later kwam dus de piekgolf en dit was echt de ALLERERGSTE van allemaal! Ik liep nog steeds als een ijsbeer heen en weer om bij zinnen te blijven en opeens begon ik ineens van alles in me benen te merken ze werden extreem zwaar, mijn motoriek werd verstoord, ik voelde een soort van speldenprikken door mijn bloedvaten heen gaan, en ook opeens het gevoel dat me benen versteenden, de sensatie dat ik ineens door de natte modder liep en enorme hartslagen symmetrisch in beide benen telkens op verschillende plekken alsof ik er twee extra harten bij had gekregen! Mijn hart ging zo te keer dat deze wel door mijn borstkas heen er zo uit zou vliegen bij wijze van spreken. Alles bij elkaar zeer angstaanjagend. Het gevoel in me benen werd op die momenten ook minder en ik was bang om de controle er over kwijt te raken en pakte uit angst me telefoon want mijn armen had ik nog geen last van en ik wilde iemand kunnen bellen voor het geval ik dus echt niet meer bij die telefoon kon komen en het helemaal mis zou gaan. Toen bleef ik hele tijd nog heen en weer lopen maar nu met me telefoon in de hand wat me een heel klein beetje rustiger maakte. Ik voelde nog altijd hele angstige sensaties maar soms ook steken in me lijf. En soms ook weer dat gevoel alsof er door een demonische macht aan je getrokken werd. Ik voelde me zeer angstig maar wist me verstand er nog bij te houden voor zover dat mogelijk was. Even later begonnen de hallucinaties weer terug te komen en de engste die ik kreeg was een tunnel en toen schoot in een keer weer die enorme angst erin die ik bij het zien van de ruimte (sterrenhemel) ook kreeg, vooral gezien dat deze golf nog erger was en ik verder heen was toen ik nog in bed lag! Dit getrek aan me lichaam, rare en angstaanjagende sensaties in me benen en later ook armen en me hoofd en ook die hallucinaties heb ik wel anderhalf uur ofzo in moeten zitten. Het begon zo ongeveer rond 00:30 en stopte zo rond 02:00 en ik kan je vertellen dan duurt anderhalf uur enorm lang!! Ook kreeg ik in die tijd soms een soort strakke band om me hoofd zoals ongeveer bij spanningshoofdpijn waardoor er dus weer rare gewaarwordingen en hallucinaties kwamen ook al was dit wel van korte duur gelukkig. Alles wisselde elkaar af van hallucinaties, tot trekken aan me lichaam, tot angst, tot zware ledematen enz enz. Maar goed inmiddels was het 02:00 en had ik eindelijk het ergste gehad! Eindelijk begon ik af te zakken maar ik was nog steeds zwaar onder invloed en ik was er bewust van dat er nog wel een derde golf kon komen. En die kwam er ook! Maar dit keer zonder hallucinaties maar wel weer met de nodige angst en de druk op mijn lichaam dus ik was er nog steeds niet vanaf! Het heeft nog tot 04:00 uur geduurd voordat ik me weer zo goed voelde om weer in bed te stappen omdat ik toen eindelijk wist dat er geen golven meer zouden komen en dat ik deze ellendige roes wel uit zou slapen want ellendig was ie nog steeds ook al zat ik niet meer in een golf! Door de drug was ik nog steeds behoorlijk van de kaart en alles behalve normaal maar nu was ik meer 50/50 ipv 95% gek en 5% realiteitszin! Gelukkig viel ik ondanks alles vrij snel in slaap. Rond 08:00 was ik alweer wakker en ik voelde me erg uitgeput maar ergens ook wel ontspannen alsof ik een enorme beproeving had doorstaan! Ik zou om 09:00 uur gaan hardlopen met een maat van me maar heb dit een dag verzet want ik moest echt nog wel ff een hele dag bijkomen van wat er gebeurd was en me lichaam de tijd geven om te herstellen. Hardlopen leek me dus niet zo verstandig want mijn hart had het zwaar genoeg gehad afgelopen nacht! Ik moet zeggen dat ik er sterker ben uitgekomen. Ik ervaar wat meer innerlijke rust waarschijnlijk omdat ik mijn grootste angsten onder ogen heb gezien en nu het gevoel heb alles aan te kunnen. Ik ben niet meer zo bang voor bepaalde dingen. Ook ervaar ik minder stress en spanning als eerst. Maar ook heb ik hierdoor meer waardering voor het leven gekregen en heb nu ook het gevoel dat er toch wel meer moet zijn tussen hemel en aarde. MAAR OF HET HET ALLEMAAL WAARD IS GEWEEST??! ABSOLUUT NIET EN IK WIL HET ECHT NIEMAND AANRADEN! Nu ben ik wel blij dat ik me beter voel als eerst dat wel maar had het nooit gedaan als ik had geweten wat me te wachten stond. Ik hoop dat jullie iets hebben aan mijn verhaal. Ik druk jullie op het hart: "WEES VOORZICHTIG MET DRUGS!!" en mocht je toch willen gebruiken bereid je dan goed voor, zorg dat je goed in je vel zit, gebruik in een veilige en vertrouwde omgeving met alleen goede echte vrienden en zorg dat je wat gegeten hebt en heel voorzichtig een trekje neemt en dan eerst minstens 30 minuten wacht! Nog een tip: Mocht het dan nog mis gaan drink dan wat vruchtensap of iets anders zoets, haal diep adem en blijf in bewegen anders stijgt het teveel naar je hoofd."