nick0ls

"Dag mensen, Sinds mijn 17e ben ik begonnen met blowen (nu 24). Op mijn 21e kwam ik met een kamaraad op het idee om eens wat anders te proberen. Een vriend van ons bleek een paar weken terug een trip te hebben gehad van paddo's. Dat leek ons ook wel wat. Dus wij die gozer bellen en hem het idee voorleggen om eens paddo's met ons te proberen. Die avond heb ik een half portie gedroogde (mexicaanse, maar weet het niet zeker) paddo's gehad. Het beviel me in het begin erg goed. Ik zag de lucht aan voor een snoepje, het openen van een kast was op dat moment voor mij alsof er een hele nieuwe wereld voor me open ging. De muziek die metallica schreef kon ik ook wel schrijven en de sfeer was fantasties. Het wachtten was op de derde vriend die nog niet helemaal zeker wist of hij in de trip was beland. Dus we besloten er op te wachtten en even rustig op de bank te gaan zitten en de tv aan de zetten. De laptop er op aangesloten en media player op full screen gezet (je weet wel.. met die visualisaties). Anyway voor mij begon het gezeik. We begonnen het over hele onschuldige dingen te hebben. Tenminste zo dachtten hun, omdat ik er probeerde zo relax mogelijk mee om te gaan en het niet wou laten blijken dat ik dit gesprek zó persoonlijk en eng vond. Het enige waar ik aan kon denken was ook "please vraag mij niks! en kijk me niet aan!". Dit was natuurlijk onvermijdelijk en het moment was aangebroken. Op één of andere manier heb ik mezelf er toch doorheen gepraat en ik zei tegen mezelf "Wat maakt het uit ik ben wie ik ben, kom maar op met die vragen." . We gingen wat anders doen. we gingen naar boven om te kijken naar de slaapkamer van degene waar we bij thuis waren, want hij had "allemaal enorm gave shit boven liggen" zei die. Ik wou opstaan maar op dat moment was het alsof ik een zwart gat viel. Ik weet ook niet waaraan ik dacht. Ik weet ook niet waarom. Maar ik was blijkbaar even een paar seconde.. misschien nog niet eens, helemaal van de planeet. 1 van mn vrienden had het gezien en vroeg ook "jij ging diep ofniet?". Dit moment was voor mij zo vreselijk dat het me bang maakt om nog een keer te trippen. Maar aangezien ik het voor de rest zo erg gaaf en apart vond om te trippen ben ik erg benieuwd of er mensen zijn die hetzelfde mee hebben gemaakt. Voor de rest liep de trip perfect af we hebben zeker nog een tijd buiten gelopen,maar het was alsof ik door het "zwarte gat" helemaal uit de trip was getrokken of mezelf tegen de trip in ging werken (net doen alsof ik niet tripte zodat eht niet nog een keer gebeurde) want ik voelde me totaal niet meer tripperig kan ik me herrineren. Alhoewel het slapen wel moeilijk ging en lichterlijk eng was. misschien dat het niet voor mij is weggelegd om te trippen als ik dit al erg vind. Ik zou het erg jammer vinden, want er zijn zoveel dingen die ik graag wil uitproberen, maar die eerste en enige echte trip verpest het om de volgende trip aan te durven. Iemand tips en/of ideeën? of iemand die hetzelfde heeft meegemaakt of het herkend?"