naamloosx

"ik ben 16 jaar en ik heb al sinds ik klein ben het idee heb dat ik niet goed genoeg ben en dat niemand van mij houd en dat ik net zogoed dood kan zijn omdat ik iedereen alleen maar tot last ben. het gaat thuis niet zo goed en ik heb een iets meer dan een jaar geleden de eerste poging gedaan door te veel slaappillen in te nemen maar dat is mislukt. ik wou het daarna nog steeds doen maar toen kreeg ik een relatie (nu een jaar) en wilde ik het nog wel, maar minder graag. omdat ik het idee had dat ik niet meer alleen was en dat het goed zou komen. maar thuis bleef het slecht en het lijkt alsof er nooit een eind aan komt en het voelt uitzichtloos. mn ouders hebben me sinds kort uit huis geplaatst en daardoor voel ik me alleen maar slechter omdat ik me in de steek gelaten voel en alleen. ik krijg hier therapie en daardoor raak ik helemaal in de war omdat ik moet praten over gevoelens enzo maar ik kan dat niet, en ik weet zelf niet wat ik voel. het is hier heel zwaar en ik kan dit niet goed accepteren en ik raak heel erg in de war van mensen die mij allemaal dingen aanpraten en zeggen hoe ik me moet voelen en daardoor weet ik nog minder wat ik moet voelen of denken. Dit weekend besloot ik ermee stoppen. ik mag in het weekend naar huis en ik had daar nog medicijnen liggen van lang geleden. ik slik nu zelf dexamfetamine 3 tabletten per dag. en kreeg er dus een paar mee voor in het weekend. ik had in totaal ingenomen: 4 pilletjes dexamfetamine 20 slaappillen van 2mg 12 tabletten methylfenidaat van 10 mg ik had met mn vriend afgesproken en hij wist dat ik het dit weekend wilde doen dus wilde blijven slapen zodat ik het niet kon doen. hij heeft op me ingepraat om het niet te doen. maar ik wilde het nog steeds, maar het maakte het wel moeilijk omdat hij mij in liet zien dat er ook andere oplossingen waren. voordat we gingen slapen heb ik de pillen ingenomen zonder dat hij het wist maar ik kon het hem niet aandoen om niks te zeggen en dat hij me dan de volgende ochtend zou vinden. dus k had t verteld en toen nam hij mij mee naar de wc om het uit te spugen, door mn vinger in mn keel te doen. maar het lukte niet want er kwam niks uit. ik had eigenlijk direct nadat ik het had ingenomen al spijt en ik was bang om dood te gaan omdat ik hem niet alleen wou laten. tijdens dat ik het eruit probeerde te spugen merkte ik dat het al in begon te werken. ik had een hoge hartslag, was duizelig en ik kreeg niet genoeg adem en ik voelde me zwak en had het idee dat mn benen elk moment door konden zakken. het uitspugen lukte niet dus toen zijn we rond 12 uur in bed gaan liggen en hebben we een beetje gepraat en toen is hij in slaap gevallen. de medicijnen waren ingewerkt en daardoor voelde ik me heel blij en open en wou eigenlijk alleen maar praten over dingen. en ik was heel teleurgesteld dat hij ging slapen. toen heb ik nog even dingen opgeschreven en toen wilde ik gaan slapen maar ik was totaal niet moe. dus ik heb van 00:00 tot half 10 s ochtends wakker gelegen. maar ik kan me daar niet veel van herinneren maar ik weet wel dat ik al die tijd wakker ben geweest omdat ik elke keer op mn horloge keek hoe laat het was. elke keer als ik dacht dat er een half uur voorbij was waren er pas 5 min voorbij. maar ik heb alleen gelegen en voor me uitgekeken en ik kan me niet herinneren waar ik aan dacht en ik kan me überhaupt niet herinneren dat ik dacht. maar toch voelde het niet alsof ik 9 uur wakker was geweest. toen rond half8/8 uur begon ik moe te worden en daar was ik best blij mee want ik wilde slapen zodat de nacht voorbij zou zijn. maar net op het moment dat ik wilde slapen had ik een soort droom maar ik was wel wakker. ik had heel erg last van mijn duimen en moest ze persee strekken, in een onnatuurlijke houding en dat deed pijn. iemand zei dat iedereen die zelfmoord wil plegen een straf krijgt omdat je dat niet mag doen. en dit was mijn straf. ik moest mn duimen zo bewegen en ik wou het zelf niet maar ik kon ze niet normaal houden. en ik moest met mn andere hand mn duimen normaal doen. ik wou graag slapen maar dat kon niet omdat mn duimen raar deden dus hield ik mn handen ontspannen en probeerde eerst 10 seconden om mn duimen te ontspannen maar dat lukte niet en mn duimen spande zich automatisch weer aan. het was heel raar want het lukte gewoon niet om mn duimen normaal te houden want dat voelde niet compleet ofzo. en ik had geen controle over mijn duimen. toen heb ik mn handen onder mn kussen gelegd en ging daar op liggen. maar toen begonnen mijn armen en handen helemaal te trillen en ik moest ze dus ergens anders leggen. in totaal ben ik 2 uur bezig geweest met proberen niet toe te geven aan de ‘straf’. ik dacht dat ik dat voor altijd had en voelde me heel machteloos want dat zou betekenen dat ik ieder moment van de dag daarmee bezig zou zijn. het was heel raar en ik was gewoon wakker op dat moment maar ook weer niet. toen kon ik eindelijk slapen en heb ik een uurtje geslapen. toen ik wakker werd voelde ik me nog steeds een beetje raar, duizelig en mn spieren waren strak. mn kaken waren stijf. en toen ik opstond en naar beneden ging voelde het alsof ik er niet helemaal was ofzo, het voelde heel onecht. weet iemand hoe het kan dat ik zo lang wakker ben geweest maar niet het idee heb dat ik wakker was en hoe het kan dat ik een soort droom had en daar ook lichamelijk last van had op dat moment? Heb jij hulp nodig? Dan kun je contact opnemen met Stichting 113 Zelfmoordpreventie via 0900 0113 (24/7 bereikbaar) en 113.nl. Klik om te vergroten..."