karen50

"Hoe gaat het inmiddels met je, Leek? Wat ongelofelijk moeilijk hè. Je wilt er wel mee stoppen maar elke keer weer gebeurt er iets waardoor je denkt: zie je wel, hij gaat tóch clean worden. Ik moet gewoon nog even volhouden....... Toch ben ik bang dat jouw vriend nog te jong is om het inzicht te hebben dat het zo niet verder kan. En in de tussentijd raak jij er zo aan vast dat je het niet meer los kunt laten. Ik hoop eerlijk gezegd dat de relatie inmiddels gestopt is..... Leek, ik was 22 toen ik mijn man leerde kennen in 1980. Hij was toen 31 en vanaf z'n 15e jaar verslaafd. Eerst aan opium en later aan heroine en ook barbituraten, pal, enz. Destijds was hij aan het afkicken, d.w.z. zorgen dat hij op een onderhoudsdosis methadon kwam. Hij had nl. altijd zóveel gebruikt dat het helemaal clean worden er niet in zat. Ja, hij heeft dat wel geprobeerd, maar dat werd een disaster. Na een periode van hevige terugval, waarin mijn omgeving mij ook voor gek verklaarde dat ik met de relatie doorging, is het allemaal goedgekomen en zijn wij getrouwd. Hij had een onderhoudsdosis meet van 50cc. Die is later nog verhoogd naar 70cc. Mijn man heeft nooit meer gebruikt. Hij is in 2005 overleden aan de gevolgen van levercirrose. Waarom vertel ik je dit? Omdat ondanks het feit dat hij op het oog een normaal leven leidde (hij zorgde voor het huishouden en de hond en ik werkte) hij toch altijd verslaafd bleef. Niet alleen letterlijk vanwege de meet natuurlijk, maar ook psychisch. Het lijkt makkelijk, afkicken en dan de "beloning" - het huisje, boompje, beestje - maar bij sommige gebruikers, zoals bij mijn man, is het verslavingsgen zó sterk aanwezig, dat het altijd het leven zal blijven beheersen en overheersen zelfs. Stoppen wordt gedaan omdat het niet anders meer kan en je op een gegeven moment ook geen zin meer hebt in het junkenleven maar niet omdat je ineens geen trek meer hebt in dope!! Als partner ben je dus ook altijd bezig met de verslaving, ook al heb je zelf nooit gebruikt en ook al is de situatie "gewoon", waarmee ik bedoel: geen rare moodswings e.d. door sleepers of vreemde combinaties De "moraal" van dit verhaal: in het beste geval denk ik dat je een zelfde soort leven krijgt als ik jarenlang heb gehad. Niets mis mee, maar het heeft wel zo z'n nadelen: je durft niet zo goed vrienden te maken omdat je "het" liever niet vertelt. Het schrikt veel mensen af zoals iedereen hier wel zal weten! Maar toch kun je er niet omheen als je mensen goed leert kennen want hoe leg je bijvoorbeeld uit dat het om een uur of vijf toch echt meettijd is, rain or shine, elke dag opnieuw en daarna toch echt rust in de tent dus geen bezoek e.d.! :P Kortom: weet waar je mee verder gaat! Als je tenminste nog geen besluit hebt genomen, wat ik eerlijk gezegd wel hoop want als ik alles zo lees is jouw vriend wel érg extreem en zou ik meer denken aan de slechte dagen dan aan de goede, want ik weet dat je het dan bijna niet meer kunt: ermee ophouden! Goed is namelijk ook vaak gelijk héél goed. Het lijkt wel alsof wij cleane partners van gebruikers zelf ook een soort verslaving hebben. Heel veel sterkte, Leek en blijf schrijven!! Want dat helpt. Was er "vroeger" maar een forum als dit geweest!!"