iamjackherrer

"PepTalk zei: Ik gok dat je niet gewoon rookt? Wanneer je puur rookt (en dus zonder tabak) word je high, in hogere dosis kun je het echt als trippen ervaren. In combinatie met tabak word je stoned, lam en bank hangerig. Wanneer je puur rookt (uit een pijpje) komt je totale dosis in 1 of 2 hijsjes binnen. Bij een joint duurt dit zo'n 10 keer zo lang voordat je die dosis binnen hebt. Over het algemeen word het roken van een joint met tabak als 'zwaarder' of 'stoneder' ervaren, omdat de high bij het puur roken wat minder opdringerig en op de voorgrond aanwezig is. Het net wakker worden en het gevoel hebben dat je droomt effect vind ik eigenlijk wel een goede beschrijving voor het inslaan van een pijpje of bong. Klik om te vergroten... Wat leuk om dit bericht te lezen dat ik toen schreef (wist ik helemaal niet meer), en bedankt voor de reactie! De eerste paar keer blowen waren nou eenmaal de beste."

"Hallo mede trippers, Hier een report van mijn 2e keer trippen. Ik hoop niet dat het te lang is! Het leek mij leuk om eens een tripreport te schrijven en te horen of jullie dingen herkennen of juist niet. Ff wat korte info: ik ben een jongen van 19, was toen 18 en had 1 keer eerder truffels gedaan (vond ik toen niet heel bijzonder(wss niet genoeg truffels gegeten)) Ik zal beginnen. Het idee was om met een groepje te gaan trippen op truffels in het vondelpark (allemaal 10 gram Atlantis). Dit deden we met z'n 4e. Deze jongens noemen we Jelle Willem en David. We hadden ook twee mensen die ons sitte: een jonge en een meisje, deze noemen we Belle en Julian, Belle gebruikte pep en Julian wiet. Het begon zo dat Jelle, Willem, ik en David de truffels al hadden en deze op aten bij de ingang. Julian en Belle waren wiet kopen. Toen de truffels op waren kwamen wij elkaar tegen verderop in het park. Hier gingen we even naar de eendjes kijken en rolden een joint. Willem, ik en David besloten om even een stukje te lopen, en dit is waar ik mij rot begon te voelen. Ik werd heel zenuwachtig en kreeg een naar gevoel over mijn lichaam heen. Het gevoel was te vergelijken met als je veel cafeïne op hebt een soort zenuwen. We gingen even zitten en het werd erger, ik vond het niet leuk en zei tegen mezelf, oke en ik ga nooit meer truffels doen. M'n hart ging als een malle tekeer. Ik durfde dit niet aan de anderen te vertellen met de angst dat de sfeer om zou slaan. Het zand begon te golven en dit maakte me nog onrustiger. Ik dacht nu ga ik heel gestrest de trip in. Nou even later kwamen jelle en de rest aanlopen, Jelle merkte nog niks. ik zei tegen Julian dat m'n trip nu op z'n piek zat en dat het niet erger werd (dit klopte natuurlijk van geen kant) ik vond het dus heel fijn dat hij gewoon 'oke' zei en hier niet tegenin ging, dit gaf me wat hoop. Toen besloten we met z'n alle verder te lopen en werden we hier in de trip gezogen. Ik voelde me heel licht worden en m'n lichaam en alles om me heen begon de dijnzen, alsof je de zee om je heen hebt. Ik keek naar mn armen en die leken opeen heel lang en ik dacht woow wat vet. Ik vertelde dit tegen Belle en die begon meteen te lachen want Jelle vertelde haar net precies het zelfde. Nou toen kwamen we aan bij een soort tuin, er waren allemaal paadjes. Opeens was ik helemaal vergeten dat ik mij slecht voelde en vertelde iedereen dat ik mij even heel slecht heb gevoeld. Nvm, ik voelde me licht in mijn lichaam en begon over de paadjes te rennen en er begonnen gelijk wat vrienden van me te lachen. Haha ze "snapte" het nog niet echt. Toen keek ik naar de boom en dacht van woow wat zijn die groot en wat indrukwekkend, er hing een gloed omheen. Dus ik wijzen en wijzen, David snapte me echt niet en snapte niet wat er bijzonder aan was. Later in de trip zei hij mij dat hij me begreep en bomen ook heel indrukwekkend vond. Hoe ik het effect van de trip op dat moment beschreef was: ik ben niet aan het trippen, alles om mij heen is aan het trippen en ik ben juist heel helder. Volgens mij kwam de rest op de moment ook dieper in de trip. Toen zag ik iets wat ik tot nu toe altijd in m'n trips zie: fietssporen in het gras. Ik kon nief zien of ze echt waren of niet. Tot ik ze ging volgen en er sommige bij het water uitkwamen, toen wist ik zeker dat ze niet echt waren. Wat ik heel naar vond waren de zwervers met hun blikjes bier, deze gaven me geen fijn gevoel. Toen kwamen de momenten dat we ons samen dingen af vroegen. Zo zag ik David Jelle en Willem bij een scheve boom staan. Dit moment was heel raar voor mij, de takken staken namelijk recht uit de boom. Toen keek ik naar de wortels, die dus zichtbaar waren doordat de boom schuin was gaan staan door de wind. Ik dacht dat iemand de boom had omgedraaid en de takken in de grond had gestoken en dat er aan de bovenkant wortels uit kwamen. Hele discussies volgenden die ik niet heb kunnen volgen. Even later liepen we door, nog steeds had ik een dronken gevoel. Alles om mij heen draaide en ik zelf ook. Bij een weg aangekomen leek deze in het midden heel hoog te zijn en aan de zijkanten laag, het was dan voor mijn gevoel ook heel zwaar om over te steken. Na de weg over gestoken te hebben zijn we op zandpaadjes gaan lopen. Deze voelde als drijfzand en gaven een beetje mee (voor mijn gevoel dan). Een aantal keer keek ik ook naar iets terwijl ik liep, en bleef m'n beeld als het ware hangen en zweefde mee. Je kan het een beetje vergelijken met een lichtje waar je naar kijkt en dan blijft er een sterretje in je zicht zitten. Nou de rest was niet heel bijzonder. Jelle heeft zich op een moment nog even heel slecht gevoeld maar wist te voor een tijd voor zich te houden. Ook heeft een zwerver geprobeerd onze id en wiet te stelen. Wij zaten een jointje te roken tot er een man op ons af kwam fietsen met zijn hond en riep: id lieten zien en de wiet. Belle haar reactie was, "jongens vinden jullie dit fijn? Zal ik deze man wegsturen?" En toen vertelde de man dat hij op deze manier id kaarten en wiet steelde van kleine kinderen. Na de trip heb ik nog met David en jelle 20 halve liters bier weg gedronken en zijn we uit gegaan. Bedankt voor het lezen! Als iemand evt de dag vanuit het perspectief van Willem wilt weten maakt hij daar ook een Report van. Ik zou het leuk vinden om te horen of jullie dingen bij jezelf herkennen of weten wat die nare tinteling is voor dat de truffels inkicken. Ltrrz"

"oortjes zei: Welkom op het forum! Die nare tintelingen komt door de bodyload die je krijgt als het inslaat. Die bodyload kan de gehele trip bij je blijven of na een half uurtje al wegzakken. Vervelend van die man die je ID wilde stelen, wel raar dat ie dat wilt doen overigens. Dingen die groot en lang zijn komen mij inderdaad bekend voor. Kon je nog wel chill uitgaan? Als ik truffels heb gedaan heb ik daar echt de behoefte niet aan... Klik om te vergroten... Haha ja best raar dat dat uitgaan nog lukte inderdaad. De keer dat ik daarna nog truffels heb gebruikt was ik best wel moe daarna. Ah ik ben blij dat die bodyload snel weg ging en bij mij niet bleef. Ja de truffeltrip er na had ik die bodyload ook alleen toen zei ik tegen mijzelf, deze gaat weg en zo beïnvloedde t mijn trip niet, want ik had gelijk. Zo'n man die dan langs komt kan je trip aardig verstoren, daar is zo'n Sitter wel handig bij."

"JackHerrer zei: Zomaar mijn naam gestolen ik ben jackherrer Welkom! Leuk reportje. Die tintelingen zijn inderdaad de bodyload. Als je dit nog nooit ervaren hebt snap ik dat dit als onprettig ervaren kan worden. Verder erg herkenbaar, ik had toevallig ook voor mijn eerste truffeltrip, 10 gram atlantis truffels. Als je nogmaals wil gaan truffelen zul je waarschijnlijk minder "schrikken" van de bodyload. Had je niet dat je dingen in struiken zag, zoals soort schimmen van hoofden en dergelijke. Dit hadden ik en mijn vrienden heel erg. Klik om te vergroten... Bedankt! Ja die bodyload, daar hoorde ik mijn vrienden ook niet over toen... Nee ik heb helaas geen dingen ergens in gezien maar juist veranderingen van de omgeving en dingen die ademen natuurlijk. Haha Tja die naam, was vroeger een favoriet wietje. Maar weet je ook wat die bodyload is precies? Heeft het iets te maken met het verteren ofzo? Ltrz"

"Hallo iedereen, Voorwoord Dit is geen trip report zoals de andere reports hier. Dit is wat er met je kan gebeuren na xtc gebruik en waar je niet vaak iets over hoort. Ik heb de dagen erna echt slecht gevoeld en wil kwijt hoe dit was. Ik zie hier allemaal leuke verhalen van een avond xtc (zo ook is die van mij hier te vinden). Ik heb laatst voor het eerst xtc gebruikt, ik voelde mij er in de eerste instantie niet heel slecht van. Een paar dagen na het gebruik ben ik een week ziek geweest en zag ik aan mezelf dat ik veel spiermassa had verloren, nja jammer dan.. deze week ben ik mij echt slecht gaan voelen Het begon allemaal dinsdag, die avond kwam ik het huis van een vriend binnen. Hier voelde ik mij opeens licht in m'n hoofd worden en zag wat sterretjes. Vervolgens schiet ik vol in een paniekaanval en kan amper praten doordat ik buiten adem raak, ik krijg tintelingen over m'n hele lichaam en word bang dat ik miss een psychose krijg ofzo. Na een paar minuten ben ik rustiger geworden en naar huis gegaan, thuis had ik nog steeds momentjes dat ik een beetje bang was. Ik zei tegen mezelf dat dit gewoon iets was en niet terug zou komen. De dag erna echter kreeg ik last van paniekjes, heel veel, ongeveer om de 10 minuten, dit was het moment dat ik bij mezelf dacht van er is iets mis met me. Ik heb dit verteld aan mijn vader en die zei dat iedereen wel eens een beetje gespannen is. En weer zei ik tegen mijzelf dat er niet zo veel aan de hand was. Ik had er de rest van de dag niet zoveel last meer van. De dag er na dacht ik weer dat er niks was. Tot ik dus weer op sommige momenten weer gespannen werd en adrenaline stoten kreeg, hier heb ik de hele dag mee gezeten tot ik met de bus naar huis ging. In de bus kreeg ik opeens hele depressieve gedachten en dacht dat ik met deze momentjes echt grote problemen zou krijgen. Ik voelde me echt diep verdrietig, dat het zo met me gesteld was. Opeens besefte ik me dat dit gewoon een paniekaanval was wat ik had. Ik merkte ook op dat m'n handen aan het tintelen waren. Ik had contact nodig en voelde mij ontzettend alleen. Toen ik de bus uit stapte ging het weer wat beter, 2 seconden er na schoot ik weer in een aanval en heb het op een rennen naar huis gezet. Ik werd weer rustig op een gegeven moment en schoot direct daarna weer in een aanval. Ik begon ook langzaam de realiteit te verliezen, het leek allemaal niet echt meer. Ik dacht dat ik misschien een nachtmerrie had en ik zo zou wakker worden. Ik bedacht me dat dit niet het geval was en voelde me weer diep en diep verdrietig, dat het zo met me ging. (Ondertussen was ik nog steeds naar huis aan het rennen). Ik heb mijn vader verteld dat ik hulp wil en dat het niet goed met me gaat. Hij reageerde vrij rustig en zei dat dit komt door de xtc, ik zou de gevolgen even onder ogen moeten zien. (Mijn ouders zijn er op een of andere manier achter gekomen dat ik het genomen had) De volgende dag heb ik mijn moeder verteld dat ik echt moeite heb met de dag doorkomen omdat ik alleen maar paniek en onrust heb. Wij zijn naar de huisarts gegaan en die heeft gezegd dat er niks met mij aan de hand was en dat de paniek komt doordat ik bang ben om weer een paniekaanval te krijgen. Haar advies was, wees niet bang om er een te krijgen maar laat het gewoon gebeuren. Ik weet dat het door de xtc komt en baal dat ze daar niet zo over dacht. De aanvalletjes die ik krijg kunnen heel erg verschillend, ik kan opeens heel zenuwachtig worden, heel verdrietig (hierna volgt meestal paniek), of ik krijg gewoon een adrenaline stoot uit het niets en ben dan ff bang en gespannen. Ik heb nu dus een aantal keer gehad dat ik even in echt een aanval schoot, bij de laatste begon ik ook helemaal te trillen en te klappertanden. De paniekjes en aanvallen worden al minder en ik weet dat ik er over een tijdje geen last meer van heb. Omdat ik voornamelijk leuke reports lees vind ik dat dit ook gezegd mag worden. Hoe ik mij de laatste paar dagen heb gevoeld was alsof ik in een nachtmerrie leefde, dit gun ik niemand. Dit was mijn eerste en laatste keer XTC. Ik hoop dat jullie hier iets aan hebben! Groeten"

"Mindless zei: Eens met hierboven. Angst voor angst, wat echt wel heel eng en overtuigend kan zijn, dat geloof ik best. Waarschijnlijk kun je het beste even wat afleiding zoeken, zodat je er niet steeds aan denkt. Kijk het een tijdje aan. Blijft het maar komen ondanks afleiding, dan ga je even terug naar de huisarts, maar ik kan me niet voorstellen hoe 1 keer mdma een werkelijk chronisch lichamelijk probleem veroorzaakt. Klik om te vergroten... Chronisch is het hoop ik niet. Het is denk ik een combinatie van alles, dat ik de emoties van de laatste tijd niet verwerkt heb en er veel op mij af is gekomen (ik heb de hele situatie niet opgeschreven). Maar de reden dat ik het deels aan de xtc wijd is omdat het verschillende aanvallen zijn die ik heb. Het kan zijn dat ik me heel angstig voel, maar ook opeens heel verdrietig, of m'n lichaam begint helemaal te trillen en ik ga klappertanden. Ik doe overdag mentaal heel zwaar werk, ik werk met verstandelijk gehandicapten. Ik merk dat ik heel snel schrik en weg moet lopen als het me even te veel wordt (ik word dan bijvoorbeeld opeens heel angstig). Dezelfde onrust heb ik ook ervaren tijdens de xtc trip en kon toen soms ook moeilijk tegen drukte. Bedankt voor je reactie"

"https://drugsinfoteam.nl/drugsinfo/xtc/xtc-depressie/ Als je op deze link klikt zie je precies de klachten die ik ervaar. Normaal voor de xtc heb ik 1 keer nuchter een paniekaanval gekregen en hier was een aanleiding voor. Waarom zou de xtc er niks mee te maken hebben denken jullie?"

"Narayani zei: Ik vind het klinken of je net ff een stuk gevoeliger bent voor het feit dat je serotoninepeil laag is nu. Valt ook niet mee als je daar bovenop mentaal veeleisend werk verricht en wellicht een beetje de winter blues meepikt. Wat zou kunnen verklaren waarom je tijdens gebruik al moeite had met drukte om je heen (te veel prikkels). Kort gezegd ook ik denk niet dat de xtc de oorzaak is, misschien is het echter wel een zetje geweest waardoor je je nu zo voelt. Het zal hoogstwaarschijnlijk van tijdelijke aard zijn. Prijs je gelukkig met de steun van je ouders in de zin dat ze met je meegaan naar de dokter en het gewoon bespreekbaar is. Goed slapen, genieten van de rust wanneer je vrij bent en gezond eten (veel fruit) kunnen wonderen doen. Klik om te vergroten... Bedankt, ik denk dat dat precies het geval is, gevoelig voor het feit dat mijn serotonine pijl laag is. Ja mn ouders vinden het naar voor me, ik ben ook pas 19. Een opvallend ding is ook dat altijd als ik een nieuwe drugs probeer dat dit altijd voor paniek of een paniekaanval zorgt. Ik wil na dit eigenlijk ook echt een soort van stoppen met ieder weekend blowen. Ik heb alleen nog een vraagje, ik ben erg fan van truffels en vind die gingen gewoon leuk. Moet ik ook met deze dingen oppassen net als met de xtc (wat ik na dat gedoe niet meer ga doen)? Als ik dat gewoon nog een keer wil proberen? Groeten"

"Ja jullie hebben gelijk. Ik wil nu ook absoluut geen drugs gebruiken, ik ken mezelf en denk wie weet dat ik ooit zin heb om truffels te doen met iemand (zo'n trip heb ik nooit vervelend ervaren, alleen last van de bodyload). Maar het ding is, ik denk dat dit allemaal gebeurde doordat ik emotioneel niet stabiel was (mede doordat m'n serotonine systeem uit balans was), alleen omdat ik nooit gehoord heb dat truffels je serotonine uitput dacht ik, zo kan ik dat nemen met minder kans dat daarna m'n emotie systeem uit balans raakt. Ik bedoel totaal niet van dat ik dit snel zou doen maar het kan dat ik bijv over een paar jaar dat ik weer nieuwsgierig word. Wat ik er ook bij wil zeggen is dat ik vandaag 0 aanvalletjes heb gekregen en denk dat het over is (dit omdat ik weer controle heb over mijn emoties(voor het eerst in een week nu)). Ik slik nu ook l-tryptofaan."