frankie13

"Beste allemaal, Als u/jij dit wilt lezen en zou willen beantwoorden zou ik je erg dankbaar zijn. Ik ben Frank, een student geschiedenis van 19 jaar oud. Ik heb last van iets wat heel mijn dagelijks leven beïnvloedt, alleen als ik slaap heb ik er geen last van. Ik vind het moeilijk om te omschrijven. Het zijn gedachten die opkomen in mijn en angstgevoelens als ik iets doe, werkelijk alles. Nu bijvoorbeeld, op het moment dat ik dit schrijf, zegt iets dat ik moet stoppen, of dat ik misschien angst zal krijgen. Dit gebeurd bij alles wat ik doe, of het nou een film kijken is, muziek maken/luisteren, sporten, lezen of een gesprek voeren. De gedachten of gevoelens zijn er altijd. Ze verstoren mijn concentratie en focus. Ik kan hierdoor niet opgaan in activiteiten, heel soms wel maar niet vaak. Voordat ik hier last van had ging ik, zoals ieder mens, overal in op. Nu ik in dit leven zit waarin dit niet meer lukt, kan ik niet meer genieten van dingen. Ik vind dingen niet meer echt leuk. Ik merkt geen verschil in 'leukheid' van verschillende dingen. Ik kan ook veel moeilijker loslaten dan eerst. Als ik nu zorgen heb blijft dat rondspoken in m'n hoofd omdat ik niet iets anders heb dat me echt af kan leiden. Het begon twee jaar geleden. Toen heb ik vier keer geblowd. De eerste keren waren leuk, daarna heb ik een keer erge angsten gehad waarbij ik het gevoel had dat ik geen controle meer over mijzelf had en compleet nergens meer in op kon gaan, het was puur paniek. Hierna heb ik het nog een keer gedaan, daar ging het uiteindelijk ook fout en ik belandde in een depersonalisatie. Daar ben ik na een week uitgekomen maar hier werd waarschijnlijk het zaad gelegd voor een diepliggende angst. Ik was waarschijnlijk erg bang dat ik weer een depersonalisatie zou hebben. Ik heb na een paar maanden weer geblowd, ik deed het heel voorzichtig omdat ik niet weer in de dip wilde raken, maar twee trekjes zorgden ervoor dat ik helemaal duizelig werd. Sinds dat moment heb ik last gehad tot en met dit moment, op het begin was het volgens mij wel anders, op dit moment heb ik naast voortdurende gedachten veel angsten voor dingen, toen was het meer alleen gedachten die mij heel de tijd uit m'n focus haalden. Na een half jaar kreeg ik echter wel angsten en ben ik die activiteiten gaan vermijden. Na een aantal maanden ben ik die weer gaan bevechten, ik heb juist de dingen gedaan waar ik bang voor was. Sindsdien is het qua angsten in een tergend langzame lijn ophoog gegaan; ik heb steeds minder angsten. Ik ga al langs een psycholoog voor cognitieve gedragstherapie, ik moest elke keer zeggen 'ik kan het wél' als ik een angst heb. Dit heeft inderdaad mijn angsten verminderd. Ik zoek nu alleen een oplossing en een diagnose voor wat ik precies heb. Ik wil weer in dingen opgaan en verschil voelen in hoe leuk ik dingen vind, zekerheid hebben dat ik het goede doe om hieraf te komen. Tot een paar dagen geleden heb ik nog vaak lopen malen over hoe ik eraf moet komen. Maar nu laat ik dat gewoon gaan, maar ik heb ook geen zin om af te spreken met mensen of andere activiteiten/dingen te doen, elke keer komen toch weer die gedachten, het trekt met gewoon niet. Natuurlijk wil ik gewoon weer alles kunnen voelen en van gedachten afkomen die mijn concentratie verstoren. Heel erg bedankt, Frank"

"Ik denk inderdaad dat het een vicieuze cirkel is aangezien de wat ik noem psychose steeds erger wordt. Het gevoel dat ik heb is dat ik wegzak een soort duizeligheid maar niet het normale. Het is niet dat ik draai anders. Ik snap alleen niet wat er de eerste keer gebeurde in mijn hoofd ik snap dat ik de rest(het steeds erger wordende) zelf verzonnen heb. De eerste keer moet dus iets echts zijn geweest. Ik voel mee een soort van suf, niet meer tot dingen in staat. Ik denk dat angst mijn grootste vijand is. Ik ben van plan om nooit meer te blowen. Ik kan mijn gedachten niet zo sturen dat ik niet meer aan die eerste negatieve ervaring kan denken."

"beste mensen die hierboven een bericht geschreven hebben. Ik heb voor een lange tijd last gehad van een geestesziekte. Desondanks ik in mijnn eerste bericht beweer van niet, had ik er nog last van. ik kan nog steed niet zeggen dat ik volledig geestelijk gezond ben, sommige nachten houd ik of mijjn geest mij wakker. Maar ach, dit valt in het niets met hoe het eerder was. Ik ben er achter gekomen dat waar ik last van had te vergelijken valt met het lijden aan adhd. je bent constant in je hoofd aan het denken en je kunt dus niet relaxt zijn. Deze hele toestand is dus te wijten aan de compulsieve stoornis die ik heb. bedankt iederen die gereageerd heeft, jullie reacties hebben mij geholpen om te herstellen."

"Ten eerste, Nogmaals bedankt iedereen die geprobeerd heeft mij te helpen Inmiddels is het bijna twee jaar geleden dat ik last kreeg van wat ik tot voor kort 'het' noemde. Ik ben, overigens ben ik ook bij een psycholoog geweest, zelf ontdekt wat mijn 'probleem' is, namelijk anticipatieangst. De laatste keer dat ik blowde, hierna kreeg ik de klachten, had ik veel angst opgebouwd om een depersonalisatie te krijgen aangezien dat eerder dat jaar me was overkomen door wiet. Ik was bang dat ik weer in een staat zou belanden waarin ik niet normaal zou kunnen functioneren, en niet van m'n leven zou kunnen genieten. Hierdoor ging ik dingen vermijden. Werkelijk alle activiteiten die men in z'n leven kan bedrijven. Elke keer als ik het wel zou doen zou ik enorme angstgevoelens krijgen dat ik me niet zou kunnen concentreren. Goed, na een half jaar ofzo ging ik me hiertegen verzetten en juist dingen doen, en de angst nam af. Op dit moment ben ik er zeker nog niet helemaal van af, maar het goed super. Ik geloof niet meer dat mijn gedachten en denkwijze anders is dan voor de tijd dat ik klachten had, en dat is essentieel om van mijn angst gevoelens niet een zulk enorm probleem te maken. Misschien heeft iemand nog opmerkingen of vragen? Anders toedeloe"