experience13

"Vrijdagavond 5 juli 2012. Enkele weken geleden heb ik voor het eerst in mijn leven truffels gebruikt. De eerste ervaring was teleurstellend aangezien ik amper effect ervoer. De eerste twee keren heb ik Dragon's Dynamite gebruikt. De tweede keer heb ik hiervan een hogere dosis genomen. De visuele effecten waren toen verrassend en heb heel veel gelachen die avond. Ik was bij mijn vriend, vertrouwde omgeving. hij had een wereldbol op een kastje staan die mij enorm heeft aangetrokken. Alle werelddelen verschoven bij het staren naar de bol. Wetende dat dat wat ik zag slechts een illusie was heb ik enorm genoten die avond. Het effect kwam langzaam op gang en heeft lang aangehouden. Ik zag kleuren, vormen en gesprekken op tv waren ineens heel grappig of leken nergens over te gaan. Pauw en Witteman werd ineens een comedy, met hele rare tafelgasten met vreemde gezichten. Al met al een volledig positieve ervaring met truffels dus. Ik ben altijd fel tegen drugsgebruik en geestverruimende middelen geweest maar na deze twee keren heb ik mijn mening hierover bijgesteld. Nu was ik klaar voor de sterke High Hawaiians soort. De visuele effecten beloofden maximaal effect. Dus nog sterker effect dan de Dragon's Dynamite. Ik voelde me goed, had zin in het weekend, had extra weinig gegeten zodat mijn maag leeg zou zijn. We hadden drie doosjes besteld van elk 22 gram. We zouden het in twee delen nuttigen. Ik heb 1,5 doosje fijngesneden en met vers citroensap gemeng, en dit een kwartiertje laten intrekken. Al tijdens het snijden had ik het idee dat de geur anders was dan van de Dragon's Dynamite. Rond 18:40 uur heb ik mijn portie genomen, de smaak was echt smerig. De vorige twee keren duurde het zeker 3 kwartier voordat ik effect begon te voelen. Deze keer merkte ik al eigenlijk binnen een kwartier dat mijn linkerarm begon te tintelen, ik voelde me anders worden. Het hakte er hard in. Mijn vriend merkte ook dat het hard ging. We zaten op de bank en waren tv aan het kijken. Het tijdsbesef ebde redelijk snel weg. Er was een film op tv, last holiday, een kerstfilm. Ik had heel sterk weer het gevoel, net als de vorige keer, dat alles een herhaling was. Ik probeerde mezelf te bewijzen dat ik nog steeds helder van geest was en dat die film mijn verbeelding was, ik keek op mijn telefoon naar de programmering, maar deze bleek inderdaad op tv te zijn. Mijn vriend moest vreselijk lachen om die actie van mij. Tussendoor belde een vriend op. We konden alleen maar wat lachen ik denk niet dat hij er een touw aan vast heeft kunnen knopen. Het gesprek hebben we afgebroken. Alles was toen nog hetzelfde als de andere trip. Mijn vriend had een prettige trip en zat er goed in, maar ik brobeerde steeds sterker weer grip te krijgen op de situatie. Het vervreemdende gevoel begon bij mij steeds sterker te worden. Mijn ratio verloor op zeer korte tijd veel terrein. Het euforische gevoel maakte plaats voor een angstgevoel. Alles leek een herhaling van de vorige keer. Ook alles wat ik op tv zag en de gesprekken en reacties van mijn vriend leken hetzelfde. Ik besefte ineens dat ik in een droom zat waar ik steeds dieper in wegzakte. Het sloeg vrij snel om in paniek. Ik zat naast hem op de bank en hij vroeg ook steeds wat er was maar mijn gedachten begonnen als een gek door mijn hoofd te schieten. Ik kon nog maar 1 ding denken, en dat was dat ik dood was, en dat ik nog steeds in de trip van de vorige keer zat, dat besef sloeg in als een bom. Ik realiseerde me dat ik niet meer in het heden zat maar in het niets. Mijn leven flitste aan me voorbij. Een gigantisch gevoel van schaamte zette op. Ik wist nu dat datgene waar ik altijd zo fel tegen was geweest me fataal was geworden. Ik vertelde mijn vriend dat ik dacht dat ik dood was. Uiteraard ontkende hij en vertelde me dat er niks aan de hand was. Hij gaf me een reep dextro. Ik heb er meteen 3 opgegeten. Veel gaan drinken om het effect te stoppen, wat uiteraard niet lukte. Ik wist dat mijn baan dus ook niet meer was. Beelden van een crematorium flitsten voorbij. Ik realisseerde me dat mijn familie, vrienden en collega's afscheid van me hadden genomen. De schaamte werd nog erger dat ik nu wist dat iedereen wist waaraan ik was gestorven. Dood door drugs. Ik had mezelf verwoest. Ik draaide de film terug en vroeg me af waar ik de fout was ingegaan. Wanneer ik verloren was geraakt aan de drugs. De beelden flitsten nog sneller in mijn hoofd voorbij. Ik wilde zaken uitspreken maar dat lukte niet meer zoooo snel functioneerde mijn hersens. Ik zat op de grond geknield, 1 hoopje ellende, totaal verloren in het alles en het niets. Dacht echt in het universum te zijn maar niet in de realiteit. Ik zei dat ik dit nooit meer meer zou doen. Ik zag nog maar 1 mogelijkheid. Ik moest 112 bellen voor een ambulance te bestellen. Zodat ze me uit deze bad trip konden halen. Mijn vriend kon niet helpen, want hij zat nog midden in de trip. Ik was kwaad op hem dat hij de telefoon uit mijn handen griste, en me verhinderde de enige connectie met de werkelijkheid te maken die nog mogelijk was in mijn optiek. Ik was kwaad op mezelf dat ik zo dom had kunnen zijn om zo onvoorbereid hierin mee te gaan. We hadden amper suikers in huis alleen maar van die zero shit. Ik zag ineens alles klaarhelder, mijn plek in het universum. Ik begreep de mensen die bezwijken aan een overdosis want het was mij dus ook overkomen zonder dat ik er erg in had. En ik zie mezelf toch echt als een weldenkend, verstandig denkend mens, HBO geschoold, op de hoogte van de risico's en noem maar op. Mijn vriend was mijn einde geworden, aangezien ik door hem in aanraking was gekomen met xtc en truffels. Uiteindelijk ben ik op bed gaan liggen, wachtend totdat het spul zou zijn uitgewerkt. Nog hopend dat alles een slechte droom was en ik misschien hier toch nog uit zou kunnen komen. De raam stond open, ik bleef ernaar staren, realiserend dat er mensen uit de raam springen, als ze onder invloed zijn. Uit zelfbescherming heb ik de raam toen gesloten. Ik wilde in bad gaan liggen, maar toen flitsen weer beelden voorbij van mensen die zich de polsen doorsnijden. En zo ging het maar door en door. Ik hield de klok in de gaten en besefte dat de tijd heel langzaam voorbij ging. Op zich niet fijn maar wel een teken dat dit anders was dan de vorige keer. Ik dwong mijn hersens zich vast te houden aan zaken en gedachten waardoor ik kon beredeneren dat ik langzaam terugkwam in de werkelijkheid. Dit is al een lang verslag maar is superbeknopt alsmik bedenk wat ik heb ervaren. Uiteindelijk besefte ik zelfs dat dit de beste trip was die ik had kunnen hebben. Alle vragen waren vannacht beantwoord. Ik was doodgegaan en weer herboren. Nu, zondagmiddag, 2 dagen later, kijk ik terug op een spirituele ervaring die mijn leven heeft veranderd. Een 'weten' , het leven begrijpen. Bepaalde muziek krijgt veel diepere betekenis. Veel mensen die bepaalde films, muziek etc gemaakt hebben zullen ongetwijfeld ook zo' n ervaring gehad hebben, anders kun je zoiets nooit verzinnen/maken. Ik weet niet of ik nog een keer zal gebruiken, voorlopig heb ik meer dan genoeg inzichten ern ervaringen gehad die nog een plek moeten krijgen, verwerkt moeten worden. Het gebruik van truffels is dus echt niet zonder risico en je moet er heel verstandig mee omgaan. Geestverruimende middelen............ Ik begrijp nu pas echt wat ze daarmee bedoelen."