bonnythebunny

"Background: Ik heb best vaak wiet gerookt, en hasj wat minder vaak dan wiet omdat ik een keer slecht ging na een joint met hasj. Dat was niet zo heftig, was een naar gevoel maar vooral fysiek en na paar keer overgeven ging ik slapen en was het goed. Verder heb ik eerder spacecake gedaan (met wiet) waarvan ik 1 keer bad ging, ook toen was het niet zo heftig maar wel een beetje paranoia en een raar gevoel. Toen had ik ook echt extreem veel ervan gegeten dus logisch. Deze keer had ik een spacebrownie met hasj waar 0,5gram in zat. Ik heb er bewust maar een kwart van gegeten! Op het begin werd ik stoned en kreeg ik lachkicks etc, maar merkte tussendoor dat ik net iets te stoned was. Daarna werd dat gevoel iets meer, als ik iets zei was ik al meteen de vorige zin vergeten etc. maar ik was nog steeds lacherig. Vervolgens ging ik tegen mijn vriend aan zitten en mijn hoofd soort van in hem begraven. Ik weet niet wat er toen gebeurde, ik was er niet echt bewust van tot mijn vriend zei van gaat het goed, kijk me eens aan? En ik vroeg waarom, want het kostte me teveel moeite om te bewegen. Ik gaf antwoorden op de automatische piloot ofzo. Toen zei hij “zodat je hier weer terugkomt” en toen kwam er een soort besef dat ik inderdaad weg was. Toen deed ik m’n ogen weer open en kwam overeind waardoor ik inderdaad terugkwam. Ik weet niet waar ik was maar ik weet dat het naar voelde, toen dat besef kwam begon ik te huilen. Huilen werd steeds erger en ik begon te hyperventileren en heel hard te schreeuwen, ik kon er niet mee stoppen. Soms stopte ik ff en begon ik weer te schreeuwen. Dat schreeuwen begon steeds omdat ik mezelf weg voelde vallen in een andere dimensie. Ik kon niet zien wat daar was, ik wist alleen dat ik er niet wilde zijn en dat ik doodsbang was. Ik heb nog nooit zulke angst gevoeld in mijn leven. Ik had ook het gevoel dat mijn keel werd dichtgeknepen, het voelde letterlijk zo en ademen ging moeilijk daardoor. Na een paar keer in en uit die dimensie te gaan (waarbij ik elke keer als ik erin ging hard heb geschreeuwd en gehuild) stopte het, maar het nare gevoel bleef. Mijn vriend probeerde me te helpen door tegen me te praten, maar het kostte me heel veel moeite om te concentreren of antwoord te geven op zijn afleidende vragen. Het nare gevoel bleef heel lang, op het begin was ik steeds bang dat ik weer terug zou gaan in die enge dimensie. Ik bleef nog steeds het gevoel hebben dat ik tussen realiteit en iets anders aan het schommelen was en soms even weg was, maar gelukkig niet meer zo extreem naar als tijdens die paniekaanval(?). Ik was nog steeds angstig, ik was bang dat ik me voor altijd zo angstig zou blijven voelen en dat de enige oplossing zelfmoord was. Ik was ook even bang dat ik bezeten was. Het voelde ook alsof mijn ziel eruit werd getrokken, of dat iemand dat probeerde en ik moest daar tegen vechten. Het werd langzamerhand minder heftig maar nog steeds naar. Ik kon ook niets doen, behalve zitten en wachten tot het minder werd en proberen mijn gedachten niet bij nare dingen te laten komen. Uiteindelijk ging ik in bed liggen maar durfde het licht nog niet uit. Ik was nog steeds paranoid maar een stuk minder. Op een gegeven moment werd ik zo moe dat ik niet meer wakker kon blijven en ben ik gaan slapen. ‘S ochtends voelde ik me nog een beetje raar, maar op zich was alles weer normaal. Ik ben heel erg in de war, eraan terugdenken is heel vervelend. Ik denk dat het een bad trip was maar ik begrijp veel dingen niet helemaal. Ik kan nog steeds niet zeggen wat er precies gebeurd is, maar weet wel dat het gevoel heel echt was. Een paar mensen dachten aan een psychose? Maar dat lijkt me niet want ik zag geen hallucinaties of stemmen of dingen die er niet zijn oid. Het was alleen een extreem naar gevoel waar ik niet uit kon komen en het enige wat ik wist is dat ik daar niet wilde zijn. Ik moest er steeds tegen vechten om niet ‘meegenomen’ te worden naar die nare dimensie. Ik schreeuwde volgens mij omdat het zowel fysiek pijn deed als vanuit angst. Alleen heb ik nog nooit gehoord dat iemand ging schreeuwen tijdens een bad trip.. Ik had er geen controle over. Ik vraag me af waar het aan heeft gelegen. Ik heb een kwart gegeten terwijl volgens de verkoper je een hele zou moeten kunnen eten per persoon (dan was ik echt dood geweest haha). Ik heb wel ervaring met depressie en angststoornis... maar niet heel heftig had ik het idee. Voor mij in elk geval geen spacecake meer, maar ik vraag me af of mensen iets uit mijn verhaal herkennen?"

"Cerberus zei: Ik heb nog geen spacecake gedaan, maar ik kan wel gokken waarom je een nare ervaring had: je wou niet loslaten. Een van de hoofdregels om een goeie trip te hebben is loslaten en genieten van de show. Je hebt je proberen te verzetten tegen de trip. Klik om te vergroten... Wat bedoel je precies? Heb je alles wel gelezen? Ik heb al vaker spacecake gehad en dat ging prima. Ik begon pas met verzetten toen het zo'n naar en duister gevoel was. Je hebt het zelf nog nooit gedaan, dus komt beetje over alsof je maar wat uitkraamt nu."

"@witte270 klopt, het kan de ene keer slecht vallen en andere keer niet. Heb eerder minstens 3 keer zo veel gegeten en ging prima. Paranoide was ik zeker, maar op hele duistere plek inderdaad. Had juist het gevoel dat toen ik erin meeging het zo slecht werd, het werd minder toen ik probeerde 'terug te komen' zeg maar. Angst/angststoornissen ben ik trouwens helaas heel bekend mee, dus misschien dat dat ook zijn rol heeft gespeeld in hoe ik het ervaren heb?"

"Cerberus zei: Ja ik heb gelezen en nee het maakt niet uit of je het al eerder gehad hebt of niet. En het is niet omdat ik het zelf nog niet gehad heb, dat ik niets weet over het onderwerp. Apprecieer je beschuldiging niet. Klik om te vergroten... Niet m'n bedoeling om je te beschuldigen, maar ik apprecieer de manier waarop je bepaalt wat ik deed ("je hebt je proberen te verzetten tegen de trip") niet, en dat naast het feit dat je er zelf geen ervaring mee hebt komt een beetje raar over"

"@Justme83 Bedankt voor je uitgebreide antwoord en advies, waardeer ik heel erg. Justme83 zei: Zoo dat is een hele nare belevenis geweest zeg! Hoe je de klachten ervaarde in het begin, komt omdat het sterker begon dat je verwachte, en daar van schrikt lichamelijk/geestelijk. Door die reactie ontwikkelde je een klassieke paniek aanval. Klik om te vergroten... Bad trip en paniekaanval is inderdaad wat ik ook denk dat het is, zo heeft het ook gevoeld en herkende inderdaad de kenmerken van psychose niet in mijn ervaring. Veel dingen die je beschrijft herken ik! Ik heb eerder paniekaanvallen gehad (zonder drugs) en dat voelde ook zo, alleen nu was het minstens 100 x erger. Heb het idee dat ik in een loop terecht kwam, zoals je beschrijft dat ik me angstig voelde en door de fysieke spanning (ademhaling en hartslag etc) ging ik rare dingen bedenken en werd het erger. Kan me goed voorstellen dat er meer dan een kwart van 0,5 gram in zat. Ik vraag me wel af hoe het zo is omgeslagen, want ik voelde me eerst juist goed Justme83 zei: Je begon dat je al soms niet lekker ging op wiet en hasj. Als je zelf een angst / depressie stoornis hebt dan dan kan je beter niet blowen want dat versterkt vaak je angst direct en dan heb je weer kans dat je een paniek aanval aanmaakt en is het circus weer kompleet. En geen brownies en wietcake meer verlopig of nooit meer. Dat werkt gewoon extra heftig voor jouw klachten. Klik om te vergroten... Ook dit herken ik heel erg!! Heb al vaker gehad dat als ik iets voelde wat niet helemaal chill was, ik meteen bang was voor een bad trip. Zoals ik het eerder had. Maar ik had nooit kunnen bedenken dat het zo erg zou kunnen zijn. Nu ga ik er zeker ook aan denken, ik ga voorlopig niet meer blowen en ik denk nooit meer spacecake doen. Ik was inderdaad heel erg uitgeput na het hele gebeuren... Justme83 zei: Ga lekker dingen doen die je ontspanning geven en als het lekker weer is naar buiten komende dagen. Goed dat je het toch hier zo beschrijft wat je overkomen is, dat helpt je ook beter verwerken en het te accepteren. Klik om te vergroten... Bedankt voor je support en begrip, het heeft zeker geholpen om het hier te delen en dit soort reacties te lezen. Het is zaterdag gebeurd en had wel een paar dagen nodig om het te verwerken en te accepteren..."

"Mindless zei: Dit klinkt toch wel als klassiek stevig 'bad' gaan. Je hebt een nare gedachte/naar gevoel, schrikt daarvan, schiet in fight/flight modus, er komen meer nare gedachten/gevoelens waar je vervolgens op gefixeerd raakt (je gaat erin mee), die fixatie en de weerstand/angst ontregelt je ademhaling wat je vervolgens nog angstiger maakt en de paniek is compleet. De cirkel is rond en nu zit je in een patroon van zichzelf in stand houdende paniek. Klik om te vergroten... Dat is precies wat ik voelde inderdaad. Een paniekaanval maar x 100, waarin ik ging spirallen en het een cirkel werd. Mindless zei: Maar er in mee gaan is niet hetzelfde als acceptatie. Er in meegaan is eigenlijk zeggen tegen je negatieve gedachten: ik geloof je en ik luister naar wat je nog meer te zeggen hebt. Acceptatie daarentegen is iets heel anders. Acceptatie is alles toelaten in jou(w bewustzijn). Dit is vergelijkbaar met naar de lucht kijken en alle wolken voorbij zien drijven. In acceptatie is er een erkenning dat de wolken er zijn, maar er wordt geen waardeoordeel aan gegeven. Ze mogen allemaal voorbij komen in jouw lucht. Echter, in meegaan in de gedachte/het gevoel geef je een negatief waardeoordeel aan een specifieke wolk, waardoor die wolk dat terug zal bevestigen aan jou door in jouw beleving als nog negatiever ervaren te worden. Je kunt letterlijk in de vorm van de wolk je geprojecteerde angst terugzien. Klik om te vergroten... Ik snap wel wat je zegt, maar hoe accepteer je zonder erin mee te gaan? Oprechte vraag... Ik ben inderdaad gaan 'wachten' met het idee van, nu voel ik me eenmaal zo en me er proberen tegen te verzetten is geen optie. (Dit ging ik pas doen toen het slecht ging) Maar de reden dat ik het zo opvatte is omdat er gezegd werd dat ik me tegen de trip heb verzet en de volgende keer gewoon maar moet loslaten (alsof dat al zo makkelijk is) terwijl ik me pas ging verzetten toen ik bad ging, daarvoor niet. Als ik me pas ging verzetten nadat ik zulke nare gevoelens en gedachten kreeg....dan is het verzetten niet de oorzaak van de bad trip, lijkt me? Correct me if I'm wrong! Ik ging best lekker en opeens sloeg het om, en na die peak begon ik met verzetten omdat ik geen andere optie zag. En ik zie het niet als kritiek op mij! Het is fijn om er op een andere manier naar te kijken, ik begrijp je uitleg heel goed en je metafoor met wolken ook. Ik vraag me af wat ik had moeten doen om het te accepteren zonder erin mee te gaan. Ik heb bijv met andere psychedelics zoals 2CB ook momenten gehad dat ik bad ging, maar hierbij kon ik het makkelijk accepteren en sturen. Daarbij voelde het als een soort bushalte waar ik langskwam, en dan gewoon weer door ging. Sommige bushaltes waren wat leuker om langs te komen dan andere, maar was verder niet erg. Wat betreft het accepteren zonder erin mee te gaan, heb jij dat jezelf aan kunnen leren na jouw bad trip? Mindless zei: Afgaande op je verhaal heb ik hetzelfde ervaren op ALD-52 + wiet. Inclusief het realistische gevoel van mijn keel dichtgeknepen krijgen en bezeten te zijn. Een gevoel dat toch het beste omschreven kan worden als 'demonisch'. Dit was zo realistisch dat ik maandenlang overtuigd was dat er zoiets is als écht bezeten zijn. Dat er echt autonome entiteiten zijn die jou tegen je wil in min of meer de hel in trekken. Na een lange tijd van reflectie en meditatie ben ik van dat geloof afgekomen. Kijk, wij mensen hebben een onderbewuste. Wat dat betekent, is dat er dingen in jou zijn die je niet ziet. Dingen die je niet ziet houden zich schuil in de schaduw/duisternis. Normaal blijven die dingen daar ook zitten. We hebben een onderbewuste, zodat we dingen die we niet willen voelen niet hoeven te voelen. Maar dat betekent niet dat ze weg zijn. Ze blijven daar zitten "wachten" tot de omstandigheden juist zijn voor ze om aan de oppervlakte te komen. Dit kan bijvoorbeeld een gebeurtenis zijn die een relatie heeft met iets in je onderbewuste. Maar ook het gebruiken van met name psychedelica en wiet kunnen de aanleiding zijn, omdat deze middelen de deur naar je onderbewuste meer openzetten. Ook kun je bewust de omstandigheden creëren om je onderbewuste naar boven te laten komen, dit noemen we meditatie. Klik om te vergroten... Ik dacht op dat moment ook ECHT oprecht dat ik bezeten kon zijn, terwijl ik hier nooit echt in geloofd heb per se. Voelde inderdaad alsof iets of iemand me probeerde mee te trekken. Ik snap nu ook echt dat er mensen zijn die erin geloven dat bezeten zijn echt kan. Ik weet zelf wel beter, maar kan hetgeen wat ik voelde echt niet anders beschrijven dan dat. Wel heel naar voor je dat je dit ook gevoeld heb, want dit wens ik niemand toe... En tegelijkertijd wel fijn om te weten dat ik niet de enige ben dus dit stelt me wel gerust Er zou van alles in mijn onderbewustzijn kunnen zitten wat naar boven gekomen kon zijn toen. Wist jij bij jou wel wat de aanleiding was (wat de gebeurtenis was) wat naar boven kwam uit je onderbewuste, of was het ook alleen een gevoel? Door deze ervaring durf ik eigenlijk geen LSD te gebruiken (nog nooit gedaan, ik was al hesitant maar nu nog meer) Mindless zei: Ik raad je aan om zo nu en dan te gaan zitten en simpelweg te gaan letten op je ademhaling. Precies zoals hierboven beschreven met de wolken. Je wilt de ademhaling niet controleren, maar slechts observeren. Bewustzijn van de ademhaling is je veiligheidszone. Dat is de basis waarin acceptatie kan plaatsvinden. Het is ook het beste redmiddel om uit een paniekaanval te komen. Met de inademing ververs/vernieuw je je bewustzijn, met de uitademing laat je het oude los. Dit zorgt er ook voor dat je je ademhaling programmeert om beter te verlopen op de momenten dat je je er niet zo bewust van bent. Sorry voor de lange post, maar het leek me belangrijk om dit in detail uit te schrijven. Hopelijk heb je er wat aan en wees gerust: er is niets om bang voor te zijn. Het probleem is angst voor angst. Angst hoeft niet gevreesd te worden, maar het moet wel geaccepteerd worden. En uiteraard moet je nu geen wiet of psychedelische middelen gaan gebruiken de eerstkomende tijd. Klik om te vergroten... Angst heeft altijd een grote rol gespeeld in mijn leven en komt nog steeds vaak terug in mijn dagelijks leven (gelukkig wel minder). Zou dus heel goed een link kunnen zijn. Ik heb vaker paniekaanvallen gehad waarbij mijn ademhaling verstoord werd, dus makes sense wat je zegt. Maar dat was natuurlijk niet op dit level. Thanks voor je advies, ik ga proberen om ademhalingsoefeningen een onderdeel van mijn routine te maken. Ik waardeer je lange post heel erg! Thnx voor het advies en dat je de tijd hebt genomen om het uitgebreid uit te typen. Heb hier echt heel erg veel aan. Dit is ook wat ik hoopte dat ik eruit zou halen door het te posten op een forum. Al het begrip, nieuwe inzichten en herkenning helpen me het beter te begrijpen en te accepteren."

"Eik zei: Wat een nare ervaring @bonnythebunny. Dit soort paniek ken ik van tripmiddelen en dat is geen feestje! Sterke reactie @Mindless ik denk dat bonny daar zeker wat van kan leren als het gaat om acceptatie. Al is accepteren van een dergelijke situatie altijd makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk... Ik ben het met het gros van je post eens Mindless maar ik vind dat je wel een heel duister beeld schetst van ons onderbewustzijn. Ik heb juist vaak ervaren dat er heel veel liefde, schoonheid en dankbaarheid komt opborrelen vanuit mijn onderbewustzijn tijdens psychedelische trips. Ik denk dat voor de meeste mensen zowel mooie als negatieve gevoelens en ervaring opgesloten liggen in het onderbewustzijn. Klik om te vergroten... Hier heb je wel gelijk in! We vergeten vaak dat er ook veel goede dingen zitten in ons onderbewustzijn, maar die zijn niet zo confronterend als ze naar boven komen dus misschien ligt daarom de focus meer op de duistere kant als we het hebben over onderbewustzijn. En ja, ik had niet echt verwacht dat acceptatie zo'n dingetje zou zijn... het is niet makkelijk, maar erover posten en praten helpt wel heel erg."