"Hoi gekkeik. Ik heb zelf ook lang struggles gehad met 3mmc (en met 4fmp) Ook periodes gehad dat ik ieder weekend wel gebruikte, soms een weekend oversloeg.. maar ook wel echt de pest er in had. Ik vond het verschrikkelijk dat je ieder weekend voorneemt het niet te doen, en het toch weer doet als het zo ver is. Je gaat je dan ook zo zwak en schuldig voelen...En heel je leven gaat verdoofd en onprettig aanvoelen. Bij kwam 3 maanden geleden een omwenteling. Ik had toen weer een paar weekenden achter elkaar gebruikt (vaak alleen, en dan ga ik een hele avond en nacht gamen). Ik voel me de dag(en) erna normaal altijd kut, maar 3 maanden geleden kreeg ik er zo'n ontiegeleijke opdonder van. Het was alsof ik amper meer leefde, alsof ik nog maar 20% van wat ik zag en hoorde mee kreeg. Dat was ontzettend onprettig. Na een paar dagen herstelde ik weer en op vrijdag ging mijn brein weer volle touren aan de slag om me gek te maken. Ik gebruikte die zaterdag weer, en werd ontzettend naar terwijl ik had genomen. Heel onrustig en paniekerig. Dat ebte weliswaar weg, maar ik kreeg toen weer een signaal van mijn lichaam en geest. Waar ben ik nou mee bezig? Ik moet je trouwens vertellen dat ik dit allemaal deed terwijl ik samen woonde met mijn vriendin en haar hierover (bijna) niks vertelde.
Ik zag hoe mijn leven was door de drugs, en snakte naar een leven zonder, want ik zag hoe dat leven kon zijn! Een leven van rust, plezier, helderheid. Zonder die drugs die constant al je aandacht opslokt. Ik was het zo spuugzat op dat moment, en ik wist: dit is de laatste avond geweest. IK MOET STOPPEN. Ik heb dat besluit toen echt heel duidelijk voor me zelf.
Dit is nu 3 maanden geleden. Ik heb sindsdien amper moeite hoeven te doen om niet te gebruiken. Het was echt een besluit wat moest gebeuren. En wie weet heb je hier wat aan, dat jij dit besluit nu ook kan nemen. Het is een heel simpel en radicaal besluit. Ik stop, NU, dit was het dan. Vanaf dat moment is je taak en verantwoordelijkheid om heel erg alert te zijn op je gedachten (die sowieso gaan komen) Ik heb nu zelfs na 3 maanden nog steeds regelmatig de spookgedachten die even naar boven komen. Soms ben ik zelf weer een paar minuten aan het nadenken over hoe het zou zijn om te doen, of 3 maanden niet al genoeg is geweest etc. Maar iedere keer zeg ik tegen mezelf: Het maakt niet uit wat ik denk of hoe ik denk, het is afgelopen, het is niet aan de orde, heel simpel! Ik kan fantaseren wat ik wil, het heeft geen zin, het is een afgesloten hoofdstuk. Dit heeft wilskracht nodig dat weet ik, en je moet het echt spuug en spuug zat zijn. Maar het kan! Jij en je vriend kunnen het ook! dat weet ik zeker. Neem het besluit...Spreek een laatste keer af, vier het als je dat wilt, maar sluit het af.
En iedere keer als je hersenpan aan de slag gaat met plannen maken of excuses bedenken... Kan dat vervelend zijn op het moment, maar het maakt niets uit. Want het gaat simpelweg niet gebeuren. Punt. Als je gedachten te overweldigend worden en het lukt je niet om op het moment te focussen leid jezelf dan af. Ga gamen, lezen, lopen, muziek luisteren, muziek maken, sporten, skaten, zwemmen. Maar WEET bij jezelf, wat er ook gebeurt, het gaat niet gebeuren. Dat is een ontzettende geruststelling!
Zet 'm op! En als je meer info wilt of wilt kletsen er over ben ik altijd bereikbaar!!"
In: Verslaafd aan 3mmc
1-1-2024