Soberboy

"Ten eerste hallo allemaal, ik volg al een aantal jaartjes als "lurker" de posts op het drugsforum en geniet van de grote hoeveelheid leesvoer die ik hier kan halen. Ik ben me ook bewust van de zoekfunctie en weet goet mn weg te vinden met Google maar ik heb toch een paar vraagtekens op dit moment en ik heb wat geruststelling nodig. Zes dagen geleden ben ik Cold Turkey gestopt met blowen na ongeveer 3,5 jaar dagelijks gebruik. Dit vanwege het feit dat ik merkte dat ik eigenlijk steeds minder aankon, waar ik 2 jaar geleden nog makkelijk een dikke zak Sativa wiet kon wegroken kon ik op het laatst nog maar met moeite een half grammetje Indica wegkrijgen zonder bad te gaan. Ik lees dat dit gebruikelijk is en het was ook niet mijn aanleiding tot stoppen, dit was voornamelijk dat ik in een sociaal isolement raakte en te veel bezig was met het maken van muziek maar me ondertussen eigenlijk wel eenzaam en ongelukkig en daarbovenop natuurlijk emotieloos voelde. Ik heb een duidelijk besluit gemaakt om te stoppen en ik verlang ook tot nu toe op nog geen enkel moment terug naar het groene goud. Echter ben ik de afgelopen dagen wel tegen wat dingetjes aangelopen. - Dag 1: verliep eigenlijk zonder problemen - Dag 2: soms had ik even het gevoel dat ik van glas was gemaakt maar daar kon ik me goed doorheen zetten. - Dag 3: ik had veel praktische zaken te regelen die mijn stressniveau nogal omhoog brachten toen ik vervolgens in de avond op een terras zat met mijn ouders werd het me allemaal een beetje te veel. Verschrikkelijke trek, brandend maagzuur, een luide kerkklok die maar door bleef klinken, een huilende baby en nog ontelbare andere factoren brachten mij tot een paniekaanval met een intense vluchtreactie als gevolg. (Dit is opzich, zoals ik heb vernomen, niet echt enorm vreemd bij het stoppen) - Dag 4: ik liep de hele dag rond met een lichte paniek in mijn onderbuik, aka het "glasgevoel" dit vervloog in de avond gelukkig weer. - Dag 5: weer hetzelfde liedje Dan zijn we dus op vandaag aangekomen, vanochtend stond ik op en at ik mijn gebruikelijke Brinta papje en nam een bak koffie. Ongeveer 30 minuten later begon mijn hart te bonsen en te fluctueren zo tussen de 90-120bpm waarvan ik weet dat dat opzich niet veel kwaad kan (mijn normale rusthartslag zit zo rond de 55bpm). Ik had het gevoel alsof ik het loodje ging leggen maar wist mezelf in mijn hoofd gelukkig wel rustig te houden. Misschien dat de cafeine gecombineerd met het gebrek aan suiker het probleem was...? Welnu er is een ding wat me een beetje dwars zit: Tot nu toe, iedere dag word ik wakker (zo rond 8 uur) met een goede hoeveelheid energie, maar vervolgens zo rond het huidige tijdstip (1 of 2 uur in de middag) voel ik me moe en wazig. Dit duurt zo ongeveer tot 9 uur in de avond en dan vervolgens heb ik weer hetzelfde energie niveau als in de ochtend. Een "middagdip" bij wijze van spreken. Ik kan maar weinig vinden over dit verschijnsel op het internet en het staat ook niet bij de lijstjes met symptomen die je hebt bij het stoppen met blowen. Mede door het incident vanochtend ben ik toch een beetje bang dat ik misschien toch een gezondheidsprobleem heb opgelopen ergens in de afgelopen 3,5 jaar maar dat over het hoofd heb gezien omdat ik op dagelijkse basis onder invloed was. Hoop dat ik jullie een aardig stukje leesvoer heb kunnen terug bezorgen en dat jullie me misschien wat meer zekerheid kunnen geven over mijn situatie. Ik zal jullie op de hoogte houden van mijn proces"

"Re: Gestopt met blowen [verslag] Denk dat het nu ondertussen wel tijd is voor een vervolgje . Aan het eind van dag 6 besloot ik dat ik een nieuwe telefoon wou gaan halen helaas moest ik daarvoor eerst de metro nemen. Na ingestapt te zijn voelde ik weer een paniek en een oer-vlucht instinct opkomen. Ik besloot uit te stappen en er maar vrede mee te hebben dat het die dag niet zou lukken om dit te doen, "morgen weer een dag" dacht ik. Een week nuchter! Ik had in de nacht flink lopen dromen, sommige mooi, sommige vreemd en sommige best wel luguber. Ik besloot een gemberwortel te kopen en hier thee van te trekken. 15 Minuutjes in een pannetje laten sudderen, wat een wondermiddel, was ik hier maar op dag een mee begonnen! De hele dag liep voorspoedig, met klamme handjes zat ik uiteindelijk in de metro en na een klein momentje van paniek in de winkel bij het afsluiten van het telefoonabonnement keerde de rust weer terug. Nadat ik weer aangekomen was op het centraal station liep ik met een gigantische glimlach op mn gezicht het station uit, dat zoiets simpels als zo een grote overwinning kan voelen, echt fantastisch. Ik merk dat het nuchter zijn, na zo lang onder "verdoving" te zijn geweest een natural high voor me begint te worden. Ik vind het heerlijk om mn gedachten weer op een rijtje te hebben. Emotioneel begin ik nu ook rustiger te worden en ik kom beter en beter in mijn vel te zitten. Nu ik geen koffie meer drink merk ik ook dat mijn energieverdeling beter is over het verloop van de dag. Ik besef me nu ook dat ik niet werkelijk verslaafd was aan de wiet, ik was enkel bang om mijn gewoonte te verbreken omdat ik er een nachtje slecht van zou slapen. Het was weliswaar een dynamische week maar ik begin eindelijk weer te landen van de wolk waar ik zo lang op heb gezeten. Mijn vraag heeft zichzelf dus beantwoord na 3 dagen, dus jullie kunnen dit topic echt gaan zien als een stopverslag. Ik hoop dat andere mensen die van plan zijn of al bezig zijn met stoppen hier misschien iets aan hebben, omdat het altijd fijn is om te weten dat je niet alleen in wat je allemaal doormaakt. Wellicht was dat ook wel de hoofdzakelijke reden voor mij om dit topic aan te maken . Every little thing is gonna be allright!"

"Re: Gestopt met blowen [verslag] Nou we zijn weer twee dagen verder, de afgelopen dagen ben ik bezig geweest met verhuizen. Gisteren merkte ik dat ik aan het eind van de dag het "gevoel van glas" weer te pakken kreeg en vroeg mijn vader om de verhuizing de volgende dag af te maken omdat ik geen zin had in een paniekaanval. Dit was gelukkig allemaal in orde, maar het was wel een bewogen dagje voor mij emotioneel. Ik werd vanochtend wakker met het gevoel dat ik klaar was voor de afsluiting van een tijdperk, ik heb namelijk 3 jaar in deze studio doorgebracht en het was nogal een flinke stap om hieruit te ontsnappen. De hele dag verliep soepel en toen het er eenmaal op zat voelde ik me ook echt geweldig! Vol zelfvertrouwen en eigenlijk normaal voelend at ik mijn avondeten (mijn laatste maaltijd hiervoor was ongeveer 4-5 uur hiervoor). Heerlijk, vol maagje, ik dacht, laat ik een van de biertjes openen die een van de studenten hier had achtergelaten voor de geef in de hal. Na het nemen van een paar slokken kwam er opeens een gedachte in mn hoofd: "wat als hiermee geknoeit is, wat als hier gif of drugs in zit", het was tevens een bierflesje met een draaidop. In mijn bewustzijn wist ik deze gedachte snel te verwerpen maar het had zichzelf helaas al weten te manifesteren in een diepere laag van mijn bewustzijn. Daarnaast begon het biertje natuurlijk in te werken en was mijn maag hard aan het verteren, een zo genaamde after dinner dip. Ik begon nerveus te worden en besloot een rondje te lopen. Dit mocht helaas niet baten, toen ik eenmaal de deur weer binnen kwam had paniek een greep op me genomen, m'n hart was aan het bonzen alsof ik aan het hardlopen was. Ik had geen controle over de paniek die zich in mijn onderbewustzijn had ontwikkeld over het verloop van een uurtje dus ik stak wanhopig mijn vinger in mijn keel. Na een paar keer spugen keerde de rust weer terug. Opeens begreep ik het concept van "boulima" omdat ik een herstel van controle voelde in mijn onderbewustzijn. Voelde me wel een beetje sneu hierdoor maarja, het hielp dus whatever. Ben toen even gaan liggen en heb gelukkig een dutje kunnen doen voor een uur. Nu zijn we dus hier aangekomen, het moment waarop ik het bericht schrijf, voel me natuurlijk nog wel een beetje breekbaar omdat ik net een paniekaanval heb gehad maar opzich is alles wel weer in orde. Wat is de boodschap? Koop voortaan je eigen bier! Nee haha, de boodschap is eigenlijk, mochten andere stoppers dit lezen, dat je tijdens het "afkicken" gewoon echt voorzichtig moet zijn omdat je zo gevoelig bent voor lichamelijke schommelingen. Geef je lichaam dus wat tijd voor het verwerken van voedingsstoffen. Ik vermijd vanaf dit moment in ieder geval alcohol omdat ik dus heb gemerkt dat dit me heel erg uit balans brengt. Nou tot zo ver mijn "stoppen met blowen update", groetjes van de ondertussen 10 dagen Sober boy uit Amsterdam!"

"Na een dik jaar weer even een update voor wie het interesseerd of wellicht ook wil stoppen met het roken van wiet. Heb sinds 16 juli 2015 geen joint meer gerookt, ik zou graag willen zeggen dat ik me super voel, weer helemaal de oude, dat is natuurlijk niet helemaal zo. Het vergaat me goed, zo nu en dan nog een beetje "on edge" als ik weinig heb gegeten. Geen echte paniekaanvallen meer gehad sinds ik schat zo een 8 maanden. Soms denk ik nog wel even na over die laatste paar joints die ik had gerookt, ze roken op een of andere manier naar plastic. Of het nou de pesticides in de goedkope wiet waren of een verkeerde verhouding THC/CBD of andere chemicaliën, ik ben ervan overtuigd dat er iets goed mis was met mijn laatste "batch". Zo kom ik bij een van de redenen van deze update, blowers, rasta's en stoners alike, neem het van mij aan, zorg dat je shit goede kwaliteit is. Ga naar een goede "bonafide" coffeeshop en als je geen keuze hebt maar toch het idee hebt dat er iets niet goed is in je wiet, gooi die shit weg of keer terug naar je shop om verhaal te halen. Misschien heel erg voor de hand liggend maar dat is iets wat ik ECHT had moeten doen ipv met m'n stoonde kop strontwiet gewoon op te roken omdat ik niet genoeg centjes had voor een betere shop of geen zin had om nieuwe shit te halen. Moraal van het verhaal, je hebt maar 1 brein en vele mensen kunnen hun hele leven blowen zonder enige problemen. Maar hoor je nou binnen dat vakje waar ik ook binnen pas en word je vaak paranoïde, maak er dan niet een dagelijkse behoefte van. Je hebt maar 1 brein en geloof me je wil er voorzichtig mee zijn, het maakt je niet zwak als een rondje overslaat bij puff puff pass. Mentale stabiliteit is iets wat ik gelukkig wel heb teruggewonnen binnen ongeveer 12 maanden, fuck ja dat is een jaar. De eerste 5-6 maanden was ik tot weinig in staat, had een onvoorkomenlijk doemdenken, alsof elke dag de laatste was. Ik leefde dag voor dag en deed weinig buiten wat ik moest doen om de huur en eten te betalen. Het voelden als leven om me levend te voelen, alles was een waas waarschijnlijk een vorm van depersonificatie, m'n lichaam voelde niet eigen. Het minste of geringste kon me ook heel angstig maken. Na 6 maanden kreeg had ik soms opeens momenten dat ik "voelde" dat ik ergens heel hard om moest lachen en dat ik warm van binnen werd. Of dat ik moest huilen van een film. Langzaam maar zeker begon ik weer te leven, ambities te ontwikkelen en te werken aan een "groter doel" in m'n leven. Dat even in het kort, maar het heeft dus echt een f*cking jaar geduurd om weer "normaal" te worden. Ik kan met zekerheid zeggen dat ik ook nooit meer een joint zal aanraken (ookal roken mijn beste vrienden nog steeds). Het is gewoon "niet mijn ding" meer. Na 3 1/2 jaar blowen 15 maanden nuchter kan ik iedereen op dit forum nog een tip geven: "check yourself before you wreck yourself". En mocht iemand uit het parlement dit lezen: legaliseer die shit, reguleer het, die troep die sommige coffeeshops verkopen is gevaarlijk voor de gezondheid van het volk. Sorry voor het gebrek aan juiste interpunctie, moest even van mijn hart . Groetjes, Soberboy, still sober P.S. Ik kan nu ondertussen al 2 maanden weer koffie drinken zonder para te worden!!"