Pannenkoek

"Ook een lichte vorm van autisme hier, PDD-NOS. Werd er vooral erg filosofisch van, alles wordt in een ander daglicht gesteld, en dat probeer je dat te verklaren en oplossingen te vinden. Die emoties zijn vrij "heftig" ja, ik was eigenlijk steeds bezig met het begrijpen wat er nou gebeurt in mijn hoofd Op de een of andere manier is een gesprek voeren een stuk makkelijker, omdat je door X maling aan alles heb, maar ook omdat er een bepaalde rust bij komt, "dat het toch wel goed gaat" Ik heb vaak dat ik erg in mijn hoofd zit met een gesprek, zo van "doe ik het wel goed?" Of lichte bewegingen. Bijvoorbeeld het aanstoten van iemand, soms doe je dat te hard of te zacht, nu gaat alles precies goed! Gevoel van verbondenheid, ook erg tof. Het idee dat je ergens bij hoort. Met meisjes praten, tja, dat is ondergeschikt aan mijn ervaring"