Nina

"Hallo, Beide super knap van jullie. Jullie als ervaringsdeskundige kunnen mij vast helpen. Hoe kan ik er het beste voor iemand zijn die aan het afkicken is. Hij is opgenomen, depressief, alchol en coke verslaving. Ik ben zn domme koe en kom er gister pas achter dat hij niet alleen depressief was en daarom opgenomen is maar dus ook verslaafd. Hij ziet dus is dat het fout is, en dat het anders moet. Wat kan ik dan nu doen, en wat moet ik beslist niet doen?"

"aller eerste dankjewel! Roze Olifant zei: Hoe oud zijn jullie ongeveer als ik vragen mag? Heeft hij overige ernstige mentale problemen die behandeld worden? Klik om te vergroten... Ik ben 30 hij 35. Hij heeft een heel pakket aan extra's. Daarvoor is hij ook in behandeling. AphexTwin zei: Hmmm ... 1000 Euro geleend + waarschijnlijk nog van z’n eigen geld gekocht ook ... da’s wel veel geld en een hoop coke om slechts 1 maand hervallen te zijn, vind je niet? Klik om te vergroten... Eigen geld is er vrijwel geen. Schuldsanering, 50 euro in de week, meer geld is er nooit. Dat maakt mij voor mijn gevoel nog dommer en mede schuldig. Zonder mij geen geld geen drugs. Het gebruik was meteen weer volop. Vrijwel iedere dag dat hij alleen was. Een maand geloof ik ook wel (misschien weer te naief). Maand geleden veranderde er wel heel veel aan hem en ons. Ik snap ook echt dat jullie mij dom vinden over het geld. Ik dacht echt, hij wil het afronden. Die gozer staat hier zo aan de deur. Als ik nu hem betaal hoeft hij hem niet meer te zien. Geld geef ik sowieso nu niet meer, en hen gezorgd dat van mij daar nu alles weg is. En met dat het maar geld is bedoel ik niet dat ik dat niet erg vind, maar meer dat ik het gevoel van belogen, bestolen en het vertrouwen missen erger vind."

"Ik ben blij dat ik mijn verhaal even kwijt kon, en ben ook heel blij met jullie kijk erop! Het klopt, door de emotie en wanhoop is mijn gezonde verstand even ver te zoeken😉 Voel mezelf nu minder dom, slim was het niet. Maar ik kan er niks aan doen, hij was degene die de keus maakte.. Ook ga ik mezelf niet wegcijferen. Ik moet er anders naar kijken. Als hij mij niet kwijt wil zal hij zn best moeten doen, ik kan alleen maar luisteren en hem steunen. Ik kan zijn probleem niet oplossen, dat zal hij zelf moeten doen. Heel erg bedankt allemaal!"

"Hallo allemaal. Ik moet mijn verhaal kwijt, en misschien heeft iemand hier tips. Ik leerde mijn vriend 3 jaar geleden kennen. Een hele lieve leuke mooie jongen, wel een met een hoop problemen. Wat die problemen waren wist ik niet tot het moment dat hij zich opliet nemen. Dat was de dag dat hij mij vertelde dat het niet alleen een depressie was, maar ook een alcohol en coke verslaving. Beide verslavingen speelde al meer dan 10 jaar, en hij wilde niet meer verder zo. Ik maakte de keus om hem te steunen en er zoveel mogelijk te zijn. In de kliniek zelf had hij al een terugval, dus terug naar huis gestuurd. Ik bleef hem zien en steunen, want ik wist hoe graag hij wilde dat het lukte. We kwamen steeds dichter tot elkaar en ik werd verliefd. Ik ben zelf een leek, ik drink niet en heb nog nooit wat gebruikt. En uitgerekend ik viel op een verslaafde, een vreemde combi, maar het werkte tussen ons. Hij kon 2.5 jaar geleden in een kliniek terecht, daarna in een safehouse (met extra verlenging) en woont nu sinds een paar maanden weer thuis. Ik heb van het weekend hem verrast omdat hij 2.5 jaar clean was, de tranen stonden in zijn ogen. Ik dacht blijdschap en ontroering, nu weet ik dat het verdriet en schaamte was. Hij was terug gevallen. Dat wist ik alleen toen nog niet. Ik voelde de afgelopen maand wel dat hij anders deed, maar ik had dit niet verwacht. Nu achteraf ben ik zo dom geweest. Er zijn zoveel momenten geweest waarop ik het had kunnen merken. Het geld dat hij steeds wilde lenen de rare avond telefoontjes die niet klopte. Wij wonen niet samen, ik ben alleen in het weekend bij hem (samen wonen is op dit moment ook niet mogelijk). Nu appte hij maandag toen ik net thuis was dat hij weer geld wilde lenen. Ik had voor het eerst het gevoel dat het verhaal niet klopte. Ik heb het overgemaakt maar heel de avond nagedacht. Alles op een rij gezet berekend hoeveel geld er in 1 maand weg was. De volgende dag ben ik naar hem toe gereden (is bijna 1.5 uur dus dat had hij niet verwacht). Toen ik daar aangekomen was heb ik hem geconfronteerd met de feiten. Hij gaf toe dat hij weer gebruikte. Al een maand, en ik heb niets gemerkt. 1000 euro ongeveer erdoorheen. We hebben gepraat en hij wil weer stoppen. Ik heb diezelfde avond de schuld die hij bij zijn dealer afbetaald zodat dat allemaal afgerond is. Nu weet ik niet wat ik kan doen. Het geleende geld en waar ik mee afbetaald heb ben ik kwijt, jammer maar daar zit ik niet mee. Ja het is veel geld, en het was voor onze toekomst, maar het was ook maar geld. Het vertrouwen dat ik kwijt ben, daar zit ik wel heel erg mee. Dat het mis kon gaan wist ik, maar we hadden een afspraak dat hij mij meteen in vertrouwen zou nemen wanneer het mis ging. Ik voel me zo ontzettend dom dat ik niets heb gemerkt. Zaterdag hebben we afgesproken om te gaan praten. Ik kon dinsdag niet helder nadenken, laat staan een keuze maken voor de toekomst. Ik wilde eerst in laten dalen en een plekje geven voordat we echt zouden kunnen praten. Maar goed ook, dinsdag had ik anders al mijn spullen gepakt en was ik voorgoed vertrokken. Nu is mijn vraag, wat kan ik doen om hem te helpen. Ik wil hem niet laten vallen en er voor hem zijn. Moet ik hem vertellen hoezeer hij mij gekwets heeft, of juist mezelf wegcijferen en er vol voor hem zijn. Zijn er do's and don't in dit soort situaties? Ik ben redelijk hopeloos op dit moment. Ik hoop dat we hier uitkomen en we gewoon verder kunnen waar we zijn gebleven, want ik hou nog net zo veel van hem als dat ik deed."