Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Hoi, Aangezien ik ten einde raad ben wil ik via fora kijken of iemand hierin iets herkent. Ik heb namelijk psychische problemen en ik zal proberen het uit te leggen: Op de een of andere manier “triggerde” het schrijven van een Bachelor scriptie een soort enorme stress/pieker/angst/onzekerheid gedachten stroom die letterlijk NONE STOP doorging. Alsof je dus 24/7 stijf staat van de spanning en je eigen helemaal gek maalt over alles in onzekere en negatieve gedachten. Na het behalen van de scriptie kwam ik tot rust en kon weer functioneren. (uiteraard hele versimpelde versie van het hele verhaal) Nu een aantal jaren later kom ik in precies hetzelfde terecht nadat mijn ex de relatie heeft verbroken terwijl we in een nieuwe woning samen zouden gaan wonen. Echt constant een enorme stress/pieker/angst/onzekerheid gedachten stroom die ik niet kan beheersen. Omdat ik nu in de ziektewet zit en via de reguliere GGZ niet echt het gevoel krijg dat dit probleem “bekend/behandelbaar” is maakt het mij alleen maar panischer. Als iemand nu vraagt waar denk je dan aan dan is dat bijna niet te beantwoorden.. Maar eigenlijk zijn het allemaal zelfreflecties van verleden of zoals mijn leven nu is. Een soort innerlijk dialoog met een erg slecht zelfbeeld. Ook bijvoorbeeld wat mijn ex allemaal gezegd heeft blijft maar spoken. En mijn overtuiging dat ik niet zelfstandig door het leven kan met deze “stress reactie” wordt steeds groter.. Of een erg beperkt leven.. De gedachten zijn zo heftig dat ik eigenlijk dood wil om er maar vanaf te zijn. Elke dag is weer dezelfde nachtmerrie in mijn hoofd – het begint al zodra ik wakker wordt. Een soort obsessieve zelfreflectie. Ik kan niks meer doen of het voelt niet goed, niks meer denken of ik keur het af. Letterlijk loop ik dan te ijsberen en te piekeren tot ik hoofdpijn krijg en mezelf helemaal gek te maken. Het lijkt er sterk op dat ik als ik alleen ben mezelf geen raad weet, bijvoorbeeld ook niet wat ik zou moeten doen. Ook lijk ik er zelf weinig aan te doen, dit klinkt misschien gek maar allerlei piekeroefeningen, mindfullnes en dergelijke hebben totaal geen nut. Heb in mijn jeugd (nu 27) aardig wat geblowd en ik vermoed dat dat ermee te maken heeft.. Met oxazepam kom ik gelukkig wel redelijk tot rust maar dit is verslavend en geen oplossing.. Ook ben ik begonnen met sertraline (AD) en een paar keer bij een psycholoog geweest maar daar krijg ik niet het gevoel dat het nut heeft.. De huisarts wil misschien een anti psychotica proberen om de gedachtestroom wat te temperen.. Is er iemand die dit herkent? Tot nu toe lijkt een gegeneraliseerde angststoornis er het meeste op, maar toch vind ik bij andere ervaringen geen echte herkenning.. Zover ik dingen kan vinden op psychoses is dat ook weer wat anders.. Misschien zijn er meerdere die dit soort ervaringen hebben en ook veel geblowd hebben in de jeugd?"
"Beste Mindless, Bedankt voor je uitgebreide reactie. Op de een of andere manier wil ik het wel aannemen, maar komen onverwerkte trauma's niet echt naar voren tijdens gesprekken. Ik weet van de scheiding van mijn ouders genoeg nare momenten maar als ik daar over praat komt er verder weinig naar boven.. Het klopt wel dat ik zenuwachtig was tijdens ruzies- iets wat ik nu in principe in extreme vorm ben - zenuwachtig/onzeker.. En het voelt ook zo geforceerd/cliché om daar bij een psycholoog over te beginnen: alsof je denkt ik zit bij een psycholoog dus ga ik drama oprakelen.. Eerlijk gezegd lijkt waar ik mee te kampen heb het meeste op zo'n angst/onzekerheid dal wat sommigen mensen met blowen meemaken.. Bij trauma's denk ik toch vaak aan "ergere/heftigere" dingen die je veelal leest/hoort of waarnaar gevraagd wordt door psychologen."
"Beste Mindless, zij het wat cryptisch, bedankt voor je reactie. Ondertussen aan de AD, daardoor wel iets rustiger maar nog niet lekker in vel/mind. Eigenlijk totaal niet en de gesprekken met een psycholoog veranderen weinig so far. Maar goed hier zal mijn probleem ook niet opgelost worden, mocht iemand zich er nog helemaal in herkennen hoor ik het alsnog graag."