Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Ja rust neem ik wel, daar dwingt mijn lichaam me inderdaad wel toe, maar goed ook Alleen duurt het wel een stuk langer dan twee maanden Maar door amfetamines en door ritalin wordt toch ook je flight/fight-reactie geactiveerd waardoor inderdaad adrenaline en cortisol vrijkomen? Zal het kunnen dat je hierdoor, in combinatie met chronische stress, sneller burnout zou kunnen raken? Of denk ik nou heel raar..."
"Thanks Zifnab, Ik dacht zelf ook aan bijnieruitputting, heb ook het boek van meneer J. Wilson hierover gelezen. Kon alleen niets vinden over de bijnieruitputting in combinatie met amfetamines en de dokters die ik hiernaar vroeg waren er ook weinig tot niet mee bekend. Dus fijn om een beetje erkenning te vinden . Kan iedereen die vaak aan de speed iod zit inderdaad periodes van rust heel erg aanraden, iets wat ik niet meer deed, kon door ritalin alleen nog maar aan werken denken, het liefst zolang en zoveel en zo goed mogelijk. Maar lichaam is natuurlijk niet gebouwd om 24/7 te stressen en door te halen, logisch (achteraf) ook."
"Hallo, ben nieuw hier en ik ben eigenlijk op zoek naar mensen die misschien hetzelfde als ik hebben meegemaakt, tot nu toe heb ik nog niemand kunnen vinden. Zal zo kort mogelijk mn verhaal proberen te doen: Ongeveer anderhalf werd de diagnose ADD bij mij vastgesteld en kreeg hiervoor ritalin voorgeschreven (80 mg per dag). Dit beviel heel erg goed, eindelijk kon ik me op en top focussen, avonden doorwerken (ik werkte thuis) en ervaarde een energie die ik nog nooit gevoeld had, ik kon de hele wereld aan. Dit gevoel beviel echter zo goed dat ik mezelf er nogal in verloren heb. Ik verhoogde telkens mijn dosis om meer effect te voelen en om savonds/snachts door te kunnen werken, op sommige dagen sliep ik helemaal niet en zat ik al bijna tegen de 150/200mg in 24 uur aan. Daarbij at ik natuurlijk niet veel omdat de ritalin mijn eetlust compleet wegnam. Na ongeveer 3 maanden zo geleefd hebben, stortte ik in (duh). Ik ben 1.70 en woog toen nog maar 47kg en had alleen maar paniekaanvallen en ontwikkelde daardoor een paniekstoornis met straatvrees. Hier ben ik nu gelukkig vanaf. Ik ben uiteraard al naar de dokter geweest, 4x een bloedtest gedaan en 3 harttesten (ecg, holter en fietstest) en was gelukkig allemaal in orde. Maar dit alles is nu al bijna 8 maanden geleden en ik voel me nog steeds verrot, mijn lichaam blijft in staat van paraatheid, maar ben tegerlijkertijd doodmoe. Mijn klachten lijken dan ook het meest op een burnout of lichamelijke uitputting: - Hartkloppingen, hoge hartslag - Vermoeidheid, lusteloos - Duizeligheid - Slechte conditie, kortademig - En nog zo'n 50 andere vage klachten Er blijft alleen een angst dat de ritalin schade aan mijn lichaam om hersens heeft aangebracht. Ik ben bv bang dat mijn dopaminesysteem niet meer goed werkt of dat mn zenuwstelsel het laat afweten. Weet iemand of dit kan? En of dit eventueel kan met coke of speed? (die lijken qua werking op ritalin). En verder heb ik zowat het hele internet afgespeurd naar mensen die in een zelfde situatie zitten als ik, maar helaas niemand gevonden, dus dan maar op deze manier.. Is er iemand anders die dit herkent? Die na drugsgebruik of ritalin-misbruik nog maanden lang uitgeput is geweest? Ik zit al 8mnd op de bank foute series te kijken, kan niet werken, niet studeren, niet feesten, zelf boodschappen doen is al te vermoeiend. Klinkt allemaal behoorlijk depressief als ik het zo lees, maar sombere gevoelens heb ik gek genoeg geen last van, mijn lichaam werkt alleen tegen. Thanks voor het lezen!"
"Bedankt voor je reactie! Ja vervelend is het inderdaad, maar het is natuurlijk ook mn eigen schuld, maar leer er een harde les uit nu . Ben gelukkig alweer op mn oude gewicht en fietsen en wandelen doe ik inderdaad alweer, mijn conditie weer langzaam aan opbouwen. Als je het zo bekijkt hoef ik me inderdaad geen zorgen te maken over mn dopaminesysteem, maar soms komen dat soort gedachtes bij me op en dan wordt ik weer angstig, schijnt er ook een beetje bij te horen, pff.. Maar blijf het toch gek vinden dat ik nog nooit iemand anders over uitputting door drugs heb gehoord of een ander verhaal erover heb gelezen op het internet.. Ik kan toch niet de enige zijn?"