Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Vanmiddag wou ik de koelblokken uit de vriezer halen om het brood erin te doen, kwam ik een zakje snelle tegen. Ik kreeg meteen de drang om het te pakken. Maar ik dacht heb mijn sponsor beloofd te bellen als de nood hoog zat, dus ik bellen nam niet op, mijn vriend bellen(ook verslaafde in herstel) nam ook niet op. Ik dacht toen bekijk het dan ook! Maar ik wou het niet ik wil het gebruikers leven niet meer, ik heb er geloof ik een half uur over gedaan om het weg te gooien, onderweg naar de vuilbak (ondergrondse containers) voelde ik heel erg de drang om de zak open te maken, eenmaal weg gegooid had ik spijt en was ik blij tegelijker tijd. Heb jij een overwinning vandaag dan hoor ik hem graag."
"PientjeDopamientje zei: Heey mensen, Ik ben al langere tijd ghb en phenibut aan het gebruiken. Ik ben niet lichamelijk verslaafd want er zijn ook dagen bij dat ik niet gebruik maximaal 4 a 5 dagen als ik echt doorzet.. Wel elke keer op het randje gezeten van lichamelijke verslaving maar kon me door de paniekaanvallen en ellende heen slaan. (Dankzij mensen hier op dit forum ontzettend goed geadviseerd en geholpen🙏❤) De reden dat ik toch weer terug val in gebruik is dat de depressie die er aan vast zit echt ongelooflijk de overhand neemt waardoor ik toch weer aan het gebruik toe geef. Ik kan nergens meer van genieten, kan amper m'n bed uit komen en heb momenteel suïcidale gedachtes. Ik weet dat het doorzetten is maar ben zo geschrokken van mezelf dat ik geregeld geen uitweg meer zie dan de dood. Ik wil helemaal niet dood alleen het uitzichtloze, wanhopige gevoel is bij mij zo extreem en neemt soms de totale overhand waardoor ik de controle over mezelf verlies. Ik heb dit nog nooit meegemaakt en vroeg me af of mensen dit herkennen en zoja, hoe ga je met zoiets om en hoe lang duurt het ongeveer voordat je weer jezelf voelt? Het voelt voor mij alsof ik afscheid heb genomen van m'n oude ik en het voelt echt heel apart. Ik snap uiteraard ook dat jullie geen directe oplossingen kunnen bieden of een concreet antwoord hebben en dat verwacht ik ook niet maar voel me soms erg radeloos. Ik ben van nature een opgewekt persoon met een redelijke dosis humor maar dat verdwijnt beetje bij beetje. Ik sta op een wachtlijst voor hulp, het duurt alleen lang dus wilde hier even mijn verhaal kwijt. Thanks voor het lezen en alvast een fijne avond!! Klik om te vergroten... ik heb een ander middel maar ik herken je depressie, ik ben 33 en sinds groep 5 depressief, toen ik rond mijn 18e ermee in aanraking kwam leek t wel mijn geneesmiddel te zijn tot na langdurig gebruik begon het nadelige effecten te geven. ik ben meerdere malen gestopt mijn langste periode is 34 dagen, de 1e 2 weken zijn voor mij het ergst en is de depressie ook het ergst en overheersend, alles is dan donker heb nergens zin in alles is negatief en wil alleen maar in mijn bed blijven liggen, maar zodra de 1e 2 weken voorbij zijn is de depressie er zeker nog wel maar een stuk minder heftig, gebruik maakt mij depressiever dan nuchter zijn, het is geen gemakkelijke weg dit is ook weer mijn zoveelste stoppoging en zit nu vandaag precies op 2 weken. zoals net zij de depressie is er nog steeds maar is wel minder heftig.. elke keer dat je gebruikt versterkt je je depressie heb iets met je dopamine huishouding te maken geloof ik,"