Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Iedereen dank u voor jullie raad. Het is iets dat ik weet dat ik moet doen. Maar je twijfelt constant over jezelf.. ik kan het niet beschrijven. Ik zou het liefst zo goed mogelijk uit elkaar willen gaan zonder miserie. Maar vrees dat het niet zal lukken. Zal deze week rondbellen om te kijken hoe ik het best zal aanpakken."
"Hallo, ik ben hier terecht gekomen omdat ik eigenlijk echt ten einde raad ben. Mijn vriend en ik zijn 12jaar samen. Het is allemaal begonnen toen we een huis gekocht hadden. Plots was ik zwanger( kon niet natuurlijk zwanger worden, dus grote mooie verrassing) we waren beide heel gelukkig alleen mocht ik niets meer doen.. dus kon ik niet helpen met de verbouwingen. We woonden bij mijn pa in terwijl we alles verbouwden. Hij is dan via via aan de cocaïne begonnen. Ik zag hem niet veel en had het niet meteen door. Na een tijd heb je het wel door maar was het omdat hij goed zou kunnen doorwerken voor onze dochter geboren was. Ik zag hem veranderen.. hij beloofde te stoppen eens ze geboren was. Hij heeft veel van de zwangerschap gemist omdat hij daar altijd zat. Eenmaal ons dochtertje was geboren zei hij nu is het gedaan.. maar helaas.. cocaïne is echt duur! Hij nam 5bolletjes per dag. Ken er niet veel van maar is niet weinig denk ik.. hij is dan overgeschakeld naar speed. Omg! Ik zag hem vermageren.. karakter werd anders.. hij keek niet naar zijn dochtertje en bleef soms weg tot de dag erna smorgens.. anyway.. eens Grace 1 jaar was konden we in ons huis gaan wonen. Ik dacht het zal ni wel beteren want hij stak et er dan op omdat hij zich niet goed voelde om bij mijn pa te wonen en het wel beter zou gaan eens we alleen zijn. niet dus! 😞 Hij werd nog erger.. agressief zelf! Alles kapot smijten.. roepen.. paranoia.. ik mag er niet over praten.. maar niets zeggen is ook zijn gang maar laten gaan.. ik heb zijn moeder erbij gehaald.. dan dreigde hij met zelfmoord tegen zn ma.. uiteindelijk zei ze dat ik maar het slachtoffer niet moet spelen en haar zoon steunen. het werd nog erger.. hij stond op en ik was bezig met het ontbijt en vroeg moet je niet naar je werk? En hij viel me aan. Trok me aan me haar naar achter en zn handen op mijn keel. Grace zat in haar babystoeltje. Ik zat tegen te spartelen.. hij liet los en ik zette alle ramen en deuren op en ben vertrokken. Op aanraden van mijn pa had ik klacht neergelegd bij politie. Hierna beloofde hij terug om te stoppen.. hij deed een tijd niet agressief maar was echt in zichzelf.. soms kwam ik thuis en stonden alle kamerplanten in de inkom. Dit voor het perfect daglicht om ze te voeden zei hij. Het was allemaal raar. Ik kan het niet beschrijven. Zo zijn er nog veel dingen gebeurd. Ondertussen is onze dochter 3jaar en 3maanden. En hij zit er nog steeds heel erg aan. Hij kijkt niet om naar haar en met mij wilt hij niet naar buiten omdat hij beschaamd is om met iemand als ik naar buiten te gaan. Hij wilt me niet kwijt en ziet me zogezegd heel graag maar ik wordt constant verweten.. hij gaat de helft van de tijd niet naar zijn werk. (Bouw) en ik mag er allemaal niets op zeggen. Het is ook allemaal mijn schuld. Alles! Smorgens mogen we geen lawaai maken.. en daarna zit hij uren in de garage playstation te spelen. Hij eet de helft van de tijd niet.. ik mag geen was draaien omdat het teveel lawaai maakt in de garage.. alles moet donker zijn.. ik wou onlangs weggaan definitief maar dan zegt hij dat hoj een touw zal nemen en zichzelf zal ophangen en iedereen die mij zal helpen zal hij weten te vinden en kapot maken.. Hij wilt niet stoppen.. hij doet het te graag of zegt dat als je met iemand als ik wilt samenwonen je niet anders kan dan drugs nemen. Seks hebben we al meer dan een jaarhalf niet meer.. naar zijn moeder gaat hij nu ook niet meer.. hij is nog een schim van de man die ik kende.. en ik weet niet meer wat doen. Alleen weet ik dat het niet eerlijk is tegenover mij en vooral mijn dochtertje niet. Ik kan haar gelukkig zoveel mogelijk buiten alles houden maar ik ben echt op. Zal hij nog veranderen? Is er hoop? Of is het echt te ver? sorry voor mijn lang (kort) verhaal maar wou het zo goed mogelijk schetsen."
"dupont zei: De enige die hem kan helpen is hijzelf. Dat zie ik alleen niet op korte gebeuren. Zorg dat je met jullie dochtertje een veilige plek vindt. Je moet bij hem weg voordat er echt iets ernstigs gebeurt. Laat je niet inpalmen door dreigementen met zelfmoord. Hij houdt je gevangen met z'n emotionele chantage. Klik om te vergroten... Soms heb ik een moment van: Ja en nu ga ik echt weg en denk ik dat ik sterk genoeg ben.. en dan plots durf ik niet. Pff. Ik ben dan ook bang dat als ik wegga dat hij ons dochtertje zou bij hem willen week/week ook al kijkt hij er niet naar. En dat kan ik niet over mijn hart krijgen. Maar zo leven is ook geen leven. 😢"
"dupont zei: Ga op zoek naar hulp. Ik denk dat de huisarts een goed begin kan zijn. Klik om te vergroten..."
"MR_CHIP zei: we horen graag hoe dit verder verloopt mocht je hier zo af en toe updates willen plaatsen wens je heel veel succes in ieder geval Klik om te vergroten... Dank u"
"Schaapje zei: Lieve Jenny, ben je een Belgische? Goed dat je je verhaal online durft te doen. Heftig dat je er al 3 jaar in zit. Het is echt tijd om afscheid te nemen. Ben je getrouwd? Heb je een baan/inkomen om zelf een woning te huren/kopen en rond te komen met je dochtertje? Een eigen bankrekening of gedeeld met je partner? Probeer al een plan te maken met hoe je weggaat. Dat gaat niet mooi worden, dus echt belangrijk dat je een plan hebt. Klik om te vergroten... Schaapje zei: Lieve Jenny, ben je een Belgische? Goed dat je je verhaal online durft te doen. Heftig dat je er al 3 jaar in zit. Het is echt tijd om afscheid te nemen. Ben je getrouwd? Heb je een baan/inkomen om zelf een woning te huren/kopen en rond te komen met je dochtertje? Een eigen bankrekening of gedeeld met je partner? Probeer al een plan te maken met hoe je weggaat. Dat gaat niet mooi worden, dus echt belangrijk dat je een plan hebt. Klik om te vergroten... Hallo, ik ben van België inderdaad. Ik werk fulltime, wettelijk samenwoont en zowel gezamenlijke als eigen rekening. De huurprijzen zijn momenteel echt duur. Pfff.. ik kan het alleen, maar dan ook alleen als ik niet nog een deel van de lening moet blijven betalen. Deze week zal ik contact hebben met een advocaat gewoon ter info wat mijn rechten zijn als ik wegga. Mijn vriend wilt ook in niets mee werken dus ik weet niet wat hij wilt of kan doen ivm ons huis. Of we verkopen het of hij betaald mij uit.. Maar dat is echt een gesprek die ik niet aan kan gaan met hem. Ik ben blij om alle reacties te lezen van jullie. Ergens is het goed om eens meningen te krijgen van mensen die ik niet ken. Moet wel toegeven dat het ook wel heavy is. ik kan ook praten met mijn vader hierover en zussen maar ergens hou je altijd je echte gevoelens wat in. Je wilt ze niet lastig vallen. Terwijl ik dat wel mag hoor, maar je wilt hun niet mee sleuren hierin. Het ergste vind ik van mezelf dat ik me net schaam ervoor en ik me slecht voel in deze situatie en dat het hem eigenlijk allemaal niets kan schelen. Ik weet dat ik me niet moet schamen en dat ik mag trots zijn op wie ik ben en op onze dochter! Maar ik verlies mezelf echt beetje per beetje. ik weet dat ik het zelf zal moeten veranderen voor mezelf en mijn dochter. ik wil hem ook geen toer draaien en ik wens hem het beste toe.. Maar het zal een moeilijke rit worden. Pfff."
"N3K0 zei: Is veilig thuis al ingeschakeld ?Die komt standaard bij een aangifte van huiselijk geweld! P.s je kan ook contact opnemen met slachtofferhulp. https://www.slachtofferhulp.nl/gebeurtenissen/huiselijk-geweld/ Je kan met een echt persoon chatten (waarschijnlijk ook bellen) van hun advies in winnen. Klik om te vergroten... Ik ben bij iemand geweest van slachtofferhulp. Ook heb ik bij de maatschappelijke werkster van de politie een paar keer geweest. Toen stopte hij even met de drugs en gebruikte hij geen fysiek geweld meer. En ben ik dan ook niet meer gegaan. maar helaas is dit niet blijven duren. Nu wordt ik de verrader genaamd omdat ik aangifte had gedaan en dat je zoiets niet doet met je vriend! Als ik hem zeg dat wat hij deed niet ok was.. zegt hij gewoon dat het allemaal mijn schuld is. Tot op vandaag wilt hij en zn moeder dat ik de klacht intrek. Maar dat wil ik niet. Ergens is het een bescherming denk ik."
"ljuv zei: In plaats van rustag is dit misschien een betere reactie: Hoe denk je dat wij TS kunnen helpen dit te bereiken? Klik om te vergroten... Wat bedoelen jullie met TS?"
"N3K0 zei: Want weg gaan is niet de beste optie? En ik spreek jammer genoeg uit ervaring. Ik heb 1 ex die ook fysiek werd. Dat was gelukkig maar 1x en ik heb meteen aangifte gedaan. Niet makkelijk wel nodig. En de waarheid is niet altijd leuk. Maar ik zou zo snel mogelijk weg gaan bij iemand doe zijn/haar handen om je nek legt. Die zijn niet te vertrouwen plus het werkt ook nog een traumatisch door naar haar kindje. Ik snap niet zo goed dat jij je zo aangevallen voelt. Ik zeg alleen maar heel duidelijk dat ze zo snel mogelijk weg moet uit die situatie. En TS moet ook zo snel mogelijk weg. Ik kan het niet mooier maken. Ze heeft ook een kindje. Lekker rustaaaaag is Klik om te vergroten... LucidLucy zei: Heel naar waar je in betrokken bent geraakt. Er zijn al veel nuttige dingen gezegd. Je kan eens overwegen om een keer te kijken bij een NAR-ANON meeting. Dat zijn zelfhulpgroepen voor naasten van verslaafden. Daar kan je misschien de herkenning en steun vinden bij anderen. Maar kan je ook ervaring horen van hoe zij het hebben aangepakt. En misschien geeft dat je net de moed en kracht om het juiste te doen in deze situatie. Wat dat juiste dan ook mag zijn. https://www.naranon.nl/ Hopelijk wordt het snel beter voor jouw en jullie dochter! Klik om te vergroten... Dank u"
"N3K0 zei: Heel goed sterk en knap van je dat je een klacht/melding/aangifte bent gaan indienen. Trek hem vooral niet in. Dat is idd een stok achter de deur. Maak er zoveel als nodig. En aan je schoonmoeder heb je dus ook niks. Je partner heeft van je af te blijven en je grenzen te respecteren. Je partner is iemand die je moet beschermen en waar je op kan bouwen vertrouwen. Je weet dat je daar zo snel mogelijk weg moet. Kan je nergerns anders verblijven met je dochter? Bij je ouders? Je zus? Vrienden? Hotel/huisje/AirBnB om even wat afstand en rust te creëren voor jouzelf en je dochter. (TS is Topic Starter) Klik om te vergroten... Ik heb vandaag al een gesprek had met mn vader. Nu kon ik er niet volledig over praten want mijn dochter was erbij en hoewel ze nog maar 3jaar is wil ik niet dat ze bepaalde dingen meekrijgt. Het is ook via mn vader dat ik eens contact zal hebben met een advocaat. Is een oude vriend van hem. Dan zal ik ook wat uitgebreider kunnen praten en wat meer weten. Ik zal zeker bij mijn vader mogen logeren. Denk dat dat misschien voor even de enigste oplossing zal zijn."