Hope

"Hope zei: Hallo alle respect voor je verhaal. Super dat je inziet om hulp te vragen. Ben zelf ook aantal dagen clean na jaren gebruik is zeer zwaar Klik om te vergroten... Syl zei: Vandaag dag 10 zonder speed. Gisteren vroeg ik aan mijn huisarts of ik niet kon stoppen met de oxzepam . Ik heb zondag geen oxzepam gehad hele dag ivm andere medicijnen en ik voelde me best relax en rustig. De huisarts zei dat dat zekers mag maar ik wel de oxzepam bij de hand moet houden. Vandaag merkte ik al dat ik weer erg onrustig was en ik toch weer begon te denken aan het score van speed. Ik dacht steeds; ok morge is het weer de 20ste en heb ik weer ff geld en dan zou ik eventueel ff wat kunnen gaan halen .... Maar gelijk daarna dacht ik weer; ja maar waarom ?! Heb ik deze afgelope 10 dagen dan voor niks door staan ? Ga ik nu al opgeve ???. Toen heb ik toch maar beslote na tijdje dat ik beter een oxzepam kon gaan innemen . Toen die begon te werken voelde ik weer meer rust en mijn gedachten waren ook niet meer vollop bij het score . Ik wil denk ik gewoon te snel verbetering voelen kwa me vermoeidheid. Dat is ook een reden dat ik liefst geen oxzepam slik omdat ik daar ook wat suf van word. Voordat ik gestopt ben met de speed was ik weer begonnen met sporten in sportschool. Dat gaf me een goed gevoel en ik was een beetje onder de mensen (ookal doet iedereen zijn eigen ding maar voor mijn gevoel dan). Sinds ik gestopt ben met de speed ben ik gewoon doodop. Ik zal geduld moeten hebben en het sporten komt straks vanzelf weer . Mijn rust pakken is nu belangrijker. Tis gewoon alsof er een duiveltje op me ene schouder zit en een engeltje op de andere pffff . Ik blijf doorzetten want ik ga voor verbetering van mijn leven en lichaam/geest en dat ga ik met de speed zeer zeker niet bereiken . Maarrrrr het blijft zwaar en een flinke uitdaging . Maar nu liggend in bed kan ik wel weer een vinkje erbij zetten en ook deze dag ben ik weer door gekomen . Ik hoop dat jullie ook een fijne dag hebben Syl zei: Vandaag dag 10 zonder speed. Gisteren vroeg ik aan mijn huisarts of ik niet kon stoppen met de oxzepam . Ik heb zondag geen oxzepam gehad hele dag ivm andere medicijnen en ik voelde me best relax en rustig. De huisarts zei dat dat zekers mag maar ik wel de oxzepam bij de hand moet houden. Vandaag merkte ik al dat ik weer erg onrustig was en ik toch weer begon te denken aan het score van speed. Ik dacht steeds; ok morge is het weer de 20ste en heb ik weer ff geld en dan zou ik eventueel ff wat kunnen gaan halen .... Maar gelijk daarna dacht ik weer; ja maar waarom ?! Heb ik deze afgelope 10 dagen dan voor niks door staan ? Ga ik nu al opgeve ???. Toen heb ik toch maar beslote na tijdje dat ik beter een oxzepam kon gaan innemen . Toen die begon te werken voelde ik weer meer rust en mijn gedachten waren ook niet meer vollop bij het score . Ik wil denk ik gewoon te snel verbetering voelen kwa me vermoeidheid. Dat is ook een reden dat ik liefst geen oxzepam slik omdat ik daar ook wat suf van word. Voordat ik gestopt ben met de speed was ik weer begonnen met sporten in sportschool. Dat gaf me een goed gevoel en ik was een beetje onder de mensen (ookal doet iedereen zijn eigen ding maar voor mijn gevoel dan). Sinds ik gestopt ben met de speed ben ik gewoon doodop. Ik zal geduld moeten hebben en het sporten komt straks vanzelf weer . Mijn rust pakken is nu belangrijker. Tis gewoon alsof er een duiveltje op me ene schouder zit en een engeltje op de andere pffff . Ik blijf doorzetten want ik ga voor verbetering van mijn leven en lichaam/geest en dat ga ik met de speed zeer zeker niet bereiken . Maarrrrr het blijft zwaar en een flinke uitdaging . Maar nu liggend in bed kan ik wel weer een vinkje erbij zetten en ook deze dag ben ik weer door gekomen . Ik hoop dat jullie ook een fijne dag hebben gehad vandaag !! Klik om te vergroten... Iemand problemen met zijn gewicht na het stoppen. Ik ontplof haast ben 7kg bij in 2weken en vol uitslag in mijn gezicht. Echt ondraaglijk en vermoeidheid Klik om te vergroten..."

"Hope zei: Hallo alle respect voor je verhaal. Super dat je inziet om hulp te vragen. Ben zelf ook aantal dagen clean na jaren gebruik is zeer zwaar Klik om te vergroten... Syl zei: Vandaag precies een week zonder speed. Ben best een beetje trots al op mezelf ookal ben ik er nog lang niet . Ben nog steeds heel erg moe en pak zodra de kans er is de mogelijkheid wat te slapen. Door de speed zijn mijn emoties afgevlakt en dat vond ik erg prettig. Het idee dat ik weer vol op mijn emoties zal gaan voelen vind ik best eng en zie er ook best tegen op. Maar ik kan niet alleen maar om geen pijn en verdriet te voelen de rest van mijn leven speed gebruiken. -De mishandelingen in mijn jeugd. -Het huiselijk geweld door mijn ex partner ( waar ik 23 jaar mee samen was). -Mijn zoon die al 2.5 jaar niks meer van me wil weten terwijl we altjjd zon hechte band hadden. -Het verraad van mijn ex schoonmoeder die zei dat alles wat we bespraken tussen ons bleef en ik als een eigen kind voor haar was. -Het overlijden van mijn ex schoonvader in 2015 ,binnen 6 mnd tijd overleden aan longkanker. Mijn ex schoonvader zie ik als mijn echte vader,deze man heeft oprecht van mijn gehouden zoals ik ben . We waren 2 handen op 1 buik en daar kwam niemand tussen . Ik heb hem tot op de laatste sec op zijn sterfbed verzorgd. Ik was de enigste die zijn graf bij hield. Ik kwam een paar x per week naar zijn graf en vond het daar heerlijk. Ik praatte in gedachte dan met hem en vroeg hem in gedachte ook advies over wat ik nu moest doen omdat ik het niet meer aan kon het huiselijk geweld. Destijds heb ik een stenen beeld van 2 harten tegen elkaar aan op zijn graf gelegd. Via mijn oudste kind heb ik toen ik in de opvang zat gehoord dat dat beeld achterin de kofferbak van mijn ex zijn auto lag dat had mijn schoonmoeder gedaan. Ik was woest toen ik het hoorde ,waarchaalde ze het gore lef vandaan , wat heeft de breuk tussen mijn ex en mij te doen met mijn pa?. Ik wou wraak nemen en al hun spullen ook verwijderen van het graf maar ik dacht na ,wat zou pa daar van gevonden hebben ... Nee ik heb het er bij gelaten en ga me niet tot hun niveao verlagen. Pa heeft de nacht voor zijn sterven alleen van mij bewust afscheid genomen door me in zijn armen te nemen en niet eens van zijn eigen vrouw en stiefdochter en zoon. Ik ben ook de laatste wie hem levend gezien heeft voordat hij zijn laatste adem uitblies . Ze kunnen nog zoveel van me afpakken maar mijn afscheid met pa en de laatste woorden die we met elkaar gedeeld hebben pakt niemand mij af. Ik nam speed omdat ik dacht dat ik dan een sterker persoon was. Maar als ik eerlijk ben naar mezelf toe weet ik dat ook als ik speed op heb en me ex me ergens zou op wachten ik ook geen partij voor hem ben. Voor mij is de glans van het leven er al heel erg lang af. Ik ga door en strijd door voor mijn dochter die nog wel in mij geloofd en er altijd voor me is geweest. Ook hoop ik dat met de tijd als ik verder ben met het afkicken dat mijn levenslust weer toeneemt. Ik ga beseffen dat ik er wel toe doe en er ergens op deze wereld toch echt nog wel mensen zijn die echt oprecht zijn . Ik heb geen vertrouwen in mensen en dat vind ik jammer. Ik ga hier zeer zeker aan werken straks met een psycholoog. Een oudere politieagent die zich bezig hield met een aangifte van mij , was " overbezorgd" en had ooh zo goede intensies met me . Het gaf me een beetje een vadergevoel en ik voelde me toch iets veiliger nu hij zich zo in zette voor mijn zaak. Helaas kwam ik er al gauw achter dat het deze politieman niet te doen was omdat hij mij als slachtoffer graag wou helpen maar meneer vond mij wel erg spannend en een knappe dame en was uit op meer. Toen ik duidelijk heb gemaakt dat ik hier zeer zeker niet van gediend was was de extra inzet voor mijn zaak ook ineens foetsie . Zelfde met een oudere man van slachtofferhulp waar ik nog 1 maal een gesprek mee zou hebben nadat mijn zaak voor rechter was geweest en hij dossier zou sluiten. Alle gesprekken met slachtofferhulp vonden gewoon plaatst op het polituebureau . Maar meneer wou mij graag thuis ophalen en mee nemen ergens naar toe. Ik vond dit heel erg raar en vroeg hem wat ie in gedachte had. Ja hij wou me graag mee nemen naar een hotel/restaurant dan konde wel wat relaxer praten. Ik heb contact opgenome met slachtofferhulp en gevraagd aan iemand van de leiding of dit een normale manier van zaken was? Wat bleek deze meneer had me ook ipv zijn werktelnr gewoon zijn privenr gegeven. Ik doe alles in me eentje ,woon in een stad waar ik niet vandaan kom en amper iemamd ken . Heb geen familie om op terug te vallen . En leef dag in dag uit in angst wat of er nu weer zou kunnen gebeuren door mijn ex. Helaas door de ptss kan ik geen knop omzette waardoor ik mijn angst uitschakel. Krijg geregeld te horen van kennisen online , heb je nu al eens werk?,of ; je bent nog te veel met je ex bezig daarom kom je niet vooruit. Ik besef me dat ik zelf de gene ben die het toch echt moet gaan doen enniet de speed. Ik zal mijn pijn en verdriet gaan voelen en het zal veel heftiger op de voorgrond zijn zonder de speed. Maar naar alle ellende die ik me leven al mee zeul vertik ik het om de speed de baas te laten zijn over mijn lichaam en geest. Ik ben blij met jullie lieve en motiverende reacties en houd jullie op de hoogte Klik om te vergroten... Jouw verhaal raakt mij..alsof iemand anders neerschrijft hoe ik me voel of wat ik heb meegemaakt. Alleen zijn is erg en steeds kritiek te horen van anderen. Zou mijn leven meteen willen stoppen maar als ik lees dat ik niet enige ben Geeft me dat toch een beetje moed om niet op te geven. 20jaar is heel lang en vrees dat ik het niet aankan. Mijn lichaam is opgebrand hoe erg ik het ook wil om terug gezond te zijn die troep heeft alles afgenomen van wat ik was en had."