"Hi, gezellig en zeker ook erg nuttig forum hier
Ik heb vorige week met O&N voor het eerst een halve pil op (om half 1) op een feest bij vrienden waar veel (ervaren) gebruikers waren. Ik was met 2 vrienden en alledrie hadden we nog nog nooit gebruikt. We hadden wel al wat bier en 2 wodka's op (was vooraf niet gepland dat we wat zouden innemen anders hadden we wel bij fris gehouden), maar we voelden ons nog helemaal top.
Dus wij alledrie een halve en verder feesten. Eén van m'n vrienden heeft er (vrijwel) niets van gemerkt, en toen hij naar 3 uur bij wilde nemen was helaas alles al op. De andere vriend heeft echt de avond van z'n leven gehad, werd super-sociaal en voelde zich helemaal de koning.
Bij mij sloeg de pil na ongeveer 2 uur echter in als een bom. Van één op andere moment was ik compleet in mezelf gekeerd, ik had een zeer, zeer overweldigend euforisch gevoel en alles ging in slowmotion (ook mijn gepraat en bewegingen, ik werd erg instabiel). Ik ben op een bank gezet en ik heb tot 7 uur 's ochtends zitten spacen en ik kroop tegen iedereen aan die naast me kwam zitten. Ik weet hier trouwens niets van. Ik kan me flarden herinneren van het gevoel en dat ik tegen iemand zei "wow, dat is de 1ste keer dat ik XTC heb gebruikt, Woooooowwwwww" en volgens opging in het "gevoel". Voor de rest is vanaf het moment dat het effect insloeg een groot zwart gat. Een van m'n vrienden heeft me meegenomen naar zijn huis, waar ik om 12 uur wakker werd. Ik voelde me helemaal verragd, super sloom, nog steeds zwaar onder invloed, en alsof ik een gigantische migraine aanval had, alleen dan zonder de erge hoofdpijn (gelukkig). Wel had ik vrijwel geen gedachten en was het erg moeilijk om "over iets" na te denken. M'n hoofd bleef gewoon leeg zeg, wat ik echt heel eng vond. Ik ben wel naar m'n eigen huis gegaan toen (10 min. fietsen) en daar naar bed gegaan. Om 4 uur werd ik weer wakker en kon ik eindelijk weer normaal nadenken (hoewel wel sloom).
Maandag en dinsdag moest ik gewoon werken en aan die dagen kwamen geen eind, voelde me helemaal kapot, kon niet concentreren, en vooral heel erg moe. Woensdag ging al beter, maar halverwege de dag (uurtje of 2) kreeg ik iets heel bizars. Uit het niks kreeg ik flashbacks naar het feest en kon ik me flarden van gesprekken herinneren die ik heb gehad en vooral het gevoel dat ik aan het spacen was kwam erg naar boven. Het voelde op zich wel heel aangenaam, maar ik werd er natuurlijk ook wel erg para van aangezien ik midden op m'n werk zat (heb gewoon kantoor baan, met veel mensen om me heen). Het kostte me veel moeite om het te onderdrukken, maar na wat koud water te hebben gedronken en met een collega een gesprek te beginnen wat me weinig moeite kostte om me te interesseren, nam het gevoel gelukkig snel af (duurde totaal 15 min.). De rest van de dag voelde ik me wel ok. Afgelopen nacht had ik nog iets vreemds: lange, hele levendige en vrij bizarre dromen. Gelukkig geen nachtmerries en het bizarre was gelukkig meer de leipheid van de "verhaallijn" van de dromen (totaal onbekenden waren opeens beste vrienden waarbij ik inwoonde en ik heb een hele reis door Egypte gemaakt met m'n vader en z'n vriendin (terwijl hij single is) dan dat het super freaky was ofzo.
Vandaag overdag voelde ik me eindelijk weer redelijk mezelf en behalve dat ik nog steeds erg vermoeid ben voel ik me geestelijk wel weer prima eigenlijk (iig heel rustig en relaxed).
Wel ben ik natuurlijk best wel geschrokken van mijn bizar heftige reactie op slechts een halve pil. De andere helft heeft de vriend van me op die zich vervolgens de baas van het feest voelde, dus er zat niet extreem veel in of iets anders. Ik ben zelfs behoorlijk wat zwaarder dan hem dus zou ik eerder minder moeten merken zou je denken. Ik vraag me dus af of ik aan een psychose ben ontsnapt bijv. (stel ik had "per ongeluk" 1,5 pil genomen omdat het pas 2 uur duurde voordat ik wat merkte. Of heb ik waarschijnlijk een trage lever. En belangrijker, kan ik ooit nog eens een kwart pil nemen, over een paar maanden als ik zeker weet dat m'n serotonine level weer normaal is, etc. En dan natuurlijk zonder alcohol ook. Ik ben gewoon benieuwd, zeker omdat het grootste gedeelte een zwart gat is voor me, of ik ook het normale effect kan beleven en redelijk kan blijven functioneren, dat lijkt me namelijk wel erg super om mee te maken (voor die vriend van me is het echt een openbaring dat ik ook zo'n avond kan hebben).
Maar natuurlijk wil ik dit zo niet nog een keer meemaken, en wil ik ook niet al te groot risico nemen om mezelf in een psychose/depressie te laten belanden. M'n verstand lijkt te zeggen: met zulke kleine hoeveelheden en zoveel tijd ertussen en dan gewoon ideale omstandigheden creeeren, moet dat wel kunnen om nog eens te proberen...
Iig heb ik het idee dat mijn ervaring vrij zeldzaam is, dus daarom wilde ik die ook graag delen, en hoor ik graag advies om de ernst hiervan te "duiden". Alvast bedankt!"