"Was op zoek op het net naar verlies van persoonlijkheid bij gebruik van LSD en kwam hier terecht, eindelijk herkenning Ik heb nl. wel vaker LSD gedaan en heb daar heel leuke ervaringen mee gehad, lachen, verscherpte waarnemingen in muziek enzo, hallicunaties, sociaal of soms minder sociaal, maar steeds heel prettig.
Ik nam altijd een half zegeltje (heel in het begin een paar keer een kwart), geen idee van de dosering daarin, en voor mij was dat heel ok.
De laatste 5x nam ik nog steeds een halfje, maar kwam in iets veel diepers terecht. Als het eenmaal goed insloeg na 1 uur of 2 uur was ik te ver weg om daarna veel te kunnen herinneren. Alleen wat flarden van indrukken van de omgeving of van mezelf of belevingen. Ik was waarschijnlijk bijv. 6 tot 8 uur wel op dezelfde plek blijven staan, zitten, hangen, maar kon me er heel weinig van herinneren.
Het voelde wel ok voor mij, maar ik kon echt niets sociaals doen, helemaal geen contact mogelijk, voor mij toch iets minder leuk achteraf.
Ook dingen als naar de wc plassen was heel moeilijk en leek dan eerst onbereikbaar, daarna misschien wel te doen, maar ik stelde dat best lang uit en het idee om te moeten viel dan ook wel weer steeds weg enzo, moeilijk dus. (beter eerst daaraan denken denk ik )
De allerlaatste keer nam ik een hele en toen had ik zo'n 8 tot 12 uur helemaal geen besef van mijzelf, mijn lichaam of "er te zijn". Heel af en toe kwam ik nog ietsje terug in de werkelijkheid maar meteen weer weg. Zonder herinnering van dromen, belevingen, etc. Na afloop kwam ik wel weer langzaam bij, maar vele uren kon ik nog niet mensen herkennen, wel zien, en aan de ene kant wel weten wie het is, maar niet helemaal dus. En wel weer een beetje "normaal" onder de mensen doen, maar niet met alle herkenning van de omgeving. Eerlijk gezegd kan ik dit niet heel prettig vinden op een feestje of zowiezo onder meerdere mensen, ook niet in de natuur. Wat mij betreft gaat het te ver om nog van een beleving ofzo te kunnen spreken. Is dit wat jullie ego-dood noemen? Heeft iemand dit ook zo meegemaakt? Een soort totaal verlies van je persoonlijkheid?
Ik was verder niet bang, ook niet na afloop en verder het gewone weer opgeladen gevoel, dus wel ok. Maar denk niet dit snel nog 'ns te willen."