BorisAMS

"Leeftijd: 29 jaar Inname: 300ug LSD + lachgasballonnen Begintijd: 14:30 Locatie: Bungalow in het bos, met 5 medetrippers. Voorgaande ervaringen: 2CB, LSD, MDMA, 6APB, 3/4MMC, GHB, Truffels, Cocaïne, Speed, Hasj/Wiet Psychische/medische aandoeningen: geen Ik lees al tijden mee op dit zeer handige informatieve forum, maar nu heb ik iets meegemaakt waarvan ik graag wil weten of meerdere mensen dit herkennen en ook meegemaakt hebben, of weten wat dit is. Dus, bij dezen mijn allereerste post: De volgende situatie speelt zich af ongeveer 3 uur na inname van de 300ug LSD. Ik lig op de bank, te luisteren naar het nummer ‘When The Music’s Over’ van The Doors. Wanneer het nummer rond de 7.30 zit neem ik een lachgasballon en adem deze langzaam helemaal in, weer uit in de ballon, en weer in. Vervolgens hou ik mijn adem zo lang mogelijk in. Naarmate ik mijn adem langer in hou en het nummer 8:00 bereikt, strek ik mijn armen en benen zo ver mogelijk waardoor ik het gevoel heb alsof ik een bepaalde spanning in mijn lichaam opbouw door me helemaal uit te rekken. Deze spanning hou ik vast totdat ik mijn adem echt niet meer in kan houden en het nummer 8:10 bereikt, de climax (de schreeuw van Jim Morrison). Op het moment dat ik dan ‘loslaat’ trekken mijn armen en benen weer samen en kan ik alleen nog maar keihard schreeuwen. Die schreeuw wordt niet bewust door mij ingezet maar overkomt me gewoon. Het is alsof al mijn energie naar die schreeuw gaat en alsof ik even helemaal out ga. Ik merk dan namelijk even helemaal niks meer van mijn omgeving. Ik zie niks meer, voel niks meer, hoor niks meer. Ik hoor de muziek niet meer en zelfs die schreeuw niet. Het is alsof ik even verdwijn, alsof m’n hersenen even uit worden gezet en daarna weer aan gaan. Alsof ik explodeer en daarna opnieuw ontsta. Hoe lang de schreeuw duurt weet ik niet, ik denk een paar seconden, maar het voelt alsof ik dagen, weken weg ben geweest. Alsof ik mijn oude ik ergens heb achtergelaten en ‘nieuw’ terugkom, alsof het leven wat ik voor de schreeuw leefde is gestopt en ik opnieuw ben begonnen. Ik ben in die paar seconden nadat ik weer ben ‘geland’ ook helemaal verward, waarna het verwarde gevoel overgaat in extase en euforie. Hoe hard ik schreeuw weet ik dus niet, maar mijn medetrippers omschrijven het als een keiharde oerkreet. Ik kan deze nuchter ook niet reproduceren. Ik kan hetgeen wat hierboven beschreven staat trouwens ook bereiken op LSD zonder lachgasballon, gewoon door mijn adem zo lang mogelijk in te houden en m’n lichaam ‘op te spannen’. Ik heb dit geprobeerd op verschillende soorten muziek maar met muziek van The Doors is het effect het allersterkst. Die muziek vind ik zo krachtig opbouwend, aanjagend en seksueel geladen dat ik het gevoel heb alsof ik één word met de muziek, m’n pure, naakte ‘ik’ bereik en me helemaal laat gaan. Ik heb ook wel eens een lachgasballon genomen tijdens de LSD trip maar dan zonder m’n lichaam op te spannen. Het schreeuwen komt dan niet. Het lijkt alsof dit alleen gebeurt als ik mezelf opspan. Hebben meer mensen dit wel eens gehad met LSD met/zonder lachgasballonnen? Of weet iemand hoe dit komt/wat dit is? Ik doel dan met name op het stukje adem inhouden, lichaam opspannen, oerschreeuw, helemaal ‘weg’ zijn en weer ‘herboren’ terugkomen."