"Thanx! Ik moet eerlijk zeggen: er is zooo ontzettend veel gebeurd dat ik bepaalde dingen ook helemaal geen plaats weet te geven of kan beschrijven. Misschien dat dit nog wel lukt de komende dagen, dus wordt vervolgd.
Hier in ieder geval al een eerste aanvulling:
Qua gevoel was het grootste deel echt alsof ik buiten mijn lichaam was. Toen ik vlak nadat het snoepgoed was ingekicked op de bank ging liggen, keek ik naar mijn been en ik dacht: wat een grappig ding! Ik bewoog een beetje op en neer met mijn been, maar op de een of andere manier voelde het net alsof het mijn been niet was en ik kon ook niet meer stoppen met bewegen. Pas toen ik mijn ogen dicht deed kreeg ik het been stil.
Madman had een mix gemaakt die op dat moment uit de boxen knalde. ik pikte een bepaalde loop op in een break in een trance plaat (welke plaat het was, weet ik niet meer) en toen was het hek van de dam! Mijn besef van tijd werd steeds langzamer en langzamer, totdat het volledig verdween. Ik wilde dat tegen mijn mede psychonauten zeggen, maar veel meer dan wat baby gebrabbel kon ik niet uitbrengen. Om de zoveel tijd pikte ik wat dingen op, wat erg grappig was.
De gebeurtenissen in de kamer trokken zo aan me voorbij als een soort stopmotion stripverhaal, begeleid door de uber vette mix van Madman en de dikke vette visuals. Ik heb echt geen enkel idee hoe lang dat dat duurde, maar op een gegeven moment probeerde ik op te staan, wat volledig misslukte doordat ik het gevoel had alsof ik smold (supercool) ik droop als het ware van de bank op de vloer en ik voelde me net alsof ik samensmolt met de vloer...sterker nog ik WAS de vloer! Toen toch omhoog gekrabbeld en door de anderen naar buiten naar het schuurtje begeleid, maar tering, dat was een creepy hok eigenlijk... Ik kwam er wel door uit mijn slowmotion avontuur, maar ik had nog steeds een vreemd stemmetje!
Toen ik weer binnen was heb ik de zitzak in beslag genomen, waarop ik, ook weer onder begeleiding van een repeterend stukje in een break in een trance plaat in een loop geraakte.
Die verliep ongeveer zo: ik keek naar links en vervolgens draaide ik mijn hoofd naar rechts, terwijl ik dacht: waar ben ik? Vervolgens was mn hoofd weer terug naar links en dacht ik dat ik in mijn vorige trip van 1 November zat. Ik keek opnieuw rond en ik zag gewoon echt het decor van deze trip, inclusief het psychedelische gordijn + plafond wat daar toen was.
Dat gaf me een gevoel alsof ik in 2 trips tegelijk zat, gewoon niet te beschrijven! Ik was los van mezelf, tijd en plaats en dat was eigenlijk wel de meest bizarre ervaring die ik ooit heb meegemaakt. Deze hele gewaarwording heeft zich zeker 10 keer in een loop herhaald, wat volgens mij echt heel erg fout kon gaan, als je zoiets in een eerste trip zou hebben beleefd.
Het keerpunt kwam dankzij de pet van Diamo, die door zijn coole kleurtjes echt wonderbaarlijke visuals produceerde! Ook de hele kamer was gewoon ontzettend cool. Alle licht effecten die we mee hadden genomen zorgden ervoor dat de hele ruimte een soort subcosmos was, waarin we met 4en heerlijk rond zweefden. Buiten bestond gewoon niet meer!
Ik heb eerder anderhalf bakje ongeveer gedaan, maar niet zo snel achter elkaar, dat was meer de helft verspreod over de avond, waardoor de trip lekker werd gerekt. Nu was het een nuke die ontplofte!
Ik denk dat in mijn geval ook de combo mega oververmoeidheid + heftige last van chaos in mijn hoofd door mn ADHD ervoor hebben gezorgd dat dit niet mijn langste trip was, maar wel met afstand de meest bizarre experience ooit! Inmiddels heeft het blije, simpele gevoel plaats gemaakt voor een beetje een verdrietig gevoel, omdat 1 december nu toch wel kort bijkomt en me dus een geweldige manier om te ontsnappen aan de chaos in mijn hoofd door mijn neus wordt geboord..."
In: to space and beyond met paddo's
1-1-2024