-Underdog-

"Zie hieronder, zeer trots ben ik er eigenlijk niet meer op, het kan teveel worden ook.. Het valt me op dat er véél drugs terug te vinden zijn in de lijstjes, met uitzondering van de grote boosdoeners. Laat dat voor de nieuwelingen een wijze les zijn: Crack, Heroïne en crystal meth wil je niet op je lijstje,.. (Moest je mephedrone, miauw miauw ooit nog tegenkomen, die hoort bij bovenstaande...)"

"Hallo aan allen! Zoals jullie weten, of niet weten, zijn er tegenwoordig in de smartshops nieuwe legal high's te verkrijgen. Tot voor enkele maanden was het enige noemenswaardige product charge+, na enig opzoekwerk lijkt dit product zijn actieve stof flephedrone te zijn. Een chil, rustig pepmiddel, doet denken aan chille coke, is goed om te gamen, te socializen, uit te gaan,.. Lange werking, lichte euforie, geeft energie, lage craving, niet echt verslavend, €20/0.5g,.. (meer dan voldoende voor een eerste keer,..) Nu is de Charge zoals we die kenden verdwenen uit de smartshops, met 2 vervangers in de plaats: 1) Charge+ (gelijkaardige afbeelding) in nieuw zakje, het product erin heeft echter maar zeer weinig weg van het eerste product (qua gevoel, branderigheid in de neus...) (eerst was het product meer bloemig, nu zijn het eerder kleine kristalletjes) 2) Jungle dust: Een gelijkaardig product, maar het brand ontzettend hard in de neus en heeft maar een zeer lichte werking. Charge had iets weg van een chille coke, die nieuwe geriefjes meer iets van een milde speed variant. Weet iemand meer over deze designerdrugs, actieve stoffen, schadelijkheid, herkomst,..?"

"Beste wietforenaars, Ik ben nieuw op wietforum maar zie meteen dat hier een gezellig groepje mensen samen zit. Ik zit met een probleem waarover ik niet direct een onderwerp terugvind. Vele mensen met een verslaving, of een verslaving in wording, mijn probleem is anders. Ik gebruik al jaar in jaar uit, zonder de controle over mijn leven te verliezen, ben wel af en toe gestopt, maar geraak telkens opnieuw in de vicieuze cirkel. De reacties die ik hier lees bewijzen dat mij hier zeker en vast iemand wat waardevolle raad kan geven. Bij deze doe ik even mijn beknopt verhaal. Het is wat langer uitgelopen dan gedacht, als je wil helpen maar geen zin hebt in een hoopje context, sla het cursief gedrukte over.. ------------------------- Ik ben een gast van 24 jaar dat op mijn 16e men eerste joint heeft gerookt, toen ik 17 was begon ik te experimenteren met harddrugs. Scheiding ouders, geen controle, 'foute vrienden' en weinig “hoop voor” en “zin in” onze maatschappij. De reden dat ik al zo lang drugs gebruik is doorheen de jaren veel veranderd. Eerst was het nieuwsgierigheid, experimenteren, de zotte, unieke, ongeëvenaarde ervaringen, de openbaringen.. Mijn vrienden echter, hadden behoorlijk snel te kampen met verslavingen, ik heb dit zeer lang niet gehad. Hoewel ik frequent experimenteerde had ik de situatie (jammergenoeg?) wel nog 'onder controle'. Wanneer ik het gevoel had dat ik die niet meer had, ben ik gestopt met gebruiken (18jaar, rookte elke dag cannabis, gebruikte een half jaar elk weekend sterke xtc pillen + soms wat speed). De 4 a 6 maand waarin ik volledig gestopt was met wiet en pillen waren gevuld met alcohol, Ik dronk elke avond puur om mijzelf wat weg te helpen in mijn hoofd. Ik had plots geen echte vrienden meer en had op dat moment té veel gedachten die moesten verzet worden. Ik kampte met allerlei frustraties, waaronder deze ten gevolge van mijn drugsgebruik (Dom om dan wel te drinken, maar alcohol is maatschappelijk aanvaard, ik dacht zo wel afstand te kunnen nemen van het wereldje, even alcohol gebruiken en snel genoeg 'de verlichting' beginnen zoeken.) Na die eenzame maanden heb ik het contact teruggenomen met mijn vrienden, ik voelde me sterk genoeg tegenover drugs om er verder op een goeie manier mee om te gaan. Ik gebruikte nagenoeg geen hard meer, rookte wel opnieuw veel wiet. Niet veel later ben ik beginnen experimenteren met tripmiddelen. Paddo's in het bijzonder, aangezien je die maar één keer kan doen in een maand, volledig natuurlijk zijn en waanzinnig leuk zijn, leek dit mij geen écht probleem. Even ter zijde: Mijn opvoeding en vroege jeugd was in een zeer hoge sociale klasse, ik heb principes, ambities en ben niet dom of kortzichtig in mijn doen of denken. Daarnaast: als ik gebruikte gebruikte ik zodat ik minimaal schade aan mijn lichaam berokkende. Geen grote hoeveelheden, nooit de nacht rond, nooit door de week en pas nadat ik 'het verdiende'. Het plan was om te stoppen wanneer ik ging verder studeren, ik ging sowieso niet genoeg motivatie vinden om geslaagd te zijn als ik ging blijven gebruiken, dit was het ideale moment dacht ik.. Ik ben op kot geweest in Gent, maar ben niet gestopt, het was té aangenaam om het te laten (in het begin vooral wiet roken.) Ik had voor mijzelf uitgemaakt; Probeer het zo, gebruik op de momenten dat je je het kan permitteren, haal je overal voldoende punten, dan breng je je toekomst niet drastisch in gedrang. In die jaren ben ik zwaar de mist ingegaan, bleek op zich niet zo moeilijk te zijn. Ik bleef maar meer gebruiken, zonder problemen, toen is plots de grote boosdoener op het pad gekomen. De nieuwe designerdrug mephedrone, miauw miauw, MC,.. Plots zat ik middenin de kern van mephedrone, onbeperkt aanbod, ongelooflijke high en een overdreven harde 'craving' + Zéér verslavend. Ik heb veel gebruikt, maar dit is bij uitstek de smerigste drugs die ik gedaan heb. (mijn principes hebben me niet echt veel geholpen doorheen de jaren maar hebben me gelukkig wel kunnen tegenhouden om cristal meth en heroïne te 'proberen') Bij MC ben ik de controle verloren, ik gebruikte alles, ging toen wél dagen door zonder te slapen. Underground feestjes met afterparty's en overdreven drugsmisbruik. Uitstappen naar zotte plaatsen, met zotte mensen om zotte drugs te doen.. Het kon allemaal niet op, véél vrienden, allemaal liefhebbers van drugs.. Voor ik het wist zat ik middenin de drugswereld en kampte ik met psychologische problemen door de MC. (Uit onderzoek op ratten is gebleken dat MC 10x meer neurotische schade aanricht dan cristal meth) Na 1,5 à 2 jaar ben ik door een interventie van mijn beste vrienden, men homey's, gestopt. De enige manier om dat geklaard te krijgen was door te breken met de vele andere vrienden die ik toen had, 'het milieu' in't algeheel,.. Ik kampte met een échte verslaving en was compleet mijzelf verloren in die vuile rush van MC. Om te stoppen heb ik mijzelf moeten overtuigen dat wat ik dacht niet juist was, dat ik de dingen niet meer op een normale manier bekeek en dat ik mij niet écht amuseerde in de huidige vriendenkring.. Het overmatig drugsgebruik, de verloren vrienden en de onzelfzekerheid zijn tot op heden gebleden in mijn persoon. Na het stoppen met MC heb ik 1,5 jaar lang enkel wiet gerookt en af en toe LSD(elke paar maanden) gedaan, ik overdreef nooit meer. Een van de homey's was voor de hele MC periode verhuisd 100den kilometers van ons. Die persoon was dé persoon waardoor ik al mijn andere vrienden heb leren kennen, heb vele jaren elke dag bij hem geweest en veel samen gedaan, écht een goede vriend. (kende ik al voor het harddrugsgebruik) Die is na enkele jaren terug verhuis naar zijn thuis (zonder ouders welliswaar). Ik was toen écht goed bezig, maar hij kampte nog steeds met een ernstige verslaving/gewoonte.. Ik ben niet de persoon om vrienden te laten vallen, vrienden zijn er om te helpen, als ik het gevoel heb dat ik het kan, dan kan ik de andere overtuigen om het samen niet meer te doen. Op die manier red ik misschien het leven van een goede vriend. Niets is echter minder waar. Sommige mensen kunnen hulp gebruiken, maar in 99% van de gevallen kan je niet helpen. Iedereen doet wat hij wil, je kan alleen stoppen als je gemeend wil stoppen en vooral inziet waarom je zonodig moet stoppen. Als je daar als 'vriend' wil in tussenkomen maak je het erger voor jezelf en misschien ook wel voor de ander. (even anekdote: een van de homey's had een nog véél ernstiger probleem met MC, door hem te proberen helpen ben ik zelf in het boodje verzeild geraakt. Jaarenlang gesteund, geremd en gemotiveerd, maar zonder succes. Toen hij een rotpersoon was geworden was iedereen hem zo moe als koude pap. Hij is compleet alleen geworden door zijn drugsgebruik. Pas toen is hij eindelijk gestopt. Dit is voor mij een duidelijk signaal geweest dat voorgenoemde stelling niet klopte. Je moet je vrienden niet helpen, je vrienden moeten zichzelf helpen. Het enige wat je kan proberen is ze op het goeie pad te helpen, door het ze zelf te laten inzien. Wanneer je ziet dat het goeie opzet blijft resulteren in drugsgebruik, moet je je als vriend wegmaken uit die situatie. (tot zover mijn les van toen) Nu is mijn beste vriend van vroeger enkele jaren terug. Toen hij is teruggekeerd ben ik op slag terug frequent beginnen gebruiken. Het probleem bij mij is dat ik geen “nee” kan zeggen. Ik gebruik graag, kan de nadelen goed inschatten en besef waarmee ik bezig ben. Ik kan mijzelf maw perfect weerhouden zelf drugs te gaan halen, maar als ik erbij in de buurt kom, of eraan herinnerd word, dan wil ik te graag gebruiken. Mijn vriend heeft echter het probleem dat hij nagenoeg geen rem heeft. Hij is er doorheen de jaren ook altijd onberedeneerd mee omgegaan, hij weet ondertussen van niets beter.. Dagenlang, ook door de week, zonder schaamte,... Ons gebruik is de laatste jaren met ups en downs geweest, tot voor enkele maanden enkel de designerdrug 'charge' of flephedrone. Dit is een drugs met een milde high, zeer beperkte afkick en nagenoeg geen craving, mét een lange werking. Lijkt niet schadelijker dan teveel drinken in een weekend, dus best wel ok leek me. Het is niet echt verslavend, maar je kan het gewoon kopen in de smartshop, het is té gemakkelijk! Ik wil nu al 6 jaar stoppen en het blijft maar mislukken. Ik heb het gevoel dat ik ontzettend veel brokken heb gemaakt en nog een zeer lange weg zal moeten afleggen. Ik ben nochtans gemotiveerd, realistisch en ambitieus gebleven. Ik heb een appartement gekocht, mijn bachelor in 3 jaar afgerond, een zaak in bijberoep en full time job,.. Maar mijn leven voelt als een grote puinhoop/mislukking.. Ik zit op zich in een makkelijke situatie, ik heb niet te kampen met zware afkickverschijnselen, ongekende drang of fysieke problemen,.. Je kan het vergelijken met een verslaving aan wiet, je kan het laten, maar wil het toch maar lekker doen. Zolang ik er niets écht mis mee doe.. Ik heb geen zin om die vriend te laten vallen, maar vrees ondertussen dat dit voor mij de enige manier is om een nieuw hoofdstuk te openen. ------------------------- Tot zover het 'beetje' context. Het is wat langer uitgelopen dan gedacht maar het voelt nog steeds te weinig. Kzou zonder problemen een boek kunnen schrijven met alle verhalen die bij deze korte inhoud horen, of over vele soorten drugs iets vertellen, wat het als effect bij verschillende mensen heeft.. Risico's, samenstellingen, gebruikmethodes, vindplaatsen, herkeningspunten,.. Mijn drugsleven heeft de bovenhand van mijn leven gekregen door een verslaving. Ik ben afgekickt, maar ben blijven gebruiken. Ik ben niet meer verslaafd maar heb hulp nodig! Zijn er andere benaderingen voor het probleem waarmee ik mijn vriend kan overtuigen? Hoe plaats ik mijzelf terug in de maatschappij, een stabiel leven en tussen niet ex gebruikers? (Ik ben vervreemd van onze samenleving en mijn persoon is gevormd door drugs en zijn milieu.) Door drugs heb ik ook in de laatste 6 jaar amper een vriendin gehad. One night stands, wa relaties van een maand,.. Mo doordat mijn leven zo ging leerde ik niemand kennen die kon matchen bij mijn persoon, ik moest geen vrouw die aan de drugs zat.. Mijn capaciteiten zijn serieus afgenomen, ik ben vervreemd van vrouwen, wil een van mijn laatste vrienden niet in de steek laten en ik ben bang dat het leven me niet zal bieden wat ik hoop. Stoppen met wiet zonder een alcohol probleem te krijgen lijkt me ook moeilijk.. Ik heb iemand stabiel nodig die mij dit alles terug kan leren, maar ben als persoon niet meer sterk genoeg om de nodige stappen te zetten.. Heeft iemand tips? Wat doe ik verkeerd, wat zie ik over het hoofd? Stoppen in de eerste instantie, maar vooral; hoe kan ik terugkomen en mijn duistere jeugd achterwege laten? Heeft iemand raad, is iemand gestopt uit een gelijkaardige situatie? Heeft iemand wél vrienden kunnen helpen zo diep in de put? Alle tips, bedenkingen, ervaringen die kunnen helpen aub. Het lijkt misschien geen groot probleem, maar het is te groot geworden om het nog alleen aan te kunnen.. Alvast bedankt voor je tijd,.. Als er vragen zijn, stel ze, heb je iets zinnigs te zeggen, HELP!"