#1
Hoi iedereen,
Ik ben nieuw hier op het forum en vind het best wel eng om iets te plaatsen
maar ik doe het toch want op dit moment voel ik me heel erg alleen met mijn
probleem.
Ik ben een zware blowie, sta op met een wietblow, en val in slaap met een blow.
Wiet blowen doe ik sinds mijn 16e en ik ben nu 38 jaar.
In het begin was het niet zo'n probleem, ik was toen al flink toeter na 1 joint
per dag in de weekenden.
Maar langzaam aan begon mijn weekend te verschuiven door de jaren heen
en blowde ik ook opeens doordeweeks.
Mijn studie heeft er flink onder geleden, heb allerlei ballet en dansacademies
en Koninklijk Conservatorium gevold, ik was professioneel balletdanseres, maar
ik hield het niet vol.
Wat ik toen niet wist is dat ik toendertijd op zoek was naar een vorm van
zelfmedicatie omdat ik me altijd al raar voelde, depressief was door sexueel
misbruik en incest en mishandeling, stemmetjes hoorde, en als ik blowde dan
ging dat over, waren mijn problemen even weg.
Later is de diagnose gesteld dat ik een Borderliner ben met bi-polaire stoornis,
psychoses en Dis en er zit ook een flink tikje schizofrenie bij.
Kortom, mijn brein is een zooitje![:cry:]()
Met hulp van psychiaters en therapieen en medicijnen is mijn leven al een
stuk gestructureerder geworden en slik ik al jaren antidepressiva, antipsychotica
en dat helpt.
Alleen heb ik daarnaast ook nog zware astma en ik kan die blow dus gewoon
niet laten liggen en krijg het steeds benauwder.
En het is niet bepaald slim om te blijven blowen met de medicijnen die ik slik
en natuurlijk ook mijn wens om met mijn verloofde een kindje te krijgen speelt mee.
Ik wil niet dat mijn kindje een drugsbaby wordt, maar gezond ter wereld komt
en opgevoed wordt door twee niet blowende of andere drugs en alcohol gebruikende
of rokende ouders. Ik wil een goede gezonde mama worden![:)]()
Ik wil al meer dan anderhalf jaar stoppen met blowen en heb dan ook verschillende
stoppogingen gedaan zonder begeleiding en meteen kreeg ik last van de ergste
en raarste psychoses die ik ooit heb gehad. Ik zag onlangs tijdens een stoppoging
zelfs bekende voetballers en voetbalsupporters door het raam naar binnen springen
en dat soort vage dingen en ik heb helemaal niks met voetbal! Vaag vaag.
Dus blijf ik nog maar even doorblowen tot 16 december, want op die datum ga
ik geheel vrijwillig de detox in van Brijder Verslavingszorg en daar gaat de hel
pas echt beginnen.
Ik weet dat ik daar door ga flippen van depressie en dat ik weer de neigingen
krijg om mezelf pijn te doen en psychoses krijg, maar ik krijg daar een psychiater,
een dokter, een persoonlijke begeleider en verpleger die me alle hulp zullen bieden
die ik nodig heb.
Ik ben supergemotiveerd al ben ik doodsbang. Ik ben nog nooit op zo'n manier
opgenomen geweest.
Vandaag over een week zit ik al daar...
Het gaat een opname worden van 3 weken.
Op het moment lijkt het alsof ik steeds meer ga blowen hoe dichterbij de detox datum
komt, puur uit stress. Zucht. Ik ben er helemaal overstuur van; het ene moment lig
ik een zielig hoopje in een plasje tranen te zijn, het andere moment dans ik door de
kamer omdat ik zo blij en trots op mezelf ben dat ik deze stap maak, en dan weer
boos, verdrietig, schuldgevoelens, weer vrolijk, bang enz.
Erg vermoeiend om zo tussen emoties heen en weer geslingerd te worden...
Wie heeft ook de detox doorstaan om te stoppen met blowen en wil mij wat tips
geven en wijze raad over hoe het daar aan toe gaat, wat ik kan verwachten enz?
Kissez,
Succu
Ik ben nieuw hier op het forum en vind het best wel eng om iets te plaatsen
maar ik doe het toch want op dit moment voel ik me heel erg alleen met mijn
probleem.
Ik ben een zware blowie, sta op met een wietblow, en val in slaap met een blow.
Wiet blowen doe ik sinds mijn 16e en ik ben nu 38 jaar.
In het begin was het niet zo'n probleem, ik was toen al flink toeter na 1 joint
per dag in de weekenden.
Maar langzaam aan begon mijn weekend te verschuiven door de jaren heen
en blowde ik ook opeens doordeweeks.
Mijn studie heeft er flink onder geleden, heb allerlei ballet en dansacademies
en Koninklijk Conservatorium gevold, ik was professioneel balletdanseres, maar
ik hield het niet vol.
Wat ik toen niet wist is dat ik toendertijd op zoek was naar een vorm van
zelfmedicatie omdat ik me altijd al raar voelde, depressief was door sexueel
misbruik en incest en mishandeling, stemmetjes hoorde, en als ik blowde dan
ging dat over, waren mijn problemen even weg.
Later is de diagnose gesteld dat ik een Borderliner ben met bi-polaire stoornis,
psychoses en Dis en er zit ook een flink tikje schizofrenie bij.
Kortom, mijn brein is een zooitje
Met hulp van psychiaters en therapieen en medicijnen is mijn leven al een
stuk gestructureerder geworden en slik ik al jaren antidepressiva, antipsychotica
en dat helpt.
Alleen heb ik daarnaast ook nog zware astma en ik kan die blow dus gewoon
niet laten liggen en krijg het steeds benauwder.
En het is niet bepaald slim om te blijven blowen met de medicijnen die ik slik
en natuurlijk ook mijn wens om met mijn verloofde een kindje te krijgen speelt mee.
Ik wil niet dat mijn kindje een drugsbaby wordt, maar gezond ter wereld komt
en opgevoed wordt door twee niet blowende of andere drugs en alcohol gebruikende
of rokende ouders. Ik wil een goede gezonde mama worden
Ik wil al meer dan anderhalf jaar stoppen met blowen en heb dan ook verschillende
stoppogingen gedaan zonder begeleiding en meteen kreeg ik last van de ergste
en raarste psychoses die ik ooit heb gehad. Ik zag onlangs tijdens een stoppoging
zelfs bekende voetballers en voetbalsupporters door het raam naar binnen springen
en dat soort vage dingen en ik heb helemaal niks met voetbal! Vaag vaag.
Dus blijf ik nog maar even doorblowen tot 16 december, want op die datum ga
ik geheel vrijwillig de detox in van Brijder Verslavingszorg en daar gaat de hel
pas echt beginnen.
Ik weet dat ik daar door ga flippen van depressie en dat ik weer de neigingen
krijg om mezelf pijn te doen en psychoses krijg, maar ik krijg daar een psychiater,
een dokter, een persoonlijke begeleider en verpleger die me alle hulp zullen bieden
die ik nodig heb.
Ik ben supergemotiveerd al ben ik doodsbang. Ik ben nog nooit op zo'n manier
opgenomen geweest.
Vandaag over een week zit ik al daar...
Het gaat een opname worden van 3 weken.
Op het moment lijkt het alsof ik steeds meer ga blowen hoe dichterbij de detox datum
komt, puur uit stress. Zucht. Ik ben er helemaal overstuur van; het ene moment lig
ik een zielig hoopje in een plasje tranen te zijn, het andere moment dans ik door de
kamer omdat ik zo blij en trots op mezelf ben dat ik deze stap maak, en dan weer
boos, verdrietig, schuldgevoelens, weer vrolijk, bang enz.
Erg vermoeiend om zo tussen emoties heen en weer geslingerd te worden...
Wie heeft ook de detox doorstaan om te stoppen met blowen en wil mij wat tips
geven en wijze raad over hoe het daar aan toe gaat, wat ik kan verwachten enz?
Kissez,
Succu
