Wiet verslaving van vriend

Hey Konijntje2,

Stoppen voor een ander is, zoals je zelf al zei, nooit een reden die goed werkt voor verslaafden. En dat hij al gelijk geld begint te stelen is natuurlijk een heel slecht voorteken.

Omdat we hebben afgesproken dat ik hem zou tegen houden weiger ik het voor hem.

Klik om te vergroten...

Klassieke fout en werkt bij verslaafden nooit. Niet toelaten, pasjes of geld in bewaring houden etc. Dat werkt niet en geloof me maar ik heb ze allemaal meegemaakt.

Als ik je verhaal zo lees is hij nog steeds verslaafd. De gelegenheid is er om het te doen en je vertrouwt het niet. Ik schat de kans op 90% dat hij het nog steeds doet en meer dan je denkt. Probeer de discussie op gang te brengen maar uiteindelijk moet iemand het zelf willen. En als hij het ook "een keer" doet waar jij bij bent is ook een barrière waar hij eerst doorheen moet en daar vooraf aangaand heeft hij dus al regelmatig geblowd waar jij niets van wist.

Het moet dus bij hem vandaan komen. Aan jou hoe lang je daarop wil wachten.

Sterkte!

Heej,

Erg bedankt voor je reactie. Het blijft een moeilijke kwestie. Ik heb ook meerdere malen gezegd dat hij het niet voor mij moet doen, ben het er ook totaal niet mee eens. We zijn nu al een klein jaar mee bezig maar het begint nu een beetje te stagneren.
Het probleem is dat als ik er over begin hij erg sagerijnig word en er eigenlijk niet over wilt hebben. Toch wil ik er wel vooruitgang in zien, ik ga niet bij iemand blijven die wiet op nummer 1 heeft staan. Dit weet hij, maar ik denk dat hij zelf nog niet inziet hoe erg het eigenlijk is. Ook is het zo dat hij de laatste tijd het er met mij niet over heeft, een slecht voor teken als het aan mij ligt. Ik denk inderdaad zoals jij zegt dat hij het vaker doet dan dat ik er vanaf weet.
Ik heb net gebeld en ben achtergekomen dat hij nu, voordat hij naar mij toe komt, naar de coffeeshop is geweest. Ik ga het even vragen of die het vandaag al heeft gedaan (hij weet niet dat ik dit weet). Als hij liegt weet ik het of hij het vaker doet dan dat ik weet of dat hij zegt.
Nog maals erg bedankt voor je reactie, vind het moeilijk om me in te leven in zo'n situatie waar ik totaal geen ervaring mee heb.

Ook is het zo dat hij de laatste tijd het er met mij niet over heeft, een slecht voor teken als het aan mij ligt.

Klik om te vergroten...

Die kans is heel groot ja. Als je wil stoppen zul je daar ook veel over moeten praten. Doe je dat niet, dan ben je het probleem aan het negeren en dan wordt het alleen maar erger.

Ik heb net gebeld en ben achtergekomen dat hij nu, voordat hij naar mij toe komt, naar de coffeeshop is geweest. Ik ga het even vragen of die het vandaag al heeft gedaan (hij weet niet dat ik dit weet). Als hij liegt weet ik het of hij het vaker doet dan dat ik weet of dat hij zegt.

Klik om te vergroten...

En?

Ik heb gezegd: zo ben je naar de coffeeshop geweest? Je ogen zijn weer lekker rood. (ik zei het in een sarcastische manier) Ik zag hem twijfelen of hij het eerlijk zou zeggen ja of nee. Gelukkig heeft hij het wel eerlijk toegegeven. Enige is dat hij altijd weer met leuke verhaaltjes komt zoals jaa, ik ging even met wat mensen tafelvoetballen en de wiet opgerookt van vorige week. Ik heb een beetje het gevoel dat dit niet waar is. Ook heeft hij het deze week weer door de weeks gedaan. Ik heb het er een eerlijk gezegd een beetje mee gehad. Ik denk dat ik hem nu gewoon even zn gang laat gaan deze maand, kijken hoe hij er mee om gaat. Als het het zelfde blijft stel ik hem een ultimatum, hij kan kiezen voor mij of de wiet. Hopelijk opent dat zijn ogen; zoniet dat is het jammer maar ik blijf niet bij een verslaafde, dat is niet de toekomst die ik tegemoet wil gaan met iemand.

Ik denk dat ik hem nu gewoon even zn gang laat gaan deze maand, kijken hoe hij er mee om gaat.

Klik om te vergroten...

Slim. Een verslaafde gaat altijd zo ver als dat het toegelaten wordt. Mijn ex zei altijd dat als ik ging blowen voor het slapen gaan we geen seks zouden hebben. Dus blowde ik niet totdat we seks hadden gehad en ging het daarna doen. Helaas werd dat ook niet op prijs gesteld. Wat ik daarmee wil zeggen is dat de grens altijd wordt opgezocht door een verslaafde, maar op die manier kom je er dus wel achter hoe ver het is. Al laat ik het misschien grappig klinken, dat was het allerminst. Het is een vertrouwenskwestie die wordt beschadigd binnen een relatie, en op zo'n moment weet diegene ook dat het tijd is om er mee te stoppen.

Misschien een te persoonlijke vraag maar is daardoor jullie relatie ook stuk gegaan? En hoe heeft zij het aangepakt en wat vond jij daarvan?
Mijn vriend stuurde toevallig vanmiddag een paar fotos over whatsapp van zijn nieuwe TV. Een paar uur later keek ik er nog eens na en zoomde ik in op de tafel (geen idee hoe ik erop kwam), je raad nooit wat ik zag... Juist, een joint. Hij was aangestoken geweest. Ik word er echt een beetje moe van dat dit zo onze relatie beheerst. Morgen zal ik hem er wel weer mee confronteren maar ik weet zeker dat hij weer een mooi smoesje klaar heeft staan.
Het is inderdaad een vertrouwenskwestie die word beschadigd. Het erge vind ik is dat ik altijd twijfel of hij wel de waarheid spreekt over het hele gebeuren, dat vind ik het ergste van dit alles. Ik zou zo graag een keer de volste vertrouwen willen hebben dat hij het niet doet, maar elke keer gebeurd er weer wat waardoor dit word beschadigd.
Wat ik me ook afvraag is hoe iemand er zo mee kan leven, om steeds die persoon weer voor de gek te houden. Want zo is het wel, elke keer speel je weer een spelletje. Op een gegeven moment moet het je toch breken? Ik zou me echt kapot voelen als ik elke keer moet liegen tegen iemand waarvan ik houd. Maarja, ik heb natuurlijk ook nooit een verslaving mee gemaakt...

konijntje2 zei:

Misschien een te persoonlijke vraag maar is daardoor jullie relatie ook stuk gegaan? En hoe heeft zij het aangepakt en wat vond jij daarvan?

Klik om te vergroten...

Is niet echt te vergelijken. Zij wist niet wat ze er mee aan moest en uiteindelijk heb ik de relatie zelf beëindigd. En dat had verder niet eens zo veel met mijn verslaving te maken. Maar het is wel zo dat ze nooit echt meer dichtbij mij kon komen omdat ik haar op de tweede plek zette. Dat heeft natuurlijk wel een hoop kapot gemaakt.

konijntje2 zei:

Wat ik me ook afvraag is hoe iemand er zo mee kan leven, om steeds die persoon weer voor de gek te houden. Want zo is het wel, elke keer speel je weer een spelletje. Op een gegeven moment moet het je toch breken? Ik zou me echt kapot voelen als ik elke keer moet liegen tegen iemand waarvan ik houd. Maarja, ik heb natuurlijk ook nooit een verslaving mee gemaakt...

Klik om te vergroten...

Ik heb dat ook jaren gedaan en achteraf gezien kan ik wel zeggen dat het slopend en vermoeiend geweest, maar op het moment zelf is het iets wat "gedaan" moet worden. En het is precies wat je zegt dat je niet weet hoe het is om verslaafd te zijn. Dat gevoel van blijven gebruiken is zo sterk dat je bijna instinctief zo reageert. Je doet er alles voor om het maar te kunnen blijven doen en als het stiekem moet, dan maar stiekem. Maar hou er wel rekening mee dat wat ik nu schrijf puur en alleen mijn gedachtes zijn. Dit hoeft niet zo te zijn voor je vriend.

hooi,

Ik weet dat er al veel forums zijn over wiet verslavingen maar ik heb toch nog een paar vragen.
Mijn vriend is wiet verslaaf al zo'n 6 a 7 jaar. Voordat ik een relatie met hem aanging wist ik dat het niet makkelijk zou worden, hij had me eerlijk vanaf het begin verteld dat hij verslaafd was aan wiet en dat hij er graag vanaf wou (deels voor mij, wat ik trouwens geen goede rede vond, ik vind dat hij het voor zichzelf moet doen).
De rede waarom hij begon was door zijn slechte jeugd, en vanaf zijn 13 ging het langzaam bergafwaartsmet stelen, dealen en nog meer nare dingen.
Helaas in de eerste paar weken van onze relatie merkte ik dat er geld weg was, ik wist eigenlijk
wel dat hij het van mij had gejat maar heb hem er niet mee geconfronteerd omdat ik het niet kon geloven. Nu 8 maanden later heeft hij het toegegeven, hij deed dit zodat hij nog even wiet kon halen. Ik heb het geaccepteerd en het hem vergeven.

De laatste paar maanden gaat het goed. We habben samen besproken hoe we het gingen aanpakken. We hebben het langzaam afgebouwd en hij doet het nu alleen nog in het weekend. Voor de feestdagen waren we zelfs zover dat hij een weekend oversloeg, waar ik super trots op was.
De tijd dat ik met hem ben is ontzettend zwaar af en toe. Als hij verlangt naar wiet klapt hij dicht. Ik kan niks meer met hem, aangeraken worden wil die niet, praten wil die niet, niks. Enige wat hij op dat moment wil is wiet. Omdat we hebben afgesproken dat ik hem zou tegen houden weiger ik het voor hem. Hij manipuleert, probeert verschillende wegen om me over te halen en kan me echt behandelen als stuk vuil. Toch hou ik me op zo'n moment sterk (ookal kan ik in huilen uitbarsten).
Ik voel me op zo'n moment zo hopeloos. Ik wil hem zo graag helpen maar ik weet dat het een strijd met zichzelf is. Toch vraag ik me af of ik op zn moment iets kan doen, afleiden. Het probleem is op zn moment wilt hij niks doen.Hoe kan ik hem toch het beste helpen, met rust laten of toch proberen te praten?
Ook heb ik soms mijn twijfels of hij het door de weeks niet doet. Al zijn vrienden doen het, als ik van het weekend bij hem kom ligt soms zijn hele tafel met wiet resten omdat zn vrienden weer zijn langs geweest. Ik kan me bijna niet voorstellen dat hij dit kan weerstaan als verslaafde. Ook trok hij vorig weekend toen hij het weer zo moeilijk had een zakje met wiet te voor schijn, zogenaamd nog van de vorige week. Moet ik het geloven, of is mijn wantrouwen niet zo gek?
Ik weet niet precies wat er op zulke momenten in zijn hoofd afspeelt maar ik hoop dat sommige van jullie misschien toch antwoord hebben en me misschein wat tips kunnen geven. Alvast bedankt.