Naltrexon/Nalorex versus Naloxone

Beste mensen,

Ik begrijp iets niet:
- als een verslaafde eerst opiaten (heroïne, methadon, etc.) gebruikt en vervolgens Naltrexon, dan gaat hij/zij acuut afkicken, doordat de Naltrexon de door opiaten bezette receptoren er acuut "afgooit" (toch???), maar
- als een verslaafde eerst (een overdosis aan) opiaten (heroïne, methadon, etc.) gebruikt en vervolgens van een arts Naloxon krijgt toegediend, dan worden de bezette receptoren er eveneens acuut afgegooid (toch???), maar iemand wordt NIET acuut ziek.
Ik citeer: "Naloxon verdringt in feite het opioïde van de receptor en kan zo de effecten van morfinomimetica opheffen." (bron: Wikipedia)

Dus samengevat:
1. opiaten + Naltrexon of (Belgische naam Nalorex = acute afkickverschijnselen, dus doodziek
2. opiaten + Naloxone = acute afstoting van (de overdosis) opiaten, maar totaal niet ziek

Hoe komt dat???

Groetjes,
R@

In principe krijg je in beide gevallen een acute ontwenning. Je moet het wel zien als een soort evenwicht wat zich in het lichaam bij de receptor vormt. Als je natrexon of naloxon in je bloed hebt, kunnen opiaten zoals heroïne of methadon niet meer werken bij normale dosering. Je rookt dus heroïne, maar merkt niets. Als je echter stug blijft doorroken/gebruiken, kan het zijn dat het evenwicht als het ware omklapt en er toch methadon/morfine aan de receptor hecht. Op die manier zijn er mensen overleden omdat zij toch een overdosis opiaten binnen hebben gekregen.

Als je een overdosis opiaten hebt ingenomen en de arts geeft naloxon, dan kan het zo zijn dat de naloxon genoeg blokkeert om de verschijnselen van de overdosering tegen te gaan en er genoeg opiaten aan de receptor hechten om niet acuut ziek te zijn. Dit is echter een zeer smal en gevaarlijk evenwicht dat snel kan veranderen. De meeste mensen die een overdosering opiaten hebben genomen en naloxon krijgen toegediend, krijgen wel degelijk ontwenningsverschijnselen.

Als je niet verslaafd/gewend bent aan opiaten krijg je natuurlijk nooit ontwenningsverschijnselen. Vandaar dat mogelijk het idee is ontstaan dat je bij toediening van naloxon door een arts geen afkickverschijnselen krijgt omdat een beginnend, niet verslaafde gebruiker te veel heeft gedoseerd.

Nogmaals; niet verslaafd, geen ontwenning. Er is altijd sprake van een evenwichtssituatie beide middelen kunnen ontwenningsreacties veroorzaken.

Bij normaal,(voor die persoon) opiaten gebruik door een verslaafde ontstaan er bij zowel naltrexon als naloxon heftige ontwennings verschijnselen. Naltrexon wordt gebruikt om gebruik te voorkomen (trekremmer en blokkeert effect) en kan oraal worden ingenomen (50 mg)
Naloxon wordt gebruikt bij overdosering en moet worden geïnjecteerd (vaak slechts 2 mg).

Duidelijke post, weer wat geleerd, bedankt!