#1
Ik ervaar ongeveer hetzelfde. Denk al heel mijn leven teveel na over van alles en nog wat en kan mijn gedachten niet stopzetten. Gedachten als hoe dingen/de wereld in elkaar zitten enzo. Soms meerdere gedachtegangen tegelijk en kan mezelf dan niet eens meer volgen.
Vanaf groep 5/6 van de basisschool begon ik hier al last van te krijgen, omdat ik niet goed kon slapen door het feit dat mijn hoofd veel te actief bleef, en kreeg hierdoor ook zeer hevige hoofdpijn. Vanaf die tijd allerlei onderzoeken gehad en potentiële oplossingen toegediend gekregen, maar de dokters konden er niet achter komen waar de hoofdpijn vandaan kwam en niets van de medicijnen of oplossingen hielp.
Dit werd met de jaren steeds erger, totdat ik in de 1e van de middelbare school in aanraking kwam met wiet. Dat was in principe liefde op het eerste gezicht. Ten eerste, omdat mijn vader vroeger tot dat ik een jaar of 5 was ook zeer veel heeft geblowd, en de geur mij daarom deed denken aan een vertrouwde geur van vroeger, en ten tweede omdat ik op dat moment dat ik geblowd had voor het eerst in jaren geen last had van mijn hoofdpijn en mijn gedachten onder controle had. Deze eerste keer was net voor de zomer, ben het die zomer steeds meer gaan doen en een paar maanden later blowde ik al elke dag.
Zo ging het de jaren erna verder, steeds meer, uiteindelijk was ik 24/7 stoned, rookte op het hoogtepunt van mijn verslaving 5 tot 10gram op een dag weg. In die tijd dealde ik ook om mijn verslaving te kunnen bekostigen. Was niet mijn bedoeling, maar het ging eigenlijk vanzelf. Ik kocht groot in zodat het goedkoper was en zodat ik keuze had uit meerdere soorten omdat ik de amnesia en whitewidow die je in tientjes krijgt op straat zo beu was. Had een goeie connectie en had altijd zoete soortjes van goede kwaliteit. Die wilde iedereen in mijn omgeving toen en zo was ik voordat ik het wist bezig met dealen. Daardoor kon ik gratis blowen, maar ben ik ook nog veel meer gaan blowen, juist omdat ik toch onbeperkt kon blowen. Uiteindelijk hiermee gestopt door problemen met justitie, en heb toen ook drastisch moeten minderen.
Op de een of andere manier, vraag me niet hoe, is het me toch gemakkelijk gelukt om mijn school te halen. Zit nu in TVWO6 en doe over een paar weken examen. Sta er goed voor en examens haal ik ook gemakkelijk, terwijl ik in de afgelopen 6 jaar meer lessen stoned heb meegemaakt dan nuchter. Voordat ik naar school ging had ik al 1 tot 3 jointjes gerookt(1 als ik wakker werd, soms nog 1voordat ik ging fietsen en dan nog 1 voordat ik de school binnenging). dan in de kleine pauze weer, grote pauze, kleine middagpauze, als ik tussenuren had in die tussenuren en soms zelfs ook nog tussen de lessen door als het nodig was. Dan nadat school voorbij was begon de dag pas echt en was ik de rest van de dag non stop aan het blowen. Had op een gegeven moment 2 tot 3 slaapjointjes nodig voordat ik inslaap kon vallen. (rookte die uit m'n raam op m'n kamer) en had er dan standaard nog een gedraaid klaarliggen omdat ik ook vaak midden in de nacht wakker werd, dan een jointje rookte en weer ging slapen.
Heb meerdere malen geprobeerd om te stoppen, omdat ik zelf ook wel doorhad dat het blowen alleen een kortetermijnoplossing was en dat het zeer slecht met me ging zodra ik even niet stoned was en ik daar eigenlijk niet afhankelijk van wilde zijn. In de meer dan 5 jaar blowen was mijn record van stoppen 3weken. Na die problemen met justitie (iets meer dan een jaar geleden) ben ik zoals ik net al zei drastisch geminderd, omdat het financieel niet meer mogelijk was om zo veel te blijven blowen en ben vanaf dat moment ook wat serieuzer gaan proberen om van mijn verslaving af te komen. Ben mijn gedachten meer op gaan schrijven om ze te ordenen, gaan oefenen met mediteren en eindelijk weer begonnen met dingen lezen en leren. (Ben van mezelf erg leergierig, maar de afgelopen jaren was ik bezig met het verdoven van mijn hoofd omdat ik gek werd van al die gedachten, in plaats van het leren omgaan met die gedachten en ze op een goede manier gebruiken.) Dat ging wel moeizaam maar ik kan nu eindelijk weer een boek lezen zonder na een halfuur kapot te gaan van de hoofdpijn. Door deze veranderingen ging het steeds beter met me en na afgelopen zomervakantie lukte het me zelfs om doordeweeks helemaal niet meer te blowen.
Ik probeerde om helemaal te stoppen met blowen maar dat hield ik soms hooguit 1 weekend vol en dan blowde ik het volgende weekend toch weer, meestal hield ik het nog niet eens 1 weekend vol. Doordat ik niet meer elke dag blowde hoopte alles zich wel de hele week op en tegen de tijd dat het vrijdag was barstte mijn hoofd bijna uit elkaar, dus moest ontladen. blowde dan in het weekend nog zeer veel, drinken deed ik sowieso al veel in het weekend en dat werd alleen maar meer, en steeds vaker ook andere drugs. Had dat al wel een paar keer gedaan in de afgelopen jaren maar wist het altijd goed onder controle te houden en er lange tijden tussen te laten. De 2e helft van 2015 verloor ik die controle een beetje, door overcompensatie voor het minder blowen en doordat ik in de zomer van 2015 kennis maakte met hardcore festivals/feestjes en met keta en coke, waar je nagenoeg geen kater van hebt. Pillen wist ik wel onder controle te houden omdat ik geen zin had in die kater dus deed dat niet vaak, pep vind ik sowieso niks dus dat heb ik maar enkele keren gedaan, maar ging het najaar van 2015 wel 1x per maand naar een feestje, soms zat er zelfs minder tijd tussen, waar ik dan meestal 4FA gebruikte, en op de after keta. Ook wel bijna 1x per maand iets van 2cb ofzo en met grotere tussenpauzen ertussen LSD of truffels. Daar bovenop ook nog eens in de paar weken dat ik op een chilling sos of keta ofzo gebruikte, waardoor het op een gegeven moment wel bijna elke week iets was.
Carnaval was hiervan het hoogtepunt, en daarna besefte ik ook wel dat het anders moest. Minderen met blowen heeft niet veel nut als je in plaats daarvan allerlei andere zooi gaat gebruiken. Ik weet niet waar ik de motivatie ineens vandaan haalde, maar uit het niets was ik er ineens wel echt klaar mee en had ik éindelijk genoeg motivatie om er echt mee te stoppen. Ik heb nu al 55 dagen niet geblowd, sinds carnaval nog maar 2 avonden gedronken, en toen ook maar een paar glazen, niet eens dronken, 1 avond een halve pil en wat keta gebruikt, en 1keer een truffeltrip gehad waar ik amper van getript heb.
Ik ben nog lang niet waar ik wil zijn, maar ik vind dit al wel een zeer goed begin. Ik had nooit verwacht dat het me zou lukken om zo lang niet te blowen. Dit heb ik vooral te danken aan de steun van mijn beste vriendin, praat er veel met haar over, zij geeft me motivatie om vol te houden en zij is de enige vriend die ik heb die niet blowt, dus ik kom ook niet in de verleiding als ik bij haar ben. Zonder haar was dit me echt niet gelukt. De rest van mijn vrienden heb ik de eerste 7 weken ook niet gezien, omdat er daar de hele tijd (binnen) geblowd wordt en ik die verleiding niet aan kan. Heb dan ook die eerste 7 weken elk weekend alleen maar thuis gezeten of bij die ene vriendin geweest. Pas sinds deze week ben ik weer met de rest van mijn vrienden gaan chillen omdat ik voelde dat ik het na 7 weken wel aankon. Het was nog steeds zeer moeilijk en ik word gek van de geur, maar ik heb genoeg motivatie om die 7 weken niet zomaar weg te gooien door weer te gaan blowen en ik kan met niet voor altijd op blijven sluiten. Het feit dat ik de afgelopen week weer gewoon een chilling kon bijwonen was wel een enorme mijlpaal. Het thuiszitten maakte me ook gek.
Ik zou willen dat ik kon zeggen dat het nu na 55dagen enigszins makkelijker wordt, maar dat is niet het geval. De eerste 2 weken gingen verrassend makkelijk, maar daarna begonnen de echte afkickverschijnselen pas. ik slaap zeer slecht, ik word om het uur bezweet wakker en heb elke nacht wel minstens 1 nachtmerrie over blowen, waarin ik óf in mijn droom in de verleiding word gebracht en dan met mezelf ruzie aan het maken ben om wel of niet te blowen, óf ik al geblowd heb zonder het door te hebben en me dan achteraf zeer kut voel in die droom omdat ik geblowd heb. Ook voelt het net alsof ik een gebroken hart heb, alles wat ik zie en ervaar doet me denken aan wiet. Heb vaak momenten dat ik er helemaal doorheen zit en dat ik twijfel of dit wel de beste optie is omdat ik er zo onder lijd, heb weer zeer veel last van mijn hoofdpijn, word gek van mezelf en ben zo moe dat ik soms het einde van de dag niet eens haal en 's middags al in slaap val.
Toch weet ik wel dat dit het beste is omdat ik niet mijn hele leven afhankelijk wil zijn ervan, na de zomervakantie ga ik naar de universiteit en ga ik op mezelf wonen en dan kan ik het me ook niet meer veroorloven om elke dag stoned te zijn, als ik nu niet afkick heb ik er tegen die tijd helemaal geen controle meer over aangezien ik dan de hele dag de mogelijkheid heb. Ik haal veel motivatie uit het feit dat het me nu al zo lang lukt, en het voelt ook wel alsof mijn ogen eindelijk geopend zijn na een hele lange tijd. Dit is echter niet heel positief, want nu zie ik pas in hoe veel ik verkloot heb in die jaren dat ik alleen maar bezig was met stoned zijn. Ik merk aan mijn hoofd dat ik op sommige gebieden wel een achterstand heb qua ontwikkeling, veel relaties zijn verpest door het blowen en het voelt nu alsof ik de afgelopen jaren eigenlijk gewoon verspild heb. Ik bedacht laatst een passende vergelijking ervoor:
Het is net alsof je wakker word na een nacht dat je enorm wasted bent geweest, je weet nog maar vaag wat je allemaal hebt gedaan die nacht, je hebt enorme hoofdpijn erdoor en als je om je heen kijkt zie je dat je een enorme puinhoop hebt aangericht in die tijd, waarvan je geen idee hebt hoe je moet beginnen met het herstellen ervan.
Ik heb nogsteeds veel motivatie om vol te blijven houden, maar ik durf niet verder te kijken dan vandaag. Als ik naar de toekomst kijk wordt het ineens een stuk moeilijker. Iver een maandje heb ik 3maanden vakantie, en het vooruitzicht van 3maanden zomervakantie zonder ookmaar 1 keer te blowen is zeer angstaanjagend. Zeker tijdens een weekend Intents en Defqon, ik kan me momenteel niet voorstellen hoe ik daarvan kan genieten zonder erbij te blowen. Ik ben bang dat ik het dan voor mezelf verpest doordat ik mezelf de hele tijd op zit te vreten omdat ik wil blowen daar en streng voor mezelf moet blijven, terwijl ik op zo'n festival eigenlijk nwrgens naar wil hoeven te kijken. Aan de andere kant ben ik doodsbang dat ik wanneer ik op dat festival weer blow ik daarna meteen weer een terugval krijg en dat alles voor niks is geweest. Daarom heb ik me voorgenomen om daar voorlopig niet over na ge denken en dat pas op dat moment te bekijken, maar ik blijf er toch steeds mee geconfronteerd worden
Het is nog best wel een lange lap tekst geworden, toen ik eenmaal bezig was kwam alles er uit. En dan heb ik nog mijn best gedaan om alles zo kort mogelijk samen te vatten. Het hielp in ieder geval wel om alles zo eens op te schrijven en ik hoop dat jullie er ook wat aan hebben. Ik was altijd een van die mensen die riep: ''wiet is geen drugs'', maar dat is het wel degelijk, en het is ook zeker verslavend, misschien nog wel een van de meest verslavende omdat het zo onschuldig lijkt en je er zo weinig negatieve effecten van merkt zolang je blijft gebruiken. Pas wanneer je probeert te stoppen merk je hoe verslavend het eigenlijk is.
Vanaf groep 5/6 van de basisschool begon ik hier al last van te krijgen, omdat ik niet goed kon slapen door het feit dat mijn hoofd veel te actief bleef, en kreeg hierdoor ook zeer hevige hoofdpijn. Vanaf die tijd allerlei onderzoeken gehad en potentiële oplossingen toegediend gekregen, maar de dokters konden er niet achter komen waar de hoofdpijn vandaan kwam en niets van de medicijnen of oplossingen hielp.
Dit werd met de jaren steeds erger, totdat ik in de 1e van de middelbare school in aanraking kwam met wiet. Dat was in principe liefde op het eerste gezicht. Ten eerste, omdat mijn vader vroeger tot dat ik een jaar of 5 was ook zeer veel heeft geblowd, en de geur mij daarom deed denken aan een vertrouwde geur van vroeger, en ten tweede omdat ik op dat moment dat ik geblowd had voor het eerst in jaren geen last had van mijn hoofdpijn en mijn gedachten onder controle had. Deze eerste keer was net voor de zomer, ben het die zomer steeds meer gaan doen en een paar maanden later blowde ik al elke dag.
Zo ging het de jaren erna verder, steeds meer, uiteindelijk was ik 24/7 stoned, rookte op het hoogtepunt van mijn verslaving 5 tot 10gram op een dag weg. In die tijd dealde ik ook om mijn verslaving te kunnen bekostigen. Was niet mijn bedoeling, maar het ging eigenlijk vanzelf. Ik kocht groot in zodat het goedkoper was en zodat ik keuze had uit meerdere soorten omdat ik de amnesia en whitewidow die je in tientjes krijgt op straat zo beu was. Had een goeie connectie en had altijd zoete soortjes van goede kwaliteit. Die wilde iedereen in mijn omgeving toen en zo was ik voordat ik het wist bezig met dealen. Daardoor kon ik gratis blowen, maar ben ik ook nog veel meer gaan blowen, juist omdat ik toch onbeperkt kon blowen. Uiteindelijk hiermee gestopt door problemen met justitie, en heb toen ook drastisch moeten minderen.
Op de een of andere manier, vraag me niet hoe, is het me toch gemakkelijk gelukt om mijn school te halen. Zit nu in TVWO6 en doe over een paar weken examen. Sta er goed voor en examens haal ik ook gemakkelijk, terwijl ik in de afgelopen 6 jaar meer lessen stoned heb meegemaakt dan nuchter. Voordat ik naar school ging had ik al 1 tot 3 jointjes gerookt(1 als ik wakker werd, soms nog 1voordat ik ging fietsen en dan nog 1 voordat ik de school binnenging). dan in de kleine pauze weer, grote pauze, kleine middagpauze, als ik tussenuren had in die tussenuren en soms zelfs ook nog tussen de lessen door als het nodig was. Dan nadat school voorbij was begon de dag pas echt en was ik de rest van de dag non stop aan het blowen. Had op een gegeven moment 2 tot 3 slaapjointjes nodig voordat ik inslaap kon vallen. (rookte die uit m'n raam op m'n kamer) en had er dan standaard nog een gedraaid klaarliggen omdat ik ook vaak midden in de nacht wakker werd, dan een jointje rookte en weer ging slapen.
Heb meerdere malen geprobeerd om te stoppen, omdat ik zelf ook wel doorhad dat het blowen alleen een kortetermijnoplossing was en dat het zeer slecht met me ging zodra ik even niet stoned was en ik daar eigenlijk niet afhankelijk van wilde zijn. In de meer dan 5 jaar blowen was mijn record van stoppen 3weken. Na die problemen met justitie (iets meer dan een jaar geleden) ben ik zoals ik net al zei drastisch geminderd, omdat het financieel niet meer mogelijk was om zo veel te blijven blowen en ben vanaf dat moment ook wat serieuzer gaan proberen om van mijn verslaving af te komen. Ben mijn gedachten meer op gaan schrijven om ze te ordenen, gaan oefenen met mediteren en eindelijk weer begonnen met dingen lezen en leren. (Ben van mezelf erg leergierig, maar de afgelopen jaren was ik bezig met het verdoven van mijn hoofd omdat ik gek werd van al die gedachten, in plaats van het leren omgaan met die gedachten en ze op een goede manier gebruiken.) Dat ging wel moeizaam maar ik kan nu eindelijk weer een boek lezen zonder na een halfuur kapot te gaan van de hoofdpijn. Door deze veranderingen ging het steeds beter met me en na afgelopen zomervakantie lukte het me zelfs om doordeweeks helemaal niet meer te blowen.
Ik probeerde om helemaal te stoppen met blowen maar dat hield ik soms hooguit 1 weekend vol en dan blowde ik het volgende weekend toch weer, meestal hield ik het nog niet eens 1 weekend vol. Doordat ik niet meer elke dag blowde hoopte alles zich wel de hele week op en tegen de tijd dat het vrijdag was barstte mijn hoofd bijna uit elkaar, dus moest ontladen. blowde dan in het weekend nog zeer veel, drinken deed ik sowieso al veel in het weekend en dat werd alleen maar meer, en steeds vaker ook andere drugs. Had dat al wel een paar keer gedaan in de afgelopen jaren maar wist het altijd goed onder controle te houden en er lange tijden tussen te laten. De 2e helft van 2015 verloor ik die controle een beetje, door overcompensatie voor het minder blowen en doordat ik in de zomer van 2015 kennis maakte met hardcore festivals/feestjes en met keta en coke, waar je nagenoeg geen kater van hebt. Pillen wist ik wel onder controle te houden omdat ik geen zin had in die kater dus deed dat niet vaak, pep vind ik sowieso niks dus dat heb ik maar enkele keren gedaan, maar ging het najaar van 2015 wel 1x per maand naar een feestje, soms zat er zelfs minder tijd tussen, waar ik dan meestal 4FA gebruikte, en op de after keta. Ook wel bijna 1x per maand iets van 2cb ofzo en met grotere tussenpauzen ertussen LSD of truffels. Daar bovenop ook nog eens in de paar weken dat ik op een chilling sos of keta ofzo gebruikte, waardoor het op een gegeven moment wel bijna elke week iets was.
Carnaval was hiervan het hoogtepunt, en daarna besefte ik ook wel dat het anders moest. Minderen met blowen heeft niet veel nut als je in plaats daarvan allerlei andere zooi gaat gebruiken. Ik weet niet waar ik de motivatie ineens vandaan haalde, maar uit het niets was ik er ineens wel echt klaar mee en had ik éindelijk genoeg motivatie om er echt mee te stoppen. Ik heb nu al 55 dagen niet geblowd, sinds carnaval nog maar 2 avonden gedronken, en toen ook maar een paar glazen, niet eens dronken, 1 avond een halve pil en wat keta gebruikt, en 1keer een truffeltrip gehad waar ik amper van getript heb.
Ik ben nog lang niet waar ik wil zijn, maar ik vind dit al wel een zeer goed begin. Ik had nooit verwacht dat het me zou lukken om zo lang niet te blowen. Dit heb ik vooral te danken aan de steun van mijn beste vriendin, praat er veel met haar over, zij geeft me motivatie om vol te houden en zij is de enige vriend die ik heb die niet blowt, dus ik kom ook niet in de verleiding als ik bij haar ben. Zonder haar was dit me echt niet gelukt. De rest van mijn vrienden heb ik de eerste 7 weken ook niet gezien, omdat er daar de hele tijd (binnen) geblowd wordt en ik die verleiding niet aan kan. Heb dan ook die eerste 7 weken elk weekend alleen maar thuis gezeten of bij die ene vriendin geweest. Pas sinds deze week ben ik weer met de rest van mijn vrienden gaan chillen omdat ik voelde dat ik het na 7 weken wel aankon. Het was nog steeds zeer moeilijk en ik word gek van de geur, maar ik heb genoeg motivatie om die 7 weken niet zomaar weg te gooien door weer te gaan blowen en ik kan met niet voor altijd op blijven sluiten. Het feit dat ik de afgelopen week weer gewoon een chilling kon bijwonen was wel een enorme mijlpaal. Het thuiszitten maakte me ook gek.
Ik zou willen dat ik kon zeggen dat het nu na 55dagen enigszins makkelijker wordt, maar dat is niet het geval. De eerste 2 weken gingen verrassend makkelijk, maar daarna begonnen de echte afkickverschijnselen pas. ik slaap zeer slecht, ik word om het uur bezweet wakker en heb elke nacht wel minstens 1 nachtmerrie over blowen, waarin ik óf in mijn droom in de verleiding word gebracht en dan met mezelf ruzie aan het maken ben om wel of niet te blowen, óf ik al geblowd heb zonder het door te hebben en me dan achteraf zeer kut voel in die droom omdat ik geblowd heb. Ook voelt het net alsof ik een gebroken hart heb, alles wat ik zie en ervaar doet me denken aan wiet. Heb vaak momenten dat ik er helemaal doorheen zit en dat ik twijfel of dit wel de beste optie is omdat ik er zo onder lijd, heb weer zeer veel last van mijn hoofdpijn, word gek van mezelf en ben zo moe dat ik soms het einde van de dag niet eens haal en 's middags al in slaap val.
Toch weet ik wel dat dit het beste is omdat ik niet mijn hele leven afhankelijk wil zijn ervan, na de zomervakantie ga ik naar de universiteit en ga ik op mezelf wonen en dan kan ik het me ook niet meer veroorloven om elke dag stoned te zijn, als ik nu niet afkick heb ik er tegen die tijd helemaal geen controle meer over aangezien ik dan de hele dag de mogelijkheid heb. Ik haal veel motivatie uit het feit dat het me nu al zo lang lukt, en het voelt ook wel alsof mijn ogen eindelijk geopend zijn na een hele lange tijd. Dit is echter niet heel positief, want nu zie ik pas in hoe veel ik verkloot heb in die jaren dat ik alleen maar bezig was met stoned zijn. Ik merk aan mijn hoofd dat ik op sommige gebieden wel een achterstand heb qua ontwikkeling, veel relaties zijn verpest door het blowen en het voelt nu alsof ik de afgelopen jaren eigenlijk gewoon verspild heb. Ik bedacht laatst een passende vergelijking ervoor:
Het is net alsof je wakker word na een nacht dat je enorm wasted bent geweest, je weet nog maar vaag wat je allemaal hebt gedaan die nacht, je hebt enorme hoofdpijn erdoor en als je om je heen kijkt zie je dat je een enorme puinhoop hebt aangericht in die tijd, waarvan je geen idee hebt hoe je moet beginnen met het herstellen ervan.
Ik heb nogsteeds veel motivatie om vol te blijven houden, maar ik durf niet verder te kijken dan vandaag. Als ik naar de toekomst kijk wordt het ineens een stuk moeilijker. Iver een maandje heb ik 3maanden vakantie, en het vooruitzicht van 3maanden zomervakantie zonder ookmaar 1 keer te blowen is zeer angstaanjagend. Zeker tijdens een weekend Intents en Defqon, ik kan me momenteel niet voorstellen hoe ik daarvan kan genieten zonder erbij te blowen. Ik ben bang dat ik het dan voor mezelf verpest doordat ik mezelf de hele tijd op zit te vreten omdat ik wil blowen daar en streng voor mezelf moet blijven, terwijl ik op zo'n festival eigenlijk nwrgens naar wil hoeven te kijken. Aan de andere kant ben ik doodsbang dat ik wanneer ik op dat festival weer blow ik daarna meteen weer een terugval krijg en dat alles voor niks is geweest. Daarom heb ik me voorgenomen om daar voorlopig niet over na ge denken en dat pas op dat moment te bekijken, maar ik blijf er toch steeds mee geconfronteerd worden
Het is nog best wel een lange lap tekst geworden, toen ik eenmaal bezig was kwam alles er uit. En dan heb ik nog mijn best gedaan om alles zo kort mogelijk samen te vatten. Het hielp in ieder geval wel om alles zo eens op te schrijven en ik hoop dat jullie er ook wat aan hebben. Ik was altijd een van die mensen die riep: ''wiet is geen drugs'', maar dat is het wel degelijk, en het is ook zeker verslavend, misschien nog wel een van de meest verslavende omdat het zo onschuldig lijkt en je er zo weinig negatieve effecten van merkt zolang je blijft gebruiken. Pas wanneer je probeert te stoppen merk je hoe verslavend het eigenlijk is.