#1
HAllo iedereen,
Inmiddels heb ik flink wat acid trips achter de rug zowel hoge doseringen en lage doseringen en nu merk ik de laaste tijd dat set en vooral setting steeds minder belangerijk voor me beginnen te worden.
zijn er mensen die dit ook ervaren?
En bad gaan op een slechte setting wat houd dat precies in? Want ik ben wel een paar keer heel erg angstig geworden en wist ik niet meer waar ik het moest zoeken maar zodra ik het axepteerde was er niks aan de hand en deed die angst me eigenlijk helemaal niets meer en wou ik juist kijken naar die angst en het bestuderen.
Ook heb ik gehad dat dat alles letterlijk begon te smelten de druppels kwamen van af het plafon naar de grond. toen ik dat ervaarde kreeg ik een hele koude rilling en al men haartjes stonden overeind. Op dat soort momenten doe ik mijn ogen even dicht en knal ik het universum in. Ik heb nog geen 1x aangedurft om te blijven kijken als de hele wereld om me heen aan het smelten is. Ik heb ergens een keer gelezen dat het niet goed is om alles om je heen te laten smelten (de druppelende slierten raken de grond en het wordt 1 grote vloeibare masa)wordt je para van. Helaas weet ik niet meer waar ik het gelezen heb maar zou iemand dit kunnen onderbouwen of mij vertellen waarom het wel wat uitmaakt en waarom niet.
Overigens vindt ik een lsd trip met mijn ogen dicht tienduizend keer genialer dan met ogen open. Ik ben mezelf al een paar keer goed tegengekomen in zowel mijn eigen angsten of juist hele mooie dingen. Ook is het me naar tientallen trips eindelijk een keer gelukt om echt beeld te vormen in plaats van een tollende tunnel achtbaan![:hearteyes:]()
lekker blijven sjezen!
Peace packy
Inmiddels heb ik flink wat acid trips achter de rug zowel hoge doseringen en lage doseringen en nu merk ik de laaste tijd dat set en vooral setting steeds minder belangerijk voor me beginnen te worden.
zijn er mensen die dit ook ervaren?
En bad gaan op een slechte setting wat houd dat precies in? Want ik ben wel een paar keer heel erg angstig geworden en wist ik niet meer waar ik het moest zoeken maar zodra ik het axepteerde was er niks aan de hand en deed die angst me eigenlijk helemaal niets meer en wou ik juist kijken naar die angst en het bestuderen.
Ook heb ik gehad dat dat alles letterlijk begon te smelten de druppels kwamen van af het plafon naar de grond. toen ik dat ervaarde kreeg ik een hele koude rilling en al men haartjes stonden overeind. Op dat soort momenten doe ik mijn ogen even dicht en knal ik het universum in. Ik heb nog geen 1x aangedurft om te blijven kijken als de hele wereld om me heen aan het smelten is. Ik heb ergens een keer gelezen dat het niet goed is om alles om je heen te laten smelten (de druppelende slierten raken de grond en het wordt 1 grote vloeibare masa)wordt je para van. Helaas weet ik niet meer waar ik het gelezen heb maar zou iemand dit kunnen onderbouwen of mij vertellen waarom het wel wat uitmaakt en waarom niet.
Overigens vindt ik een lsd trip met mijn ogen dicht tienduizend keer genialer dan met ogen open. Ik ben mezelf al een paar keer goed tegengekomen in zowel mijn eigen angsten of juist hele mooie dingen. Ook is het me naar tientallen trips eindelijk een keer gelukt om echt beeld te vormen in plaats van een tollende tunnel achtbaan
lekker blijven sjezen!
Peace packy