"
Unlike most psychedelics, 2C-B has been shown to be a low efficacy serotonin 5-HT2A receptor partial agonist[12] or even full antagonist.[13] This suggests that the 5-HT2C receptor is primarily responsible for mediating the effects experienced by users of 2C-B.[12] Research also suggests that 2C-B increases dopamine levels in the brains of rats which may contribute to its psychoactivity.[14]"
"
According to various studies, LSD acts as a partial agonist at most serotonin receptor subtypes, including the 5-HT1A, 5-HT2A, 5-HT2B, 5-HT2C and 5-HT6 receptors, with high affinities.[28]"
Bovenstaande citaten komen van Psychonautwiki. Dit wekte bij mij de volgende vragen op:
- Als je 2C-B combineert met LSD, wordt de werking van LSD dan deels geremd?
- Als je de kruistolerantie tussen 2C-B en LSD vergelijkt met de kruistolerantie tussen LSD en een ander psychedelicum dat ook een 5-HT2A-agonist is, kan je dan daaruit concluderen dat de kruistolerantie tussen 2C-B en LSD minder sterk is dan bij LSD + een andere 5-HT2A-agonist, of werkt dat niet zo?
Ja persoonlijk ben ik kritisch op de 5-HT2a hypothese: dat psychedelische effecten veroorzaakt worden door activatie van de 5-HT2a-receptor. Die veronderstelling wordt vaak met veel bombarie als fundamenteel bewijs aangedragen. Maar ik vind de empirische basis nogal dun. Meestal wordt de 'head twitch respons' gebruikt als bewijs voor psychedelische ervaringen. Het komt erop neer dat als je LSD inspuit bij een muis, dat 'ie dan vaker met zijn hoofd gaat schudden, zo van: 'huh zie ik dit nou echt?'
Maarja, misschien zijn er wel andere redenen waarom een muis wel of niet met zijn/haar hoofd schudt.
Wat mij betreft zijn er ook twee alternatieve verklaringen mogelijk: de head-twitch respons is niet zo'n betrouwbare meetmethode voor psychedelische effecten, psychedelische effecten zijn complexer dan activatie van één receptor.
Ondersteunend bewijs daarvoor is dat LSD ook andere receptoren activeert, zoals de dopamine-transponder, en wat andere subtypes van serotonine.
(Let op dat hoe lager het getal, hoe sterker de binding)
Als je aan mensen vraagt wat ze voelen bij 2C-B en LSD dan wordt ook duidelijk dat de ervaringen van elkaar verschillen. De visuele effecten zijn anders, de mentale verschillen zijn anders, de lichamelijke effecten. Dus dat 2C-B een andere receptor-affiniteit heeft dan LSD, dat viel wel te verwachten. Het wordt dan dus de vraag hoe het samenspel van verschillende receptoren een bepaald samenspel tussen hersendelen veroorzaakt, en welk effect dat heeft op ervaringen en gedrag.
Als je het mij vraagt kijken we dus te reductionistisch naar welke receptor het meest geactiveerd is en hebben te weinig aandacht voor het samenspel van verschillende analytische niveaus. In die zin verbaast het me totaal niet dat 2C-B minder affiniteit heeft voor 5-HT2a.