Manieren van consumeren. Freebase/Hydrochloride/Fumarate

Even kijken of ik alles zo goed in mijn hoofd heb zitten.

Freebase is om te roken/vapen. En dat is het enige wat je ermee kan volgens mij.
Hydrochloride is om te snuiven. Maar kun je ook slikken?
Fumarate om te slikken. Maar kun je ook snuiven?

Klopt het zo wat ik hier zeg? Qua injecteren/pluggen heb ik al helemaal geen idee. Maar doe dat zelf toch niet.

@TheRealKoekert

Klopt wel grotendeels. In principe kun je alles slikken, ook freebase. Freebase kun je ook snuiven als de stof een poedervorm is in freebase verschijning, maar dat is vaker niet zo. Injecteren of pluggen is het alleen belangrijk dat het oplosbaar is in vloeistof en dat kan ook met meerdere verschijningsvormen, soms heb je alleen andere oplosmiddelen nodig.

Het is niet alleen afhankelijk van de verschijningsvorm maar ook de stof zelf, speed is bijvoorbeeld olieachtig in freebase maar sommige stoffen zijn gewoon een poeder.

De vuistregel is zo'n beetje dat van (freebase) drugs een chemisch zout wordt gemaakt (door het te laten kristalliseren met HCl, sulfaat, fumaraat, citraat, enzovoorts) om de drug langer houdbaar te maken en om de drug beter oplosbaar te maken in water.

Een chemisch zout ontstaat als er een ionische binding wordt aangegaan tussen twee ionen. Dat is een heel sterke binding vanwege de aantrekkingskracht van negatief en positief geladen deeltjes. Dankzij die sterke binding is het niet makkelijk om de verbinding kapot te maken (=houdbaarder), en dankzij dat sterke verschil in lading kunnen de deeltjes gemakkelijk tussen waterstofbruggen heen bewegen, wat het wateroplosbaar maakt.

Het ingewikkelde is dat er wel wat uitzonderingen zijn op die vuistregel.

Maar je kunt er in de basis dus vanuit gaan dat:
freebase beter verdampt en dus beter geschikt is om te roken
Chemisch zouten beter geschikt zijn om te snuiven omdat ze gemakkelijk in water oplossen en daardoor makkelijk door de slijmvliezen in de neus heen worden opgenomen in het bloed

De verschillen tussen HCl-, SO4, fumaraat of citraatzouten zijn sterk afhankelijk van de stof waarmee ze een verbinding aangaan.