#1
Aye voorgeschreven oxazepammetjes tegen de paniekjes, die periode in mijn leven ken ik nog wel! En die paniek om 00:00 tijdens oud en nieuw, tevens. Het is dan echt even een strijd om te overleven en om niet de feest-vreugde te vermoorden door te janken.
Ik kreeg oxazepam voorgeschreven na een suïcide poging. Voor mij was het vooral het voorkomen van manische paniek en huiluitbarstingen door voornamelijk emotionele stressvolle situaties. De situaties waarin ik voorzag dat ik 'het niet aankon' (relatieproblemen, sociale problemen op school), kon ik goed voorspellen en dan een pilletje op voorhand nemen. Dat was erg handig voor de diploma-uitreiking van de middelbare.
Het duurt eventjes voor het inwerkt, dus wanneer de sprinter absurd druk blijkt te zijn en iedereen om me heen staat te zweten, dan kan ik natuurlijk niet ervoor kiezen om een 'anti stress' pil te nemen die toch pas iets doet met de opkomende paniek wanneer ik de trein uit ga. Voor occasionele momenten zoals plotselinge stimulus overload, zou ik daarom nooit een pilletje pakken. Uiteindelijk moet ik toch leren om om te gaan met geluiden en mensen, en hier ben ik ook aanzienlijk beter in geworden de afgelopen 4 jaar. Ik wist dat het nodig was voor mezelf om sterker in mijn schoenen te staan en dat ik hiervoor op eigen kracht paniek-oproepende situaties tegemoet moest komen. Ik zou immers naar de uni gaan, en de vertoning die ik had op de middelbare wilde ik niet repeteren.
Ik denk dat het voor mijn HSP problemen essentieel was om mijn brein te conditioneren zodat wanneer ik overtroffen word door geluiden, emoties, andere stimuli, ik dit accepteer, onderga en de paniek binnen de perken houd. De paniek zal nooit volledig weg gaan, maar zelden merk ik tegenwoordig dat het niet meer te controleren valt. Door genoeg keren het hele process van 'opkomende paniek->inhouden, inhouden, inhouden->ah shit nee kut het barst los' mee te maken, leerde ik mezelf in de gaten te houden in stimulus-rijke omgevingen en zet ik rationele stappen zoals afzondering & muziek in de oren voordat de rationaliteit vervangen wordt door blinde paniek en emoties. Voor geluidsproblemen zonder negatieve emotionele context, ga ik vaak geconcentreerd een liedje zingen in mijn hoofd, inclusief denkbeeldige instrumenten. Dit geeft me afleiding en tevens een beter humeur aangezien ik veel positieve associaties heb met mijn muziekkeuze.
De typisch geforceerde 'happy-thoughts' zijn cruciaal wanneer het gaat om stimuli accepteren of verwerpen. In een al overmatig blije
stemming, boeit het me nauwelijks een flikker wanneer iemand staat te schreeuwen in mijn buurt. Ervaar jij dit ook zo? Is de extensie van jouw HSP probleem ook afhankelijk van je emotionele gemoedstoestand (en niet alleen stress) ?
Voor specifiek nieuwjaar zing ik in mijn hoofd (pas op, het is een beetje cringeeeee) Happy New Year van ABBA. Ik vind het oprecht een prachtig nummer en het helpt me om de afschuwelijke knallen te associëren met een tijd van vreugde, feest en gezelligheid. Zelfs wanneer ik het allemaal weer eens super kut vind, dan denk ik aan de bewoners in mijn buurt, de kindjes die dit helemaal tof vinden, de volwassenen die lekker aan het toasten zijn met champagne. Ik gun iedereen om plezier te halen uit vuurwerk en het idee dat onbekende mensen plezier hebben, helpt me enorm.
Indien je achtergrond vergelijkbaar is met die van mij, zou ik je willen stimuleren om te overwegen het zonder oxazepam te proberen, maar alleen als je in een veilige omgeving zit en de mensen weten dat je potentieel paniekaanvallen kan krijgen wanneer de bommen vallen. Een paniekaanval krijgen is ontzettend slopend, al helemaal als het sociaal ongepast is vanwege schaamte, maar de consequenties van een paniekaanval zijn te overzien. Ik denk echt dat iedere HSP'er er baat bij heeft om zichzelf in een veilige omgeving keer op keer te testen in hun kracht (ofnouja, rationele stappenplan, je bent namelijk niet zwak als paniek je overvalt want het zijn simpelweg overactieve stimuli-verwerkende connecties in je brein die dus niets zeggen over jou als persoon) om hun paniekaanvallen te begrijpen en te overkomen. Het hele proces ondergaan en uiteindelijk als winnaar (ofnouja, als 'normaal' persoon die met geluid kan omgaan) eruit stappen, is een zeer validerend en sterk gevoel.
Het pilletje in je broekzak houden is ook zeker een steun, want je hebt altijd een discrete uitweg op relatief kort termijn. Hierdoor was ikzelf in staat om me meer te pushen door moeilijke omstandigheden maar wel veilig te voelen door de nood-uitgang van oxazepam.
Maar goed, je hebt al een paar jaar ervaring met oxazepam gebruik voor deze situatie. Wil je meer vertellen over je ervaringen met en zonder oxazepam op oud-en-nieuw? Inmiddels heb ik al lang geen oxazepam meer tot mijn beschikking, behalve 1 verstopt pilletje voor de ultieme noodsituatie in mijn portemonnee. Heb jij een andere mind-tool/stappenplan ontwikkeld die voor jou helpt voor onverwachtse shitty-stimuli-situaties? Misschien kan ik daar wat van leren want ik merk dat de huidige staat van onze samenleving in Nederland en wereldwijd me flink deprimeert en ik begin meer potentiele paniekaanvallen te voelen dan voorheen. Dus het wordt tijd om te werken aan mijn huidige mind-tools.
Bah wat een lange lap tekst. Ik hoop dat oud-en-nieuw dit jaar hanteerbaar zal zijn voor jou en mij. Ik ben nog steeds tegen het vuurwerkverbod though.
Ik kreeg oxazepam voorgeschreven na een suïcide poging. Voor mij was het vooral het voorkomen van manische paniek en huiluitbarstingen door voornamelijk emotionele stressvolle situaties. De situaties waarin ik voorzag dat ik 'het niet aankon' (relatieproblemen, sociale problemen op school), kon ik goed voorspellen en dan een pilletje op voorhand nemen. Dat was erg handig voor de diploma-uitreiking van de middelbare.
Het duurt eventjes voor het inwerkt, dus wanneer de sprinter absurd druk blijkt te zijn en iedereen om me heen staat te zweten, dan kan ik natuurlijk niet ervoor kiezen om een 'anti stress' pil te nemen die toch pas iets doet met de opkomende paniek wanneer ik de trein uit ga. Voor occasionele momenten zoals plotselinge stimulus overload, zou ik daarom nooit een pilletje pakken. Uiteindelijk moet ik toch leren om om te gaan met geluiden en mensen, en hier ben ik ook aanzienlijk beter in geworden de afgelopen 4 jaar. Ik wist dat het nodig was voor mezelf om sterker in mijn schoenen te staan en dat ik hiervoor op eigen kracht paniek-oproepende situaties tegemoet moest komen. Ik zou immers naar de uni gaan, en de vertoning die ik had op de middelbare wilde ik niet repeteren.
Ik denk dat het voor mijn HSP problemen essentieel was om mijn brein te conditioneren zodat wanneer ik overtroffen word door geluiden, emoties, andere stimuli, ik dit accepteer, onderga en de paniek binnen de perken houd. De paniek zal nooit volledig weg gaan, maar zelden merk ik tegenwoordig dat het niet meer te controleren valt. Door genoeg keren het hele process van 'opkomende paniek->inhouden, inhouden, inhouden->ah shit nee kut het barst los' mee te maken, leerde ik mezelf in de gaten te houden in stimulus-rijke omgevingen en zet ik rationele stappen zoals afzondering & muziek in de oren voordat de rationaliteit vervangen wordt door blinde paniek en emoties. Voor geluidsproblemen zonder negatieve emotionele context, ga ik vaak geconcentreerd een liedje zingen in mijn hoofd, inclusief denkbeeldige instrumenten. Dit geeft me afleiding en tevens een beter humeur aangezien ik veel positieve associaties heb met mijn muziekkeuze.
De typisch geforceerde 'happy-thoughts' zijn cruciaal wanneer het gaat om stimuli accepteren of verwerpen. In een al overmatig blije
stemming, boeit het me nauwelijks een flikker wanneer iemand staat te schreeuwen in mijn buurt. Ervaar jij dit ook zo? Is de extensie van jouw HSP probleem ook afhankelijk van je emotionele gemoedstoestand (en niet alleen stress) ?Voor specifiek nieuwjaar zing ik in mijn hoofd (pas op, het is een beetje cringeeeee) Happy New Year van ABBA. Ik vind het oprecht een prachtig nummer en het helpt me om de afschuwelijke knallen te associëren met een tijd van vreugde, feest en gezelligheid. Zelfs wanneer ik het allemaal weer eens super kut vind, dan denk ik aan de bewoners in mijn buurt, de kindjes die dit helemaal tof vinden, de volwassenen die lekker aan het toasten zijn met champagne. Ik gun iedereen om plezier te halen uit vuurwerk en het idee dat onbekende mensen plezier hebben, helpt me enorm.
Indien je achtergrond vergelijkbaar is met die van mij, zou ik je willen stimuleren om te overwegen het zonder oxazepam te proberen, maar alleen als je in een veilige omgeving zit en de mensen weten dat je potentieel paniekaanvallen kan krijgen wanneer de bommen vallen. Een paniekaanval krijgen is ontzettend slopend, al helemaal als het sociaal ongepast is vanwege schaamte, maar de consequenties van een paniekaanval zijn te overzien. Ik denk echt dat iedere HSP'er er baat bij heeft om zichzelf in een veilige omgeving keer op keer te testen in hun kracht (ofnouja, rationele stappenplan, je bent namelijk niet zwak als paniek je overvalt want het zijn simpelweg overactieve stimuli-verwerkende connecties in je brein die dus niets zeggen over jou als persoon) om hun paniekaanvallen te begrijpen en te overkomen. Het hele proces ondergaan en uiteindelijk als winnaar (ofnouja, als 'normaal' persoon die met geluid kan omgaan) eruit stappen, is een zeer validerend en sterk gevoel.
Het pilletje in je broekzak houden is ook zeker een steun, want je hebt altijd een discrete uitweg op relatief kort termijn. Hierdoor was ikzelf in staat om me meer te pushen door moeilijke omstandigheden maar wel veilig te voelen door de nood-uitgang van oxazepam.
Maar goed, je hebt al een paar jaar ervaring met oxazepam gebruik voor deze situatie. Wil je meer vertellen over je ervaringen met en zonder oxazepam op oud-en-nieuw? Inmiddels heb ik al lang geen oxazepam meer tot mijn beschikking, behalve 1 verstopt pilletje voor de ultieme noodsituatie in mijn portemonnee. Heb jij een andere mind-tool/stappenplan ontwikkeld die voor jou helpt voor onverwachtse shitty-stimuli-situaties? Misschien kan ik daar wat van leren want ik merk dat de huidige staat van onze samenleving in Nederland en wereldwijd me flink deprimeert en ik begin meer potentiele paniekaanvallen te voelen dan voorheen. Dus het wordt tijd om te werken aan mijn huidige mind-tools.
Bah wat een lange lap tekst. Ik hoop dat oud-en-nieuw dit jaar hanteerbaar zal zijn voor jou en mij. Ik ben nog steeds tegen het vuurwerkverbod though.