waar vind ik nazorg

zo'n 18 dagen gelden viel het kwartje eindelijk echt...
na 3 jaar stiekem mezelf van alles wijs gemaakt te hebben, mijn omgeving doen geloven dat ik niet meer dronk en toch stiekem in mijn eentje bleef drinken schokte een relatief klein auto-ongeluk, waarbij gelukkig geen gewonden vielen, mij eindelijk wakker.
Wat als...
Natuurlijk was daar de nare bijkomstigheid van de juridische kant van de zaak, maar die verbleekte bij het besef dat ik mijn vrouw maar, veel erger nog, vooral mijzelf zolang had belogen.
Ineens was ik helemaal klaar met mezelf.
Er is nu zelfs een soort fysieke walging bij de gedachte aan drinken.
"Droog staan" is nu eigenlijk geen probleem.
Maar ik zit wel vol met schuldgevoelens, angsten en een fiks laag zelfbeeld.
Bovendien ben ik oh zo bang dat deze weerstand die ik nu voel tegen drank weg zal ebben en dat als alles weer rustig wordt om me heen, het leven wellicht een nieuwe vorm aangenomen heeft en ik daar langzaam in ben gaan gedijen, er gevaar dreigt dat ik ga denken dat het allemaal wel meeviel en dat het toch geen kwaad zou kunnen om... etc.
Ik wil zo graag hulp bij het verwerken van alles wat ik hier fout gedaan heb, bij het hervinden van zelfvertrouwen. Maar alle sites die ik bij het surfen naar "hulp bij verslaving" kan vinden gaan uit van afkicken. Helpen bij het stoppen. Dat is niet helemaal wat ik nu nodig heb. Ik drink niets en wil ook niets drinken. Maar alcoholist ben ik wel, blijf ik ook de rest van mijn leven en dat besef is heftig en strookt niet met het zelfbeeld dat ik had, dat vertrouwd was en een onwaarheid bleek te zijn... Weet iemand waar ik een vorm van nazorg zou kunnen vinden? Een soort re-integratietraject, om het maar eens een naam te geven?

Wat zoek je precies dan? Iemand om erover te praten? Iemand om je hand vast te houden? Waar stuit je op waar je niet zelf mee om kunt gaan?

Dank voor je reactie!

Waar ik vooral tegenaan loop, is dat ik vreselijke moeite heb te accepteren dat ik schijnbaar iemand ben waar ik mezelf niet in wil herkennen.
Dat ik loog, dat ik niet over mijn schaamte heen kon kruipen.
Dat ik mezelf zoveel wijs kon maken en er vaak ook echt in geloofde.
Het onvermogen om een belofte na te komen en daar vervolgens een schaduwleven als oplossing voor te vinden.
Spijt is een verschrikkelijk gevoel en ik kan er zo weinig mee.

Maar minstens zo erg is het gebrek aan zelfvertrouwen. dat ik de overtuiging die ik nu heb kwijtraak en terugval in hetzelfde gedrag.

Misschien is 'hand vasthouden' niet helemaal de juiste formulering, alswel 'bij de hand nemen'.
Er lijkt een nieuwe werkelijkheid aangebroken. Eentje waar ik de weg niet ken.

Is niet echt helder, zoals ik dat nu formuleer, he?

Het is pas verkeerd wanneer je er niet van leert. Het feit dat je stil staat bij die fouten zegt al veel. Mijns inziens is spijt nodeloze zelfkwelling. Zie het als een leerproces. Je hebt nu een goed voorbeeld van hoe het niet moet. Je bent pas net begonnen! Dat komt vast wel goed.

Je kunt daarvoor prima bij een psycholoog terecht...

Je zou een psycholoog kunnen zoeken die ervaring heeft met verslavingsproblematiek. Of een zelfhulpgroep, hierin kan je de zaken waar jij tegen aan loopt heel goed kwijt.

Ik denk dat jij een afspraak moet maken via je huisarts met een maatschappelijk werker oid

review 4

tell me a story, fill my heart with compassion.

-------------------------------------------------------------------------------
Daily pearl Jewelry

Nazorg vind je altijd ergens na het zorgwekkend falen van voorzorg en zorgvuldigheid en de geëindigde tijd van eventueel onbezonnen zorgeloosheid.

De nazorg komt altijd later, wanneer het al enige tijd behoorlijk te laat is.