#1
En dieren die sadomachosistisch zijn dan? ![:openmouth:]()
Dieren ervaren pijn als emotioneel onaangenaam.
4 antwoorden
6 weergaven
18-5-2026
#2
Dieren ervaren pijn als emotioneel onaangenaam
UTRECHT - Onderzoek aan de Universiteit Utrecht heeft aangetoond dat het brein van dieren niet alleen pijnprikkels registreert, maar dat dieren de pijn ook echt als emotioneel onaangenaam ervaren.
Iets wat tot op heden nog steeds een punt van discussie is in de wetenschappelijke wereld, volgens de onderzoekers.
Tijdens het onderzoek werd bij ratten en honden de pijnperceptie vastgesteld door het meten van hersenactiviteit. Als pijnprikkel zijn kleine elektrische pulsjes gebruikt die aanvoelen als een speldenprik.
Hersenactiviteit
Tijdens het onderzoek is naar zogenoemde pijn gerelateerde 'evoked potentials', aangeduid met SEP, gekeken. Een SEP is de gemeten hersenactiviteit die optreedt als reactie op een pijnprikkel. Bij mensen is al aangetoond dat de hoogte van een SEP aangeeft hoe pijnlijk de toegediende prikkel wordt ervaren.
De onderzoekers laten zien dat ook bij dieren de hoogte van de SEP aangeeft hoe vervelend de toegediende pijnprikkels waren voor het dier.
Castratie
Het is overigens niet zo dat de onderzoekers in de praktijk pijn kunnen meten bij elk dier en in elke denkbare situatie. Het is met dit onderzoek dus nog niet mogelijk om antwoord te geven op vraag wat een big voelt tijdens castratie of wat een aan de haak geslagen vis voelt, aldus de onderzoekers.
Dat daar nou onderzoek voor nodig is... Echt, het verbaast me soms hoe mensen naar dieren kijken. Iedereen die ooit een huisdier heeft gehad, weet bijvoorbeeld dat ze dromen. Toch moet zoiets dan nog wetenschappelijk vastgesteld worden. En dan niet in termen als: 'Ja, we wisten het wel, maar toch maar ff checken', maar van 'Goh, doen ze dat dus toch?' Dit vind ik net zoiets. Een pijnprikkel zou niet eens effect hebben als hij niet als onaangenaam ervaren werd. Hmmm, ik steek m'n hand in het vuur, maar echt onaangenaam is het niet. Laat ik hem hier nog maar even hangen.
UTRECHT - Onderzoek aan de Universiteit Utrecht heeft aangetoond dat het brein van dieren niet alleen pijnprikkels registreert, maar dat dieren de pijn ook echt als emotioneel onaangenaam ervaren.
Iets wat tot op heden nog steeds een punt van discussie is in de wetenschappelijke wereld, volgens de onderzoekers.
Tijdens het onderzoek werd bij ratten en honden de pijnperceptie vastgesteld door het meten van hersenactiviteit. Als pijnprikkel zijn kleine elektrische pulsjes gebruikt die aanvoelen als een speldenprik.
Hersenactiviteit
Tijdens het onderzoek is naar zogenoemde pijn gerelateerde 'evoked potentials', aangeduid met SEP, gekeken. Een SEP is de gemeten hersenactiviteit die optreedt als reactie op een pijnprikkel. Bij mensen is al aangetoond dat de hoogte van een SEP aangeeft hoe pijnlijk de toegediende prikkel wordt ervaren.
De onderzoekers laten zien dat ook bij dieren de hoogte van de SEP aangeeft hoe vervelend de toegediende pijnprikkels waren voor het dier.
Castratie
Het is overigens niet zo dat de onderzoekers in de praktijk pijn kunnen meten bij elk dier en in elke denkbare situatie. Het is met dit onderzoek dus nog niet mogelijk om antwoord te geven op vraag wat een big voelt tijdens castratie of wat een aan de haak geslagen vis voelt, aldus de onderzoekers.
Dat daar nou onderzoek voor nodig is... Echt, het verbaast me soms hoe mensen naar dieren kijken. Iedereen die ooit een huisdier heeft gehad, weet bijvoorbeeld dat ze dromen. Toch moet zoiets dan nog wetenschappelijk vastgesteld worden. En dan niet in termen als: 'Ja, we wisten het wel, maar toch maar ff checken', maar van 'Goh, doen ze dat dus toch?' Dit vind ik net zoiets. Een pijnprikkel zou niet eens effect hebben als hij niet als onaangenaam ervaren werd. Hmmm, ik steek m'n hand in het vuur, maar echt onaangenaam is het niet. Laat ik hem hier nog maar even hangen.
#3
Northawke zei:Hmmm, ik steek m'n hand in het vuur, maar echt onaangenaam is het niet. Laat ik hem hier nog maar even hangen.
Een dier heeft geen hersennen die even ter plekke bedenken dat je je hand als proefje effe in het vuur hangt als wetenschappelijk onderzoek.... Precies juist daarom is er wetenschappelijk onderzoek hiertoe wel handig...
Denken te weten wat een dier bezig houdt, hebbie niets aan als je dit af gaat spiegellen tegenover het denken van mensen.
Omdat ik mijn hand uit het vuur terug trek, concludeer ik daaruit dat een dier pijn als stress ervaar....
Is hooguit een aanname, maar een aanname is even waardevol voor wetenschappelijk onderzoek, als Peter R de Vries is voor veiligheid in dit land. Niet bruikbaar ;o)
Het is net de visser die ruikt aan een potje geurstof, en heilig gelooft dat de vis het verschil zal ruiken tussen een potje bananen, of aardbei.., terwijl de vis in de praktijk dit niet zal kunnen... hij ruikt namelijk niet, maar reageert op de oplosstoffen die vrijkomen in het water door middel van smaak...
De verkoper slechts lacht zich rot met 500 verschillende geurtjes in de winkel, met maar 1 of twee verschillende soorten oplosmiddellen... Probeer White Chocolate, die ruikt goed man....
Dit effe terzijde. Of het allemaal nuttig is weet ik niet.
Ik vertrouw er echter op dat zij die dit wel weten eerder werkzaam zijn op een universtiteit, en geen gebruiker van een drugsforum ;o)
Wel weer aardig voer voor de PvD.
Wel hoorde ik laatst een roddel, van het nogal serieuze aard, dat de PvD dezelfde Peter R de Vries wilde inschakkellen voor het afluisteren van de dieren in circussen. Ze hoopten op ontluisterrende uitspraken dat bijvoorbeeld de gevoerde bananen over de datum waren etc, en of daarin niet een link te leggen was naar de ontsnapte Bokito... foei....Hij bleek te duur te zijn....
tsja
Denk als mens, niet voor dier.
Groeten
IgNor
#4
Ik zal m'n hand misschien als experiment in het vuur steken, maar dat geeft alleen aan dat ik rationeel de beslissing kan nemen om mezelf pijn te doen. Het verandert niks aan de impuls. En als een kat per ongeluk z'n staart in de kaarsvlam steekt, zie je gewoon echt wel dat de impuls een onaangename is. Anders zou het biologisch geen effect hebben. Bovendien zal de kat daarna ook een stuk voorzichtiger rond vuur zijn, wat wel aangeeft dat de ervaring niet als plezierig ervaren werd. De biologische systemen van zulke dieren liggen niet ver af van onze eigen biologische systemen, dus je kan vanuit het mens zijn zeker wel wat dingen afleiden. Behalve als het gaat om directe, concrete gedachten, natuurlijk.
En alleen omdat ik niet op de universiteit werk, betekent dat nog niet dat ik hier geen uitgedacht inzicht in kan hebben.![:wink:]()
En alleen omdat ik niet op de universiteit werk, betekent dat nog niet dat ik hier geen uitgedacht inzicht in kan hebben.
#5
Ik vind het toch apart dat ze hier helemaal zo'n onderzoek aan besteed hebben... Ik bedoel, als ik per ongeluk op de staart van mijn kat sta, geeft ie ook een gil en rent hij weg, terwijl hij daarvoor tevreden en relaxed voor zich uit zat te staren. Dat is voor mij al genoeg bewijs dat mijn kat (en dus ook een ander soort dier) pijn kan voelen en dit als onprettig ervaart! Daar hoeft naar mijn idee niet een heel wetenschappelijk onderzoek voor uitgevoerd worden, maar goed dat zeg ik, enorme dierenvriend(in).....