Was erg heavy... Ben nu nog steeds wakker.
Dat het minder goed werkte weet ik zeker: ik had zeker 180-200 mg gedropt en ik denk dat je daar minstens 3 uur hard op moet gaan. Ik ging ongeveer 1,5 uur sick hard.
1910 - inname van de bom op een nagenoeg lege maag in een druk park in Amsterdam, kristallen in een vloetje gedaan en met water geslikt. Vol zakje van 1 gram a 30 euro dus ik wilde iets minder dan 1/5 deel in een keer nemen. Twijfelde nog om het in twee helften te doseren maar had schijt en slikte alles door. Ik voelde het propje vloei door mijn slokdarm spoelen.
1910-30 - ben gaan lopen door de stad, fucking mooi weer, alles kan niet chiller. De eerste verre effecten van de mdma worden voelbaar. Ik zet de 'inception app' op mijn iPhone aan, een gratis app die met behulp van je earbud en mic de achtergrond geluiden vet spacend laat horen.
1945 - ik loop langs grachten, langs bloemige steegjes en hofjes die Amsterdam centrum heeft en
tot nu toe voel ik alleen nog dat superrelaxte gevoel. Ik ben benieuwd naar mensen, lach tegen een gast waar ik tegenaan stootte. Het voelde een seconde alsof ik een heel gesprek met hem of met iedereen wilde en kon aangaan. Opeens komt het eerste echte rushgevoel opzetten. Opeens lijkt alles knetter langzaam te gaan. 'woowwowowow' stamel ik.
1955 - rushes.... Keiharde rushes.... Midden op straat
zonnetje schijnt warm, er zitten allemaal 'welgestelde' mensen langs de grachten en cafés, fietsers met haast ontwijken
elkaar tenauwernood, voetgangers, toeristen, toeterende scooter gasten: Iedereen moet ergens héén, is onderweg. En wwwwaaattttt voel ik die mdma opkomen, alles om mij heen wordt onbeschrijfelijk vernauwd. Heb mijn zonnebril op, zonder is het licht te fel. Inception app staat aan.
2000 - Gaat erg hard, slaat harder in dan verwacht maar dat is juist nice. Bankje in de zon. Water in rugtas
om mij heen kijken. 'tjee, iedereen zal wel denken dat die gast op dat
bankje geheel van de kaart is' De 2000 uur zon van juli bestraalt mijn lichaam. Miljoenen,
miljoenen gloeiendhete minuscule naalden lijken mijn lichaam te masseren, een keiharde maar ongelofelijk lekkere druk komt in mijn nek en achterhoofd en door mijn hele lichaam raast de rush. Ik pak mijn iPhone, en kijk naar de app icoontjes, en zie dat ze heel snel pulseren.
Ik kijk naar de gevels van de grachtenpanden, en alle raamkozijnen hadden dat pulserende, gloeiende effect, en een minuut of twee leek het hele huizenblok tegenover me te ademen. Ik wil een peuk opsteken en merk dat mijn handen drijfnat van het zweet zijn, datzelfde voor mijn voeten. Ik liep gelukkig op slippers.
2015 - ik rook een paar 'lekkerste sigaretten in mijn leven', en merk dat ik op een erg drukke plek
zit. Veel toeristen, verkeer en lawaai. Tijd voor een nieuwe plek. Opnieuw opstaan na die visuals en body rushes was zeer fantastisch. Weer op ontdekkingsreis. Terugdenken aan het moment van inname en de gevoelens van daarvoor waren absoluut onwerkelijk. Het werd me alleen 10 min ff te hard, of eerder nét wat ik niet wilde. Opeens al lopend langs de gracht slaat
de synthetische drugs, die paar honderd milligrammetjes, nog keiharder toe. 'Zo hard heb ik nog
nooit gespaced op mdma' denk ik. Ik stop met lopen en hou me eventjes vast aan een brugleuning, terwijl ik zo'n harde druk op mijn voorhoofd en nek krijg dat ik het wel kan uitkermen van genot. Ik kijk naar de grond en zie de straattegels tollen. 'Vet effect' denk ik, 'net als met mexicaanse paddo's..... Maar dit is anders; met paddo's heb je een twist, een vage zoektocht vergezeld met zeer veel euforie. Mdma is een kraan die in je hersenen opengaat die niet snel te sluiten is. De rush voelt bijna als een van de zwaarste drugservaringen mogelijk, de wereld raast langs me heen.
2025 - het wordt al wat donkerder, meer verlichting is te zien. Ik merk dat over alles een vette glow zit, ik loop in een warm bad van kleuren, maar de rush is hier zo hard dat ik letterlijk scheel ga kijken. Ik wankel wat langs de gracht. Als mensen, vooral knappe meisjes langslopen gaap ik ze aan terwijl ze langs me lopen. Met mijn zonnebril zien de langslopende mensen mijn totaal versufte, schele mongolenkop minder, al lijken sommigen mij wat benieuwd aan te kijken. 'ga ik links? Rechts? Damn dit is te hard...' een minuut of 5 is alle euforie verdwenen.... Ik vlucht een wat rustigere buurt in en ik heb nog nooit zulke felle en warme kleuren gezien. Het gevoel wordt zo hard dat ik geen kant meer op lijk te kunnen. 'gast je wilde dit, je wilde dit, dit is alleen maar de piek. Jongen, komt goed' zeg ik tegen mezelf. Terwijl ik ook even denk: 'laat ik dat nog eens zien'.... De bodyrush wordt hier ondraaglijk.
2030 - ik wankel een stil grachtje op in de Jordaan en ik voel een windvlaag langswaaien, mijn kleren voelen als mijn tweede huid en ik krijg koude rillingen over mijn gehele bezwete lichaam. Ik kijk de verte in, de straten door en terwijl ik versuft blijf doorlopen op mijn slippers besef ik totaal niet meer waar ik ben. Het gevoel van 'bad' te gaan komt plots ik mij op: 'wat ben ik eigenlijk aan het doen? Waar ben ik? Damn man, dit is harde drugs man... Waarom gebruik je uberhaupt drugs? Wat is alles gigantisch anders nu.' terwijl de scheelmakende bodyrush zijn werk doet denk ik dat ik niet thuis wilde zijn, maar ook ff niet meer hier.
2030 2035 - opeens komt er een rush aanzwellen zoals al de hele tijd, maar nu komt hij precies weer op dat level waar ik wil. Ik loop weer een andere straat in, met woonboten. Een man timmert wat, de geur van zongewarmd gelakt hout in de lucht. Er komt een ongelofelijk gevoel van opluchting in me op: ik heb het overmeesterd en nu gaat hij weer de goede richting op.
2035 2115 - ik loop langs grachten, pleinen, mensen, verkeer. 'aaaaaaaaaah........ Aaaaaaaaaaaaaah wat lekkerrrr wat voel ik mij lekker.... Nog nooit zo lekker gevoeld.... Niet meer zo hard als net plz niet meer zo hard als net.... '
2120 - pats! terug. Heerlijk gevoel in lichaam. Geestvernauwing verdwenen. 50mg bijgepakt.
Met die laatste dosis kreeg ik de rush weer een uurtje terug.
Bijna een tripreport