#1
Sure, laat maar even weten hoe het met je gaat. ![:)]()
En niet teveel over inzitten hè. ![:)]()
Plotselinge klachten dagen na gebruik MDMA?!
5 antwoorden
3 weergaven
18-5-2026
#2
Hmm, ik heb ook een geschiedenis met (chronische) hyperventilatie. Daar kwamen ook allerlei klachten bij opzetten zoals steken in de borst (ik dacht werkelijk dat mijn hart niet goed was), ongelofelijke moeheid de hele dag, zwakke spieren, enzovoort. Hyperventilatie komt geloof ik in bijna alle (zoniet: alle) gevallen door stress. En ik denk dat dat het probleem bij jou is, als ik je zo zie praten over rare/enge gedachtes. Mijn gok is dat de mdma 'iets' in je heeft geopend en er nu dingen boven komen drijven uit je onderbewustzijn. Dit zie je zó vaak gebeuren met dergelijke middelen. Als je bewustzijnsverruimende middelen neemt, dan kan dit gebeuren. Niet dat je andere dingen moet uitsluiten. Ga wel naar je dokter om er zeker van te zijn dat het niet iets fysieks is. Ik heb destijds een bloedtest laten doen toen ik net last kreeg van hyperventilatie. Hierbij werd duidelijk dat mijn organen allemaal prima werkten. Hierdoor valt er meteen al een hoop gestress weg dat veroorzaakt wordt door je zorgen maken over wat je allemaal wel niet zou kunnen mankeren. Als je weet dat je fysiek in orde bent, kun je dat mooi afstrepen.
Maar goed, bij chronische hyperventilatie is het zo dat hoe meer je 'probeert' goed te ademen, hoe slechter het gaat. (dit heb je vast wel gemerkt?) De oplossing is om te leren minder te vechten tegen dit nare gevoel. Hetzelfde gaat op voor je nare/enge gedachtes. Vecht ertegen en je zult door je eigen persoonlijke hel gaan. Laat het toe en het zal beter worden. Maar wederom: ga naar je dokter om ernstigere dingen uit te sluiten. Kan zo'n dokter niks vinden, dan is het gewoon doodsimpele stress voortkomend uit opgekropte gevoelens en dan moet je leren om die nare/enge gedachtes/emoties toe te laten en compleet te voelen. Dit doe je door meditatie.
Dat je rustig blijft tijdens die angstgevoelens is trouwens mooi. Gebruik die rust om vanuit daar je angst te voelen. Dan heb je toch wat een steady basis en wordt je niet heen en weer gesmeten door je gedachten. Waarom je er dan zo rustig onder blijft weet ik niet, maar is verder imo ook niet belangrijk. Het is er, dus gebruik het.
Maar goed, bij chronische hyperventilatie is het zo dat hoe meer je 'probeert' goed te ademen, hoe slechter het gaat. (dit heb je vast wel gemerkt?) De oplossing is om te leren minder te vechten tegen dit nare gevoel. Hetzelfde gaat op voor je nare/enge gedachtes. Vecht ertegen en je zult door je eigen persoonlijke hel gaan. Laat het toe en het zal beter worden. Maar wederom: ga naar je dokter om ernstigere dingen uit te sluiten. Kan zo'n dokter niks vinden, dan is het gewoon doodsimpele stress voortkomend uit opgekropte gevoelens en dan moet je leren om die nare/enge gedachtes/emoties toe te laten en compleet te voelen. Dit doe je door meditatie.
Dat je rustig blijft tijdens die angstgevoelens is trouwens mooi. Gebruik die rust om vanuit daar je angst te voelen. Dan heb je toch wat een steady basis en wordt je niet heen en weer gesmeten door je gedachten. Waarom je er dan zo rustig onder blijft weet ik niet, maar is verder imo ook niet belangrijk. Het is er, dus gebruik het.
#3
Mindless zei:Hmm, ik heb ook een geschiedenis met (chronische) hyperventilatie. Daar kwamen ook allerlei klachten bij opzetten zoals steken in de borst (ik dacht werkelijk dat mijn hart niet goed was), ongelofelijke moeheid de hele dag, zwakke spieren, enzovoort. Hyperventilatie komt geloof ik in bijna alle (zoniet: alle) gevallen door stress. En ik denk dat dat het probleem bij jou is, als ik je zo zie praten over rare/enge gedachtes. Mijn gok is dat de mdma 'iets' in je heeft geopend en er nu dingen boven komen drijven uit je onderbewustzijn. Dit zie je zó vaak gebeuren met dergelijke middelen. Als je bewustzijnsverruimende middelen neemt, dan kan dit gebeuren. Niet dat je andere dingen moet uitsluiten. Ga wel naar je dokter om er zeker van te zijn dat het niet iets fysieks is. Ik heb destijds een bloedtest laten doen toen ik net last kreeg van hyperventilatie. Hierbij werd duidelijk dat mijn organen allemaal prima werkten. Hierdoor valt er meteen al een hoop gestress weg dat veroorzaakt wordt door je zorgen maken over wat je allemaal wel niet zou kunnen mankeren. Als je weet dat je fysiek in orde bent, kun je dat mooi afstrepen.
De reden waarom ik mij meer zorgen maakte is omdat ik er honderd procent zeker van ben dat die gedachtes kwamen door hoe ik mij voelde, i.p.v andersom. Ik voelde mij simpelweg raar, en zonder nare gedachtes te hebben vertelde ik dit aan mijn vriendinnetje. Even later ging het gewoon echt mis, en zodra ik op stond waren nare gedachte's weg maar begon de reeks van diverse fysieke klachten.
Ik kan voorlopig (tot zondag) nog niet naar de huisarts, dus ik zie het even aan. Wellicht dat ik hier eerder weg ben als het echt niet gaat. Ik ben oke wakker geworden vanochtend, ik ben alleen nog ongelofelijk zwak, heb geen goede balans, en ik voel mij onwijs zwaar. Ik ben uitgeput, al hebben we wel meer dan zeven uur geslapen. Bovendien voelt mijn borst raar aan.
Maar goed, bij chronische hyperventilatie is het zo dat hoe meer je 'probeert' goed te ademen, hoe slechter het gaat. (dit heb je vast wel gemerkt?) De oplossing is om te leren minder te vechten tegen dit nare gevoel. Hetzelfde gaat op voor je nare/enge gedachtes. Vecht ertegen en je zult door je eigen persoonlijke hel gaan. Laat het toe en het zal beter worden. Maar wederom: ga naar je dokter om ernstigere dingen uit te sluiten. Kan zo'n dokter niks vinden, dan is het gewoon doodsimpele stress voortkomend uit opgekropte gevoelens en dan moet je leren om die nare/enge gedachtes/emoties toe te laten en compleet te voelen. Dit doe je door meditatie.
Ik weet wat hyperventileren is en wat je vooral niet moet doen, ik heb op momenten in het verleden zo stom lopen ademen dat ik dacht dat ik dood ging, De truc is inderdaad om juist geen controle er over proberen te krijgen, en alles gewoon laten gaan. Echter verhielp dit gisteren en nu niet mijn fysieke klachten.
Dat je rustig blijft tijdens die angstgevoelens is trouwens mooi. Gebruik die rust om vanuit daar je angst te voelen. Dan heb je toch wat een steady basis en wordt je niet heen en weer gesmeten door je gedachten. Waarom je er dan zo rustig onder blijft weet ik niet, maar is verder imo ook niet belangrijk. Het is er, dus gebruik het.
Dat is dus mijn punt. Het begon met dat ik mij raar voelde, iets wat iets lichamelijks was, en niet iets wat in mijn hoofd gebeurde. Daardoor werd ik uiteindelijk een beetje angstig, maar dit verdween snel toen ik merkte dat er dus een hele golf aan nare fysieke klachten aan zat te komen, en zo heb ik vervolgens uren met mijn vriendin op de bank gespendeerd en heb ik het proberen uit te zitten. Helemaal goed ademen heb ik absoluut niet gedaan, maar ik trek het heel erg in twijfel of je het hyperventileren had kunnen noemen. Ik was enorm rustig en probeerde alles maar over mij heen te laten komen, en helaas nu ik al zo'n anderhalf uur wakker ben sta ik op met soortgelijke klachten. Zoals hierboven al eens beschreven.
Bedankt voor je reactie en ik ga het enorm rustig aan doen, en ik houd jullie op de hoogte.
Als iemand anders iets te zeggen heeft, dan please, shoot.
Alleen is mijn vraag nog niet echt helemaal beantwoord; is het mogelijk dat je pas schade aan je lichaam merkt van MDMA een week na gebruik? Of komt dit zeer zelden voor?
Dit is iets wat ik heel graag zou willen weten aangezien ik voor mijzelf dan beter kan oordelen of het nou echt stress-gerelateerd is of niet. Zou prima kunnen dat het met stress te maken heeft, hoor! Maar ik zou hier heel graag een antwoord op willen hebben.
Help a brother out!
#4
Schade van mdma kan zich volgens mij nog veel later tonen dan een week na gebruik.Perifear zei:Alleen is mijn vraag nog niet echt helemaal beantwoord; is het mogelijk dat je pas schade aan je lichaam merkt van MDMA een week na gebruik? Of komt dit zeer zelden voor?
Maar ga je niet direct zorgen zitten maken. Eerst maar naar de dokter en dan verder kijken.
Zegt nog niet zoveel hoor. Het heet niet voor niets het onderbewuste.De reden waarom ik mij meer zorgen maakte is omdat ik er honderd procent zeker van ben dat die gedachtes kwamen door hoe ik mij voelde, i.p.v andersom.
#5
Mindless zei:Schade van mdma kan zich volgens mij nog veel later tonen dan een week na gebruik.Perifear zei:Alleen is mijn vraag nog niet echt helemaal beantwoord; is het mogelijk dat je pas schade aan je lichaam merkt van MDMA een week na gebruik? Of komt dit zeer zelden voor?
Maar ga je niet direct zorgen zitten maken. Eerst maar naar de dokter en dan verder kijken.
Duidelijk! Ik heb besloten zo snel mogelijk naar de huisarts te gaan, en dat word morgen of overmorgen. Begon mij in de loop van de middag weer enigszins normaal te worden, nu word ik weer zonder duidelijke reden weer een beetje onrustig. Voel mij vooral weer erg zwaar en uitgeput. Maar goed.
De reden waarom ik mij meer zorgen maakte is omdat ik er honderd procent zeker van ben dat die gedachtes kwamen door hoe ik mij voelde, i.p.v andersom.
[/quote]Zegt nog niet zoveel hoor. Het heet niet voor niets het onderbewuste.De meeste kwalen hebben hun oorzaak in de psyche. Ik was er ook 100% van overtuigd dat er werkelijk iets fysieks mis was met mijn hart toen ik die steken voelde, maar er was helemaal niets mis mee... Er gebeurd een hoop in het onderbewuste, wat allemaal zijn uitwerking heeft in het 'bewuste'.
Mhm, je hebt gelijk. Mijn fysieke klachten komen wel degelijk ergens vandaan, en mijn psyche zal daar zeker een rol bij spelen.
Ik denk dat voor nu ik hier niet veel meer te vertellen of te vragen heb, mocht je het tof/fijn vinden als ik je op de hoogte houd van mijn situatie, let me know.
Anders alvast super erg bedankt!
#6
Ik heb precies een week geleden MDMA poeder oraal ingenomen. Zo'n 3 a vier likjes van een gram. Ik voelde mij goed, ging super lekker, alleen het laatste likje had net zo goed wat minder kunnen zijn (ik kreeg toen dat laatste likje inkickte meer moeite met ademhalen, en hielp iemand mij soms om gewoon normaal te ademen). Dit was voor mij wel nieuw, hiervoor heb ik alleen een aantal keer XTC gebruikt, dus het doseren was voor mij zo goed als niet te doen, maar mijn beste vriend, die overigens ook een verantwoordelijke knul is, heeft mij hier goed bij geholpen. Zoals ik al zei, alleen dat laatste likje had wat minder gehoeven, het was niet extreem (te) veel ofzo.
Na gebruik heb ik wel degelijk een dipje gehad, maar niet echt fysieke klachten. Nu, precies een week later (het is nacht op het moment, en precies een week geleden zat ik rond deze tijd in mijn roes), zit ik op de bank dit te typen. Het volgende is er gebeurd:
Zo'n vier uur geleden kwam ik met mijn vriendin uit een redelijk warm bad, en heb daarin samen met haar een biertje gedronken (we zijn momenteel met z'n tweeen in een familie/vakantie-huisje). Gedurende het kwartiertje na we uit bad kwamen begon ik mij plotseling steeds onrustiger worden. Ik had rare/enge gedachte's (gewoon, enge dingen die me deden stressen), en ik heb na een tijdje mijn vriendin op een rustige manier vertelt dat ik mij een beetje voelde als hoe ik mij voel als ik een horror film kijk; zenuwachtig, een beetje angstig, en onrustig.
Na een tijdje ging het echt niet langer en stelde ze mij voor om op de bank te liggen beneden, vier uur later lig ik daar nog steeds, inmiddels uitgeteld en uitgeput van wat ik allemaal gevoeld heb.
In vlagen word/werd ik steeds enorm duizelig, kan ik niet goed recht lopen, heb ik het idee dat ik flauw ga vallen/out ga, en ben ik misselijk. ik ben enorm zwak/slap (heel mijn lichaam voelt zo), mijn hoofd voelt zwaar, en ademen voelt zwaar en kost enorm veel energie. Ik heb last gehad van hartkloppingen en heb mij op momenten overal tintelig gevoeld, met name bij mijn vingers, alsof bij wijze van spreken mijn onderste vel naar boven getrokken werd en door mijn bovenhuid heen wilde.
Veel van deze klachten komen steeds terug in vlagen, de ene klacht is er soms niet en de andee wel, zo wisselt het steeds af. Op dit moment lig ik dus uitgeput en uitgeteld om tien over drie s'nachts nog op de bank, en ik ben niet in paniek, ik adem al heel de tijd rustig, maar ik maak mij wel een beetje zorgen. Ik heb na het gebruik van de MDMA geen fysieke klachten gehad, behalve de gebruikelijke klachten dezelfde nacht van gebruik en de volgende dag (brak zijn, misselijk, moeilijker in slaap vallen, etcetera).
Nu, terwijl ik dit typ merk ik dat ik ongelofelijk moe en uitgeput ben, maar ik voel mij nog steeds raar, bovendien voelt mijn borst raar en voelt het niet fijn om te gaan liggen en mijn ogen te sluiten.
Is het mogelijk dit pas na een week te ervaren? Is het mogelijk dat dit komt door het gebruik van MDMA, of is het wellicht iets heel anders?
Ik heb ervaring/een geschiedenis met hyperventileren en paniek/angst-stoornissen, maar ik ben nog nooit zo rustig geweest terwijl ik iets voel als dit, en dit is tegelijkertijd ook het ergste wat ik op dit gebied ooit gevoeld heb. Omdat ik mij plotseling zo enorm, moe, en zwaar voel ben ik bang dat ik zo out ga.
What do?
Na gebruik heb ik wel degelijk een dipje gehad, maar niet echt fysieke klachten. Nu, precies een week later (het is nacht op het moment, en precies een week geleden zat ik rond deze tijd in mijn roes), zit ik op de bank dit te typen. Het volgende is er gebeurd:
Zo'n vier uur geleden kwam ik met mijn vriendin uit een redelijk warm bad, en heb daarin samen met haar een biertje gedronken (we zijn momenteel met z'n tweeen in een familie/vakantie-huisje). Gedurende het kwartiertje na we uit bad kwamen begon ik mij plotseling steeds onrustiger worden. Ik had rare/enge gedachte's (gewoon, enge dingen die me deden stressen), en ik heb na een tijdje mijn vriendin op een rustige manier vertelt dat ik mij een beetje voelde als hoe ik mij voel als ik een horror film kijk; zenuwachtig, een beetje angstig, en onrustig.
Na een tijdje ging het echt niet langer en stelde ze mij voor om op de bank te liggen beneden, vier uur later lig ik daar nog steeds, inmiddels uitgeteld en uitgeput van wat ik allemaal gevoeld heb.
In vlagen word/werd ik steeds enorm duizelig, kan ik niet goed recht lopen, heb ik het idee dat ik flauw ga vallen/out ga, en ben ik misselijk. ik ben enorm zwak/slap (heel mijn lichaam voelt zo), mijn hoofd voelt zwaar, en ademen voelt zwaar en kost enorm veel energie. Ik heb last gehad van hartkloppingen en heb mij op momenten overal tintelig gevoeld, met name bij mijn vingers, alsof bij wijze van spreken mijn onderste vel naar boven getrokken werd en door mijn bovenhuid heen wilde.
Veel van deze klachten komen steeds terug in vlagen, de ene klacht is er soms niet en de andee wel, zo wisselt het steeds af. Op dit moment lig ik dus uitgeput en uitgeteld om tien over drie s'nachts nog op de bank, en ik ben niet in paniek, ik adem al heel de tijd rustig, maar ik maak mij wel een beetje zorgen. Ik heb na het gebruik van de MDMA geen fysieke klachten gehad, behalve de gebruikelijke klachten dezelfde nacht van gebruik en de volgende dag (brak zijn, misselijk, moeilijker in slaap vallen, etcetera).
Nu, terwijl ik dit typ merk ik dat ik ongelofelijk moe en uitgeput ben, maar ik voel mij nog steeds raar, bovendien voelt mijn borst raar en voelt het niet fijn om te gaan liggen en mijn ogen te sluiten.
Is het mogelijk dit pas na een week te ervaren? Is het mogelijk dat dit komt door het gebruik van MDMA, of is het wellicht iets heel anders?
Ik heb ervaring/een geschiedenis met hyperventileren en paniek/angst-stoornissen, maar ik ben nog nooit zo rustig geweest terwijl ik iets voel als dit, en dit is tegelijkertijd ook het ergste wat ik op dit gebied ooit gevoeld heb. Omdat ik mij plotseling zo enorm, moe, en zwaar voel ben ik bang dat ik zo out ga.
What do?