#1
Er is nog niet veel over de ontwenningsverschijnselen van Phenibut op dit forum geschreven. Dus ik dacht, laat ik er eens mee aftrappen!
Op verschillende informatieve websites staan wel wat algemeenheden, maar ik mis toch echt persoonlijke ervaringen. Ik was eens benieuwd (en wil ook zelf mijn verhaal delen) naar hoe Phenibut-gebruikers de ontwenningsverschijnselen ervaren, hoe lang het voor jou aanhoudt en ook vooral: hoe ga je hier mee om?
Ik zit nu zelf op dag 6 nadat ik 6 dagen achter elkaar phenibut faa heb gebruikt. De eerste dagen is er nog niet veel nodig voor een goed effect. Met 500 mg zit je al goed. Daarna de dagen, om nog iets ervan te voelen toch al gauw richting de 2 gram op 1 dag.
Maar dan nu... afgelopen zondag laatste dag dat ik feni heb gehad. En ik voel me sinds de dagen daarna zwaar depressief. Het leven voelt als een mislukking. Ik heb veel gehuild, omdat er ook wat dingen spelen die nu 10x zo hard naar boven komen.
Op zich ervaar ik deze comedown niet als iets negatiefs. Ergens is het juist ook wel goed dat het er nu allemaal uit komt. Ik heb met meerdere mensen gepraat over de dingen die spelen. Normaal zou ik dat niet snel doen. Tenzij ik me ZO slecht voel dat het me niet meer boeit en ik gewoon open kaart speel.
Dus ergens is deze downheid ook zeker wel goed. Het is alleen dat ik me ook echt constant slecht voel. Vrijwel niets helpt. Sporten, van me af schrijven of een wandeling met de hond in het bos, het maakt weinig verschil. Ja misschien even op dat moment, maar heel snel voel ik weer dat nare. Het zit in mijn buik, daar voel ik een zeurderig gevoel van alles is k**
Volgens mij is het even uitzitten. En dat is prima, ik slaap juist een heel stuk meer, terwijl ik lees dat er slapeloosheid kan optreden. Nou, ik ben meestal tegen een uur of 20 - 21 al helemaal klaar met de dag. Ik ben wel benieuwd hoe lang deze versterkte depressie gaat aanhouden. Als iemand een idee heeft en hoe er het beste mee om te gaan (buiten het gewoon uitzitten en toch actief blijven om) dan hoor ik het graag. En nee, ik ga het niet verdoven met andere middelen.
Dat was 'm voor nu, ciao!
Op verschillende informatieve websites staan wel wat algemeenheden, maar ik mis toch echt persoonlijke ervaringen. Ik was eens benieuwd (en wil ook zelf mijn verhaal delen) naar hoe Phenibut-gebruikers de ontwenningsverschijnselen ervaren, hoe lang het voor jou aanhoudt en ook vooral: hoe ga je hier mee om?
Ik zit nu zelf op dag 6 nadat ik 6 dagen achter elkaar phenibut faa heb gebruikt. De eerste dagen is er nog niet veel nodig voor een goed effect. Met 500 mg zit je al goed. Daarna de dagen, om nog iets ervan te voelen toch al gauw richting de 2 gram op 1 dag.
Maar dan nu... afgelopen zondag laatste dag dat ik feni heb gehad. En ik voel me sinds de dagen daarna zwaar depressief. Het leven voelt als een mislukking. Ik heb veel gehuild, omdat er ook wat dingen spelen die nu 10x zo hard naar boven komen.
Op zich ervaar ik deze comedown niet als iets negatiefs. Ergens is het juist ook wel goed dat het er nu allemaal uit komt. Ik heb met meerdere mensen gepraat over de dingen die spelen. Normaal zou ik dat niet snel doen. Tenzij ik me ZO slecht voel dat het me niet meer boeit en ik gewoon open kaart speel.
Dus ergens is deze downheid ook zeker wel goed. Het is alleen dat ik me ook echt constant slecht voel. Vrijwel niets helpt. Sporten, van me af schrijven of een wandeling met de hond in het bos, het maakt weinig verschil. Ja misschien even op dat moment, maar heel snel voel ik weer dat nare. Het zit in mijn buik, daar voel ik een zeurderig gevoel van alles is k**
Volgens mij is het even uitzitten. En dat is prima, ik slaap juist een heel stuk meer, terwijl ik lees dat er slapeloosheid kan optreden. Nou, ik ben meestal tegen een uur of 20 - 21 al helemaal klaar met de dag. Ik ben wel benieuwd hoe lang deze versterkte depressie gaat aanhouden. Als iemand een idee heeft en hoe er het beste mee om te gaan (buiten het gewoon uitzitten en toch actief blijven om) dan hoor ik het graag. En nee, ik ga het niet verdoven met andere middelen.
Dat was 'm voor nu, ciao!