#1
Disclaimer
Dit is een tamelijk gedetailleerd en uitgebreid verslag dat verder rijkt dan de trip zelf. Lees dit enkel als u hierin geĂŻnteresseerd bent, en geen probleem hebt met mijn persoonlijk eerder filosofische en meticuleuze aanpak. Ik dacht: ik hou me niet in en wees lekker mezelf. Ik hoop dat het leesbaar is gebleven (ik weet dat ik soms ingewikkelde zinsstructuren hanteer), en dat je hier iets aan hebt. Opmerkingen over dit report zijn welkom.
Het is geschreven op dezelfde avond als die van het gebruik van de drug. De dag erna is het wat herschreven om het vlotter te doen lezen, en zijn er enkele kleine bemerkingen aan toegevoegd.
Dit is een trip report van salvia divinorum met, vermits dit mijn eerste report is:
- wat introducerende achtergrond van mijn druggebruik (dit lijkt me belangrijk om mijn ervaring juist te kunnen interpreteren, me te kunnen plaatsten als ene gebruiker van drugs die altijd set-/setting-/persoon-/lichaam-/moment-/wilspecifieke effecten teweegbrengen) - en verdere duidingen van een deel van het inzicht dat het mij al heeft geboden,
om te beschrijven,
- enerzijds, wat ik ervaarde (de trip zelf, op het niveau dat zich (ook) materieel in de wereld manifesteert) en,
- anderzijds, wat ik leerde uit de trip,
ter verspreiding en uitbreiding van de kennis van en uit drugs en ook ter neerslag voor mezelf.
Vorige ervaring
Ik heb al enige ervaring met psychotrope drugs:
- koffie, alcohol, tabak, antidepressiva, pijnstillers, spierontspanners (waaronder de te vermijden redomex en de prijzenswaardige clonazepam, verder niets bijzonders) en zolpidem,
- cannabis (ervaren gebruiker in de meeste (behalve zinloos hoge) mogelijke dosissen en innamewijzen; vnl. sativa),
- psilocybe (tweemaal; ik vermoed cubensis, ze waren vers geplukt uit de lokale Oaxacaanse bergen in Mexico),
- peyote (tweemaal; lophophora williamsii zelf geplukt in twee (semi-)woestijnen in noord-Mexico),
- GBL (een zevental keer, verscheidene dosissen),
- salvia divinorum (eenmaal intens maar niet ineffable, echter onder invloed van te veel andere drugs dat aan een report beginnen weinig zinvol bleek),
- datura stramonium (tweemaal; Mexicaans en Belgisch, totnogtoe onnoemenswaardig lage dosissen (10 en 80 zaadjes gerookt, die 80 zorgde wel voor lucide dromen))
(in die chronologische volgorde)
en sta momenteel met een positieve (leergierige) instelling erg open voor vele van de drugs die ik nog niet verkend heb, maar vooral hallucinogenen en dissociatieven (minder stimulanten). Binnenkort is LSD aan de beurt; verder heb ik nog wat codeĂŻne en veel datura liggen voor toekomstig gebruik.
Dinsdag 8 november 2011, half 11 's avonds
Concreet:
- Eerst heb ik een gefaalde poging gedaan (slechts een lichte buzz), aan een derde van de dosis van de geslaagde poging erna.
- Drug(vorm): Salvia divinorum, 50x extract
- Dosis: Een kleine 'pinch'—ik heb niet de adequate meetapparatuur—van verbrijzeld blad met een oppervlakte van een tiental maal 3x3mm (een duimnagel grootte, 3mm hoog), kan een 40ste van een gram of minder zijn.
Opmerking: genoeg verhitten (butane lighter gebruiken) en zo rustig mogelijk ademen vooraleer zo lang mogelijk in te houden (30s of meer) is cruciaal voor de opname.
Ervaring en inzichten:
Ik ervaarde een terugkeer naar (echt!) dezelfde realiteit van mijn enige vorige trip (waarschijnlijk door dezelfde opstelling van lamp-licht-pc-ik-op-stoel), ik werd in geschakeld in de nieuwe realiteit maar ik zag me dat zo beetje bij beetje doen, beetje bij beetje overtuigd zijn van dĂĂ© realiteit, geen andere—'ben jij dáár niet geweest?'—en ik begon harder en harder te lachen, me eerst inhoudend, niet verwachtend dat het zou toenemen omdat het dan niet uit mij als bewust ego zou komen (akkoord gaande met dat gevoel, het zelf vormend, het bijna willend, je representerend), en dat deed het dus niet, het leek alsof het mij werd 'gedaan'.
—Hier komt dus de uiterst sterke illusie van het ego, de identiteit van het ik vandaan: het complete samenvallen van het beschouwende bewustzijn (die altijd kijkt, onafhankelijk van deze of gene ontwikkeling in de materiĂ«le wereld) met een lichaam en de persoon die hij inhoudt, dĂĂ© jongen, FrĂ©dĂ©ric en niemand anders. Ik ben ervan overtuigd, los van de trip, in compleet nuchtere toestand, dat dit een fundamenteel en werkelijk aspect is van het wezen van de wereld, dit is zo, het is niet omdat het in een trip tot stand kwam (dat ik gewoon zot was), ik getuig dit omdat ik nog steeds gedeeltelijk in deze realiteit bleef hangen (zoals ik zal in dit report beschrijf):
het maakte duidelijk hoe bewustzijn op zijn minst een essentie is in het zijn van de wereld , in 'de kosmos', en hoe egoconstructie cruciaal staat in de menselijke ervaring (alledaags kent men quasi geen andere bril om naar de wereld en de persoonlijke ervaring te kijken); ik zou (nog) niet durven beweren dat ik een parallel universum heb betreden, ik zou eerder zeggen dat ik simpelweg in dezelfde realiteit ben gebleven, hallucinaties met irreële objecten kreeg die andere (ir)realiteiten deden ervaren, maar die evenwel tot een hoger inzicht, een sterker bewustzijn konden leiden van deze realiteit, waarschijnlijk omdat ik nog niet té veel had genomen en dus niet compleet verbijsterd was.—
Alles wat er echt was, werd vervormd, en ik trad stap voor stap binnen, compleet onverwacht. Ik kon er bijgevolg dus ook middels mijn intentie (de essentie van het bewustzijn, dat wat richting geeft aan het worden) (nog) volledig terug uitstappen als ik me niet wilde laten meegaan door het lachen en het gevoel van overtuiging—dat deed ik dan ook, en ik keerde willens daarop ook weer terug in die realiteit, niettemin in een iets (een kwartmaal) verzwakte vorm. Het gaf werkelijk het gevoel van overtuiging (met betekenistoekenning) alsof het een soort psychologische toestand is die los kan staan van een werkelijk object of zelfs zonder het samenvallen met een beschouwen als reëel in de wereld door zintuiglijke of redelijke waarneming. De overtuiging kreeg beetje bij beetje wel een object, namelijk die alternatieve realiteit waar ik inrolde toen ik, volledig voorovergebogen (het voelde bijna alsof ik ondersteboven hing), met mijn hoofd op tafel tussen de draden van de computer en het (overigens inadequate) weegschaaltje, begon te lachen.
Hoe die vervorming van de realiteit er dan precies eruit zag, is minder van belang, en minder gemakkelijk te beschrijven. Het blijft wel een compleet onverwachte maar coherente vervorming van echte objecten dan wel echte gedachten (uit het beschouwende bewustzijnsobject dat 'ik' ben—die er altijd is—dat heb geleerd doorheen vorige trips, in eerste instantie op paddo's tijdens mijn trektocht doorheen Mexico, de place to be voor natuurlijke drugs).
Op mijn eerste echte trip
(door drie innamen die complementair waren en dezelfde alternatieve realiteit betroffen),
die eigenlijk onverwacht was
(ik had een onverantwoordelijke avond achter de rug van 4g GBL, een derde van een pure toep cannabis en 4 pillen zolpidem, en omwille van die laatste stelde ik halfbewust, irrationeel gedrag dat me evenwel toeliet meer open te staan voor hallucinogene ervaringen wat cruciaal is),
in dezelfde houding op mijn bureau, werd dit binnentreden een sequentiële reeks van mijzelf als kartonnen flap
(elke flap was een nieuwe realiteit-in-de-basishallucinatierealiteit, en de overgang naar een volgende werd bepaald door de muziek op mijn iPod (Sarah Vaughan))
zoals in die kinderboeken waar kartonnen/papieren figuren opspringen als je ze openhoudt, waarbij ik richting het licht gesleurd werd
(ik herinner me niet meer of ik al dan niet in lachen ben uitgebarsten).
De trip duurde een kleine 10 minuten, geloof ik. Ik was alleen (totnogtoe zijn drugservaringen bij mij altijd interessanter en intenser geweest alleen, ik verkies ook het mentale en leeraspect van drugs).
Conclusie:
Â
de centrale aspecten aan mijn trip op salvia divinorum waren:
- binnentreden in een andere realiteit die de vreemde, onverwachte maar coherente vervorming is van de echte realiteit die ik zie,
- middels een ervaring van trekkende kracht (een gravitatie) aan een bepaalde kant van mijn hoofd/lichaam (richting het licht dat mijn soms open ogen binnentreedde),
- een sterk gevoel van overtuiging in de ware manifestatie van die nieuwe realiteit,
- lachen (Ă©cht lachen, 'strijk liggen' zoals men in Vlaanderen pleegt te zeggen, de ultieme euforie in de strikte zin van het woord),
- uiteindelijk (in het geheel van bovenstaande aspecten) een out-of-body experience; hoewel ik gedeeltelijk gedissocieerd werd van mijn ego (en mijn lichaam), zou ik niet spreken van een ego-death omdat ik nog zag waar die was en dat die was.
Ik las op http://www.the-salvia-dream.com/smokesalviadivinorum.html het voorstel van orale seks bij salvia. Het lijkt me een interessant idee, want bij het plassen achteraf was ik veel gevoeliger aan mijn penis en men kan maar speculeren hoe 'buitenaards' klaarkomen moet zijn wanneer men gedissocieerd wordt van de werkelijkheid…
Ik overwoog het nog opnieuw te nemen, om deze inzichten wat betreft overtuiging en het verlaten van het ego verder te exploreren, maar dit leek al voldoende voor een avond en ik wilde de variatie in de mogelijke hallucinaties niet beknotten met dominerende overtuigingen (de set).
Meta-inzichten
Daarnaast begin ik er meer en meer van overtuigd te geraken dat wat men uit drugs kan leren uiteraard gedeeltelijk soortspecifiek is, d.w.z. eigen is aan drugs in het algemeen en aan de specifieke drug, maar—afhankelijk van je instelling en opzet bij het nemen van drugs natuurlijk!—tegelijkertijd ook voor een groot deel samenvalt met inzicht in onze werkelijkheid (die waarnaar we verwijzen als we spreken met een aanspraak op waarheid), dus waardevolle kennis in de constitutie van de werkelijkheid inhoudt. Dit is vooral n.a.v. mijn mentaal intensieve exploratie van cannabis zo gekomen, waarbij ik meermaals concrete inzichten bekwam die zo sterk overeenkomen met metafysische en ethische filosofieën uit het boeddhisme dat ik tot het sterke vermoeden kwam dat dit wel gedeeltelijk moet komen door het wijdverbreide gebruik van marihuana in (het oude) Indië.
Overigens:
Ik hoop dat dit geen sofismen lijken maar dat ik echt (al dan niet terecht) overtuigd ben van diepere, zinnige inzichten.
Altijd zorgen dat je met een positieve mentale instelling een drug neemt (zeker bij potente, psychotrope drugs), met voldoende vertrouwen in de trip: vóór alles geen angst hebben. Als je dat niet kan opbrengen, stel het dan uit en mediteer eventueel voor je het opnieuw probeert.
Dit is een tamelijk gedetailleerd en uitgebreid verslag dat verder rijkt dan de trip zelf. Lees dit enkel als u hierin geĂŻnteresseerd bent, en geen probleem hebt met mijn persoonlijk eerder filosofische en meticuleuze aanpak. Ik dacht: ik hou me niet in en wees lekker mezelf. Ik hoop dat het leesbaar is gebleven (ik weet dat ik soms ingewikkelde zinsstructuren hanteer), en dat je hier iets aan hebt. Opmerkingen over dit report zijn welkom.
Het is geschreven op dezelfde avond als die van het gebruik van de drug. De dag erna is het wat herschreven om het vlotter te doen lezen, en zijn er enkele kleine bemerkingen aan toegevoegd.
Dit is een trip report van salvia divinorum met, vermits dit mijn eerste report is:
- wat introducerende achtergrond van mijn druggebruik (dit lijkt me belangrijk om mijn ervaring juist te kunnen interpreteren, me te kunnen plaatsten als ene gebruiker van drugs die altijd set-/setting-/persoon-/lichaam-/moment-/wilspecifieke effecten teweegbrengen) - en verdere duidingen van een deel van het inzicht dat het mij al heeft geboden,
om te beschrijven,
- enerzijds, wat ik ervaarde (de trip zelf, op het niveau dat zich (ook) materieel in de wereld manifesteert) en,
- anderzijds, wat ik leerde uit de trip,
ter verspreiding en uitbreiding van de kennis van en uit drugs en ook ter neerslag voor mezelf.
Vorige ervaring
Ik heb al enige ervaring met psychotrope drugs:
- koffie, alcohol, tabak, antidepressiva, pijnstillers, spierontspanners (waaronder de te vermijden redomex en de prijzenswaardige clonazepam, verder niets bijzonders) en zolpidem,
- cannabis (ervaren gebruiker in de meeste (behalve zinloos hoge) mogelijke dosissen en innamewijzen; vnl. sativa),
- psilocybe (tweemaal; ik vermoed cubensis, ze waren vers geplukt uit de lokale Oaxacaanse bergen in Mexico),
- peyote (tweemaal; lophophora williamsii zelf geplukt in twee (semi-)woestijnen in noord-Mexico),
- GBL (een zevental keer, verscheidene dosissen),
- salvia divinorum (eenmaal intens maar niet ineffable, echter onder invloed van te veel andere drugs dat aan een report beginnen weinig zinvol bleek),
- datura stramonium (tweemaal; Mexicaans en Belgisch, totnogtoe onnoemenswaardig lage dosissen (10 en 80 zaadjes gerookt, die 80 zorgde wel voor lucide dromen))
(in die chronologische volgorde)
en sta momenteel met een positieve (leergierige) instelling erg open voor vele van de drugs die ik nog niet verkend heb, maar vooral hallucinogenen en dissociatieven (minder stimulanten). Binnenkort is LSD aan de beurt; verder heb ik nog wat codeĂŻne en veel datura liggen voor toekomstig gebruik.
Dinsdag 8 november 2011, half 11 's avonds
Concreet:
- Eerst heb ik een gefaalde poging gedaan (slechts een lichte buzz), aan een derde van de dosis van de geslaagde poging erna.
- Drug(vorm): Salvia divinorum, 50x extract
- Dosis: Een kleine 'pinch'—ik heb niet de adequate meetapparatuur—van verbrijzeld blad met een oppervlakte van een tiental maal 3x3mm (een duimnagel grootte, 3mm hoog), kan een 40ste van een gram of minder zijn.
Opmerking: genoeg verhitten (butane lighter gebruiken) en zo rustig mogelijk ademen vooraleer zo lang mogelijk in te houden (30s of meer) is cruciaal voor de opname.
Ervaring en inzichten:
Ik ervaarde een terugkeer naar (echt!) dezelfde realiteit van mijn enige vorige trip (waarschijnlijk door dezelfde opstelling van lamp-licht-pc-ik-op-stoel), ik werd in geschakeld in de nieuwe realiteit maar ik zag me dat zo beetje bij beetje doen, beetje bij beetje overtuigd zijn van dĂĂ© realiteit, geen andere—'ben jij dáár niet geweest?'—en ik begon harder en harder te lachen, me eerst inhoudend, niet verwachtend dat het zou toenemen omdat het dan niet uit mij als bewust ego zou komen (akkoord gaande met dat gevoel, het zelf vormend, het bijna willend, je representerend), en dat deed het dus niet, het leek alsof het mij werd 'gedaan'.
—Hier komt dus de uiterst sterke illusie van het ego, de identiteit van het ik vandaan: het complete samenvallen van het beschouwende bewustzijn (die altijd kijkt, onafhankelijk van deze of gene ontwikkeling in de materiĂ«le wereld) met een lichaam en de persoon die hij inhoudt, dĂĂ© jongen, FrĂ©dĂ©ric en niemand anders. Ik ben ervan overtuigd, los van de trip, in compleet nuchtere toestand, dat dit een fundamenteel en werkelijk aspect is van het wezen van de wereld, dit is zo, het is niet omdat het in een trip tot stand kwam (dat ik gewoon zot was), ik getuig dit omdat ik nog steeds gedeeltelijk in deze realiteit bleef hangen (zoals ik zal in dit report beschrijf):
het maakte duidelijk hoe bewustzijn op zijn minst een essentie is in het zijn van de wereld , in 'de kosmos', en hoe egoconstructie cruciaal staat in de menselijke ervaring (alledaags kent men quasi geen andere bril om naar de wereld en de persoonlijke ervaring te kijken); ik zou (nog) niet durven beweren dat ik een parallel universum heb betreden, ik zou eerder zeggen dat ik simpelweg in dezelfde realiteit ben gebleven, hallucinaties met irreële objecten kreeg die andere (ir)realiteiten deden ervaren, maar die evenwel tot een hoger inzicht, een sterker bewustzijn konden leiden van deze realiteit, waarschijnlijk omdat ik nog niet té veel had genomen en dus niet compleet verbijsterd was.—
Alles wat er echt was, werd vervormd, en ik trad stap voor stap binnen, compleet onverwacht. Ik kon er bijgevolg dus ook middels mijn intentie (de essentie van het bewustzijn, dat wat richting geeft aan het worden) (nog) volledig terug uitstappen als ik me niet wilde laten meegaan door het lachen en het gevoel van overtuiging—dat deed ik dan ook, en ik keerde willens daarop ook weer terug in die realiteit, niettemin in een iets (een kwartmaal) verzwakte vorm. Het gaf werkelijk het gevoel van overtuiging (met betekenistoekenning) alsof het een soort psychologische toestand is die los kan staan van een werkelijk object of zelfs zonder het samenvallen met een beschouwen als reëel in de wereld door zintuiglijke of redelijke waarneming. De overtuiging kreeg beetje bij beetje wel een object, namelijk die alternatieve realiteit waar ik inrolde toen ik, volledig voorovergebogen (het voelde bijna alsof ik ondersteboven hing), met mijn hoofd op tafel tussen de draden van de computer en het (overigens inadequate) weegschaaltje, begon te lachen.
Hoe die vervorming van de realiteit er dan precies eruit zag, is minder van belang, en minder gemakkelijk te beschrijven. Het blijft wel een compleet onverwachte maar coherente vervorming van echte objecten dan wel echte gedachten (uit het beschouwende bewustzijnsobject dat 'ik' ben—die er altijd is—dat heb geleerd doorheen vorige trips, in eerste instantie op paddo's tijdens mijn trektocht doorheen Mexico, de place to be voor natuurlijke drugs).
Op mijn eerste echte trip
(door drie innamen die complementair waren en dezelfde alternatieve realiteit betroffen),
die eigenlijk onverwacht was
(ik had een onverantwoordelijke avond achter de rug van 4g GBL, een derde van een pure toep cannabis en 4 pillen zolpidem, en omwille van die laatste stelde ik halfbewust, irrationeel gedrag dat me evenwel toeliet meer open te staan voor hallucinogene ervaringen wat cruciaal is),
in dezelfde houding op mijn bureau, werd dit binnentreden een sequentiële reeks van mijzelf als kartonnen flap
(elke flap was een nieuwe realiteit-in-de-basishallucinatierealiteit, en de overgang naar een volgende werd bepaald door de muziek op mijn iPod (Sarah Vaughan))
zoals in die kinderboeken waar kartonnen/papieren figuren opspringen als je ze openhoudt, waarbij ik richting het licht gesleurd werd
(ik herinner me niet meer of ik al dan niet in lachen ben uitgebarsten).
De trip duurde een kleine 10 minuten, geloof ik. Ik was alleen (totnogtoe zijn drugservaringen bij mij altijd interessanter en intenser geweest alleen, ik verkies ook het mentale en leeraspect van drugs).
Conclusie:
Â
de centrale aspecten aan mijn trip op salvia divinorum waren:
- binnentreden in een andere realiteit die de vreemde, onverwachte maar coherente vervorming is van de echte realiteit die ik zie,
- middels een ervaring van trekkende kracht (een gravitatie) aan een bepaalde kant van mijn hoofd/lichaam (richting het licht dat mijn soms open ogen binnentreedde),
- een sterk gevoel van overtuiging in de ware manifestatie van die nieuwe realiteit,
- lachen (Ă©cht lachen, 'strijk liggen' zoals men in Vlaanderen pleegt te zeggen, de ultieme euforie in de strikte zin van het woord),
- uiteindelijk (in het geheel van bovenstaande aspecten) een out-of-body experience; hoewel ik gedeeltelijk gedissocieerd werd van mijn ego (en mijn lichaam), zou ik niet spreken van een ego-death omdat ik nog zag waar die was en dat die was.
Ik las op http://www.the-salvia-dream.com/smokesalviadivinorum.html het voorstel van orale seks bij salvia. Het lijkt me een interessant idee, want bij het plassen achteraf was ik veel gevoeliger aan mijn penis en men kan maar speculeren hoe 'buitenaards' klaarkomen moet zijn wanneer men gedissocieerd wordt van de werkelijkheid…
Ik overwoog het nog opnieuw te nemen, om deze inzichten wat betreft overtuiging en het verlaten van het ego verder te exploreren, maar dit leek al voldoende voor een avond en ik wilde de variatie in de mogelijke hallucinaties niet beknotten met dominerende overtuigingen (de set).
Meta-inzichten
Daarnaast begin ik er meer en meer van overtuigd te geraken dat wat men uit drugs kan leren uiteraard gedeeltelijk soortspecifiek is, d.w.z. eigen is aan drugs in het algemeen en aan de specifieke drug, maar—afhankelijk van je instelling en opzet bij het nemen van drugs natuurlijk!—tegelijkertijd ook voor een groot deel samenvalt met inzicht in onze werkelijkheid (die waarnaar we verwijzen als we spreken met een aanspraak op waarheid), dus waardevolle kennis in de constitutie van de werkelijkheid inhoudt. Dit is vooral n.a.v. mijn mentaal intensieve exploratie van cannabis zo gekomen, waarbij ik meermaals concrete inzichten bekwam die zo sterk overeenkomen met metafysische en ethische filosofieën uit het boeddhisme dat ik tot het sterke vermoeden kwam dat dit wel gedeeltelijk moet komen door het wijdverbreide gebruik van marihuana in (het oude) Indië.
Overigens:
Cannabis geeft uiteindelijk ook een soort verlichte vorm van out-of-body experience in die zin dat men zijn of haar eigen lichaam (soms) aanschouwt als een object als een ander (dat evenwel een gedeeltelijke link behoudt met jezelf als ego), waarvan je nieuwe aspecten gaat inzien, ikzelf m.b.:
- het feit dat we dieren zijn, kijkend naar mijn ledematen (handen, penis) en mijn gezicht, ziend hoe raar en contingent het menselijk lichaam eigenlijk is, geĂ«volueerd uit dieren—een aanschouwen dat men dus zelden tot nooit verricht in het alledaagse leven maar daar wel mogelijk is—;Â
- het zien van mijn familiale roots m.n. in mijn gezicht (ik herkende een goed half jaar geleden voor het eerst echt hoe ik een afstammeling van mijn vader ben);
- en zo ook het zien van de contingente, gedivergeerde en toevalsmatige bijeenraping die elk persoon lichamelijk en geestelijk (qua persoonlijkheid) is, uitgedrukt in genen (ik kan sindsdien meer en meer zien hoe elke persoon weer een variatie is op de menselijke soort, zonder daar enige waardetoekenning aan vast te hechten).
Ik hoop dat dit geen sofismen lijken maar dat ik echt (al dan niet terecht) overtuigd ben van diepere, zinnige inzichten.
Altijd zorgen dat je met een positieve mentale instelling een drug neemt (zeker bij potente, psychotrope drugs), met voldoende vertrouwen in de trip: vóór alles geen angst hebben. Als je dat niet kan opbrengen, stel het dan uit en mediteer eventueel voor je het opnieuw probeert.