Slagroom, kwartslag, hartslag en een slag in het gezicht
Punten schieten me voorbij en ik probeer ze te ontwijken. Links, rechts, boven, onder. Ze komen uit vrijwel alle mogelijke hoeken. Ik klamp mij vast aan een paal en slinger er om heen. Maar ik kan me niet voor ze verschuilen. Ik ben verloren. De punten schieten met een dreunend ritme mijn lichaam binnen. Ik probeer te ontsnappen, maar tevergeefs. Ik geef me over. Dit was het dan.
Hoe, wie, wat, waar?
Drug: Salvia (30x)
Personen: 1 (mijzelf)
Sitter(s): 0
Locatie: De woonkamer, de gang, de keuken, het toilet, met kamer en alles daaromtrent.
Inrichting: Niets speciaals aangekleed.
Muziek: Deadmau5 – Alone With you
Stemming: Zoals altijd relaxed met een vleugje zenuwachtigheid
Ervaring: Meerdere met tripmiddelen, en met Salvia alleen meerder malen het 10x extract.
Waarom Salvia (30x) voor mij?
Ik had al meerdere malen het 10x extract gebruikt. Dit voelde goed aan, was wel redelijk heftig, maar was nog niet intens genoeg voor mij. En ik ging er van uit dat het 30x extract niet veel heftiger zou zijn dan het 10x extract. Daarbij ben ik inmiddels een wat ervarenere tripper, dus er kan niets fout gaan toch? Zo gezegd, zo gedaan.
De voorbereiding: Slagroom zonder kers
Ja hoor! Ik heb gelukkig weer wat geld op mijn armzalige rekening staan. Dat is mooi, want vanavond gaan we voor het eerst weer in jaren een game avondje houden. Normaal gesproken hou ik hier niet zo van, maar toen ze erbij vertelde dat er drank en wiet bij te pas zou komen, werd het een stuk interessanter. Ik doe mijn mobiel, waar ik net mijn rekening op gecheckt heb, weer terug in mijn zak. De bus stopt. Ik stap uit.
Ik loop gelijk richting de Blokker om wat slagroomspuit patronen te halen. Ik heb nog niet verteld aan de rest van de groep dat ik dat ook in huis zou halen, het is dus een verrassing. Terwijl ik weer naar buiten loop, bedenk ik me even om naar de Smartshop te gaan. Ik twijfel. Ik denk aan nog wat te spacen voor vanavond. Salvia.
Ik bekijk te zakjes aandachtig door de raam van de vitrine heen. Ik denk dat het 40x extract net wat te heftig zal zijn, ik kies voor het 30x extract. Ik hoop dat het iets heftiger zal zijn dan het 10x extract, dan zal het nog een leuke avond beloven!
Ik ben thuis. Het herkenbare geluid van de lucht die ontsnapt en de ballon vult, maakt me helemaal blij. Ik zet de ballon aan mijn mond en begin in en uit te ademen in de ballon. Het geluid van de straat echoot door mijn hele lichaam, ik grinnik een beetje. Wat heb ik dit gemist. Dit belooft de avond veel goeds. Maar helaas duurt het nog zo lang. Ik kijk op mijn horloge: 12:00. Ik moet nog acht uur wachten, voordat mijn vrienden voor de deur staan. Ik pak het zakje Salvia uit mijn rugzak. Misschien is dit wel een goed idee? Aangezien ik het misschien met mijn vrienden wil gebruiken vanavond, lijkt het me verstandig het eerst zelf te testen. Want mijn vrienden hebben nog maar amper ervaring met tripmiddelen en ik wil niet dat het fout gaat. En daarbij vind ik lachgas wel leuk, maar het is niet te vergelijken met een Salvia trip.
Ik schud het zakje heen en weer boven mijn pijpje. De kleine groene blaadjes vullen het gat. Ik ruik er aan. De herkenbare geur verspreid zich via mijn neusholte naar de rest van mijn lichaam. God wat heb ik hier weer zin in! Ik pak de aansteker, klik hem aan en kijk hoe de vlammen met pijpje likken. De hittedampen zijn zichtbaar, het is tijd om op reis te gaan. Ik neem een diepe haal. Mijn longen lijken zich te vullen met hete kolen. Ik stik er bijna in, maar het lukt me toch de rook binnen te houden. Ik leg het pijpje tevreden neer. Ik luister nog even naar Daudmau5 dat ik zojuist opgezet heb. Nu nog maar heel eventjes wachten, ik blaas de rook uit en…
De trip: Bad grip
Er klinkt een knal. Het lijkt alsof mijn hersenpan opensplijt. Meneer Rationeel Denken lijkt er genoeg van te hebben en probeert de deur te openen. Met als gevolg dat ik niet meer weet wie of waar ik ben en mijn hoofd inmiddels lijkt te imploderen. Ik probeer me een weg te wanen door de enorme tunnel, maar elke keer wanneer ik verder lijk komen, val ik weer het diepe gat in. Het lijkt oneindig,, totdat ik met een enorme dreun de ondergrond raak. Een onverdraagzame pijn schiet door mijn lichaam. Ik wil schreeuwen, maar mijn lichaam lijkt te slap om iets te kunnen doen. Ik voel aan mijn hoof en aan de grond. Ik ben me er van bewust dat ik daar lig, dat wel, maar het lijkt wel alsof de hele wereld om mij heen draait. Ik voel me de zon en de rest van het alles draait om mij heen. Ik krijg het enorm warm. Ik moet hier weg! Het lijkt alsof de hele kamer vlam vat. Ik probeer op te staan en me vast te klampen van de grote felgekleurde blokken, maar elke keer wanneer ik mijzelf omhoog probeer te trekken, lijkt het alsof de blokken omdraaien. Ik kan geen vat krijgen. Ik raak in paniek.
Met wilde bewegingen druk ik mezelf op. Het lijkt niet te lukken. Totdat ik me aan een paal kan vasthouden. Dit geeft even een gevoel van rust, maar al snel wordt deze rust bruut verstoord. Ik voel punten in mijn lichaam schieten. Ik word aangevallen! Ik laat de paal los en ik val naar beneden. Door de dunne gang kan ik de punten niet ontwijken, ik geef me over. De punten dreunen mijn lichaam binnen. Is dit het einde? Ik lijk er vrede mee te hebben. De gang is ook felverlicht. De stralen lijken me te helpen de punten tegen te houden. Ze lijk me op te tillen naar een uitgang. Ik zie een deur. Is dit een poort? Is dit de uitweg? De deur lijkt vanzelf open te gaan. Het geeft een veilig gevoel.
Ik ben wat gekalmeerd. Ik hoor mijn zware adem, ik hijg. Mijn rug is koud. Ik lig met mijn rug op de stortbak met mijn benen in de lucht. Ik kan met geen mogelijkheid op staan. Wat voor houding heb ik me aangenomen? Ik probeer al mijn kracht samen te spannen en mijn lichaam lijkt het naar mijn arm te sturen. Ik grijp naar een handvat. Ik til mijzelf omhoog, maar het duurt eeuwen voordat ik mezelf hier naar boven trek. Toch lukt het me en plotseling sta ik in de gang met mijn rug tegen de muur. Ik voel de paniek weer opkomen. Ik herken deze ruimte helemaal niet. Ik kijk schichtig om mij heen. Ik zie de keuken, ik loop er naar toe. Ik wil naar de deur lopen die naar de tuin leid. Het lijkt goed te gaan, totdat ik weer lijk te vallen. Dit keer voor korte duur. Ik lig op de ijskast. Ik begrijp nu steeds meer wat er aan de hand is. Hierdoor word ik bijna hysterisch. Ik kijk om mij heen en zie dat alles een kwartslag lijkt te zijn gedraaid. De wereld kent opeens een andere zwaartekracht. Ik weet wat ik moet doen. Doelgericht trek ik me via de verarming weer terug omhoog naar de gang. Ik zoek naar de punten die me mogelijk kunnen aanvallen, maar die zijn al verdreven door de stralen. Gelukkig.
Eindelijk, ik heb mijn eindbestemming gehaald. Ik sluit de deur achter me en check nog een paar keer of hij daadwerkelijk dicht is. De punten kunnen zo terug komen. Ik laat me dit keer vrijwillig vallen, maar lijk niets te raken. In lijk te verdrinken in mijn bed. Het geeft een veilig gevoel. Ik ben me er inmiddels weer van bewust dat ik Salvia had genomen en hoop door even te gaan slapen, straks weer normaal wakker te worden. Ik lig met mijn ogen dicht en kan nu pas genieten van de mooie closed-eye visuals. Mooie patronen flitsen door de holtes van mijn ogen. Ik heb eindelijk volledige rust gevonden.
Ik zucht en ga op mijn andere zij liggen. Welterusten.
Een oorverdovende knal klinkt in de ruimte. Mijn hoofd begint gelijk weer te gonzen en ik vlieg paniekerig op van mijn bed. Ik stop mijn hoofd onder de dekens, ik ben bang. Mijn hart lijkt zichzelf uit mijn borstkas te drukken. Het ritme lijkt een soort enorme suspense op te bouwen. Ik haal mijn hoofd onder de dekens vandaan. Ik zie mijn spiegel tegen de kast aan liggen. Normaal zou dit me geruststellen, maar nu maakt het me nog banger. De spiegel lijkt namelijk niet de goede richting opgevallen te zijn. Ik wil dit niet meer zien. Ik stop mijn hoofd onder mijn kussen en probeer mezelf gerust te stellen. Het wil alleen niet lukken. Ik ben echt heel bang.
Ik zie mijn kamer, dat een kwartslag gedraaid is. Het hoort. Ik probeer mezelf op te drukken en ik ga leunen op mijn elleboog. Ik pak mijn mobiel uit mijn zak, het is half twee. Ik zie ook twee nieuwe berichtjes, waarbij in beide wordt gevraagd hoe het met me is. ‘Ja goed hoor, met jou?’ lieg ik. Mijn hoofd lijkt wel van beton en mijn lichaam voelt enorm slap aan. Toch stap ik uit bed. Het feit dat ik nog leef voed me met genoeg energie om in ieder geval nog te lopen. In de keuken pak ik een glas water. Terwijl ik het drink, denk ik er over na hoe dankbaar ik ben met het feit dat ik besta. Ik besluit nooit meer Salvia te nemen. Nooit meer!
De conclusie
Ik ben er wel op terug gekomen dat ik nooit meer Salvia ga gebruiken. Volgende keer moet er gewoon een tripsitter bij zijn. Maarja, ik dacht met mijn naïeve kop dat ik wel sterk genoeg in mijn schoenen stond dit alleen te proberen. Stom, stommer, stomst.
En het ergste is nog wel, dat ik in mijn vorige Salvia tripreport het volgende had geschreven:
Ik heb dus uiteindelijk denk ik een kwartier liggen, lopen en zitten spacen. Daarna blijkbaar ik mijn tip in slaap gevallen op mijn eigen bed. Gelukkig had ik geen rare dingen gedaan!
Vervolgens zeg ik ook nog eens dat ik nooit meer tripmiddelen ga nemen zonder tripsitter(s). Laat dit de ultieme les voor mij zijn. Een mens moet, letterlijk in mijn geval, eens goed op zijn bek gaan om iets te leren. En dat heb ik echt gedaan.
Maar is dit nu een bad trip? Het voelt niet zo. Het was meer een te intense trip. Maar aan de andere kant werd een grote vroegere angst van mij werkelijkheid, namelijk dat de wereld opeens een andere zwaartekracht zou krijgen. Ik was bang om dan in de lucht te vallen en dat ik dan nooit meer ergens zou landen. Kortom: Ja dit was een bad trip!
Plus:
+ Ik heb er iets van geleerd. Ik ken mijn naïeve ik nu beter.
+ Er waren momenten in de trip waar ik het wel als aangenaam heb ervaren.
Min:
- De trip was bijna alleen maar een regelrechte hel.
- Ik ben daadwerkelijk op mijn hoofd gevallen.
- Een grote angst van mij werd werkelijkheid.
- Mijn lichaam voelde slap aan.
- Ik voelde me machteloos.
- Etc. etc.
Ik hoop dat jullie mijn review met plezier gelezen hebben en ik hoop dat ik nog reacties krijg met misschien nog wat tips voor de volgende keer.
Groetjes,
J