#1
Dit was de hardste trip die ik ooit heb meegemaakt.
Ik zag alle aparte onderdelen van mijn brein en begon een zoektocht naar mijn ziel.
Totaal niet wat ik had verwacht, ik moet het gewoon opschrijven voor ik het vergeet.
Op maandag 28-08-2012 werkte ik thuis aan mijn internet marketing bedrijfje.
Ik besloot te stoppen om 4 uur .
Ik had nog 3 kwart van een gram keta over en wou kijken of ik in een k hole kon komen.
Mijn verwachting was dat ik in een k hole zou komen, dat het intens zou zijn maar niet intenser dan mijn ervaring met lsd, paddo's of dmt(slechte kwaliteit).
kwart over 4 snoof ik meer dan een halve gram naar binnen in beide neusgaten.
Een vriendin belde me op, ik nam op maar voelde tijdens het gesprek de keta hard opkomen dus kapte het gesprek snel af.
Ik weet niet heel veel meer van wat er gebeurd was maar wat ik me herinner zal ik nooit vergeten.
Ik vergat totaal dat ik aan het trippen was.
De wereld om mij heen en de wereld die in mij zat was veranderd.
Sterker nog, er zat geen wereld meer in mij.
Ik was er niet meer. Ik was niemand. Ik bestond niet.
Op één of andere manier was "ik" of "mijn zicht" diep in mijn brein beland.
Van binnenuit bekeek ik mijn hersenen, ik zag met golven de activiteiten van verschillende gedeeltes uit mijn hersenen.
Ik zag in een 3d, lichtelijk computerachtig paars rood golven golven.
Er was een golf voor mijn angst die erg actief was.
Er was een golf voor mijn ego maar die zat heel erg op de achtergrond en was niet zo actief.
Er waren nog andere golven maar de golf waarvan ik kan herinneren dat die mij het meeste opviel was die van angst.
Ik voelde ontzettend veel angst, ik was te ver heen om te beseffen waar de angst voor was.
Ik had veel verschillende angsten ervaren in de trip, ik weet niet meer of die voor het "brein en ziel zoektocht" gedeelte aanwezig waren of erna maar dit waren de angsten die ik had:
- Ik had in de trip wel de angst dat ik een drugs verslaafde was zoals uit requiem for a dream.
- De dag ervoor had ik een docu gezien over ted bundy(serial killer), ik beelde me in dat ik een serie moordenaar was en dat ik helemaal gestoord was geworden.
- Welke dag het was wist ik niet meer, het zou goed mogelijk zijn dat ik hier al een week lig en dat er famillie leden over me heen kijken en zich zorgen maken.
- Ik had het gevoel dat ik elk moment kon sterven, ik was er zo bang voor dat ik nog wou sterven alleen maar zodat het over zou zijn.
Allemaal onrealistische angsten die ik nuchter nooit heb maar ze waren wel erg aanwezig.
Hoe dan ook wist ik niet meer wie ik was, en terwijl ik alle activiteiten zag van mijn gevoelens, ego en de rest werd ik angstiger.
Alle golven van mijn gevoelens etc stonden gelijk aan wat ik echt voelde.
De golf van mijn angst zag ik groter worden.
Ikzelf had volgens mij ook de vorm van een golf.
Ik probeerde op de angstgolf te gaan liggen om hem te kalmeren.
De golf die mijn angst weerspiegelde werd groter en bewoog zich sneller, ik kon de golf niet inhalen en als ik er op terecht kwam maakte het weinig verschil uit, mijn angst was nog steeds aanwezig.
Ik wou mezelf de vraag stellen "wie ben ik" maar ik was er niet nuchter genoeg voor, toch zocht ik naar het antwoord.
Er kwamen enkele namen in me op van mijn ex vriendin, mijn vriendin, mijn zakenpartner , mijn werk en waar ik woon.
Deze antwoorden waren niet bevredigend.
Grappig genoeg was de angst golf verdwenen toen ik stopte mijn uiterste best te doen hem te verjagen, toen ik accepteerde dat het me niet zou lukken om deze golf te temmen en focuste op de vraag wie ik was verdween deze golf en ook mijn angst.
Met mijn handen raakte ik mijn hoofd aan maar ik voelde niks.
Ik zag mijn ego los van mij, ik zag mijn angsten en gevoelens los van mij.
Mijn vermogen om rationeel te denken was ook bijna helemaal weg.
Wat blijft er over.... Wie ben ik?
Tussen alle hersengolven in zocht ik naar de kern van mijn brein (misschien ook wel mijn ziel te noemen).
Mijn zicht ging alle kanten op, heb overal gezocht en deed mijn best om mijn kern/ziel te vinden.
Ik heb niks gevonden.
Het enige dat ik tegenkwam waren allemaal dingen die mij niet definiëren(of juist wel?) zoals angsten,ego en andere oppervlakkige dingen.
Dat ik geen ziel vond had geloof ik geen gevolgen voor de emotie's in mijn trip.
Het was ongeveer kwart over 7 a half 8 toen ik weer op mijn telefoon keek om de tijd te checken.
Toen heb ik nog een paar uur misselijk in bed gelegen wachtend tot de trip en de misselijk HELEMAAL voorbij was.
nu voel ik me weer helemaal prima![:)]()
De vragen die ik mezelf achteraf heb gesteld en nu nogsteeds stel zijn :
Wat kan ik leren uit deze trip?
Hebben mensen een kern/ziel?
Heb ik een ziel?
Als ik die heb, heb ik die dan nog niet gevonden of zocht ik op de verkeerde manier of op de verkeerde plek?
Heb ik een ziel gezien zonder dat ik het door had?
Ik zag alles vanuit een soort van oogpunt, als ik een spiegel had, had ik dan een ziel gezien?
Hoor je wel zo hard te trippen van keta :P?
Het doel was ervaren hoe het is om veel ketamine te nemen maar ik heb nog veel meer ervaren.
Natuurlijk heb ik alles zelf gecreëerd en kan ik geen echte antwoorden vinden. Maar als je vanuit derde persoon zo diep in jezelf hebt kunnen kijken dan maakt dit een grote indruk op je, ik zal hier nog dagen over nadenken.
Verder herinner ik me ook nog dat ik op de grond gelegen en heb gekotst.
Het grootste gedeelte van de trip was ik doodsbang en ik zou het niet zo snel weer doen maar ik voel me vereerd dat ik van zo dichtbij naar mezelf heb kunnen kijken.
Ik zag alle aparte onderdelen van mijn brein en begon een zoektocht naar mijn ziel.
Totaal niet wat ik had verwacht, ik moet het gewoon opschrijven voor ik het vergeet.
Op maandag 28-08-2012 werkte ik thuis aan mijn internet marketing bedrijfje.
Ik besloot te stoppen om 4 uur .
Ik had nog 3 kwart van een gram keta over en wou kijken of ik in een k hole kon komen.
Mijn verwachting was dat ik in een k hole zou komen, dat het intens zou zijn maar niet intenser dan mijn ervaring met lsd, paddo's of dmt(slechte kwaliteit).
kwart over 4 snoof ik meer dan een halve gram naar binnen in beide neusgaten.
Een vriendin belde me op, ik nam op maar voelde tijdens het gesprek de keta hard opkomen dus kapte het gesprek snel af.
Ik weet niet heel veel meer van wat er gebeurd was maar wat ik me herinner zal ik nooit vergeten.
Ik vergat totaal dat ik aan het trippen was.
De wereld om mij heen en de wereld die in mij zat was veranderd.
Sterker nog, er zat geen wereld meer in mij.
Ik was er niet meer. Ik was niemand. Ik bestond niet.
Op één of andere manier was "ik" of "mijn zicht" diep in mijn brein beland.
Van binnenuit bekeek ik mijn hersenen, ik zag met golven de activiteiten van verschillende gedeeltes uit mijn hersenen.
Ik zag in een 3d, lichtelijk computerachtig paars rood golven golven.
Er was een golf voor mijn angst die erg actief was.
Er was een golf voor mijn ego maar die zat heel erg op de achtergrond en was niet zo actief.
Er waren nog andere golven maar de golf waarvan ik kan herinneren dat die mij het meeste opviel was die van angst.
Ik voelde ontzettend veel angst, ik was te ver heen om te beseffen waar de angst voor was.
Ik had veel verschillende angsten ervaren in de trip, ik weet niet meer of die voor het "brein en ziel zoektocht" gedeelte aanwezig waren of erna maar dit waren de angsten die ik had:
- Ik had in de trip wel de angst dat ik een drugs verslaafde was zoals uit requiem for a dream.
- De dag ervoor had ik een docu gezien over ted bundy(serial killer), ik beelde me in dat ik een serie moordenaar was en dat ik helemaal gestoord was geworden.
- Welke dag het was wist ik niet meer, het zou goed mogelijk zijn dat ik hier al een week lig en dat er famillie leden over me heen kijken en zich zorgen maken.
- Ik had het gevoel dat ik elk moment kon sterven, ik was er zo bang voor dat ik nog wou sterven alleen maar zodat het over zou zijn.
Allemaal onrealistische angsten die ik nuchter nooit heb maar ze waren wel erg aanwezig.
Hoe dan ook wist ik niet meer wie ik was, en terwijl ik alle activiteiten zag van mijn gevoelens, ego en de rest werd ik angstiger.
Alle golven van mijn gevoelens etc stonden gelijk aan wat ik echt voelde.
De golf van mijn angst zag ik groter worden.
Ikzelf had volgens mij ook de vorm van een golf.
Ik probeerde op de angstgolf te gaan liggen om hem te kalmeren.
De golf die mijn angst weerspiegelde werd groter en bewoog zich sneller, ik kon de golf niet inhalen en als ik er op terecht kwam maakte het weinig verschil uit, mijn angst was nog steeds aanwezig.
Ik wou mezelf de vraag stellen "wie ben ik" maar ik was er niet nuchter genoeg voor, toch zocht ik naar het antwoord.
Er kwamen enkele namen in me op van mijn ex vriendin, mijn vriendin, mijn zakenpartner , mijn werk en waar ik woon.
Deze antwoorden waren niet bevredigend.
Grappig genoeg was de angst golf verdwenen toen ik stopte mijn uiterste best te doen hem te verjagen, toen ik accepteerde dat het me niet zou lukken om deze golf te temmen en focuste op de vraag wie ik was verdween deze golf en ook mijn angst.
Met mijn handen raakte ik mijn hoofd aan maar ik voelde niks.
Ik zag mijn ego los van mij, ik zag mijn angsten en gevoelens los van mij.
Mijn vermogen om rationeel te denken was ook bijna helemaal weg.
Wat blijft er over.... Wie ben ik?
Tussen alle hersengolven in zocht ik naar de kern van mijn brein (misschien ook wel mijn ziel te noemen).
Mijn zicht ging alle kanten op, heb overal gezocht en deed mijn best om mijn kern/ziel te vinden.
Ik heb niks gevonden.
Het enige dat ik tegenkwam waren allemaal dingen die mij niet definiëren(of juist wel?) zoals angsten,ego en andere oppervlakkige dingen.
Dat ik geen ziel vond had geloof ik geen gevolgen voor de emotie's in mijn trip.
Het was ongeveer kwart over 7 a half 8 toen ik weer op mijn telefoon keek om de tijd te checken.
Toen heb ik nog een paar uur misselijk in bed gelegen wachtend tot de trip en de misselijk HELEMAAL voorbij was.
nu voel ik me weer helemaal prima
De vragen die ik mezelf achteraf heb gesteld en nu nogsteeds stel zijn :
Wat kan ik leren uit deze trip?
Hebben mensen een kern/ziel?
Heb ik een ziel?
Als ik die heb, heb ik die dan nog niet gevonden of zocht ik op de verkeerde manier of op de verkeerde plek?
Heb ik een ziel gezien zonder dat ik het door had?
Ik zag alles vanuit een soort van oogpunt, als ik een spiegel had, had ik dan een ziel gezien?
Hoor je wel zo hard te trippen van keta :P?
Het doel was ervaren hoe het is om veel ketamine te nemen maar ik heb nog veel meer ervaren.
Natuurlijk heb ik alles zelf gecreëerd en kan ik geen echte antwoorden vinden. Maar als je vanuit derde persoon zo diep in jezelf hebt kunnen kijken dan maakt dit een grote indruk op je, ik zal hier nog dagen over nadenken.
Verder herinner ik me ook nog dat ik op de grond gelegen en heb gekotst.
Het grootste gedeelte van de trip was ik doodsbang en ik zou het niet zo snel weer doen maar ik voel me vereerd dat ik van zo dichtbij naar mezelf heb kunnen kijken.