#1
Hey iedereen!
Hier mijn eerste post en tevens ook mijn eerste trip report op drugsforum. Voorbije donderdagavond was 1 die me toch wel zal bijblijven. De report is wel een stuk langer geworden dan ik verwacht had. Maar wie zin heeft om 'm te lezen: enjoy!
Wie: S en ik
Wat: elk 2.5g gedroogde Cambodjaanse mushrooms, uit eigen kweekset
Waar: Op kot
Wanneer: Donderdagnamiddag
Ervaring: Ik had al 1 keer truffels genomen en S al 2 keer
Ik had een tijd geleden op magic-mushroom-shop.com een myceliumbox gekocht; cubensis cambodian. Meteen gesoaked, even gewacht en voor ik het weet had ik mijn eerste flush geoogst. (96gr).
Ik heb alles mooi laten drogen en dacht woensdagavond met een vriend op kot te trippen. Hij had blijkbaar donderdagavond test chemie en wou ervoor leren dus daarom is het er niet van gekomen. Donderdagavond kon ik zelf niet omdat ik gepland had met een vriendin (R) uit te gaan.
Donderdag overdag was ik gaan skaten en S belt mij. Hij had blijkbaar toch geen test en vroeg of ik vandaag nog kon en zin had. Voor mij allemaal goed en dus rond 17u40 zaten we op zijn kot elk onze portie op te kauwen. We rolden een joint en zijn samen een halfuurtje gaan gamen. Tegen dat onze match klaar was voelden we ons beiden al redelijk relaxt. Ik rolde nog een joint en we ging op bed zitten wat praten en niks doen. We waren beiden tevreden want het leek nog een redelijk relaxte trip te worden en daar hadden we allebei wel zin in. Na een tijdje voelden we ons wat nutteloos worden en besloten we even een bezoekje te brengen bij L op kot, die maar 1 minuutje stappen van ons zat.
We kwamen binnen en zoals gewoonlijk zat L in de zetel op de pc en er was nog wat volk. W en J zaten wat mee youtube te kijken op de pc en jointjes te roken en achter ons op L’s bed lag D nog na te crashen van de nacht ervoor. Hier ging alles nog goed maar ik voelde wel het hele gevoel wat heftiger worden. L zat ondertussen op FL-studio wat geluidjes te maken en soms lachte hij eens naar ons. Dit was helemaal niet overdreven maar ik voelde me op den duur heel erg bekeken en L’s gezicht begon wat griezelige trekken te krijgen. Ik had niet erg veel visuals maar het leek alsof het licht van het pc-scherm overdreven veel weerkaatste op iedereen hun gezichten. En de plooien van het gordijn leken veel donkerder en dieper enz. En in elk blinkend oppervlak dacht ik alle lichten van in de kamer te zien weerspiegelen.
Omdat ik me zo bekeken voelde vroeg ik op een bepaald moment: “ik zie er toch nog normaal/gezond uit?” Iedereen wist dat ik paddo’s had gegeten maar vonden dat ik er wel goed uitzag enzo. Maar ik voelde me echt bekeken en ik begon veel te veel dingen tegelijk te denken. Ik kreeg toen ook het licht filosofisch idee dat een mens zelf geen echte persoonlijkheid heeft maar dat dit slechts een verzameling is van de indrukken die je nalaat in anderen hun gedachten. (Dit slaat misschien niet op veel, zelfs als ik het nu zelf hoor. Maar op dat moment was het heel duidelijk voor mij.) Ik wou S vragen of we niet gewoon rustig terug naar zijn kot wouden. Maar ondertussen was alles echt al heel vaag en was ik gaan rechtstaan om voor mezelf te testen dat ik nog functioneerde. Ik dacht dat iedereen dacht dat er iets mis met me was en ik bleef maar zeggen: “Ik doe toch normaal! Luister ik kan praten en mijn hartslag voelt toch normaal enzo”. Lichamelijk voelde ik me ook goed maar ik kreeg opeens het idee dat iedereen dacht dat ik ging moeten overgeven en dat dit ook zo ging zijn als ik enkel hieraan bleef denken.
Opeens bevond ik mij op de trap naar beneden om terug te gaan naar S zijn kot. W en J waren blijkbaar ook mee omdat ze wel wat bezorgd waren om me. We kwamen terug binnen en ik hoorde S, die blijkbaar niet zo ver zat als ik, vragen of ik niet wat water wou en of alles ok was. Ik zag en voelde dat ik nog rechtstond in de kamer maar doordat ze die dingen vroegen dacht ik dat ze me in bed hadden neergelegd en dat ik het me maar gewoon voorstelde dat ik nog rechtstond in de kamer. Ik hoorde ook plots de stem van H (de vriendin van S) die vroeg hoe ik me voelde. Ik begon te denken dat het echt onmogelijk was dat ik nog gewoon rechtstond in de kamer (achteraf zeiden ze me dat ik effectief nooit ben gaan liggen, en H was wel degelijk ook toegekomen bij S op kot). En ik heb blijkbaar gevraagd: “Ben ik hier nog? Sta ik hier?” Ik werd er echt lastig van en moest echt alleen zijn. Ik ben de kamer uitgegaan, mijn fiets gaan halen en naar mijn kot gefietst. Ik besefte dat ik echt in een bad trip zat en het leek mij de beste oplossing gewoon in mijn bed te gaan liggen.
Toen ik op kot was ben ik daar gewoon blijven rondlopen, 100 keer gaan zitten en terug rechtgestaan. Ik denk dat ik alles wat ik dacht ook luidop heb gezegd daar. Ik was me toen ook zo aan het focussen op het ‘uit de bad trip raken’ dat ik dacht dat er echt effectief 1 oplossing of antwoord was hiervoor. Ik wou echt in mijn bed kruipen maar ik durfde dit niet. Ik had een niet-bestaand verband gelegd tussen ‘Bad’ trip en ‘Bed’ en ik was er bijna van overtuigd dat ik niet in mijn bed mocht gaan liggen. Ik ben dus maar in de zetel gaan zitten en wou hier slapen maar heb eerst nog heel lang op mijn lessenrooster zitten staren omdat ik dacht dat ik mijn wekker moest zetten om naar de les te gaan. De stemmen van W en vooral van S bleven ook maar in mijn hoofd hangen, maar ik wist dat dit niet kon want ik was alleen op mijn kot. Plots zei S heel duidelijk mijn naam en vroeg terug of alles ok was. Ik wist dat dit onmogelijk was, maar toen besefte ik dat ik mijn gsm vasthad en ik was blijkbaar aan het bellen met S. Ik heb even met hem gepraat en heb ook H aan de lijn gehad. Ik bleef hen maar de vraag stellen of ik in mijn bed mocht gaan liggen, maar ze verstonden blijkbaar niet waarom ik mij daarover zorgen maakte. Ik moest van hen iets eten en drinken en gewoon even wachten in mijn zetel. S wist dat ik nog dacht uit te gaan met R, en hij zei me gewoon op kot te blijven en niks speciaal te doen. Ik was echt blij dat ik S had gehoord en heb me dan maar een koffie gemaakt en aan tafel gezet en naar de radio geluisterd. Toen ben ik pas gekalmeerd geraakt en kon ik de dingen terug een beetje relativeren. De trip was wel duidelijk nog niet voorbij en toen heb ik toch wel lekker kunnen genieten, mijn koffietje op ’t gemak opgedronken, en wat zitten spacen op alles rond mij wat toch wel lichtjes aan het golven en draaien was.
Rond kwart na 9 (ik had ondertussen al terug wat notie van tijd) ben ik terug op de fiets gekropen en naar H’s kot gegaan. En zoals ik wel verwacht had zaten ook S, L, W, J, D en ondertussen ook M (een vriendin van H) daar. Ze waren allemaal blij dat ik terug was en dat ik al iets rationeler kon denken. Ik kon ondertussen wel iets eten en besloot naar de frituur zowat 20 meter van H’s kot te gaan. Ik voelde me al een stuk helderder ondertussen, maar ik ben er toch in geslaagd 3 kwartier weg te blijven en zonder eten terug te komen. Ik was enkel geld gaan afhalen en heb wat rondgedwaald.
We hebben nog wat zitten praten en smoren op H’s kot en ik ben rond kwart voor 11 terug naar m’n kot gegaan omdat R nog langskwam. Het meeste effect was nu wel weg maar voelde me wel nog altijd heel op m’n gemak en blij. De rest van de avond was niet meer zo spannend, ik was redelijk moe en R zei dat ze ook niet meer zoveel zin had om uit te gaan. We zijn dan nog even iets gaan eten, en omdat we ondertussen toch niet ver van de kerstmarkt waren zijn we daar ook nog even geweest. Hier was alles redelijk dood, dus zijn we hier ook snel weer vertrokken en zo zijn we rond 1u terug bij L op kot beland, waar J ook nog zat. We zijn dan nog even met J meegeweest naar zijn kot, nog wat gesmoord en rond 2u30 ben ik dan eindelijk in mijn bed geraakt.
Ik heb massa’s goed geslapen.
Alles was toch wel beangstigend met momenten, maar ik voel me toch een ervaring rijker.
Ik wil dit ooit nog wel eens opnieuw doen maar dan na de examens eens, en het is zowizo niet iets voor elke week of zelfs maand(en). Paddo's zijn voor mij echt wel een thuisblijverke![:tearsofjoy:]()
Hier mijn eerste post en tevens ook mijn eerste trip report op drugsforum. Voorbije donderdagavond was 1 die me toch wel zal bijblijven. De report is wel een stuk langer geworden dan ik verwacht had. Maar wie zin heeft om 'm te lezen: enjoy!
Wie: S en ik
Wat: elk 2.5g gedroogde Cambodjaanse mushrooms, uit eigen kweekset
Waar: Op kot
Wanneer: Donderdagnamiddag
Ervaring: Ik had al 1 keer truffels genomen en S al 2 keer
Ik had een tijd geleden op magic-mushroom-shop.com een myceliumbox gekocht; cubensis cambodian. Meteen gesoaked, even gewacht en voor ik het weet had ik mijn eerste flush geoogst. (96gr).
Ik heb alles mooi laten drogen en dacht woensdagavond met een vriend op kot te trippen. Hij had blijkbaar donderdagavond test chemie en wou ervoor leren dus daarom is het er niet van gekomen. Donderdagavond kon ik zelf niet omdat ik gepland had met een vriendin (R) uit te gaan.
Donderdag overdag was ik gaan skaten en S belt mij. Hij had blijkbaar toch geen test en vroeg of ik vandaag nog kon en zin had. Voor mij allemaal goed en dus rond 17u40 zaten we op zijn kot elk onze portie op te kauwen. We rolden een joint en zijn samen een halfuurtje gaan gamen. Tegen dat onze match klaar was voelden we ons beiden al redelijk relaxt. Ik rolde nog een joint en we ging op bed zitten wat praten en niks doen. We waren beiden tevreden want het leek nog een redelijk relaxte trip te worden en daar hadden we allebei wel zin in. Na een tijdje voelden we ons wat nutteloos worden en besloten we even een bezoekje te brengen bij L op kot, die maar 1 minuutje stappen van ons zat.
We kwamen binnen en zoals gewoonlijk zat L in de zetel op de pc en er was nog wat volk. W en J zaten wat mee youtube te kijken op de pc en jointjes te roken en achter ons op L’s bed lag D nog na te crashen van de nacht ervoor. Hier ging alles nog goed maar ik voelde wel het hele gevoel wat heftiger worden. L zat ondertussen op FL-studio wat geluidjes te maken en soms lachte hij eens naar ons. Dit was helemaal niet overdreven maar ik voelde me op den duur heel erg bekeken en L’s gezicht begon wat griezelige trekken te krijgen. Ik had niet erg veel visuals maar het leek alsof het licht van het pc-scherm overdreven veel weerkaatste op iedereen hun gezichten. En de plooien van het gordijn leken veel donkerder en dieper enz. En in elk blinkend oppervlak dacht ik alle lichten van in de kamer te zien weerspiegelen.
Omdat ik me zo bekeken voelde vroeg ik op een bepaald moment: “ik zie er toch nog normaal/gezond uit?” Iedereen wist dat ik paddo’s had gegeten maar vonden dat ik er wel goed uitzag enzo. Maar ik voelde me echt bekeken en ik begon veel te veel dingen tegelijk te denken. Ik kreeg toen ook het licht filosofisch idee dat een mens zelf geen echte persoonlijkheid heeft maar dat dit slechts een verzameling is van de indrukken die je nalaat in anderen hun gedachten. (Dit slaat misschien niet op veel, zelfs als ik het nu zelf hoor. Maar op dat moment was het heel duidelijk voor mij.) Ik wou S vragen of we niet gewoon rustig terug naar zijn kot wouden. Maar ondertussen was alles echt al heel vaag en was ik gaan rechtstaan om voor mezelf te testen dat ik nog functioneerde. Ik dacht dat iedereen dacht dat er iets mis met me was en ik bleef maar zeggen: “Ik doe toch normaal! Luister ik kan praten en mijn hartslag voelt toch normaal enzo”. Lichamelijk voelde ik me ook goed maar ik kreeg opeens het idee dat iedereen dacht dat ik ging moeten overgeven en dat dit ook zo ging zijn als ik enkel hieraan bleef denken.
Opeens bevond ik mij op de trap naar beneden om terug te gaan naar S zijn kot. W en J waren blijkbaar ook mee omdat ze wel wat bezorgd waren om me. We kwamen terug binnen en ik hoorde S, die blijkbaar niet zo ver zat als ik, vragen of ik niet wat water wou en of alles ok was. Ik zag en voelde dat ik nog rechtstond in de kamer maar doordat ze die dingen vroegen dacht ik dat ze me in bed hadden neergelegd en dat ik het me maar gewoon voorstelde dat ik nog rechtstond in de kamer. Ik hoorde ook plots de stem van H (de vriendin van S) die vroeg hoe ik me voelde. Ik begon te denken dat het echt onmogelijk was dat ik nog gewoon rechtstond in de kamer (achteraf zeiden ze me dat ik effectief nooit ben gaan liggen, en H was wel degelijk ook toegekomen bij S op kot). En ik heb blijkbaar gevraagd: “Ben ik hier nog? Sta ik hier?” Ik werd er echt lastig van en moest echt alleen zijn. Ik ben de kamer uitgegaan, mijn fiets gaan halen en naar mijn kot gefietst. Ik besefte dat ik echt in een bad trip zat en het leek mij de beste oplossing gewoon in mijn bed te gaan liggen.
Toen ik op kot was ben ik daar gewoon blijven rondlopen, 100 keer gaan zitten en terug rechtgestaan. Ik denk dat ik alles wat ik dacht ook luidop heb gezegd daar. Ik was me toen ook zo aan het focussen op het ‘uit de bad trip raken’ dat ik dacht dat er echt effectief 1 oplossing of antwoord was hiervoor. Ik wou echt in mijn bed kruipen maar ik durfde dit niet. Ik had een niet-bestaand verband gelegd tussen ‘Bad’ trip en ‘Bed’ en ik was er bijna van overtuigd dat ik niet in mijn bed mocht gaan liggen. Ik ben dus maar in de zetel gaan zitten en wou hier slapen maar heb eerst nog heel lang op mijn lessenrooster zitten staren omdat ik dacht dat ik mijn wekker moest zetten om naar de les te gaan. De stemmen van W en vooral van S bleven ook maar in mijn hoofd hangen, maar ik wist dat dit niet kon want ik was alleen op mijn kot. Plots zei S heel duidelijk mijn naam en vroeg terug of alles ok was. Ik wist dat dit onmogelijk was, maar toen besefte ik dat ik mijn gsm vasthad en ik was blijkbaar aan het bellen met S. Ik heb even met hem gepraat en heb ook H aan de lijn gehad. Ik bleef hen maar de vraag stellen of ik in mijn bed mocht gaan liggen, maar ze verstonden blijkbaar niet waarom ik mij daarover zorgen maakte. Ik moest van hen iets eten en drinken en gewoon even wachten in mijn zetel. S wist dat ik nog dacht uit te gaan met R, en hij zei me gewoon op kot te blijven en niks speciaal te doen. Ik was echt blij dat ik S had gehoord en heb me dan maar een koffie gemaakt en aan tafel gezet en naar de radio geluisterd. Toen ben ik pas gekalmeerd geraakt en kon ik de dingen terug een beetje relativeren. De trip was wel duidelijk nog niet voorbij en toen heb ik toch wel lekker kunnen genieten, mijn koffietje op ’t gemak opgedronken, en wat zitten spacen op alles rond mij wat toch wel lichtjes aan het golven en draaien was.
Rond kwart na 9 (ik had ondertussen al terug wat notie van tijd) ben ik terug op de fiets gekropen en naar H’s kot gegaan. En zoals ik wel verwacht had zaten ook S, L, W, J, D en ondertussen ook M (een vriendin van H) daar. Ze waren allemaal blij dat ik terug was en dat ik al iets rationeler kon denken. Ik kon ondertussen wel iets eten en besloot naar de frituur zowat 20 meter van H’s kot te gaan. Ik voelde me al een stuk helderder ondertussen, maar ik ben er toch in geslaagd 3 kwartier weg te blijven en zonder eten terug te komen. Ik was enkel geld gaan afhalen en heb wat rondgedwaald.
We hebben nog wat zitten praten en smoren op H’s kot en ik ben rond kwart voor 11 terug naar m’n kot gegaan omdat R nog langskwam. Het meeste effect was nu wel weg maar voelde me wel nog altijd heel op m’n gemak en blij. De rest van de avond was niet meer zo spannend, ik was redelijk moe en R zei dat ze ook niet meer zoveel zin had om uit te gaan. We zijn dan nog even iets gaan eten, en omdat we ondertussen toch niet ver van de kerstmarkt waren zijn we daar ook nog even geweest. Hier was alles redelijk dood, dus zijn we hier ook snel weer vertrokken en zo zijn we rond 1u terug bij L op kot beland, waar J ook nog zat. We zijn dan nog even met J meegeweest naar zijn kot, nog wat gesmoord en rond 2u30 ben ik dan eindelijk in mijn bed geraakt.
Ik heb massa’s goed geslapen.
Alles was toch wel beangstigend met momenten, maar ik voel me toch een ervaring rijker.
Ik wil dit ooit nog wel eens opnieuw doen maar dan na de examens eens, en het is zowizo niet iets voor elke week of zelfs maand(en). Paddo's zijn voor mij echt wel een thuisblijverke
best grappig. H had al wel vaker paddos genomen.